13-18 տարեկան աղջիկներին 8 տարի առաջ փոխպատվաստված հեշտոցները հաջողությամբ են գործում: 4 կամավորները ծնվել են Մայեր-Ռոկիտանսկի-Կյուսթեր-Հաուզերի համախտանիշով, որի դեպքում հեշտոցն ու արգանդը թերզարգացած են, կամ էլ լրիվ բացակայում են: Նման շեղում հանդիպում է 5 հազար կանանցից մեկի մոտ: Բացի ֆիզիկական անհարամարությունից, այդ  շեղումը նաև հոգեկան հսկայական բեռ է դառնում:

2005-2008-ին հիվանդներին սեփական բջիջներից լաբորատորիայում աճեցված հեշտոց է պատվաստվել: Մինչ օրս այդ օրգանները գործում են նորմալ:

«Արհեստական օրգանների փոխպատվաստումից հետո աղջիկների մոտ նորմալ ցանկություն է առաջանում, գրգռվում են , բավարարվում ու օրգազմ ունենում, չնայած  մինչ վիրահատությունը նրանք ներթափանցող սեքս ու մենստրուացիա  չէին կարող ունենալ: Սա առաջին հետազոտությունն է, որ ցույց տվեց` հեշտոցային օրգանները կարող են ստեղծվել լաբորատոր պայմաններում, ապա փոխպատվաստվել ու հաջողությամբ գործել»,-ասում է հետազոտության առաջատար մասնագետ Էնթոնի Աթալան` ԱՄՆ-ի ռեգեներատիվ բժշկության ինստիտուտից:

Տվյալ հետազոտության համար օգտագործվել են յուրաքանչյուր հիվանդից բիոպսիայի ժամանակ վերցված մկանային ու բջջային նմուշներից: Վիրաբույժները փոքր կոնքում ստեղծել են  անցում, որտեղ էլ տեղադրել են արհեստական օրգանը: Երբ նյութն օրգանիզմ է մտնում` բջիջները սկսում են ինքնուրույն ձևավորել մշտական մի մեխանիզմ, որը հանգեցնում է  հաջողությամբ աշխատող նոր օրգանի ստեղծման: Այդ տեխնոլոգիան մշակվել է 1990-ականներին ու հաջողությամբ փորձարկվել է ճագարների վրա:

«Գլխավոր խնդիրն այնէ, որ լաբորատորիայում բջիջներն աճեցվեն  հասունացման անհրաժեշտ մակարդկի համար: Պետք է համոզվել, որ դրանք բավականաչափ հասուն են, որ օրգանիզմում փոխպատվաստումից հետո կարողանան մյուս բջիջներին ստիպեն հյուսվածք գոյացնել, այդ թվում` նյարդեր ու արյունատար անոթներ»:

Օրգանիզմում նոր հեշտոցը լրիվ զարգացել է 6 ամսում:

Մասնագետը համոզված է, որ պատվաստված հեշտոցով հիվանդները երեխա կունենան, քանի որ նրանց մոտ նորմալ ձվազատում է կատարվում:

Անկախ