Կալիֆոռնիա  նահանգից հանրապետական կուսակցության ներկայացուցիչ Դանա Ռոերբաքերը Ուկրաինայում տիրող իրավիճակի  մասին լսումների ժամանակ այն կարծիքն  է հայտնել, որ Ուկրաինական ճգնաժամը նախագահին պաշտոնից հեացնելու հետևանք է: Նրա խոսքերի համաձայն, Ռուսաստանի գործողությունները ոչ մի կերպ կապված չեն ճգնաժամի առաջացման հետ: «Երբ է առաջացել ճգնաժամը: Այն սկսվել է այն բանից հետո, երբ օրինական ընտրված նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչին հանեցին իր զբաղեցրած պաշտոնից` փողոցային բռնությամբ; Այն ժամանակ էլ սկսվեց քաոսը»,-բացատրել է  նա: Բռնությունն Ուկրաինայում սկսվեց այն ժամանակ, երբ Յանուկովիչը որոշեց տնտեսական համաձայնագիր կնքել Ռուսաստանի հետ, կարծում է Ռոերբաքերը:  Մինչդեռ, ԱՄՆ-ը չպիտի խառնվի այդ կոնֆլիկտին ու հարկատուների գումարը ծախսի` Ուկրաինային օգնելու համար:

Նա նաև մի շարք անհարմար հարցեր է տվել Եվրոպայի ու Եվրասիայի գործերով պետքարտուղարի օգնական Վիկտորիա Նուլանդին` Կիևի «Աջ սեկտորի» անկարգություններին մասնակցության վերաբերյալ: Նուլանդը նշել է, որ մայդանի մասնակիցները «խաղաղ ցուցարարներ» են եղել: Սակայն, կոնգրեսականի այն պնդմանը, որ «խաղաղ ցուցարարները» կրակել են միլիցիայի վրա ու «Մոլոտովի կոկտեյլներ» նետել, Նուլանդը հավելել է, որ մայդանում քաղաքական բոլոր խմբերն են եղել, այդ թվում նաև` «զզվելիները»: Այդպիսով, Ռոերբեքերը եզրակացրել է, որ «Աջ սեկտորը» նույնպես կապ ունի անկարգությունների հետ:

Անկախ

Եվրոպան ու ԱՄՆ-ը թանկ են վճարելու Ուկրաինային դավաճանելու համար, գրում է The Wall Street Journal-ը: Թերթի կարծիքով, արևմտյան երկրները Կիևը թողել են Ռուսաստանի նախագահ Պուտինի ողորմածությանը: Ուկրաինայի առաջնորդներն իրենց Բրյուսելի ու Վաշինգտոնի կողմից ճնշված են զգում, ասվում է հոդվածում:

Հոդվածում ասվում է, որ Եվրոպան ու ԱՄՆ-ը հանդես եկան  Ուկրաինայի իրադրության վերաբերյալ «անատամ» հայտարարություններով ու հիմա, ուկրաինական բնակչությունը պետք է հասկանա, որ պետք է հույսը դնի միայն սեփական ուժերի վրա: «Մոսկվան նույնպես նման եզրահանգման է եկել»,-նշում է  հրատարակությունն ու հավելում, որ Արևմուտքի  նման ընկալումը ձևավորում է Ուկրաինայի ընթացիկ իրադարձությունները:

Բացի այդ, հոդվածում ասվում է, որ ցանկացած հեղափոխությունից հետո «խումհարի» վիճակ է լինում ու ուկրաինացիները խնդիրներ էին սպասում: Սակայն, Ուկրաինայից Արևմուտքի հրաժարումն անսպասելի հարված էր, նշում է թերթը:

The Independent-ն իր հերթին գրում է, որ Պուտինը կարող է  «Ռուսական կայսրության վերականգնումից»  մի քանի քայլ հեռավորության վրա է, սակայն նման գործողությունները կարող են Մոսկվան դիվանագիտական փակուղի մտցնել: Թերթի կարծիքով, Արևմուտքի կողմից  զինված պատասխանը «լրիվ բացառվում» է, սակայն Ժնևում հաջորդ շաբաթ նշանակված քառակողմ հանդիպմանը, արևմուտքի երկրները պետք է հստակ հայտնեն,  որ Կրեմլի գործողություններն «արդարացում չունեն»:

Անկախ

Այն, ինչ տեղի է ունենում Ուկրաինայում, շատ ավելի կարևոր է դարձնում Ադրբեջանի` ԱՄՆ-ի և Եվրոպական միության հետ հարաբերությունները: Այս մասին հայտարարել է Ադրբեջանում ԱՄՆ դեսպան Ռիչարդ Մորնինգսթարը։

Ինչպես հաղորդում է ադրբեջանակն “Հագին” լրատվական կայքը, դեսպանի խոսքով՝ Ուկրաինայի իրադարձությունները ևս մեկ անգամ ցույց են տալիս, թե ինչու պետք է կարգավորվի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը։

“Կարևոր է, որ Ադրբեջանն ու Հայաստանը քայլեր ձեռնարկեն Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության լուծման ուղղությամբ՝ այդ կերպ վերացնելով անկայությունը տարածաշրջանում։ Ոչ ոքի պետք չէ, որ այդ հակամարտությունը շարունակվի”,- ասել է նա։

Մեկնաբանելով Ուկրաինայում իրադարձությունները ՝ Մորնինգսթարը հիշատակել է ԱՄՆ-ի նախագահի և պետքարտուղարի` Ղրիմի հետ կապված հայտարարությունները։ “Այն, ինչ տեղի է ունենում այնտեղ, շատ վատ է, և մենք համապատասխան քայլեր ենք ձեռնարկում”,- հայտարարել է դեսպանը։

Անկախ 

Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Ղրիմում կայացած հանրաքվեի արդյունքների վերաբերյալ Դաշնային ժողովի ժամանակ իր ելույթում հայտարարել է, որ Ղրիմում կգործի երեք պետական լեզու: «Ճիշտ կլինի, եթե Ղրիմում հավասարազոր երեք պետական լեզու գործի՝ ռուսերեն, ուկրաիներեն և ղրիմ-թաթարերեն: Մենք հարգանք են տածում Ղրիմում բնակվող բոլոր ազգային փոքրամասնությունների նկատմամբ: Սա նրանց ընդհանուր տունն է, նրանց փոքր հայրենիքը»,-հայտարարել է Պուտինը:

Անկախ

Աշխարհագրական տարբեր միջավայրերում ռուսական հենակետերի գրավման-պահպանման նպատակով մղվող պատերազմների հրատապության կարգով առաջնային դիրքերի ժամանակավոր փոփոխություններ են տեղի ունենում: Ուկրաինան եւ Ղրիմը հայտնի պատճառներով Արեւմուտք-հյուսիս բախումնային իրավիճակը տեղադրել են աշխարհաքաղաքական կենտրոնների ուշադրության կիզակետում:

Մի կողմից միջազգային օրենքի ինքնորոշման սկզբունքի համահնչեղության նկատառումով ժողովրդավար հանրաքվեի եղանակը գործի է դում, մյուս կողմից զինուժ է կուտակվում խնդրո առարկա տարածքների սահմաններին եւ պատժամիջոցների սպառնալիքի անվերջ հայտարարություններ են կատարվում: Ուկրաինառուսական տարածքների վրա գերիշխանություն հաստատելու այս պարանաձգությունը առայժմ պահվում է քաղաքական բանակցությունների վերահսկողության տակ: Այդ հովանիից դուրս գալու որեւէ փորձ անկանխատեսելի հետեւանքների կարող է առաջնորդել ամբողջ տարածաշրջանը:

Ռուսաստանի միջինարեւելյան հենակետի իրավիճակը այլ հանգամանքներ է ստանում: Սիրիայում տեղակայված ծայրահեղ կրոնականության կարգախոսի տակ գործող զինյալ խմբավորումների դեմ կառավարական ուժերի արշավը ռազմավարական կետեր ապահովելու ընթացքում է: Այս տեղաշարժը կատարվում է այն պահին, երբ Արեւմուտք-հյուսիս լարվածությունը կենտրոնանում է Արեւելյան Եւրոպայի սահմանների վրա: Սիրիան այս դեպքում երեւութապես ստանում է երկրորդական նշանակություն:

Պարզ է, որ Արեւմուտքը ոչ միայն ուկրաինական պատճառներով օժանդակության նախկին աստիճանաչափը չի պահում Սիրիայի հակակառավարական ճակատին: Ծայրահեղականությունը սպառնալիք է ոչ միայն Դամասկոսին եւ սիրիական դասական ընդդիմությանը, այլեւ ընդհանրապես Սիրիային եւ Արեւմուտքին, մանավանդ երբ դրանց շարքերին նկատելիորեն հայտնվել են իսլամական աշխարհաքաղաքացիության բազմաթիվ տարբերակները: Թե՛ տարածաշրջանում եւ թե՛ Սիրիայում հակածայրահեղական գործողությունների անտեսանելի կանաչ լույսեր կան, լուռ համաձայնություններ գուցե:

Ուրեմն միայն ուկրաինական առաջնահերթությունը չէ, որ Սիրիայում դիպաշարի ուղղությունների հուներն է փոխում, այլեւ նույնինքն սիրիական հանգամանքները: Այս գործընթացներից անմասն չի մնում նաեւ միջազգային մեկուսացումից դուրս գալու փորձեր կատարող Թեհրանը: Աննկատ չէ Հեզբոլլահի մասնակցությունը սիրիական ռազմավարական կետերի վերագրավման մարտերում:

Սիրիական գետնի վրա ուժերի վերադասավորման իրականությունների դիմաց պատասխան պայթումներ են տեղի ունենում լիբանանյան հողի վրա: Անձնասպանական գործողություններից մինչեւ հրթիռարձակումներ եւ զինվորական միջադեպեր: Խորքում սակայն աշխատում է քաղաքական քերականությունը: Դեպքերը չեն վերածվում իսլամական երկու գլխավոր դավանանքների միջեւ հսկայածավալ բախումի, լուրջ դժվարություններից հետո նորանշանակ կառավարությանը հաջողվում է խմբագրել աշխատանքային ծրագիրը եւ հակառակ գերլարում պատճառող պայթունավտանգ գործողությունների, իրենց դերն են ունենում զսպիչ գործոնները, որոնց հետեւում է նաեւ քաղաքական հռետորաբանության որոշ զսպվածություն: Այսպես է միայն բացատրվում կառավարության կազմության նախօրյակով սկսած արեւմտյան եւ իրանամետ ուժերին եւ դրանց դաշնակիցների միջեւ տեղի ունեցող զգուշավոր փոխասացությունը:

Ուկրաինայից մինչեւ Լիբանան, անցնելով Սիրիայից աշխարհաքաղաքական ուժերի միջեւ զինվորաքաղաքական առեւտուրների պատճառած ելեւէջներով տվայտվում է ամբողջ տարածաշրջանը, որտեղ ապրում են հայ համայնքներ: Երեւանն ու հայ համայնքային ներկայացուցչությունները վերլուծական ժամացույցերի սլաքների համակարգման անհրաժեշտության առջեւ են` աշխարհաքաղաքական քերականության հիման վրա իրականացվող գործընթացներին հետեւելու համար:

Գեթ այս հանգրվանին:

Շահան Գանտահարյան

«Ազդակ» թերթի գլխավոր խմբագիր

Անկախ

Ռուսաստանի ռազմական նավերն ու ուղղաթիռներն օղակել են Ղրիմը: Ուկրաինայի սահմանապահների հայտարարության համաձայն՝ Ռուսաստանին պատկանող 10 ուղղաթիռ մտել է Ուկրաինայի օդային տարածք, ռուսական 30 նավ էլ կայանել են Սինֆերոպոլում: Կիևում Ղրիմի հատուկ ներկայացուցիչ Սերգեյ Կունիցինը հայտարարել է, որ Սինֆերոպոլի մոտակայքում Գվարդեյսկոյե օդանավակայանում 13 ռուսական ինքնաթիռ է վայրէջք կատարել, յուրաքանչյուրի մեջ` 150 զինվոր:

BBC-ն էլ հաղորդում է, որ նվազագույնը ռուսական 8 զրահապատ մեքենա մոտենում է Սինֆերոպոլին: Ղրիմում նախապատերազմական իրավիճակ է:

Անկախ