Գնդապետ Դանի նոթերը
Եթե մտադիր եք ծնկի բերել մի հզոր մրցակից երկրի, որի փիլիսոփայությունն ի սկզբանե ուժեղ, անկախ և ամբողջական է, որը ձեր երկրի շահերի հակառակորդն է, և չեք ցանկանում այդ երկրին պատերազմով` ռազմական ուժով ծնկի բերել, ապա լուծումը շատ հասարակ է։ Այդ երկիրն ու նրա հասարակությունը պետք է ոչնչացնել ոչ թե դրսից պատերազմելով, այլ ներսից փլուզելով։
Ի տարբերություն ռազմական գործողություններով հաղթանակի, այս տարբերակը պահանջում է մեծ համբերություն ու ավելի երկար կարող է տևել, սակայն այս մարտավարության դեպքում հակառակորդի վնասը կլինի նույնքան մեծ, եթե ոչ ավելի մեծ: Երբ ընտրում եք «ներսից ոչնչացման» տարբերակը, ապա օգտագործում եք այդ երկրի ժողովրդին։ Եվ այս դեպքում թե՛ արյունահեղությունն է բացառվում, թե՛ ձեր ռազմական կամ ֆիզիկական ենթակառուցվածքն է անվնաս մնում։
Յուրաքանչյուր երկրում կան մի քանի կարևոր ոլորտներ, որոնք սահմանում ու ձևավորում են հասարակության հասուն քաղաքացիների համոզմունքները և կյանքի ընթացքը։ Հենց այդ ոլորտներն են այն առանցքային կետերը, որոնք պետք է ենթարկվեն հարձակման: Գնդապետ Կլաուզիվիցն իր «Պատերազմում» գրքում անդրադարձել է այս հայեցակարգին, թե ինչպես պետք է հայտնաբերել և կենտրոնանալով հարձակվել այն ոլորտների վրա, որոնք այդ երկրի հասարակության ծանրության կենտրոնն են։
Գրավիտացիայի կամ ծանրության կենտրոնը հենց այն առանցքային կարևորագույն տարրն է, որը վերահսկելու կամ ոչնչացնելու դեպքում առավելագույն վնաս եք պատճառում ձեր հակառակորդին, որը և ձեր վերջնական նպատակին հասնելու կարևոր նախապայմանն է։
Պատերազմի այս տարբերակում, երբ ընտրում եք թշնամի երկիրը ներսից փլուզելու մարտավարությունը, ապա առանցքային հարցը պետք է լինի, թե ինչպես ձևավորել և վերահսկել այդ երկրի բնակիչների միտքը։ Դուք պետք է ձևավորեք ժողովրդի միտքը, վերահսկեք կյանքին նայելու ու այն արժևորելու նրանց բարոյա-հոգևոր արժեքային համակարգը, որի վրա հիմնված է նրանց կյանքը։ Ձևավորելով ու կերտելով նրանց ընդհանրական կարծիքը` կարող եք նրանց դեպի դժոխք ճանապարհել։
Կենտրոնների ծանրության վերահսկումով ես կարող եմ իրականացնել երկրի անկումը ներսից փլուզելու ճանապարով։ Դա նրանց ճշմարտության ընկալման մեզ համար ցանկալի փոփոխությունն է, ապագա սերունդներն են, քաղաքական փիլիսոփայությունն ու ազգայնականության զգացումն է, ինչպես նաև երկրի տնտեսությունն է։
Եթե ուզում ես ձևավորել ճշմարտությունը, ապա պետք է վերահսկել լրատվամիջոցները: Մեր օրերում մարդիկ, հիմնականում` մեծամասնությունը, կյանքի մասին իրենց հիմնական գիտելիքն ու պատկերացումները կլանում են լրատվամիջոցներից (հեռուստատեսություն, մամուլ և այլն)։
Լրատվամիջոցները և հեռուստատեսությունը հատկապես ձևավորում են կյանքի պատկերը։ Եթե այդ պատկերն անընդհատ խեղաթյուրվում է, ապա ժողովորդն այդ խեղաթյուրումն ընդունում է որպես ճշմարտություն։ Սուտը կամ խեղաթյուրված ճշմարտությունը պետք է անընդհատ կրկնել, և հասարակությունն այդ սուտն ի վերջո կընկալի որպես փաստ։
Օգտագործելով հանրային միջոցները, ինչպիսիք են հեռուստատեսությունը, ռադիոն և տպագիր մամուլը, կարող եք ազդել, իշխել և վերահսկել հասարակության ճնշող մեծամասնության միտքը ձեր ընտրած ցանկացած բնագավառում։ Այս կործանարար ազդեցությունը պետք է ներառի «մեկ փլուզող խումբը մյուսի նկատմամբ բորբոքելու» ռազմավարությունը, որպեսզի հասարակության մեջ առաջանան ներքին տարաձայնություններ։ Անհրաժեշտ է նաև տարածել վարկաբեկող նյութեր, անհրաժեշտ է խարխլել ազգային արժեքներն ու բարոյական սկզբունքները, ոչնչացնել ցանկացած հզոր հոգևոր հիմք և ստեղծել լոյալություն ազգային՞ յուրահատուկ մշակույթի նկատմամբ։ Սա շատ ավելի հեշտ գործ է, եթե ձեր թիրախային լսարանում շատերն արդեն դարձել են ծույլ, վատ կրթված, վատ տեղեկացված, չմտածող ու անտարբեր։
Ձևավորել ապագա սերունդներին, վերահսկել դասագրքերը, դպրոցները: Աստիճանաբար ուսուցանել այն երեխաներին, որոնք համակրում են ձեր սկզբունքներն ու փիլիսոփայությունը։ Ապագա սերունդներին պետք է դարձնել մտքով, մարմնով ու հոգով թույլ։ Խուսափեք դասավանդման ժամանակ երեխաներին հիմնական փաստեր մատուցելուց իրենց իսկ պատմությունից և սահմանադրական իրավունքներից։ Սովորեցրեք նրանց, որ բնական ագրեսիան սխալ է, իսկ հլու- հնազանդությունը ճիշտ է։ Նրանց պետք է սովորեցնել, որ բարոյական արժեքներին հետևելը թուլություն և ստրկություն է, որից պետք է խուսափել հանո՛ւն ազատության։ Նրանց նաև պետք է ներշնչել, որ վերանայեն հայրենասիրության հին հայեցակարգը և ընդունեն ձե՛ր տեսակետները։ Սովորեցրեք նրանց դեն նետել հին արժեքներն ու ավանդույթները` անվանելով դա «ի շահ զգայունության»։ Զգուշորեն համոզեք նրանց, որ, ի վերջո, իրենց հին ավանդական հավատալիքների պատճառով չեք ուզում վիրավորել որևէ մեկին, այլ ցանկանում եք միայն կրթել։ Ներշնչեք նրանց, որ ատրճանակները վտանգավոր են, որ դրանք սոցիալապես անընդունելի չարիք են հասարակության և` հատկապես երեխաների համար։
Ձևավորել քաղաքական փիլիսոփայություն` ներթափանցելով կառավարություն
Ձեր փլիսոփայության համակիրներին պաշտոններ տվեք և բարձրացրեք նրաց բոլոր
մակարդակներում. որքան բարձր` այնքան լավ, որպեսզի նրանք իշխեն և ուղղորդեն երկիրը բոլոր ուղղություններով` հասարակությանը խոստանալով լուծումներ և լավ կյանք։ Աստիճանաբար ավելացնելով վերահսկողությունը և կառավարության կախվածությունը ձեզանից` փոխեք վստահությունն օրենսդրության նկատմամբ։ Նշանակելով կոռումպացված դատավորների, որոնք չենք գործի Սահմանադրության շրջանակներում, նպաստեք, որ հասարակության մեջ ծնվի անպատժելիության մթնոլորտ, անվստահություն, դժգոհություն և որ ամենակարևորն է` հուսահատության զգացում։ Եթե կարողացել եք թափանցել և հասնել երկրի բավական բարձր պաշտոնական դիրքերի, ապա ամենաբարձր մակարդակներում կարող եք նաև բյուջետային կրճատումներով թուլացնել այդ երկրի բանակը։ Երկրի բանակի համար ավելացրեք ավելորդ սահմանափակումներն ու պարտավորությունները, ստեղծեք զինվորների համար նվաստացնող մթնոլորտ և դրանով կարող եք բարոյալքել բանակը թե՛ հոգեբանորեն և թե՛ արդյունավետության առումով։ Որևէ երկիր առանց ուժեղ բանակի անպաշտպան է ու խոցելի և նման է ճիրաններ ու ժանիքներ չունեցող վագրի կամ պոզեր չունեցող ցուլի։
Հզոր ազգը, հասարակությունն իր հիմքում ունի իր եզակի մշակույթն ու լեզուն։ Ապազգայնացնելով հասարակությանը` «ջրիկացրեք» նրա մշակույթն ու լեզուն։ Անցյալի ազգային հերոսները պիտի վարկաբեկվեն ու դառնան անկարևոր, նրանց վարքը պիտի քննադատվի, որպեսզի հասարակության, հատկապես երիտասարդության համար չդառնան հերոսության օրինակներ։
Մշակույթ ստեղծողներն ու ազգային սրբությունները պիտի վարկաբեկվեն։ Հարված հասցրեք լեզվին` խեղելով այն։ Մշակույթն ու լեզուն են, ի վերջո, միավորում ժողովրդին: Եթե կարողանաք շահարկել այդ երկու կարևորագույն տարրերն օրենսդրական գործողությունների և սոցիալական ճնշման միջոցով, ապա կարող եք ցանկացած երկրի հիմքերը թուլացնել։ Ի վերջո, ազգայինից հրաժարումը և բազմաբնակարան մշակութային հայեցակարգը հասարակությանը տանում է դեպի մահաբեր թուլացում։
Տնտեսությունը դարձնել ծախսարար. ծախսել, ծախսել և ծախսել, հարկեր, հարկեր և հարկեր. սա պիտի լինի «ներսից փլուզելու» ձեր ծրագիրը։
Երկիրը հզոր է, երբ այն տնտեսությամբ և ֆինանսապես անկախ է։ Նման երկրում ժողովուրդը շատ պահանջներ չունի իր կառավարությունից, իսկ երբ ազատ ժողովուրդը կախվածություն չունի կառավարությունից, նշանակում է` կառավարության իշխանությունը և վերահսկողությունը սահմանափակ է։ Օրենքի և օրինականության հիմքով պետական գանձարանից վերցրեք հնարավորինս մեծ գումարներ և իրականացրեք երկու կարևոր նպատակ։
– Առաջին` դուք պետք է հանրային և մասնավոր բիզնեսը, որոնք կանոնակարգված օրենքներ ունեն, դնեք պետությունից ուժեղ կախման մեջ, որից հետո սկսեք թելադրել նոր պայմաններ։
– Երկրորդ` երկիրը պետք է դնել «պարտքի տակ» և նվազեցնելով դրամային արժույթի արժեքը` խափանել տնտեսության զարգացումը։
Եվ իհարկե, աջակցելով բոլոր ծախսերը, դուք այդ գործընթացը պետք է ներկայացնեք այնպես, իբր կառավարության կողմից կատարվող շահեկան նպաստների դիմաց ժողովուրդը պետք է «ներդրում անի», և դուք դրանք պետք է բերեք հարկային դաշտ ու հարկեք նրանց։ Սրանով դուք գողանում եք աշխատավորի գրպանի փողը և միաժամանակ նրա անկախությունը։ Ի վերջո, եթե բավարար չափով, անընդհատ բարձրացնում եք հարկերը և ապրանքների արժեքը, մյուս կողմից էլ ավելացնում երկրի արտաքին պարտքը, ապա կարող եք ֆինանսապես այն աստիճան ճնշել ժողովրդին, որ ստրկությունից կռացած երկիրը ենթարկվի փլուզման։
Հիշատակված համակարգային այդ մի քանի կենտրոնների ծանրության առանցքները ենթարկելով մանիպուլյացիայի և խելացի ուղղորդումների` կարող եք համբերությամբ, ժամանակի ընթացքում իրականացնել նույնիսկ ամենահզոր երկրի կործանումը` օգտագործելով իր իսկ քաղաքացիներին։
Այս ամենի ծաղրն այն է, որ ընդամենը մի քանի սերունդների ընթացքում ձեր կողմից ուսուցանված զանգվածները համոզված կլինեն, որ լուսավոր ապագա կերտելու այս հնարավոր ուղին, որը դուք եք ձևավորել նրանց կործանելու համար, մարդկության համար լավագույն լուսավոր ճանապարհն է, և նրանք միշտ կերազեն նման ուղևորության մասին։
Եվ դուք, «երկիրը ներսից փլուզելու» այս մարտավարությամբ կկարողանաք վերահսկել ձեր հզոր մրցակցին ու առանց մի կրակոցի ու առանց մեկ կաթիլ արյան կոչնչացնենք նրան։
Հ. Գ.
Ժամանակ առ ժամանակ, ես վերանայում եմ անցյալում գրված իմ հոդվածները, որոշելու համար, թե իմ մեթոդների տեսանկյունից ներկայումս ինչ արդյունքներ կան։ Այս մեկը ես գրել եմ 2001 թ., միջազգային լրատվական իմ սյունակի համար։ Իմ հոդվածի ճշգրտության առումով դուք եղեք իմ դատավորը։ Ի՞նչ կարող եմ ասել 100-տոկոսանոց համոզվածությամբ։ Կարող եմ ասել, որ մենք ապրում ենք հետաքրքիր ժամանակներում։
Ազատ թարգմանությունը Արթուր Արմինի

Անկախ