Թուրք հնագետները ենթադրում են, որ գտել են Քրիստոսին խաչելու ժամանակ օգտագործված խաչի մի կտորը:

Այն հայտնաբերվել է Սինոպի շրջանի յոթերորդ դարի եկեղեցու տարածքում՝ քարե արկղի մեջ: Այժմ փորձաքննություններ են իրականացնում դրա իսկությունը պարզելու համար:

Ըստ առասպելի՝ խաչը հայտնաբերվել է մ. թ. 325թ-ին, այնուհետև մասնատվել և ուղարկվել է աշխարհի տարբեր մասերում գտնվող կրոնական առաջնորդներին, ինչն էլ բացատրում է այն փաստը, թե ինչպես է այդ մասունքը հայտնվել Թուրքիայում:

Պեղումները գլխավորող պրոֆեսոր Գյուլգյուն Քոռողլուն Հյուրիյեթ նյուզին հայտնել է, որ իրենց հայտնաբերած իրը սուրբ մասունք է, և այն շատ կարևոր է իրենց համար, այն ունի պատմություն և իրենց հայտնաբերած ամենկարևոր պատմական գտածոն է:

Քոռողլուն ենթդրում է, որ գտածոն սուրբ մասունք է, քանի որ նրա կողքերին խաչեր են քանդակված:

Կրոնական լեգենդը ասում է, որ Կոստանտինի մայր Հելեն Օգոստոսը մ. թ. 325թ-ին ճանապարհորդություն է սկսել դեպի Երուսաղեմ խաչելիության իրական խաչը գտնելու համար:

Ասում են, որ խաչը մասնատվել է, որի մի մասը մնացել է Երուսաղեմում, իսկ մյուս մասերը ուղարկվել են Հռոմ և Կոստանդնուպոլիս՝ ներկայիս Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաք:

Մինչ հիմա իրական խաչին պատկանող բազմաթիվ մասունքներ են հայտնաբերվել, սակայն ֆրանսիացի հնագետ Շառլ Ռոհոլ դե Ֆլորը հայտնում է, որ այդ բոլոր մասունքները միասին վերցրած ամբողջական խաչի նույնիսկ մեկ երրորդ մասն անգամ չեն կազմում:

Այստեղից կարելի է եզրակացնել, որ խաչի մասունքներ դեռևս կարող են հայտնաբերվել:

Քոռողլուն իր թիմի հետ այդ վայրում պեղումները սկսել է 2009թ-ից և այդ ժամանակից ի վեր ավելի քան 1,000 կմախք է հայտնաբերել: