Հունիսի 7-ին, ժամը 20.05-ին, շտապօգնության ենթակայանից ոստիկանության Շենգավիթի բաժնում հաղորդում է ստացվել, որ Երևանի Բագրատունյաց փողոցի 25/27 շենքի բնակարաններից մեկում մոտ 64 տարեկան կին կա` ուշագնաց վիճակում:
Մեկնած օպերատիվ խումբը բնակարանի լոգարանում` ջրով լի վաննայում, հագուստներով, հայտնաբերել է 1949 թ. ծնված Ալվինա Դարբինյանի դիակը` շրթունքի ձախակողմյան հատվածի վնասվածքով:
Նշանակվել է դատաբժշկական փորձաքննություն:
Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության, Շենգավիթի բաժնի և Շենգավիթի քննչական բաժնի ծառայողների ձեռնարկած համալիր օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների և կատարված քննչական գործողությունների շնորհիվ պարզվել է, որ հունիսի 7-ին, ժամը 19.30-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, 1969 թ. ծնված Սամվել Դարբինյանը, տանը, վիճաբանության ժամանակ բռունցքներով գլխին հարվածելով և հատակին գցելով, սպանել է մորը` Ա. Դարբինյանին, այնուհետև դին տեղավորել լոգարան, ջրով լցված վաննայի մեջ:
Հունիսի 7-ին, ժամը 20.40-ին, Ս. Դարբինյանը բերման է ենթարկվել բաժին և տվել խոստովանական ցուցմունք:
Փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է քրեական գործ:
Սամվել Դարբինյանը ձերբակալված է:
Կատարվում է նախաքննություն:

Անկախ

«Շիրակ կենտրոնը»

շարունակում է ներկայացնել երկկողմանի ծնողազուրկ երեխաների ապրելակերպի մասին պատմող տեսանյութեր: Այսօր ներկայացվող տեսանյութը 5 մանկահասակ այդպիսի երեխաների և նրանց խնամակալ 78-ամյա տատիկի ապրելակերպի մասին է:

Ի դեպ, «Շիրակ կենտրոնի» աշխատակիցներս նրանց բառիս բուն իմաստով հայտնաբերել էինք դեռ երկու տարի առաջ՝ Գյումրու Մուշ-2 թաղամասում իրականացվող բնակբաշխման գործընթացի օրերին: Այդ ժամանակ երեխաները բնակվում էին քաղաքամերձ տարածքներից մեկում տեղադրված խարխուլ տնակում, հաշմանդամություն ունեցող, հիմա արդեն վաղամեռիկ հոր հետ: Այդ օրերին նրանց փնտրելու առիթն այն էր, որ նրանք թեև բնակարան ստանալու շահառու էին, սակայն երկար ժամանակ չէին ներկայանում բնակբաշխման վիճակահանությանը, ինչի պատճառով հայտնվել էին նոր բնակարանից զրկվելու վտանգի առջև: Բարեբախտաբար մենք նրանց կարողացանք գտնել ժամանակին ու հրավիրել վերջին բնակբաշխման վիճակահանությանը: Այդ մասին կարելի է կարդալ մեր կողմից պատրաստված «Հինգ ծնողազուրկ երեխաների անօթևան ընտանիքը հայտնվել էր բնակարանից զրկվելու վտանգի առջև» տեսանյութում:

Այսօր «Շիրակ կենտրոնի» գործընկերների օժանդակությամբ ձեռք բերված օգնությունը տրամադրելու նպատակով կրկին այցելեցինք այս ընտանիքին, որը երկրորդ տարին է՝ բնակվում է նոր ստացած տանը: Երեխաներից մեծը՝ 17-ամյա Անահիտը, մեկ տարի առաջ ամուսնացել էր և սպասում էր փոքրիկի: Մյուս 4 մանկահասակ երեխաներն ապրում են տարեց տատիկի խնամակալության ներքո: Այսօր դժվար է անգամ պատկերացնելը, թե ինչ կլիներ նրանց վիճակը, եթե զրկվեին բնակարանից ու հոր մահից հետո էլ շարունակեին բնակվել այն խարխուլ տնակում:

Առավել մանրամասն՝ «Շիրակ կենտրոնի» պատրաստած տեսանյութում:

Բրիտանացի հոգեբանները պարզել են կապը քաղցի ու գեր մարդկանց սեքսուալ գրավչության միջև: Ինչպես գրում է  The Daily Telegraph,-ը մասնագետներին հաջողվել է պարզել, որ մարդը, որն ուտել է ուզում,   խոշոր ու «ախորժալի զուգընկեր» է ընտրում:

Նման եզրահանգումներ են կատարել փորձագետները 266 տղամարդու մասնակցությամբ փորձերի արդյունքում: Թեստի ժամանակ քաղցած ու կուշտ տղամարդկանց ցույց են տվել կանանց նկարներ ու հետազոտվողներից նրանք, ովքեր այդ պահին ուտելու ցանկություն ունեին, գրավիչ են համարել փարթամ մարմնամասերով կանանց: Նման հետաքրքիր   ընտրություն են արել նաև  քաղցած կանայք:

Հոգեբաների կարծիքով, հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ սեքսն ու սնունդը կապված են.»Պատահական չէ, որ ռոմանտիկ ընթրիքից հետո սիրով զբաղվելու ցանկություն է առաջանում»,-հայտնել է Էդինբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր Հարեթ Լենգը: Նրա կարծիքով, քաղցի ժամանակ ու սեքսուալ գրգռվածության դեպքում ուղեղի միևնույն հատվածներն են ակտիվ աշխաում:

Ընդ որում, Վեսթմիստերյան համալսարանից հոգեբանության դոկտոր Վիրեն Սուամին այն կարծիքն է հայտնել, որ քաղցած  մարդիկ պոտենցիալ  ավելի խոշոր զուգընկերների վրա են ուշադրություն դարձնում ոչ թե այն պատճառով, որ նրանք իրենց ավելի սեքսուալ են թվում, այլ նրա համար, որ ավելի հաջողակ որսորդներ են ընկալվում, որոնք ունակ են իրենց երկրորդ կեսին ապահովել սնունդով:

Անկախ

Հունիսի 6-ին Մ. Հերացու անվան բժշկական համալսարանում հանդիսավորությամբ նշվել է ռազմաբժշկական ֆակուլտետի կազմավորման 20-րդ տարեդարձը:

Հանդիսավոր միջոցառմանը ներկա էին ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը, կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանը, առողջապահության նախարար Արմեն Մուրադյանը, նորաստեղծ «Զինվորական բժիշկների հայկական ասոցիացիայի», համալսարանի պրոֆեսորադասախոսական կազմի, պաշտպանության և առողջապահության ոլորտի մի շարք այլ ներկայացուցիչներ:

Երևանի պետական բժշկական համալսարանի` 1994 թվականին կազմավորված ռազմաբժշկական ֆակուլտետը տարիների հոլովույթում հաջողությամբ է կատարել իր առջև դրված խնդիրը, այն է` զինված ուժերի համար պատրաստել գիտակ ու հմուտ ռազմական բժիշկներ:

Պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանն իր ելույթում ևս մեկ անգամ արժևորեց բուժծառայողների դերն ինչպես պատերազմի ժամանակ, այնպես էլ խաղաղ պայմաններում£

Ռազմական բժիշկների աշխատանքը կրկնակի պատասխանատու է, քանի որ նրանց վիճակված է բուժօգնություն ցույց տալ հայոց բանակի զինվորին, բարձր պահել նրա մարտական վիճակը:

Դիմելով ռազմաբժշկական ֆակուլտետի սաներին, Սեյրան Օհանյանը հորդորեց, որ նրանք արդյունավետ օգտագործեն ուսման տարիների ընձեռած հնարավորությունները, յուրացնեն այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է լինելու գործունեության հետագա տարիներին:

Ռազմաբժշկական ֆակուլտետի կազմավորման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ ոլորտի մի խումբ ներկայացուցիչների պաշտպանական գերատեսչության ղեկավարը պարգևատրել է գերատեսչական մեդալներով, պատվոգրերով և արժեքավոր նվերներով:

Ասում է Անաստաս Միկոյանի թոռը՝ Վլադիմիր Սերգեյի Միկոյանը, որը Ռուսաստանի առեւտրաարդյունաբերական պալատի Տարածաշրջանային ներկայացուցիչն է Արեւելյան Եվրոպայում:Անկախը ներկայացնում է Առավոտ պարբերականի զրույցը Սերգեյի Միկոյանի հետ:

Սկիզբը

– Դուք ծանո՞թ եք այն նամակին, որը հրապարակվել է պրոֆեսոր Բարսեղովի գրքում, որտեղ Միկոյանը խոսում է Հայոց ցեղասպանության մասին ու նաեւ գրում. «Թուրքահայաստանի եւ ընդհանրապես Միացյալ եւ անկախ Հայաստանի մասին գաղափարը վնասակար, հանցավոր եւ ռեակցիոն քիմեր է, որի դեմ պետք է պայքարի մեր կուսակցությունը»: Ի՞նչ կասեք այս առնչությամբ:

– Ես կարդացել եմ նամակը, որտեղ խոսքն Արեւմտյան Հայաստանի մասին է: Եղեռնի մասին նա տեղեկացնում է Լենինին. «…Թուրքական կառավարությունն անդադար իրականացնում էր Թուրքահայաստանի տարածքում հայերի լիակատար ֆիզիկական ոչնչացման եւ բնաջնջման քաղաքականություն՝ բառացիորեն հրի եւ սրի մատնելով ավելի քան 1 մլն մարդու»: Բայց պետք չէ պարզունակացնել ինքնին խնդիրը եւ դրա շուրջ այդ ժամանակի իրավիճակը: Ա. Միկոյանի այդ կարծիքի վերաբերյալ կան եւ «կողմ», եւ «դեմ» փաստարկներ: Ես ընդունում եմ, որ երիտասարդ, սկսնակ եւ բոցավառ հեղափոխականը (իսկ նա այդ ժամանակ ընդամենը 24 տարեկան էր) կարող էր անել նաեւ սխալ դիտարկում: Նա, ինչպես ինձ է թվում՝ դատել է իրականության սկզբնակետից, որ պահը կորսված է, անհնար է որեւէ բան անել: Սակայն դիտարկումը՝ նույնիսկ սխալ, դեռեւս հանցագործություն չէ: Այդ Ստալինն էր առաջնորդվում հակառակ դիրքորոշմամբ, ուստի չնմանվենք նրան:

Եվ ընդհանրապես՝ սա պետք է լինի խորը պրոֆեսիոնալ-պատմական քննարկում, բայց, իհարկե, ոչ քաղաքականացված՝ ըստ ներկայիս ժամանակների: Իմ կարծիքով՝ այս կտրուկ արտահայտությամբ նա նկատի է ունեցել, որ Արեւմտյան Հայաստանի հայկական հողերի վերադարձն անիրական երազանք է, ինչպես ինքն է գրում՝ «քիմեր», քանի որ դա կարելի էր անել միայն ուժով, բայց ո՞ւմ: Հայերն իրենց ուժն այլեւս չունեին, Ռուսաստանը ներգրավված էր քաղաքացիական պատերազմում: Բացի այդ՝ դաշնակցականները բարեկամաբար չէին տրամադրված խորհրդային կառավարության նկատմամբ՝ ինչո՞ւ պետք է Ռուսաստանը կռվեր նրանց փոխարեն: Իսկ Քեմալ Աթաթուրքն ընդհակառակը՝ Լենինի գլուխը ֆռռացրել էր՝ Թուրքիան ներկայացնելով իբրեւ «հեղափոխական կենտրոն Արեւելքում», Ռուսաստանի դաշնակից: Իրադարձությունների, անձանց եւ շահերի բարդ կծիկ է: Իհարկե, ցավալի է, որ չվերականգնվեց պատմական արդարությունը, բայց վստահ չեմ, թե հանգամանքները դրա օգտին էին: Հնարավոր է, որ ես էլ եմ սխալվում այս հարցում, ինչպես եւ իմ պապը: Բայց պետք չէ ինձ դրա համար գնդակահարել: Ի դեպ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին, երբ հետախուզությանը հայտնի դարձավ, որ Թուրքիան իր զորքերը սահմանից հեռացրել է 200 կմ՝ զգուշանալով խորհրդային ներխուժումից, Միկոյանն առաջարկեց Ստալինին օգտվել այդ բարենպաստ հնարավորությունից: Նա հրաժարվեց՝ պատճառաբանելով, որ անցանկալի է զորքերը շեղել Գերմանիայում հիմնական ճակատից:

– Ձեզ, հավանաբար, ծանոթ են պատմությունները, որոնք պատմում են այդ տարիների ականատեսները: Օրինակ՝ Միկոյանի հուշարձանի դեմ հանդես եկավ Եղիշե Չարենցի թոռնուհին՝ Հասմիկ Չարենցը, ամբողջ ընտանիքի անունից, քանի որ Չարենցի այրին՝ Իզաբելլան, ժամանակին նամակ էր գրել Միկոյանին՝ խնդրելով չաքսորել իր որդիներին, սակայն ոչ մի պատասխան չէր ստացել: Հրապարակվել է նաեւ, որ Հովհաննես Թումանյանի այրին՝ տիկին Օլգան, տեսնելով Անաստաս Միկոյանին, կանգնել է դռան դիմաց` փակելով մուտքը, ասելով. «Անաստված Անաստաս, երբ բռնադատված տղաներիս համար եկա Մոսկվա` քեզ հանդիպելու, ինձ ներս չթողեցիր քո տուն, ես էլ քեզ Օհաննեսի տուն չեմ թողնի»:

– Նա ոչ թե չէր թողել ներս մտնել, այլ խուսափել էր հանդիպումից. սրանք տարբեր բաներ են: Եվ պատասխանի փոխարեն ուզում եմ հարց տալ՝ իսկ ինչպե՞ս կարող էր Միկոյանն ազատել նրանց:

– Նա վերջին մարդը չէր Ստալինի շրջապատում…

– Այո, դա այդպես է, բայց կար Քաղբյուրոյի որոշումը, որով արգելվում էր Քաղբյուրոյի անդամներին միջամտել НКВД-ի գործունեությանը, որն անձամբ վերահսկում էր Ստալինը: Լինել Ստալինի կողքին՝ չի նշանակում լինել նրա պատճենը: Միկոյանն ուներ տնտեսական, տնտեսվարման գործառույթներ, նա ամենազոր չէր: Նա իրավունք չուներ միջամտելու, չնայած երբեմն եւ փորձում էր՝ խնդրելով Ստալինին մեկ մի գործչի համար, մեկ մյուսի, բայց հարկ էր խորամանկել, խելացի հիմնավորել, գտնել պահը: Բայց նման դեպքերը եզակի են: Չէ՞ որ Ստալինը չէր խղճահարվում: Առանց նրա համաձայնության անհնար էր փրկել մարդուն: Առանձին մարդկանց Միկոյանն, այսուհանդերձ, հաջողեց փրկել: Օրինակ՝ Բաղրամյանին. սա հայտնի պատմություն է:

– Դերենիկ Դեմիրճյանին…

– Այո, նա փրկեց նաեւ Կարո Հալաբյանին, որը Մոսկվայի գլխավոր ճարտարապետն էր, եւ Բերիան որոշեց նրան փտեցնել բանտում: Նաեւ Ավետիք Իսահակյանին զերծ պահեց ծառացած սպառնալիքից: Ստալինը Միկոյանի խնդրանքից հետո նույնիսկ գրեց. «Այս ծերունուն չդիպչել» (տեղի խնայողության նպատակով չենք մեջբերի գնդակահարված եւ աքսորված հայ մտավորականների անունները, որոնց շարքում են, մասնավորապես, Ակսել Բակունցը եւ Զապել Եսայանը.- Ա. Ի.):

Նա փրկում էր նույնիսկ հասարակ մարդկանց: Ես անձամբ ներկա եմ եղել մի մարդու պատմության, որին հենց բանտային խցից բերել էին Միկոյանի առանձնասենյակ՝ «խորհրդատվությունների համար», եւ նրան թողեցին այնտեղ ապրել մի քանի ամիս՝ հենց քարտուղարությունում, որ փրկեն ձերբակալության շարունակությունից: Սրանք, իհարկե, եզակի դրվագներ են, եւ նա չէր կարող կանգնեցնել բռնաճնշումների ալիքը: Ստալինն ուղղակի չէր ընձեռել նման ազատություն Միկոյանին: Այդպիսին էր միայն «մեծ առաջնորդ ընկեր Ստալինը», եւ նա ակնառու դա հասկացնում էր:

Եվ եթե խոսենք Թումանյանի որդիների մասին՝ ինչպե՞ս կարող էր փրկել նրանց, երբ իր երկու սեփական որդիներն էին բանտում: Ընդ որում՝ մեկը 14 տարեկան էր, իսկ մյուսը՝ 16: Նրանցից մեկը՝ 14-ամյան, իմ հայրն էր: Նա Լուբյանկայում նստեց վեց ամիս եւ աքսորվեց Տաջիկստան՝ մեղադրվելով մանկական, ես ընդգծում եմ՝ մանկական հակակառավարական կազմակերպությանը մասնակցության մեջ, որը նպատակ ուներ տապալել պետական կարգերը:

Ավելի ապուշ եւ ֆանտաստիկ մեղադրանք երեխաներին անհնար է հորինել: Իսկ երեխաներին, ի դեպ, այն ժամանակ կարելի էր գնդակահարել 12 տարեկանից: Եվ նրա երկու որդիները նստած էին, ընդ որում՝ Ստալինը նրան այդ մասին բառ իսկ չէր ասել: Կարծում էին, թե մեկը խեղդվել է՝ նրան ողջ օրը փնտրում էին գետում, եւ միայն դրանից հետո պարզվեց, որ բանտում է: Սրանք որդիներն են, ինչպես այժմ են փորձում ներկայացնել՝ «ամենազոր» Միկոյանի: Այդպիսին էր միայն «մեծ առաջնորդ ընկեր Ստալինը», եւ նա հստակ ցուցադրում էր դա: Ստալինը ցուցադրում էր Միկոյանին, որ նա նման հարցերում պետք է «ջրից լուռ ու խոտից ցածր» մնա: Նա գիտեր, որ Միկոյանը բռնաճնշումների հակառակորդ է:

Ահա հենց այսպես Ստալինը թափանցիկ ակնարկեց, որ Միկոյանն իմանա իր տեղը: Շատ դաժան ժամանակներ էին:   Ես, իհարկե, ցավակցում եմ Թումանյանի ընտանիքին (հիշեցնենք, որ բանաստեղծի երեք որդիներն էլ գնդակահարվեցին.- Ա. Ի.): Ինչպես եւ ցանկացած այլ ընտանիքի: Բայց իմ ընտանիքին էլ դժբախտությունը չի շրջանցել. մորական պապս՝ ԽՍՀՄ Կոմկուսի կենտկոմի քարտուղար Ա. Կուզնեցովը, պաշարված Լենինգրադի հերոսը եւ Ստալինի սիրելին, գնդակահարվեց, իսկ տատիկս 4 տարի անցկացրեց բանտում՝ մինչեւ Ստալինի մահը: Բայց Ա. Միկոյանը կտրականապես հրաժարվեց իրեն մատուցված գաղափարից՝ կանխել ծնողներիս հարսանիքը, գնաց անհատական ռիսկի, խիզախություն ցույց տվեց: Մեկ տարով իր ամառանոցում բնակեցրեց մորս դեռահաս եղբորը, որ նրան չտանեն:

Կամ նման պերճախոս դրվագ Միկոյանի մասին: Երբ Ստալինը սկսեց պնդել, որ Միկոյանը վերադառնա Արտաքին առեւտրի ժողովրդական կոմիսարի պաշտոնին, Միկոյանը պայման դրեց, որ դադարեցվեն ձերբակալությունները այդ նախարարությունում: Եվ Ստալինը համաձայնեց: 10 տարվա ընթացքում սա անվտանգության օազիս էր իր աշխատակիցների համար. նրանցից ոչ մեկը չձերբակալվեց: Ամեն տեղ ձերբակալություններ էին՝ բացի այս կառույցից, որը ղեկավարում էր իմ պապը: Այս մասին էլ վատ չի լինի հիշել: Եվ ոչ թե Միկոյանին պատկերել իբրեւ մի արյունռուշտ ստահակի, որը միայն այն մասին էր մտածում, թե ինչպես մարդկանց խցկի բանտերը:

Շարունակությունը կարդացեք սկզբնաղբյուր կայքում:

Անկախ

Հունիսի 5-ին, ժամը 19.30-ին տեղեկություն է ստացվել, որ Արմավիրի մարզի Արագած գյուղի ջրանցքում տղամարդու դի է նկատվել:

Ստացված օպերատիվ տեղեկության համաձայն` հունիսի 5-ին, հայ-ադրբեջանական սահմանագոտու հարավ-արևմտյան ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասի մարտական հենակետում հակառակորդի կողմից արձակված կրակոցից մահացու հրազենային գնդակային վիրավորում են ստացել պայմանագրային զինծառայողներ Անդրանիկ Սամվելի Եղոյանը (ծնվ. 1988թ., Արարատի զ/կ) և Բորիս Բենիկի Գասպարյանը (ծնվ. 1992թ., Արարատի զ/կ):

Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարությունը կիսում է ծանր կորստյան վիշտը և իր զորակցությունն է հայտնում ՀՀ սահմանների անվտանգությունն ապահովելու ընթացքում զոհված զինծառայողների ընտանիքների անդամներին, հարազատներին և ծառայակիցներին:

Միջադեպի մանրամասները ճշտվում են: ՀՀ զինված ուժերը վերահսկում են իրավիճակը շփման գծում` իրականացնելով իրավիճակին համարժեք գործողություններ:

Հակառակորդի ձեռնարկած այս սադրանքը շփման գծում Ադրբեջանի զինված ուժերի վերջին օրերի գործողությունների տրամաբանական շարունակությունն է, ինչը կրկին անգամ վկայում է, որ հարևան պետության իշխանություններն արհամարհում են ԼՂ խնդրի խաղաղ կարգավորմանն ուղղված ցանկացած նախաձեռնություն, չեն ցանկանում խաղաղ ճանապարհով լուծել ԼՂ հիմնախնդիրը, պարբերաբար դիմում են սադրիչ գործողությունների` արհեստականորեն ապակայունացնելով իրավիճակը սահմանագոտում և վտանգելով բանակցային գործընթացը: Սրանով Ադրբեջանի իշխանությունները ցուցադրում են իրենց արհամարհանքը և ԵԱՀԿ ՄԽ գործունեության, և միջնորդ պետությունների ղեկավարների գործադրած ջանքերի, և միջազգային հանրության նկատմամբ:

 Անկախ

 Վրաստանի արդարադատության նախարարի կողմից 03.06.2014թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սուքիասյանի արտահանձնումը թույլատրելու վերաբերյալ:

Անաստաս Միկոյանի արձանն արդեն մեկ ամսից ամբողջությամբ պատրաստ կլինի տեղադրման համար: Այս մասին լրագրողների հետ ճեպազրույցում ասաց Երևանի գլխավոր ճարտարապետ Տիգրան Բարսեղյանը,հաղորդում է Պանորաման: Նա նշեց, որ արձանը տեղադրվելու է Մոսկովյան ճեմուղում, բայց դեռևս հստակ ժամկետ չկա:

Նուբարաշենում Երևանի փոխոստիկանապետ Վալերի Օսիպյանի եղբորորդու` 22-ամյա Սեդրակ Օսիպյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դանակահարության վերաբերյալ ոստիկանությունը պաշտոնական հաղորդագրություն է տարածել, որում նշվում է հետևյալը.

Հայկական զինված ուժերը (ներառյալ Պաշտպանության բանակը) 2014 թվականի մայիսի 1-ից 31-ն ունեցել է 5 զոհ և 5 վիրավոր: Նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ զոհերի թիվն ավելացել է 3-ով։

Ռազմինֆոյի՝ բաց աղբյուրների տեղեկությունների վրա հիմնված մշտադիտարկման համաձայն՝ 2014-ի մարտին Ադրբեջանի պաշտպանական և անվտանգության համակարգերում հայտարարվել է 8 զոհի և 20 վիրավորի մասին։

      ՀՀ պաշտպանության նախարարին առընթեր

            հասարակական խորհրդից Անկախին տեղեկացնում են, որ

ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով ՀՀ պաշտպանության նախարարին առընթեր հասարակական խորհրդի հովանու ներքո ստեղծվել է 2014թ. ամառային զորակոչի ընթացքում քաղաքացիների դիմումների և բողոքների քննարկման հանձնաժողով: Հանձնաժողովի նախագահ է նշանակվել հասարակական խորհրդի նախագահ, պաշտպանության նախարարի խորհրդական Գեղամ Հարությունյանը:

Հանձնաժողովի նիստերը կանցկացվեն Մոսկովյան 5 հասցեում տեղակայված հասարակական խորհրդի աշխատավայրում երկուշաբթի և հինգշաբթի օրերին, ժամը 11.00-16.00-ն: Առաջին նիստը կկայանա ս.թ. հունիսի 5-ին:

Դիմում-բողոքներն ընդունվում են հասարակական խորհրդում շաբաթվա բոլոր աշխատանքային օրերին:

Հանձնաժողովի նիստերը բաց են լրատվամիջոցների համար:

Լրացուցիչ տեղեկությունների համար զանգահարել 010523482, 010523486 հեռախոսահամարներով:

Անկախ 

Հիմք ընդունելով «Գույքի նկատմամբ իրավունքների պետական գրանցման մասին» Հայաuտանի Հանրապետության օրենքի 21-րդ հոդվածի 1-ին մասը` ո ր ո շ ու մ ե մ.

Մարտին ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի նախագահ:

Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը հյուրընկալել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Միքայել Պողոսյանին: Շնորհավորելով ծննդյան 60-ամյակի առթիվ՝ քաղաքապետը մաղթել է նրան ստեղծագործական նորանոր հաջողություններ՝ ի նպաստ հայկական արվեստի զարգացման։ Ծննդյան 60-ամյակի կապակցությամբ կինոյի և թատրոնի զարգացման, գեղարվեստական արժեքների ստեղծման և տարածման գործում ներդրած զգալի ավանդի համար քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը Միքայել Պողոսյանին պարգևատրել է Երևանի քաղաքապետի ոսկե մեդալով։

Շնորհակալություն հայտնելով քաղաքապետին բարձր գնահատանքի ու ջերմ ընդունելության համար՝ Միքայել Պողոսյանն առանձնակի կարևորել է Տարոն Մարգարյանի կողմից ոլորտի նկատմամբ ցուցաբերվող մշտական ուշադրությունն ու հոգածությունը և ընդգծել, որ այն իրավամբ նպաստում է մայրաքաղաքի մշակութային կյանքի աշխուժացմանը:

Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության

և հասարակայնության հետ կապերի վարչություն

Այս «առաջադեմ» աշխարհը կայանում է բացառապես մարդկության թերմացքի հաշվին

Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի բաց նամակը Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանին
Իսկ թյուրք-ղազախական լամուկը Զանգեզուրն էր պահանջում Ադրբեջանի համար…

Աշխարհում իշխում է բիրտ ուժը, որն իր բնույթի համաձայն ավերիչ է ու կործանարար, սարսափազդու նրանց համար, ովքեր խորքային չեն հասկանում իրողությունը: Դեռ այսպես է, քանզի այդ ուժն ինքնին անդեմ լինելով՝ ծածկում է բազմադեմ երանգներով: Եվ տրամաբանական է, որ մեկ կենտրոնից ղեկավարվող այդ ուժը մարդկության տարաստեղծ հատվածներում մշտապես փնտրում է խառնածին ու անուղեղ զանգվածների, որոնց կարող է առանց լրացուցիչ խնդիրների ծառայեցնել իր համապարփակեցնող քաղաքականությանը, մարդկային ուղեղների ընդհանրական համահարթեցմանը: Եվ այդ զանգվածներին էլ է կոչել ազգեր, իբր կարեւորելով նրանց, նաեւ տրամադրել է (այդ ուժի վերահսկողության տակ գտնվող) հսկայական կենսատարածքներ, ինչն էլ զանգվածներին կարծել է տալիս, թե դա իրենց շնորհն ու ձեռքբերումն է…

Վստահ եմ, որ Հայաստանի նախագահը նույնպես ծանոթ է այդ մեկաշխարհական ուժին, եւ զգացել է մեկ կենտրոնի բազմաբեւեռային խաղերի խաբուսիկ լինելն ու մամլիչ ծանրությունը: Ուստի՝ ոմանց նման չեմ բացի պարսավանքի ու զազրախոսության տոպրակի բերանը հենց նամակիս նախաբանից, քանզի գիտակցում եմ, թե որքան դժվար է լինել դեռ կայացող պետության ղեկավար եւ պայքարել այդ կենտրոնի բազմախաղ ու ճնշող քաղաքականության դեմ:

Առավել եւս, հայ արիականներն ու համախմբված ազգայնականները միշտ, եւ մեր բոլոր նախագահների օրոք, անկախ քաղաքական հայացքների տարբերությունից, արտաքին քաղաքական հարցերում հայկական շահերը պաշտպանելու գործում սատարել են երկրի իշխանություններին:

Ներքին քաղաքական հարցերում մենք եւս շատերի պես ընդդիմադիր ուժ ենք, ավելի ընդդիմադիր, քան բոլոր ընդդիմությունները: Եթե ներկա ընդդիմադիրների բացարձակ մեծամասնությունը ընդդիմադիր է բացառապես իշխանության հասնելու մղումով, քանի որ դավանում է նույն արժեհամակարգը, գրեթե նույն ծրագրերով է առաջնորդվում՝ ինչ ներկայիս իշխանությունները, ապա մենք ընդդիմադիր ենք ինչպես ազգային(ազգայնական)-քաղաքական, բարոյա–իրավական, լեզվա–մշակութային ու այլ ծրագրերով, այնպես էլ արիադավան–հեթանոսական մեր դավանանքով ու աստվածների արժեհամակարգով: Մենք առհասարակ դեմ ենք հանրա(յին)պետության համակարգին ու օրենքներին:

Տիար Սերժ Սարգսյան, այս ամենն ասվեց, որպեսզի Ձեզ, եւ առհասարակ բոլորին պարզ լինի, որ ներքոշարադրյալ վրդդովմունքը եւ կարծիքը տեսական ու իրատեսական հիմքեր ունի ու զուրկ է որեւէ ցուցադրականությունից: Մենք դիմում ենք միայն Ձեզ, քանզի տարիներ առաջ Հայ Արիական Միաբանությունը, որպես համահայկական հոգեւոր-քաղաքական կառույց, ճանաչել է Արցախի ու Հայաստանի Հանրապետությունների վերամիավորման պետական ու իրավական որոշումները եւ դեռ Արցախի նախագահ ճանաչվող հարգարժան Բակո Սահակյանը հայ արիականներիս համար տարիներ ի վեր Հայաստանի Հանրապետության 12-րդ մարզի նույնքան հարգարժան մարզպետն է:

Տիար նախագահ.

Վերոշարադրյալը հավաստում է, որ արտաքին ոլորտում հնչած որեւէ այպանող խոսք, վարկաբեկող կեցվածք կամ մտադրված սադրանք՝ ուղղված մեր երկրի նախագահին, հայ արիականներս համարում ենք ուղղված հայությանն ու հայկական շահերին: Ուստի, մտահոգ ենք, որ գերտերությունների կամ գերուժերի հետ հարաբերություններում Դուք հաճախ կուլ տալով վիրավորանքներ (Հայաստանի նկատմամբ իրավիճակներ չսրելու համար), նրանց դրդում եք նորերն իրականացնել: Լավ գիտակցում եմ, հեշտ չէ անձնական պատվախնդրությունը մի կողմ դնել ու թեկուզ հանուն երկրի… Բայց կան դեպքեր, որ առիթ են տալիս փոխհատուցելու նախկին զիջումները՝ մի պատասխանով զրոյացնել դրանք, միաժամանակ ոմանց էլ իրենց չեղած տեղը դնել: Այդ դեպքերից մեկը հենց օրերս Աստանայում եղավ, որտեղ աշխատանքային այցով մասնակցում էիք Եվրասիական տնտեսական բարձրագույն խորհրդի ընդլայնված կազմով նիստին:

Համաթուրքական դաշինքի 6 պետություններից մեկի՝ Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաեւի սադրանքը չէր կարելի կուլ տալ: Իմիջայլոց, դա չպետք է կուլ տային նաեւ Ռուսաստանի ու Բելառուսի նախագահները, որոնց մոտ կարելի էր մի լավ դաս տալ ինչպես ղազախին, այնպես էլ՝ այլերին:

– Վլադիմիր Պուտինը «մոռանում» է, որ համաթուրքական դաշինքը «Մեծ Թուրանի» տարածքները «հասցրել» է մինչեւ ռուսական Սիբիր, Ալթայ ու Հեռավորարեւելյան շրջաններ, իսկ Անկարան պատրաստվում է խաղարկել թուրք-թաթարական խաղաքարտը՝ ռուսական նոր ձեռքբերման՝ Ղրիմի հարցում հակակշիռ դառնալով:

– Ալեքսանդր Լուկաշենկոն էլ «մոռացել» է, որ իր հայտարարած ռուս-բելառուսա-ուկրաինական սլավոնական դաշինքը քանդելու ծրագրի առաջին գծում է նաեւ համաթուրքական դաշինքը: Անկարան այստեղ եւս ծրագրեր ունի՝ թուրք-հունգարների եւ թյուրքական մնացյալ խառնամբոխի հետ Ղրիմին ու հունգարա-ռումինական որոշ տարածքների հասնելու առումով: Հիշեցնենք, որ Հունգարիայի կառավարությունը (որը Ադրբեջանի ղեկավարության հետ ռամիլսաֆարովյան դոլարափոխանակության նախաձեռնողն էր) դիմել է Կիեւին՝ ուկրաինական հունգարներին ինքնավարություն տալու հարցով…

– Վերոնշյալ համաշխարհային բիրտ ուժը գուցեեւ սատարի խառնածին ու անուղեղ թյուրքական զանգվածների այս հարցում էլ, քանի որ միեւնույնն է՝ ինքն է որոշելու այդ երկրների ճակատագիրն ու քայլերը: Չէ՞ որ Կոսովոն Սերբիայից խլեցին հենց դրա համար, այսօր թյուրքական տարրը Բալկաններում ամրացել է ոչ միայն տարածաշրջանի երկրներ թուրքեր առաքելով, այլեւ Բոսնիա-Հերցոգովինայի ու Կոսովոյի հետզհետե թուրքացմամբ: Ինչպես դա արվեց Կիպրոսի մի մասում եւ փորձում են իրականացնել Սիրիայում (միաժամանակ հայերի արտաքսման կազմակերպմամբ), Վրաստանում՝ թուրք-մեսխեթների ներդրմամբ եւ այլն:

Տիար Սերժ Սարգսյան.

Այս համաթուրքական ծրագրերը շարունակվում են նաեւ մեր առաջնային թշնամի Ադրբեջանի կողմից:

– Հայաստանի տարածքների նոր բռնազավթումները եղել ու մնում են ադրբեջանական ծրագրերի առանցք: Թերեւս Արցախի եւ հայկական մյուս տարածքների ազատագրումը կանգնեցրեց այդ ծրագրի արագությունը, բայց այն մնում է եւ՛ համաադրբեջանական եւ՛ համաթուրքական ծրագրերում:

– Նաեւ Իրանի տարածքներին տիրելու՝ «Մեծ Ադրբեջան» հորինելու քաղաքականություն է կիրառվում այսօր, ինչը նույնպես որոշակի աջակցություն է ստանում վերոնշյալ մեկաշխարհական ուժերի կողմից, որոնց ծառայում է նաեւ ռուսական համարվող, բայց ծպտյալ այլազգիներից կազմված քաղաքական էլիտայի մի ստար մասը:

Եվ մասոնա-բոլշեւիկյան կոհորտայի միջոցով ոչնչից հսկայատարածք (մեծ տարածքներ ստացան նաեւ Միջինասիական թյուրքական մյուս երկրներն ու Ադրբեջանը) «Ղազախստան» դարձած պետության ընդամենը թյուրքական մի լամուկ, ով իրեն այդ «պետության» «նախագահ» է հորջորջում, որ վերը նշված համաթուրքական ծրագրերի հետեւորդ է, փորձեց «դաս տալ» Ձեզ, ինչը ցավոք, անպատասխան մնաց:

Հավատացեք, այսքան մանրամասն խոսել պետք չէր Աստանայում, պարզապես պետք է նշվեր, որ Նազարբաեւ–Ալիեւ արյունակցական կապը կարիք չկար ցուցադրելու՝ դա ակնհայտ է: Իսկ եթե ցուցադրվել է, ապա թյուրքսուլթան–նուրսուլթանը պետք է ինքը պատասխան տա, թե ինչու՞ է մյուսների հետ ստորագրել համաթուրքական դաշինքի ադրբեջանամետ այն որոշման տակ, որտեղ Հայաստանի Հանրապետության ներկայիս տարածք Զանգեզուրը համարվել է ադրբեջանական տարածք ու «պետք է վերադարձվի Ադրբեջանին»: Դե, Արցախի ու ազատագրված տարածքների հարցը վաղուց են «որոշել» թյուրքերով…

– Եվ հայկական կողմից պետք է հստակ հնչեր հարց, թե ինչպե՞ս է, որ Արցախի դեպքում սահմանների հարցում Հայաստանի նկատմամբ այդքան նախանձախնդիր է թուրքի լամուկը, իսկ, ասենք, Զանգեզուրի հարցում՝ ոչ: Իմիջիայլոց, թուրքական այդ խառնաժողովը՝ Զանգեզուրն ուզող, կայացել է բռնազավթված մեկ այլ հայապատկան տարածքում՝ Նախիջեւանում:

– Ռուսաստանի եւ Բելառուսի նախագահներն էլ պետք է պատասխանեին այն հարցին, թե ԱՊՀ ՀԱՊԿ–ն ի՞նչ է անելու, եթե համաթուրքական դաշինքը (որի կազմում են նաեւ Ղազախստանը, Ուզբեկստանը, Թուրքմենստանն ու Ղրղզստանը) պահանջի Զանգեզուրը՝ հակաա–ԱՊՀ–ական Ադրբեջանին տալ: Եվ սա առաջին դեպքը չէ, որ ԱՊՀ-ական այս երկրները դավադիր որոշումներ են կայացնում Հայաստանի նկատմամբ՝ հօգուտ Ադրբեջանի կամ Թուրքիայի:

– Եվ ահա, մի նման որոշում էլ պարտադրվում է այն կառույցում, որտեղ ի սկզբանե չի եղել ու չի էլ լինելու Ադրբեջանը:

Տիար նախագահ.

Այսօրինակ հոխորտանքներ եղան նաեւ ուկրաինական վերջին զարգացումների ժամանակ, երբ Կիեւը եւ արեւմտամետ ուժերը որոշակի լուտանքներ տեղացին Հայաստանի ուղղությամբ՝ Ռուսաստանի որոշակի որոշումներին սատարելու առումով: Ցավոք, հայկական դիվանագիտական ոլորտը ի ցույց չդրեց ուկրաինական ադրբեջանամետ այն քայլերը, որոնք կատարվել են ԱՊՀ-ին հակառակ ստեղծված ՎՈւԱՄ կոչվածի շրջանակներում՝ ՄԱԿ-ում ու եվրակառույցներում ընդդեմ Հայաստանի բազմաթիվ որոշումներն իրականացնելիս:

Ես՝ որպես հայ, ազգայնական արիադավան արորդի, պարզապես խնդրում եմ Ձեզ, հաշվի առնել այն հանգամանքը, որ Ձեր նկատմամբ արտաքին հոխորտանքները նաեւ հայությանն են վերաբերում, գոնե հայության այն ստվար մասին, ում համար Հայաստանը անօտարելի ու անմասնատելի Հայրենիք է, ու երբեք պետության կամ իշխանության սխալները չեն վերագրվում Հայության Օրրանին: Ինձ համար Ազգը իմ գերագույն ծնողն է, եւ ոչ մի պետական կամ իշխանական թե ընդդիմադիր կողմի որոշումներ չեն կարող նսեմացնել ազգային պատկանելության ու արժանապատվության զգացումը, քանզի տարբերակում եմ եսակենտրոն որոշումներն ազգակենտրոն ձեւակերպումներից:

Այսինքն, օտարի՝ Ձեզ հասցված վիրավորանքը կամ Ձեր նկատմամբ նախաձեռնած սադրանքը, իմ եւ հայ արիականների դեպքում անձնավորվում է: Կարծում եմ՝ նաեւ շատ հայորդիների մոտ, որ մտահոգ են ազգային շահերով եւ գործում են արտաքին ճնշումներին դիմակայելով:

Հայաստանը մինչեւ հուլիսի 1-ը ստորագրելու է Եվրասիական միությանը միանալու պայմանագիրը, եթե, իհարկե, համաձայնի Եվրասիական միության հիմնադիր անդամ Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաեւի առաջ քաշած պայմանին: Իսկ պայմանը հետեւյալն է՝ միանալ Եվրասիական միությանը ՄԱԿ-ի կողմից ճանաչված սահմաններով, այսինքն՝ առանց Արցախի: Ավելի պարզ՝ Հայաստանը սահմանները փակելու է իր մի մարզի՝ Արցախի առջեւ…

Սա կարող է ասել խելապակաս կամ համաթուրանական ստրուկ՝ մի կիսաթյուրք-ղազախ  թուրքսուլթան-նուրսուլթան, բայց չի կարող հաստատել որեւէ նորմալ հայ: Հավատում եմ, որ Դուք իմ իմացած հայն եք: Կարող եք նաեւ մեկ այլ տարբերակ առաջ քաշել, որ Ռուսաստանը Եվրասիական միություն մտնի առանց Ղրիմի… Ղազախստանն էլ՝ մինչ խորհրդային միության կազմավորումը (ինչը Արեւմուտքի կողմից մինչեւ իսկ կազմաքանդվելը համարվում էր արհեստական պետություններով ու սահմաններով ստեղծված երկիր) եղած տարածքներով միայն…

Ի դեպ, երբ Հայաստանը միջազգային պայմանագրեր է ստորագրում, ոչ ոք չի պարտադրում կետ ավելացնել, թե Արցախը Հայաստանի հետ չէ կամ՝ հակառակը… Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրասիական միության մեջ մտնում է իր սահմաններով, որ ներկա դրությամբ, ցավոք, կապ չունի Արցախի հետ: Աշխարհի կողմից Արցախը չճանաչված պետություն է եւ ի՞նչ կապ ուներ այս հարցը այդպես շահարկելը: Այսինքն՝ ոմն թյուրք-ադրբեջանցու նամակը Եվրասիական միությանը, այնքան կարեւոր էր, որ անտեսվում է դաշնակից ու ռազմավարական գործընկեր Հայաստանի շահերը: Իսկ թուրքամետ եվրասիականությունը փորձանք չի՞ դառնա Հայաստանի գլխին, եթե ի սկզբանե Եվրասիական տնտեսական միությանը Հայաստանի միանալու վերաբերյալ պայմանագրում մի կետ ավելացնի՝ կառույցին չառնչվող մի երկրի նախագահի պահանջով:

Իլհամ Ալիեւի նամակը ստացել են նաեւ Ռուսաստանի ու Բելառուսի նախագահները, սակայն բարձրաձայնել է միայն ղազախը: Արդյո՞ք այս դեպքում նա եռյակի մամուլի խոսնակն է եղել, թե՞ միտումնավոր են թողել նրա վրա՝ մի կրակոցով երկու նապաստակ խփելու համար: Եվ մի բան էլ՝ այդ մամուլի խոսնակն ինչու՞ չի հնչեցրել ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի նամակը Ռուսաստանի, Բելառուսի ու Ղազախստանի նախագահներին, ուր նա առաջարկում է զերծ մնալ Եվրասիական միություն ստեղծելուց, քանի որ դա կարող է վնասել հիմնադիր երկրների տնտեսություններին:

Այս ամենն ամփոփելով, տիար Սերժ Սարգսյան, կարելի է հանգել այն եզրակացությանը, որ Եվրասիական միությունը ստեղծվում է Եվրոպակամ միության դեմ, սակայն չի գիտակցվում, որ համաթուրքական խաղերը վերահսկվում են բացառապես Արեւմուտքի կողմից: Այս տրամաբանությամբ Եվրասիական ուղղությունը ապագա չունի: Իսկ ժամանակավոր միացումը մի թուրքահաճ կառույցի, թերեւս չի կարող օգտակար լինել հայկական նպատակների համար: Դուք Ձեր ելույթում նշել եք, որ Եվրասիական տնտեսական միության վերաբերյալ պայմանագրին Հայաստանի Հանրապետության միանալու վերաբերյալ պայմանագրի ստորագրման ժամկետը շատ սեղմ է եւ վստահ եք, որ 2-3 օրվա ընթացքում կկարողանաք միասնաբար գտնել փոխընդունելի որոշումներ, «որոնք կբավարարեն մեզ եւ մեր գործընկերներին»:

Հուսամ, որ հայության գրեթե բոլոր շրջանակներում զայրույթ առաջացրած համաթուրքական ու ռուս-բելառուսական խաղերն անպատասխան չեն մնա, իսկ այսպես կոչված բարեկամական Ռուսաստանն ու Բելառուսն էլ կստանան իրենց պատասխանները՝ համարժեք վերաբերմունքով: Հատկապես, որ բարեկամի բարդույթով հանդես եկող Վլադիմիր Պուտինը, ըստ մեր տեղեկությունների, Հանրապետության օրվա կապակցությամբ շնորհավորել է Ադրբեջանի նախագահին, իսկ Ձեզ՝ «մոռացել» է…

Ամենայն անկեղծությամբ՝

Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան

02.06.2014թ.-քաղաքամայր Երեւան

ՀՀ արդարադատության նախարարության

տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի բաժնից Անկախին հայտնռցին, որ

Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարար Հովհաննես Մանուկյանն այսօր՝ Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը, այցելեց «Աբովյան» քրեակատարողականում պահվող անչափահաս դատապարտյալներին, մասնակցեց չորս դատապարտյալների «Վերջին զանգի» միջոցառմանը:

Հովհաննես Մանուկյանը զրուցեց անչափահաս դատապարտյալների հետ, լսեց նրանց հուզող խնդիրներն ու ապագայի հետ կապված ծրագրերը: Շրջանավարտ դատապարտյալներին կոչ արեց շարունակել ուսումը և, օգնության կարիք ունենալու դեպքում, դիմել իրեն:

Նախարարի խոսքով՝ Հունիսի մեկը ստիպում է բոլորիս ևս մեկ անգամ վերաիմաստավորել մեր երախաների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը:

«Ես, որպես նոր ձևավորված Կառավարության անդամ, ուզում եմ ձեզ հավաստիացնել, որ մեր առաջնահերթություններից մեկը մեր երեխաների համար խաղաղ ու ապահով հայրենիք ստեղծելն է: Եթե մենք կարողանանք  որոշ ժամանակ անց մեր սերունդներին փոխանցել շատ ավելի կայուն ու ապահով Հայաստան, դա կնշանակի՝ մենք մեր առաքելությունը որոշ չափով կատարել ենք»,- ասաց Հովհաննես Մանուկյանը՝ կոչ անելով բոլորին Հայաստանի նորագույն պատմությունը կերտել ավելի մեծ հավատով ու ոգով:

Նախարարի խոսքով՝ այսօր ավելի շատ պետք է մտածենք այն երեխաների մասին, ովքեր զրկված են ծնող ունենալու բերկրանքից, մայրական սիրուց ու քնքշանքից, այն երեխաների մասին, որոնք ճակատագրի բերումով գտնվում են քրեակատարողական հիմնարկներում, այն երեխաների մասին, որոնք ծանր սոցիալական վիճակում են: «Մենք պետք է փորձենք մեր ունեցած ուժերի սահմանում մի փոքր ավելի պայծառ դարձնել այդ երեխաների կյանքը»,- ասաց Հովհաննես Մանուկյանը՝ բոլորին մաղթելով համբերություն և հավատ՝ ավելի լավ ապագա ունենալու նկատմամբ:

Նախարարը մասնակցեց «Իրավախախտում կատարած անչափահասների հատուկ ստեղծագործական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի աջակցությամբ անչափահաս դատապարտյալների ձեռքով պատրաստված կավե հուշանվերի ու նկարների ցուցահանդես վաճառքին:

Օրվա կապակցությամբ նախարարն անչափահաս դատապարտյալներին ու դատապարտված կանանց երեխաներին նվերներ հանձնեց Նախարարության կողմից:

Անչափահաս դատապարտյալների համար անակնկալ էին պատրաստել նաև «Կիմ Երիցյան» հասարակական կազմակերպությունն ու «Մանչո Գրուպ» ՍՊԸ-ն, «Տոսպ» ԲԲԸ-ն ու «Հայ կոլա» ընկերությունը:

Անկախ

Բեռլինի Մաքս Պլանկի անվան մարդու զարգացման ինստիտուտի գիտնականները պարզել են կապը պոռնոֆիլմերի դիտման ու գլխուղեղի փոքրացման միջև: Դրա մասին հայտնում է reuters-ը, ու  jama psychiatry հրապարակված հետազոտությունց տվյալներ բերում:

Հոգեբանոթյան մասնագետներն ուսումնասիրել են 21-45 տարեկան 64 տղամարդու: Փորձագետները նրանց հարցեր են տվել` կապված պոռնո դիտելու նախասիրության հետ ու  գլխուղեղի ՄՌՏ-նկարներ արել (պոռնոֆիլմ դիտելու ժամանակ ու հետո, ինչպես նաև` գիտափորձի սկզբում ու վերջում ):

Ուսումնասիրությունների արդյունքները ցույց տվեցին, որ պոռնոյի նկատմամբ հակումը նվազեցնում է ակտիվությունն ու, որպես հետևանք` հանգեցնում վարքի պատասխանատու ուղեղի հատվածների փոքրացմանը:

Քանի որ գիտնականներին առայժմ չի հաջողվել ապացուցել պոռնոգրաֆիայի բացասական ազդեցությունը ուղեղի վրա, այլ միայն պարզել են այդ հետաքրքիր օրինաչափությունը, ուստի նրանք հայտնել են, որ չեն կարող վստահ հաստատել, թե պոռնոն միանշանակ բացասական ազդեցություն է ունենում տղմարդկանց վրա:

Անկախ

«Հրաչյա Հարությունյանի գործով ներկա պահին տեղի է ունենում դատաքննություն: Նա ընդունել է իր մեղքը և պատրաստակամություն հայտնել ամեն կերպ օգնել քննության ընթացքում: Փաստաբանների կողմից ոչ մի խախտում չի նկատվել», – այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանի աշխատակազմի բռնությունների կանխարգելման վարչության պետ Երանուհի Թումանյանցը` խոսելով Նոր Մոսկվայում 18 մարդու մահվան պատճառ դարձած վթարի համար մեղադրվող Հրաչյա Հարությունյանի գործի վերաբերյալ:

Երանուհի Թումանյանցը հայտնեց, որ գործն ընթանում է ամբողջ հունով. «Ամեն օր նշանակվում են դատական նիստեր, և, բարեբախտաբար, գործընթացը չի ձգձգվում: Ակնկալում ենք, որ դատավորը վերջնական որոշում կկայացնի առաջիկա վեց ամիսների կամ մեկ տարվա ընթացքում»:

Հարությունյանի գործով գլխավոր վկաներն են այն ավտոմեքենայի վարորդը, որն ընթանում էր վթարի ենթարկված ավտոբուսի ետևից, ինչպես նաև մի ոստիկան, ով առաջինն էր ժամանել դեպքի վայր: Ի դեպ, այդ վարորդը հայտարարել էր, որ Հրաչյա Հարությունյանը կեղծ փաստաթղթեր է իրեն ներկայացրել, ինչը, ըստ Թումանյանցի, անհեթեթություն է, քանի որ «վթարի հետևանքով հայ վարորդը դուրս էր շպրտվել ավտոբուսից և որոշ ժամանակ գտնվում էր անգիտակից վիճակում. նա չէր կարող որևէ բան ներկայացնել»:

Թումանյանցը նշեց, որ Հարությունյանին խալաթով դատարան բերելու համար փաստաբանները հայց են ներկայացրել, որն առաջին ատյանում մերժվել է: 2-րդ ատյանում դեռևս որոշում չի կայացվել. Դատավորը նշել է, որ կասեցնելու է գործընթացը` պատճառաբանելով, թե դա քրեական դատարանի խնդիր չէ, սակայն միևնույն ժամանակ հայտարարել է, որ իր դատի ժամանակ նման միջադեպ լինելու դեպքում, նա կդադարեցներ նիստը և կպահանջեր` մեղադրյալին համապատասխան հագուստ տալ: «Փաստորեն դատավորը ընդունել է, որ այդ իրավիճակը ճիշտ չէր», – նշեց Թումանյանցը:

Հրաչյա Հարությունյանի դուստր Լիլիթ Հարությունյանը նշեց, որ հոր ձերբակալվելուց ի վեր չի խոսել նրա հետ, սակայն տեղյակ է, որ նա պատշաճ պայմաններում է գտնվում: Հարությունյանի առողջական վիճակը լավ է ` կայուն: Սակայն, այնուամենայնիվ, ամեն ամիս նա բժշկական զննում է անցնում:

Հայտնի է, որ վթարից տուժածները պահանջել են փոխհատուցում: Լիլիթ Հարությունյանը խոսելով դրանից, ասաց չգիտի կոնկրետ ինչ գումարի մասին է խոսքը. «Դեռ պարզ չէ` ինչպես պետք է վճարենք, արդյոք որոշակի կազմակերպություններ կօգնեն, թե` ոչ»,- նշեց նա:

 Անկախ