«Եթե Տիգան Սարգսյանին փոխարինի, ասենք, Վիգեն Սարգսյանը, ձախողված իշխանափոխության փորձ կլինի». Հայազն

Արմեն Աղայան (1)Հայաստանում իշխանափոխության մանդատ տարբեր ժամանակներում տարբեր ուժեր են հայցել, բավական ժողովրդական զանգվածային դրսևորումներ են եղել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Րաֆֆի Հովհաննիսյանի առաջադրումների ժամանակ: Այսօր, կարծես թե, ստեղծվում է մի նոր ձևաչափ, որը հավակնում է նոր հայտ հայցել ժողովրդից: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ, խոսելով չորս ոչ իշխանական ուժերի համախմբումից, ասաց <<Հայազն>> կուսակցության վարչության անդամ, քաղաքագետ Արմեն Աղայանը:

Անդրադառնալով չորս ոչ իշխանական ուժերի՝ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հրաժարականի պահանջին՝ Արմեն Աղայանը նկատեց, որ վարչապետի գործունեությունն իր առաջին օրերից մինչ օրս ոչ մի լավ բան հայ ժողովրդին չի բերել, և նրա հրաժարականը պահանջելը միշտ էլ արդարացված է, իսկ թե որքանո՞վ դա կկոչվի ամբողջական իշխանափոխություն, դեռ պարզ չէ:

<<Իշխանափոխության հարցը երկու մասից է բաղկացած՝ հնի հեռացում և նորի նշանակում: Եթե վարչապետի փոփոխությունից հետո նորանշանակ վարչապետը ՍերժՍարգսյանի թիմից չլինի, դա կարելի է փոքրի շխանափոխություն համարել: Իսկ, եթե Տիգան Սարգսյանին փոխարինի, օրինակ, ՎիգենՍարգսյանը, սա կարելի է համարել ձախողված իշխանափոխության փորձ>>,-ասաց քաղաքագետը:

Նրա խոսքով՝ չորս ուժերն արդեն համախմբված են Բարգավաճ Հայաստանի շուրջ, ԲՀԿ-ի առաջնորդությունն ակնհայտ է, այն արդեն ճանաչվել է Հայ ազգային կոնգրեսի կողմից վերջին հանրահավաքում: Այս իմաստով՝ Հայաստանում, որպես այդպիսին, երբեք չի եղել քաղաքական ուժերի և ընդդիմության միավորում: Եղել է ոչ թե հավասաների միավորում, այլ միավորում մեկ քաղաքական ուժի շուրջ: Մեկը փաստացի ցույց է տվել, որ ինքը ռեսուրսների է տիրապետում, մյուսներն էլ կցվել են նրան: Պարզ է այսօր, թե հիմնական խաղացողը ո՞ր ուժն է, ո՞ւմ հետ են հույսեր կապում:

Անկախ 

Հայազն Կուսակցության հայտարարությունը` ընթերցված հուլիսի 15-ին Ազատամարտիկների հանրահավաքում

Հայազն ԿուսակցությանՏևական ժամանակ է, ինչ դուք` Արցախյան պատերազմի մասնակիցներդ բողոքի շարժում եք ծավալել Ազատության հրապարակում:
Ի սկզբանե սոցիալական բնույթի պահանջներն այսօր արդեն համաժողովրդական են դարձել: Դա անխուսափելի էր, քանզի կամավորական ազատամարտիկին այնքան էլ վայել չէ որևէ մեկից ինչ-որ բան խնդրել, այն էլ ներկա իշխանությունից, այն էլ միայն իր համար: Կամավորականն ու զինվորը ինքը պետք է հոգա ընդհանուրի հոգսը, ինքը պետք է լինի երկրում խնդիր լուծողը: Իսկ մեր ազգի առջև ծառացած և հրատապ լուծման կարող խնդիրները անչափ շատ են կուտակվել:
Իշխող վարչախումբը, օլիգարխներով շրջապատված նախագահական պալատը, սնանկ կառավարությունը ունակ չեն դրանք լուծելու ոչ թե գիտելիքի կամ արհեստավարժության, այլ հայկականության ու սրտացավության պակասի պատճառով, օտարամոլության ու նյութապաշտության պատճառով, ազգային ներուժին չհավատալու պատճառով: Իսկ դուք՝ ազատամարտիկներդ, մեկ անգամ արդեն ապացուցել եք ձեր հավատը հայոց ներուժի հանդեպ ու հաղթել անհավասար կռվում: Այսօր էլ, եթե առիթ լինի, կհաղթենք: Սակայն թիկունքում նման իշխանություն ունենալով հաղթելը գրեթե անհնար է: Ժամ առաջ մենք պետք է ազատվենք սեփական ժողովրդին կեղեքող ու երկրից օտարող, ամեն ինչ զիջող, սրա նրա փեշի տակ ապահովություն փնտրող քաղաքական վերնախավից:
Միայն ազատամարտիկները չեն, որ այսօր սոցիալական անարդարության զոհ են: Ողջ ժողովուրդն է այդ վիճակում`ուսանող թե թոշակառու, աշխատող թե գործազուրկ, մտավորական թե մանր գործարար, արտագաղթող թե հայրենադարձվող: Բայց սոցիալական հարցերի լուծման բանալին պետականության ճգնաժամը հաղթահարելու մեջ է, երկրի քաղաքական ընթացքը կտրուկ փոխելու մեջ է, ազգային մեծ նպատակներ ու հեռահար ռազմավարություն ունենալու մեջ է, իսկ այս ամենն անհնար է առանց ազգային հեղափոխության: Ազգային հեղափոխությունն էլ անհնար է առանց պայքարին պատրաստ կամավորների, առանց Ազատամարտի փորձված վետերանների ու նրանցից օրինակ վերցնող, նրանց կողքին պայքարող երիտասարդ սերնդի:
Մենք հավատում ենք ազգային վերածննդին ու մեր հաղթանակին:
Մենք Ձեր կողքին ենք: