Սերժ Սարգսյանի հրաժարականի անհրաժեշտության մասին Տեր-Պետրոսյանի հոդվածի վերաբերյալ Hayeli.am-ը զրուցել է քաղաքագետ Լեւոն Շիրինյանի հետ:
Պարոն Շիրինյան, այն , որ Տեր-Պետրոսյանի փաստարկումներն առկա են, գրեթե բոլորին է հայտնի, բայց որպես քաղաքագետ՝ հնարավոր համարո՞ւմ եք, որ դրանք հրաժարականի պատճառ դառնան:
Անշուշտ, մտահոգությունները հիմք ունեն, բայց ինքը/նկատի ունի՝ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը-խմբ/ գիտի, որ հրաժարականը հնարավոր չի, բարոյախոսություն է ընդամենը կարդում, թե հրաժարական տուր: Ինքը բարոյախոսությունով ժամանակին հրաժարական տվե՞ց, չտվեց.1996թ իր իշխանությունը վերակրկնեց զորքով: Ես եղել եմ այն մարդկանց մեջ, ովքեր ասել ենք նրան՝ գնա, որպեսզի Հայաստանում ավանդույթ դառնա ընտրությունների միջոցով իշխանության փոփոխություն, ինքը չգնաց: Վազգենին ու Վանոյին հանեց ժողովրդի դիմաց, ասեցին՝ նախագահը հրաժարական չի տալու: Լեւոն-Տեր Պետրոսյանը հիմքը դրեց ավանդույթի՝ Հայաստանում իշխանափոխություն ընտրությունների միջոցով չկատարել:
Բայց հիմա ոչ միայն Տեր-Պետրոսյանը, այլեւ Արցախի պատգամավորներից մեկը հայտարարեց, որ Արցախի շուրջ վտանգավոր իրավիճակ է ստեղծվել՝ շնորհիվ Սերժ Սարգսյանի վարած արտաքին…
-…Երկու տարի հետո գնաց, որովհետեւ ինքը Արցախի վաճառքին համաձայնվել էր, ես ունեմ ամերիկյան հետազոտական կենտրոնի նյութեր, գիրք,որը գրում է, որ նա համաձայն է վաճառքին: Պարզ է չէ՞, հիմա երկրի տնտեսական, սոցիալական, քաղաքական, վիճակի մասին խոսում է մի մարդ, որը ոչ ժողովրդի հոգսի տերն է եղել, ոչ ընտրությունները մաքուր է անցկացրել, ամենակեղտոտ ըտրություններն են եղել, հիմա մեզ դրել է էշի տեղ: Ես Սեւանի հանձնաժողովում եմ եղել, այնտեղ ինքը պարտվեց, բայց Երեւանում հայտարարեցին, որ հաղթել է, առաջարկեցինք ամեն մարզից երեք քվեատուփ բացել, բա եթե հաղթել էր, ինչո՞ւ այդ առաջարկին չհամաձայնեց: Ուզում եմ ասել՝ բարոյական պահ կա, հրաժարականի պահանջը ինքը չէ, որ պիտի հայտարարի:
Դժվար է հավատալ, որ առաջին նախագահը մեծ հույսեր ունի, որ իր հոդվածի պատճառով Սերժ Սարգսյանը հրաժարական կներկայացնի, ուզում եմ վերլուծեք քաղաքական իրավիճակը, թե ի՞նչ նպատակի կարող է ծառայել այդ հոդվածը, ինչ խնդիր է փորձում դրանով լուծել:
Չմոռանանք, որ քաղաքական ճգնաժամ է, ինչ-որ մեկը պատասխանատվություն պետք է ստանձնի այս իրավիճակից դուրս գալու, ինչ-որ մեկը ելքեր պետք է ցույց տա, երեւի թե նախկին նախագահն իրեն պատասխանատու է զգում եւ դրա համար արձագանքեց:
Տեսակետներ են հնչում, որ Ռուսաստանին Սերժ Սարգսյանը գուցե դժգոհ է թողել, գիտեք՝ վերջերս Մինսկում ժողով եղավ, իսկ ընդդիմությունը ի դեմս՝ ՀԱԿ-ի փորձում է իր «ծառայությունները» մատուցել Ռուսաստանին:
-Ես չեմ կարծում, թեեւ չի բացառվում, որ գուցե Տեր-Պետրոսյանը Կրեմլից ինչ-որ բան է իմացել եւ հեռացումի կոչ է անում, բայց ինքը 15-20 քաղաքագիտական լեկցիա է կարդացել եւ լավ գիտի, որ նման կոչերով ոչ մեկ չի հեռացել, ոչ մեկ: Ինքը ո՞վ է, որ երաշխիք է տալիս, ԱԺ-ն է երաշխիք տվողը, որ նրա ունեցվածք կվերցնեն, չեն վերցնի:Ես կառաջարկեի, որ հայ վերլուծաբանները ոչ թե Տեր-Պետրոսյանի անձը քննադատեն,այլ դիտարկումները:Իհարկե, կան արտաքին անվտանգության, արտագաղթի եւ այլ հարցեր, բայց մենք հիշում ենք, որ էդ մարդը/նկատի ունի ԼՏՊ-ին –խմբ/ 1991թ. բացի պարտությունից եւ հոգեզրկությունից, որ հեսա հանձնվելու ենք, ոչինչ ժողովրդի մեջ չի տարածել:
Բայց չէ՞ որ հենց նման պարտվողական իրավիճակում ենք այսօր հայտնվել:
Պետք է անկեղծ լինենք, այսօր աշխարհագրորեն Հայաստանի համար կռիվ է գնում, Ռուսաստանը ստրատեգիական իմաստով է հսկում այս տարածքը, Արեւմուտքն ուզում է խցկվել այս տարածք, նրանց ասածը սա է՝ այդ զոնայից դուրս եկեք,մտեք այս տարածք: Ժամանակին հայկական դիվանագիտությունը փայլուն խաղ է խաղացել՝ առաջացնելով կրիտիկական զանգված: Քաղաքական ղեկավարությունը տվյալ իրավիճակում՝ Սերժ Սարգսյանը էքստրեմալ իրավիճակներում ընդունեց որոշում, մեր երկրի համար համապատասխան որոշում, որից հետու ռուսական բանակի պաշտոնական թերթը գրեց, որ այո, ռուսական ռազմաբազան ունի պարտավորություն Արցախի ճակատը պահելու համար, այսինքն ստացվեց այն, որ մեր երկրի համար շատ ձեռնտու է: Իսկ Արեւմուտքը հայտնվեց կրիտիկական վիճակում, որովհետեւ Արեւմուտքը ծախսեց զգալի ռեսուրսներ Հայաստանում վերլուծական կենտրոնների վրա:
Անի Սահակյան
