Արվեստագետ Նիկոլայ Ծատուրյանը տասնութ տարի շարունակ ամեն տարի երեք-չորս ամսով մեկնել և աշխատել է Սիրիայում: Նա պնդում է, որ  Հալեպում ձևավորված է ամենակուռ հայ համայնքը:

«Ես նաև այլ երկրներում եմ հայ համայնքների հետ շփվել, բայց այնպիսի համայնք, ինչպիսին Հալեպում, թերևս չունենք: Նրանց համար դա իրոք  երկրորդ հայրենիք է: Ասադը շատ լավ է վերաբերում հայերին: Նրանք հանգիստ են դավանելու իրենց կրոնը, ապրելու և ստեղծագործելու», – այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց Նիկոլայ Ծատուրյանը` շեշտելով, որ այն, ինչ հիմա է տեղի ունենում այդ չքնաղ բնակավայրերի հետ, իրեն հիշեցնում է Սարոյանի խոսքը այն մասին, որ ինքը  սիրում է մարդուն, քանի որ նա ունակ չէ գազանության, ամբոխն է, որ գազան է դառնում:

«Այսօր մենք պետք է շտապեինք օգնության Սիրիային և հայկական համայնքին, բայց մեկ-մեկ մտածում ու ափսոսում եմ` ինչքան անուժ ենք մենք դարձել: Օգնություն են ուղարկում Սիրիա` հաց, հագուստ: Բայց դրա կարիքը չէ, որ կա: Ինչու՞ չպիտի այնքան հզոր լինեինք, որ գնայինք ու պաշտպանեինք հայաբնակ տարածքները: Երբ նայում եմ քարտեզին, սարսափում եմ. դարձել ենք մի ծտի ծերտ քարտեզի վրա», – եզրափակեց արվեստագետը: