Հետազոտությունը, որի արդյունքները հրապարկվել են «Journal of Personality and Social Psychology» ամսագրի վերջին համարում, օգնել են որոշելու, թե հատկապես որ  գործոնն է վճռորոշ լինում զուգընկեր ընտրելիս:

Հաստատվել է, որ տղամարդկանց համար զուգընկերուհի ընտրելիս կարևորվում է արտաքինը.  առավելությունը տրվում է այն կանանց, ովքեր աչքի են ընկնում ֆիզիկական գրավչությամբ:

Մասնագետները վստահեցնում են, որ կանանց համար հակառակը, ֆիզիկական գրավչությունն այնքան էլ կարևոր չէ: Կանայք  զուգընկեր ընտրելիս  կարևորում են տղամարդու սոցիալական կարգավիճակը. որքան բարձր է այն, այնքան մեծ են տղամարդու շանսերը, որ կինն իրեն կընտրի որպես զուգընկեր:

Ամռանը յուրաքանչյուր կնոջ համար ոտքերի խնամքը դառնում է առաջնային: Առանց գեղիցիկ ու խնամված ոտքերի հնարավոր չէ պատկերացնել կնոջ լիարժեք տեսքը: Դա է պատճառը, որ պեդիկյուրի ծառայությունը գեղեցկության սրահներում դառնում է խիստ պահանջված:

Ժամանակակից պեդիկյուրն իր մեջ ներառում է ոչ միայն պիլինգ (մաշկի մեռած բջիջների հեռացում, հարթեցում), այլև ռեֆլեքսոթերապիա (հատուկ մերսում, որ խթանում է տարբեր օրգանների, նյարդերի և գեղձերի աշխատանքը), անտիսեպտիկա (հականեխիչ միջոցներ) և, ի վերջո, նեյլ-արտ` եղունգների դիզայն: Ուստի, պեդիկյուրի մասնագետը պետք է լինի ոչ միայն լավ ոտնահարդար, այլև գիտակ կոսմետոլոգ, որպեսզի հասկանա ոտքի, հատկապես ոտնաթաթի մաշկի առանձնահատկությունները և հաճախորդին օգնելու փոխարեն խնդիրներ չստեղծի:

Պեդիկյուրի դասական գործընթացը տևում է մեկ-մեկուկես ժամ` ներառելով ոտքերի լոգանքը, կոշտուկների և ավելորդ մսերի հեռացումը, եղունգների հարդարումը, ոտքերի վերջնական մաքրումը սկրաբով, լվացումը, սնուցող քսուքներով մերսումը և վերջում` եղունգների ներկումը:

Սեզոնին գոնե ամիսը մեկ խորհուրդ է տրվում պեդիկյուր անել: Իսկ եթե հնարավորություն կամ ժամանակ չունեք, ապա առաջարկում ենք ոտքերն ինքնուրույն` տնային պայմաններում խնամելու ամենահին, պարզ ու էժան տարբերակներից մեկը, որը խորհուրդ է տալիս ոտնահարդար Արաքսյա Պետրոսյանը.«Ոտքերի կոշտուկները փափկեցնելու և հոգնածությունը վերացնելու համար պետք է ոտքերը դնել տաք ջրի մեջ` նախապես ջրի մեջ լցնելով մեկ ճաշի գդալ հեղուկ օճառ, մեկ ճաշի գդալ անուշադրի սպիրտ (1 ճաշի գդալը` երկու լիտր ջրին), 15-20 րոպեից հանել և հինգ րոպե դնել սովորական տաք ջրի մեջ, ոտքերը հերթով հանել, թեթևակի չորացնել, քերիչով հեռացնել մեռած բջիջներն ու մաքրել սկրաբով, հետո նորից լվանալ, չորացնել, վերջում փափկեցնող կամ սնուցող քսուքով մերսել»:

Ըստ ոտնահարդարների` ձեռքի, մարմնի կամ դեմքի համար նախատեսված քսուքները ոտքերի համար կիրառելը ճիշտ չէ և օգուտ չի տալիս ոտքերին (կանանց շրջանում դա շատ տարածված է), ուստի խորհուրդ է տալիս օգտագործել ոտքի համար նախատեսված քսուքներ:

ՍՊԱ-պեդիկյուր

Այս ծառայությունն այժմ առաջարկում են շատ գեղեցկության սրահներ: ՍՊԱ-պեդիկյուրն, ըստ մասնագետների, շատ չի տարբերվում դասականից: Այս պրոցեդուրայի ընթացքում հաճախորդը լիակատար հանգիստ է վայելում ու թուլանում է: Օգտագործվում են փափկեցնող ու սնուցող բարձրորակ միջոցներ, լոգանքի կամ մերսման համար` ծովային բաղադրամասեր և այլն:

Պեդիկյուր սարքի միջոցով

Սա ևս համարվում է նորարարություն: Այն ունի մի քանի առանձնահատկություններ: Ջրի փոխարեն կիրառվում է հատուկ փափկեցնող միջոց, որը հիանալիորեն առանձնացնում է կենդանի ու մեռած բջիջները: Եթե դասական պեդիկյուրի դեպքում երբեմն վնասվում են նաև կենդանի բջիջները, ապա այս դեպքում դա բացառվում է: Սակայն, մատնահարդարներից ոմանք թերահավատորեն են վերաբերում այս մեթոդի արդյունավետությանը` կարծելով, որ այն լիարժեք չի կատարում գործողությունը:

Ձկնային պեդիկյուր

Սա պեդիկյուրի ոլորտի ամենավերջին նորույթն է և մեծ մասսայականություն է վայելում հատկապես ասիական երկրներում: Garra rufa կոչվող փոքրիկ ձկները, որոնք հայտնի են որպես «բժիշկ-ձկներ», սիրում են ուտել մեռած մաշկ: Պրոցեդուրայի ընթացքում կանայք իրենց ոտքերը դնում են ձկներով լի ջրի մեջ, և 30 րոպեի ընթացքում ձկները «խժռում են» ոտքերի մեռած բջիջներն ու կոշտուկները: Ասում են` պրոցեդուրայից հետո ոտքերը նորածնի մաշկի պես նուրբ ու հարթ են դառնում:

Այն Ասիայից մուտք է գործել նաև Եվրոպա ու Ամերիկա: Սակայն, ըստ «Wall Street Journal»-ի տվյալների, 14 ամերիկյան նահանգներ արգելել են այդ կոսմետիկ գործընթացի կիրառումը: Պրոբլեմն այն է, որ հիգիենան հսկելը դժվար է, և որոշ մասնագետներ կարծում են, որ ձկները կարող են վարակի աղբյուր դառնալ: Շատերի կարծիքով էլ հատուկ լողավազաններում աճեցնելու դեպքում այդ ձկները կարող են ավելի մաքուր լինել, քան պեդիկյուրի գործիքները: Հայաստանում այս նորույթը դեռևս չի կիրառվում:

Պեդիկյուրի սրահների հիգիենան լուրջ խնդիր է: Ըստ մաշկաբանների` կանայք պետք է սալոնային այս ծառայությունն ընդունելիս հաշվի առնեն` նախ ոտնահարդարի որակավորումը, առաջարկվող կոսմետիկ միջոցների բուժական նշանակությունը, ապա հետևեն սրահի, սարքավորումների, գործիքների մաքրությանը:

Կան մի շարք չափանիշներ, առանց որոնց չի կարելի այս ծառայությունն իրականացնել, օրինակ, սրահը պետք է առանձնացված լինի գեղեցկության սրահի մյուս բաժիններից, այնտեղ պետք է լինեն ձեռքերի և ոտքերի համար նախատեսված առանձին լվացարանակոնքեր` տաք և սառը ջրով, սարքերի ստերելիզատոր, առաջին օգնության դեղատուփ` հատկապես արնահոսությունը կանխող միջոցներով, իսկ մատնահարդարը պրոցեդուրայից առաջ պետք է հագնի բաց գույնի ստերիլ հագուստ` ամբողջությամբ ծածկելով անձնական հագուստը, լվանա և սպիրտով մաքրի ձեռքերը, ունենա կարճ կտրած եղունգներ և այլն:

Սիրելի կանայք, ամռանն օգտվեք պեդիկյուրի ծառայությունից` չխնայելով գումար ու ժամանակ, քանի որ այն էականորեն բարելավում է ձեր արտաքին տեսքն ու պահպանում հիգենան:

«Դու միշտ կմնաս մեր հիշողություններում, Աստված հոգիդ լուսավորի…», «Ի՞նչ ենք անելու առանց մեր արևի, առանց մեր խելառի, առանց մեր հրեշտակի…», «Հրեշտակները երկրի վրա չեն մնում, երևի դրա համար էլ աստված քեզ իր մոտ տարավ, գեղեցկուհիս, կկարոտեմ…», «Իմ սրտում ես, իմ աղոթքներում, իմ մտքերում…», «Ճակատագիրն անկանխատեսելի է, և այն մարդիկ, ովքեր նախատեսված են քեզ համար, ինչ էլ լինի, քեզ հետ կլինեն… նույնիսկ այն դեպքում, երբ դու համոզված ես, որ էլ երբեք չես հանդիպելու նրանց…»:

Սրանք մի կենսախինդ, գեղեցիկ ու լուսավոր աղջկա` Հայկան Սիմոնյանի ընկերների ֆեյսբուքյան գրառումներն են` արված հուլիսի 2-ի չարաբաստիկ օրվանից հետո, երբ նրանք ստիպված եղան ընդունել այն փաստը, որ այլևս երբեք չեն տեսնելու իրենց սիրելի ընկերուհուն: Այդ օրը Հայկանը Երևանից տուն էր գնում` Սպիտակ, բայց Ռյա Թազա գյուղի մոտակայքում տեղի ունեցած խոշոր ավտովթարը խլեց նրա երիտասարդ կյանքը: Սեպտեմբերի 12-ին նա կդառնար 19 տարեկան…

Ձախից՝ Արմենուհին, աջից՝ Հայկանը

Ընկերներից մեկը` Արմենուհի Այվազյանը, դեռ երկար ժամանակ կամ գուցե երբեք  չհամակերպվի այն մտքի հետ, որ Հայկանն այլևս չկա, քանի որ, ինչպես ինքն է ասում, Հայկանն իր կեսն էր: «Ամեն ինչ կանցնի ու կգնա, միայն կմնա ԿԱՐՈՏԸ, որն անվերջ ցավ կպատճառի»,- գրել է Արմենուհին:

Հայկանի հետ մանկության ընկերներ էին: Նույն դասարանում էին սովորել, հետո միասին ընդունվել էին Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի կառավարման ֆակուլտետ: Ամեն օր միասին էին:

«Ինքը հրեշտակ էր, իր նման մարդիկ շատ քիչ են աշխարհում,- ասում է Արմենուհին,- նա մարդամոտ էր, ընկերասեր, նվիրվող: Շատ ուժեղ մարդ էր: Ամեն վատ բանի մեջ էլ մեծ հույս էր տեսնում: Միշտ խորհուրդներ էր տալիս: Եթե մի սխալ բան էի արած լինում, ելք էր փնտրում ինձ հետ միասին»:

Արմենուհին պատմում է, որ Հայկանը շատ տաղանդավոր էր` դաշնամուր ու կիթառ էր նվագում, երգում էր, երգեր գրում: «Մատներով սեղանին նվագում էր, մի ձեռքով ծափ էր տալիս,- հիշում է ընկերուհին,- շատ էր սիրում նաև պարել, միշտ պարում էր: Առանց երգ ու երաժշտության կյանք չուներ: Վերջերս երաժշտություն էր գրել, ցավոք, չենք կարողանում գտնել: Միշտ ասում էր. «Ժողից» դուրս եմ գալիս, գնամ կոնսերվատորիա»:

Վերջին անգամ Արմենուհին Հայկանի հետ խոսել էր դեպքից մեկ ժամ առաջ, իմացել էր` որտեղ է, անհամբեր նրան էր սպասում: Իսկ մահվանից մոտ տասը րոպե առաջ նրանից sms էր ստացել. «Ես Սպիակում էի: Պիտի գար, որ միասին տեղ գնայինք: Բայց գրեց, որ հոգնած է, ասաց, որ ես գնամ իրենց տուն: Կարոտել էինք իրար, տասը օր էր` իրար չէինք տեսել ու էդպես էլ չտեսանք…»:

Արմենուհին ասում է, որ համարյա միշտ միասին էին Երևանից Սպիտակ գնում: Այդ անգամ Հայկանը մի քիչ գործեր ուներ, իր հետ չէր գնացել: Հիշում է, որ երբ միասին Սպիտակ էին գնում, և ճանապարհին հանկարծ ինչ-որ աննշան վթարային իրավիճակ էր լինում, ինքը ծիծաղելով ասում էր` պատկերացնո՞ւմ ես, որ միասին մահանանք: «Ասում էր` սուս մնա,  կատակով էլ նման բան չասես: Վախենում էր էդ մտքից»:

Հայկանը գեղեցիկ ժպիտ ուներ, իր ժպիտով լուսավորում էր բոլորին: Կատակասեր էր: Որքան էլ փորձեին նրա հետ վատ վարվել, միևնույնն է, ոչ ոքից չէր նեղանում, չէր վիճում: Բայց ինչքան էլ ուրախ լիներ ու ժպտար, միևնույնն է, նրա մեջ ինչ-որ տխրություն կար, որի պատճառն անգամ ամենամտերիմ ընկերուհին չէր հասկանում: «Երազանքների մասին չէր խոսում, շատ բան միայն իր մեջ էր պահում»:

Արմենուհին հիշում է, որ նա հաճախ էր ասում, թե շուտ է մահանալու, իսկ իրենք կատակի էին տալիս, լուրջ չէին վերաբերվում: Ինչո՞ւ պետք է գեղեցիկ ու երիտասարդ աղջիկը մահվան մասին մտածեր: Արմենուհին կարծում է, որ նման մտքերի պատճառը հավանաբար այն էր, որ նա կրում էր իր մահացած քրոջ անունը, որը 17 տարեկանում դարձել էր 1988 թ. ավերիչ երկրաշարժի զոհը: Ի դեպ, նրա 17-ամյա քույրն այդ արհավիրքի միակ զոհը չէր. երկրաշարժը խլել էր նաև նրա մյուս քրոջ` 19-ամյա Գայանեի կյանքը: Բարեբախտաբար, կենդանի էր մնացել եղբայրը, և դրանից վեց տարի անց` 1994 թ., ծնողներն ուժ էին գտել, դուստրերի ցավը սրտում, լույս աշխարհ բերել ևս մի աղջիկ և նրան անվանել Հայկանդուխտ` Հայկան, ի հիշատակ մահացած քույրերից ավագի:

Արմենուհին հիշում է, որ երբ վերջերս նրանց տանն էին և հին լուսանկարներն էին նայում, Հայկանը ուշադիր, մեծ հետաքրքրությամբ մահացած քրոջ` Հայկանի լուսանկարին էր նայում ու եղբորը հարցեր տալիս նրա մասին:

Արմենուհին չի ուզում ընկերուհուն տխուր հիշել, ուզում է պահել իր սրտում ամենալուսավոր ու խենթ պահերը, իսկ այդպիսիք շատ-շատ էին: «Ոչ ոք չի կարող փոխարինել նրան, նրա նման ընկեր էլ երբեք չեմ ունենա: Հիմա ինձ լրիվ մենակ եմ զգում, նա մի ուրիշ աշխարհ էր ինձ համար: Մոտ երկու ամիս առաջ մեր տանն էր մնացել, ինձ ասաց` խոստացիր, որ միշտ միասին ենք լինելու: Խոստացա…»:

Հիմա էլ է խոստանում ու համոզված է, որ Հայկանի հոգին էլ երբևէ իրեն չի լքի: Ֆեյսբուքյան իր պատին Արմենուհին գրել է. «Ես արդեն ունեմ իմ պահապան հրեշտակը երկնքում…»:

Ծնողի, մեծի նկատմամբ տածած հարգանքը դարեր իր վեր կազմել է հայ ժողովրդի  արժեհամակարգի կարևորագույն բաղադրիչը: Ցավոք, այսօր այդ արժեհամակարգում շատ բան է աղավաղվել՝  այդ թվում նաև դա:Մեր ներկայացրած պատմությունները դրա վառ վկայությունն են:

Հարևանուհու պատմածից

«Ուզում եմ պատմել իմ հարևանուհու՝ մի ծեր ու բարի կնոջ մասին, որին անընդհատ նեղացնում են հարսը և թոռները: Ամբողջ հոգով խղճում եմ նրան: Շաբաթը մի քանի անգամ լսում եմ նրա աղեկտուր լացի ձայնը: Հեկեկալով ինչ-որ բաներ է ասում, բայց բառեչը չեն հասկացվում, որովհետև ամեն բառն ասելիս նրան հարվածում են: Մի անգամ այլևս չդիմացա, աղմուկի ժամանակ դուռը ծեծեցի: Դժվարությամբ բացեցին: Տատիկին հասցրել էին թաքցնել լոգարանում և դուռը փակել: Իմ հարցին, թե ուր է նա, հարսը պատասխանեց, թե տանը չէ, տեղ է գնացել: Այդ պահին լսվեցին տատիկի տնքոցները: Նա աղաչում էր դուռը բացել: Ես բացեցի լոգարանի դուռը և տեսա նրան գետնին ընկած: Երբ հարցրեցի, թե ինչ է պատահել, նա իրեն ծեծողներին չմատնելու համար ասաց, թե սայթաքել, ընկել է: Հետո իմացա, որ այդ անգամ հատակը մաքրելու փայտով էին ծեծել: Նա երկար ժամանակ կաղում էր: Այդ օրվանից նրա ընտանիքի անդամներին չեմ բարևում»:

72 տարեկան

«14 տարով մեծ եմ եղբորիցս: Միշտ շատ հոգատար եմ եղել նրա նկատմամբ, մայրություն եմ արել, մեծացրել ձեռքերիս վրա: Սակայն եղբորս կյանքը չդասավորվեց: Նա բռնադատված է եղել, երջանկություն չգտավ նաև ընտանիքում: Կինը հեռացել է նրանից՝ թողնելով յոթամյա որդուն: Մինչ այդ եղբայրս վաճառել էր իրենց երևանյան բնակարանը, որպեսզի տեղափոխվեին Ղազախստան: Սակայն բաժանվելով՝ նա ստիպված էր որդու հետ վերադառնալ Երևան, և քանի որ տուն չունեին, բնակվեցին ինձ մոտ:

Այժմ՝ ծերության օրերին, հայտնվել եմ անելանելի վիճակում: Եղբայրս ծայրահեղ ցինիկ է, ծաղրում է ինձ, մարդկանց ներկայությամբ ստորացնում, իսկ խմած ժամանակ ծեծում է: Ստիպված եմ լինում փախչել տնից և շաբաթներով ապրում եմ տարբեր մարդկանց տներում՝ նրանց ևս նեղություն պատճառելով: Հոգնել եմ թափառելուց: Նաև նեղվում եմ այս խայտառակությունից: Ես միշտ հարգված եմ եղել իմ շրջապատում, աշխատավայրում (աշխատել եմ մշակույթի նախարարությունում):

Դիմում եմ ոստիկանություն և այլ ատյաններ, սակայն ելքը չեմ գտնում: Խղճում եմ եղբորս, չեմ կարող տնից դուրս հանել, քանի որ գիտեմ, որ դա նրա համար կործանում կլինի»:

 Բարեկամուհու պատմածից

«Գրում եմ ինձ հարազատ և շատ մտերիմ  մի բարի ու լավ ընտանիքի մասին: Ազգակցական կապեր չեմ ունեցել, բայց երկար տարիներ մտերիմ ենք եղել:

Երջանիկ ամուսիններ էին, միայն թե երեխա չունեին: Որոշեցին Երևանի մանկատներից մեկից երեխա որդեգրել: Որդեգրեցին աղջիկ ու տղա՝ երկու տարվա տարբերությամբ: Վեց տարի հետո Վրաստանում ապրելուց հետո տեղափոխվեցին Երևան՝ իրենց փոքրիկների ծննդավայրը: Շատ էին սիրում երեխաներին: Լավ ու վատ օրերով մեծացրեցին, բարձրագույն կրթության տվեցին: Աղջիկն ամուսնացավ: Մեծ էր ծնողների ուրախությունը: Շատ հաջող ընտրություն էր արել ու երջանիկ էր: Ծնվեց այնքան սպասված թոռնիկը:

Տղան բանակում ծառայելուց հետո վերադարձավ տուն և շուտով նա էլ ամուսնացավ; Թվում էր, թե ամուսինները երջանկության գագաթնակետին են, քանի որ կատարել էին իրենց ծնողական պարտականությունները և արդեն պետք է վայելեն իրենց ծերությունը: Բայց կարճ ժամանակ հետո հարսն իմացել էր, որ իր ամուսինն ու նրա քույրը ծնողների հարազատ զավակները չեն, նաև այն, որ նրանք հարազատ քույր ու եղբայր չեն: Այստեղից էլ սկսվեցին համերաշխ ընտանիքի անախորժությունները:

Հարսը տալին արգելեց տեսակցության գալ իր ծնողներին, նույնիսկ եղբորը չէր թողնում հանդիպել քրոջը: Տարեցների համար դժվար էր այդ ամենի հետ հաշտվելը, բայց հանուն իրենց երեխաների՝ լռում էին: Հարսը դաժանորեն արգելում էր նրանց իրենց միակ որդու հետ խոսել: Այս տողերը գրելիս անչափ հուզվում եմ՝ հիշելով հարազատներիս այդքան բարի լինելն ու հարսի դաժանությունները: Վերջինիս հաջողվեց Երևանի ծայրամասում մեկսենյականոց բնակարան ստանալ և ծերերին տեղափոխել այնտեղ: Նրանց խնամում էր աղջիկը, որն այդ ամենից հետո հավատարիմ էր մնացել ծնողներին: Այնինչ որդին հնազանդվեց կնոջ պահանջներին: Նա ամուսնուն սպառնացել էր, որ եթե ծնողներին հանդիպի, ինքը կբաժանվի, և ամուսինը կզրկվի երեխային տեսնելուց: Ծնողները մահացան՝ որդու կարոտը սրտներում: Ապերախտ որդին չմասնակցեց նույնիսկ ծնողների հուղարկավորությանը»:

75 տարեկան

«Ամուսինս Խորհրդային Միության տարիներին բավականին բարձր պաշտոն, անուն ու դիրք ուներ: Վատ չէր վաստակում: Ամեն ինչ անում էր մեր մինուճար որդու ապագան ապահովելու համար: Տղաս ինստիտուտն ավարտեց, պատվով ամուսնացրինք: Բայց հանկարծահաս հիվանդությունը ամուսնուս կյանքը խլեց: Դրանից հետո ամեն ինչ փոխվեց: Տղաս, որի համար առանձին բնակարան էինք գնել, պահանջեց, որ վաճառեմ մեր սեփական տունը և փողն իրեն տամ՝ ինչ-որ գործի մեջ դնելու համար: Իմ հարցին, թե այդ դեպքում ես որտե՞ղ պիտի ապրեմ, պատասխանեց, որ կօգնի՝ տեղափոխվեմ Արմավիրի մարզում բնակվող քրոջս մոտ: Ես հասկանում էի, որ նա այդ փողերը պարզապես մսխելու է: Առանց այն էլ շատ էր խմում, օրերով հարբած էր:

Մի օր էլ, երբ չհամաձայնեցի նրա պահանջին, դաժանաբար ինձ ծեծեց: Ամբողջ դեմքս ուռել էր, կապտել: Դա սկիզբն էր: Դրան հաջորդեցին նաև հարսիս, թոռանս սպառնալիքները: Վերջինս էլ մի քանի անգամ ծեծեց ինձ: Այլևս չդիմանալով այդ հալածանքներին՝ դիմեցի դատարան: Այնտեղ զարմացան, որ որդիս այդքան շտապում է այդ տանը տիրանալու համար. չէ՞ որ նա իմ մինուճարն է, և այսպես թե այնպես այդ տունն իրեն է մնալու: Ոստիկանություն կանչեցին, թուղթ վերցրին, որ ինձ այլևս չի նեղացնի: Բայց տղաս ու թոռս ոստիկանություն դիմելու համար ինձ մի լավ դաս տվեցին՝ վախեցնելով, որ եթե փորձեմ մի անգամ էլ բողոքել, սաղ-սաղ կթաղեն ինձ: Ես սկսվեցի, բայց էլի չէի համաձայնում տունը վաճառել:

Քոռանամ ես…տղաս թոքերի հիվանդություն ուներ, խմիչքն էլ ավելի հյուծեց նրան. կորցրի որդուս…Տանջվում էի, ինձ մեղավոր էի զգում: Բայց դեռ տղայիս քառասունքը չլրացած՝ հարսս, թոռս ու նրա կինը նոր հարձակումներ սկսեցին՝ սպառնալով, որ կթունավորեն ինձ կամ կենդանի կթաղեն: Փորձեցի ընդառաջ գնալ: Առաջարկեցի տեղափոխվել ինձ մոտ: Թոռս համաձայնեց, բայց դրանից հետո սպառնալիքները չվերացան: Հիմա իմ տան մեջ բռնավոր եմ, գիշերները վախենում եմ քնել»:

76 տարեկան

«Տասնհինգ տարեկան էի, երբ այրիացա: Երեխաներս առանց հոր մեծացան: Շատ զրկանքներ եմ տարել, որ երեխաներս ինչ որ բանի կարիք չզգան: Կատարել եմ նույնիսկ ամենաչնչին քմահաճույքները: Գուցե դա էր պատճառը, որ տղաս սկսեց ինձ ղեկավարել: Երբ ինչ որ հարցում իր հետ չէի համաձայնում, նա մեծ աղմուկ էր սարքում, լեզուն կուլ էր գնում: Հետո սկսեց ձեռքերին ազատություն տալ: Ես ստիպված լռում էի ու համակերպվում. մտածում էի` կմեծանա, խելքը գլուխը կհավաքի:

Անցան տարիներ: Որդիս նոր էր վերադարձել բանակից, երբ նրա ականջին հասավ, որ գյուղի տղամարդկանցից մեկին, ում կինը մահացել էր` որբ թողնելով երկու անչափահաս երեխաների, ծանոթները խորհուրդ էին տվել ամուսնանալ ինձ հետ: Ասել էին, որ առաքինի, որբի դարդը իմացող կին եմ: Ես անտեղյակ էի, տանը լվացք էի անում:

Հանկարծ տղաս գազազած ներս ընկավ ու սկսեց ինձ ծեծել: Ամեն հարվածի հետ կրկնում էր. «Քեզ տղամարդ ա, հա՞, պետք: Բա ես ի՞նչ եմ…»:

Հողը երերաց ոտքիս տակ: Ես հասկացա, թե ինչ հրեշ եմ մեծացրել: Մի կերպ հանգստացրեցի նրան, նա հավատաց, որ իմ մտքով նման բան երբեք չի անցել ու չի էլ անցնի:

Հիմա արդեն մեծացնում եմ ծոռներիս, շատ լավ հարս ունեմ (միակ մխիթարությունս կյանքում): Բոլորից թաքուն միասին լաց ենք լինում մեզ բաժին հասած բախտի համար»:

Պատմությունները տրամադրել է

«Կանանց իրավունքների կենտրոն»

հասարակական կազմակերպությունը

Բրիտանական Sun տաբլոիդի լրագրողները հարցում են անցկացրել, որպեսզի պարզեն , թե որ երկրի բանակում են ծառայում ամենահրապուրիչ աղջիկները: Պարզվել է, որ չնայած Իսրայելի բանակում երկու աղմկոտ էրոտիկ դեպք է գրանցվել, ռումինացի աղջիկները առաջին տեղն են զբաղեցրել: Ռուս  աղջիկները երրորդ տեղում են:

Իսրայելի բանակի աղջիկները   հայտնվել են հիթ շքերթի միայն 6-րդ տեղում: Ինչ վերաբերում է Ռումինիային, որ չունի հզոր ուժ մրցակցելու այլ արտասահմանյան պետությունների բանակների  հետ, տեղի զինվորները ունեն  գաղտնի խաղաքարտ`աղջիկները: Ամեն դեպքում այդպես են կարծում բրիտանական թղթակիցները և նրանց  հարցմանը մասնակցած համացանցի օգտատերերը: Այդ երկրի զինվորականների օգտին քվեարկել է 2 656 մարդ, որը հարցվածների ընդհանուր թվի  17% է :

Ռումինուհիներից հետո ամենասեքսուալ զինվորական աղջիկներն են համարվել հնարովի Վադիա երկրի աղջիկները, որոնք, ըստ Սաշա Բարոն Կոենի  “Բռնակալը” կատակերգության սյուժեի, պահպանում են ադմիրալ- գեներալ Ալադինին: Նրանց օգտին քվեարկել են  2 525 մարդ: Եռյակը եզրափակում  են ռուս աղջիկները, որոնց տվել են 1 717 ձայն: Մնացած տեղերը “սեքսուալ” հիթ շքերթում բաշխվել են հետևյալ ձևով.

• Լեհաստան  (1 494 ձայն)
• Հունաստան(1 364)
• Իսրայել (1 269)
• Բրիտանիա  (1 129)
• ֆինլանդիա (889)
• Սերբիա(615)
• Շվեդիա(503)
• ԱՄՆ (479)
• Պակիստան (323)
• Ավստրալիա (224)
• Չինաստան (137)
• Պաղեստին(111)
• Սենտ-Լուսիա (99)
• Կոլումբիա(75)
• Լիբիա (53)
• Մեքսիկա (44)
• Ինդոնեզիա (35)

 Sun -ի քվեարկությանը մասնակցել է  16 հազար մարդ:

22-ամյա Նարինե Հակոբյանը ամուսնու` Հակոբի հետ ծանոթացել էր, երբ ընդամենը 18 տարեկան էր, իսկ ամիսներ անց ծնվել էր նրանց որդին: Սակայն շատ շուտով Նարինեն հասկացել էր, որ ամուսնու համար իր հետ բնակվելու միակ պատճառը իր կողմից ընտանիքին ցուցաբերվող ֆինանսական օգնությունն էր, մինչդեռ իր հանդեպ ոչ ամուսնու և ոչ էլ ընտանիքի մյուս անդամների կողմից որևէ հոգատարություն չէր ցուցաբերվում անգամ այն ժամանակ, եր դեռ հղի էր: Ոչինչ չփոխվեց նաև երեխայի լույս աշխարհ գալուց հետո:

Բնակվում էին իրենց եռամյա որդու, ամուսնու և վերջինիս ծնողների հետ: Նարինեին ստիպում էին աշխատել, պարբերաբար ծեծում և վատ էին վերաբերվում, իսկ երեխային թույլ չէին տալիս անգամ մոր հետ լիարժեք շփվել: Նա նույնիսկ անձնագիր չուներ, քանի որ ամուսնու ընտանիքը իրեն թույլ չէր տալիս հաշվառվել իրենց տան հասցեով: Նարինեն խուսափում էր վերադառնալ իր ծնողների տուն, վախենալով, որ իր պատճառով ծնողները կընկնեն ամոթալի դրության մեջ:
Հայտնվելով անելանելի վիճակում Նարինեն դիմել էր Մարդու իրավունքների պաշտպանին: Մեկ անգամ չէ, որ բռնության ենթարկված կանայք Պաշտպանի միջամտությամբ ապաստան են գտել Լայթ Հաուս բարեգործական կազմակերպությունում և հնարավորություն ստացել կրկին վերադառնալ իրենց բնականոն կյանքին:

Այժմ Նարինեն ևս իր որդու հետ բնակվում է Լայթ Հաուսում, հաճախում մատնահարդարման, համակարգչային և կարուձևի ուսուցման դասընթացների, ինչպես նաև հոգեբանի հետ աշխատանքների շնորհիվ փորձում է լիարժեքորեն ինտեգրվել հասարակություն:

Պաշտպանի աշխատակազմը ձեռնարկելու է նաև բոլոր հնարավոր միջոցները կնոջ անձնագրի հետ կապված խնդիրները լուծելու համար:

Կնոջ անուն-ազգանունը փոխված է :

Ամառ, նորաձևություն: Սա այն դեպքն է, երբ որևէ մեկը չի կարող անտարբեր մնալ: Խանութների կողմից առաջարկվող բազմազանությունը, վառ գույներն ու ոճային մեծ ընտրանին ցանկացած կնոջ` անգամ ամենամտազբաղներին, ստիպում է մի հայացք նետել իր զգեստահարանին և մտածել այն թարմացնելու մասին:

Այս ամառ նորաձևության գագաթնակետին են լաքապատ կոշիկներն ու աքսեսուարները: Սև և բեժ գույնի կոշիկներն, իհարկե, անհրաժեշտություն են, բայց այս ամառ գոնե մեկ զույգ կաշվե վառ գույնի բալետկա պետք է ունենալ: Սակայն դա պետք է
զուգակցել լաքապատ պայուսակներով ու կլատչերով, որոնք ամենուր են` թանկարժեք և մատչելի բրենդերի հավաքածուներում:

Բայց քանի որ լաքապատ պայուսակներն առանց այն էլ աչքի ընկնող են, դիզայներներն աշխատել են համեստ գտնվել ձևավորման հարցում, այնպես որ դրանք ավելի շատ դասական են:

2013-ի զգեստներն առանց ավելորդությունների են: Հիմնական շեշտը դրված է կնոջ կառուցվածքի ուրվագիծն ընդգծելու վրա:

50-ականների ռետրո ոճի զգեստներն այս տարի կրկին նորաձև. կիպ գրկող իրան և մինչև ծնկները հասնող փարթամ կիսաշրջազգեստ:

Նորաձև են նաև 80-ականների ասիմետրիկ զգեստները. դրանց մեջ են մտնում նաև փարթամ,  ընդգծված և որոշակի դետալներով մեկուսանի զգեստները:

Կաշվե զգեստներն այս տարի նորաձևության գագաթնակետին են. Դիզայներներն առաջարկում են ամբողջությամբ կաշվե զգեստներ կամ կաշվե կորսետով զգեստներ, իսկ ընտրությունը ձերն է:

Նշենք, որ կամաց-կամաց նորաձևությունը լքում են զգեստ-բլուզները: Այնպես որ դրա նց սիրահարներին մնում է սպասել դրանց վերադարձին:

Չնայած որ այս տարի դիզայներները ձգտել են մինիմալիզմի և փորձել են իրենց հագուստներում ներառել դեկորացիայի նվազագույն էլեմենտներ, այնուամենայնիվ որոշ դետալներ շատ ակտուալ են. օրինակ, բասկան:

Բասկան տարվա ամենահիթային դետալներից մեկն է: Նրանց, ովքեր մի փոքր շփոթվեցին, ասենք, որ բասկան իրանի ու կոնքերի հատվածն առանձնացնող վոլանով դեկորն է, որը հանդիպում է զգեստների, կոստյումների և այլ հագուստի վրա: Այս ոճը հիանալի լուծում է հատկապես նրանց համար, որոնց կոնքերն արտահայտված չեն կամ որոնք շատ նիհար են:

Բասկան իր հաղթարշավը սկսել է` իբրև իսպանացի բասկերի ազգային կոստյում: Այդտեղից էլ առաջացել է ոճի անվանումը: Սակայն իրականում բասկան նորաձևություն են բերել ֆրանսիացիները: Վիկտորիա թագուհու դարաշրջանում այդ դետալը դարձավ տղամարդու կոստյումի զարդարանքը, իսկ մի ավելի ուշ` նաև կանանց հագուստի բաղկացուցիչ մասը:

20-րդ դարում հայտնի կուտյուրե Քրիստոբալ Բալենսիագան իր հավաքածուներից մեկի առանցքային դետալներից մեկը դարձրեց հենց բասկան: Դա պատահական չէր. Քրիստոբալը ծնունդով իսպանական փոքրիկ Գեթերիա քաղաքից էր, որը եղել էր Բասկերի երկրի մի մասը: Այդպես նա ցանկացել էր ընդգծել իր արմատները:

1947 թվականին Քրիստիան Դիորն իր լեգենդար Նյու լուք ոճի հավաքածուն ստեղծելիս փարթամ կիսաշրջազգեստի համար ընտրեց ժակետ` բասկայով: Մինչ օրս բասկան Դիորի բոլոր հավաքածուների անբաժանելի մասն է կազմում:

1947-ից հետո մի պահ բասկան անհետացավ պոդիումներից` միայն հազվադեպ երևալով դիզայներների հավաքածուներում: 70-ականներին երկու անգամ բասկայով զգեստներ ցուցադրեց Իվ Սեն Լորանը: Սակայն այն վերադարձավ վերջին ժամանակաշրջանում` բավականին մեծ շուքով:

Սեզոնի ամենակարևոր միտումներից է նաև կաշվի պերֆորացիան: Այն ամենուր է` հագուստին և աքսեսուարներին: Սակայն հիշեք, որ այն չպետք է չարաշահել. կա՛մ ընտրեք պերֆորացված կիսաշրջազգեստ կամ պայուսակ, կամ վերնաշապիկ, բայց ոչ երբեք այդ բոլորը միասին:

Սեզոնի գույները

Սեզոնի հիմնական գույներից է զմրուխտյան` իր բոլոր երանգներով` ամենանուրբ փիրուզից մինչև կանաչ:

Սեզոնի ոչ պակաս ֆավորիտներից է արքայական կապույտն ու դրա երանգները:

Սեզոնի պիկում են նաև կարմիրի երանգները: Կարմիր զգեստները միանգամայն ընդունելի են և՛ աշխատավայրում, և՛ ժամադրության գնալիս, և՛ զբոսանքի դուրս գալիս, և՛ իհարկե երեկոյան հանդիսությունների ժամանակ: Ամեն դեպքում այն ուշադրություն կհրավիրի ձեզ վրա և կստիպի ձեզ լսել:

Բայց եթե կարմիրը ձեզ համար չափազանց վառ գույն է, իսկ սևից արդեն ձանձրացել եք, ապա նորաձևությունն առաջարկում է կոմպրոմիսային տարբերակ. Մանուշակագույնն իր երանգներով:

2013-ի ամենանորաձև համադրություններից է սև-սպիտակը: Հատկապես գրավիչ են սև-սպիտակ համադրությամբ զգեստները:

Ամառային նորաձևության առավելություններից են վառվռուն, եթերային և թեթև սարաֆանները, որոնք կնոջն էլ՛ ավելի կանացի ու գրավիչ են դարձնում:

Ձմռան ընթացքում տաբատները հագից չհանած կանայք վերջապես կարող են կրել իրենց սեռին բնորոշ հագուստ` ընդգծելով իրենց ողջ հմայքը: Նորաձևությունն այս առումով հատկապես գլխապտույտ բազմազանություն է առաջարկում: Իսկ գլխավոր միտումը սարաֆանների չափազանց երկար և չափազանց կարճ լինելն է:

Վայելե՛ք ամառը վառվռուն գույներով և վառ տրամադրությամբ:

Անջելինա Ջոլիի մորաքույրը մահացել է կրծքագեղձի քաղցկեղից : Դեբբի Մարտինը 61 տարեկան էր: Նա Ջոլիի մոր` Մարշելին Բերթրանի կրտսեր քույրն էր: Ջոլիի մայրը նույնպես մահացել էր ձվարանների քաղցկեղից, 2007-ին, 56 տարեկան հասակում: Մոր մահն ազդեց Ջոլիի որոշման վրա : Իր` կրծքագեղձերի լրիվ հեռացման վիրահատության մասին նա հայտարարեց մայիսի 14-ին:

Դեբբին, ինչպես և Անջելինան BRCA1,  գենի կրող էր, ինչը խիստ մեծացնում է քաղցկեղի հավանականությունը:

37-ամյա աստղը պատմել է  իր վիրահատության մասին  ու հավելել, որ  դրանից հետո քաղցկեղով հիվանդանալու հավանականությունը նվազել է` 87%-ից հասնելով 5%-ի: Հիմա նա պատրաստվում է հեռացնել ձվարանները:

Հավերժական գեղեցկության ետևից մրցավազքում կանայք կորցնում են սթափ բանականությունը. բոտոքսի թունավոր ներարկումերը,որոնք իբր կոչված են պայքարելու մաշկի ծերացման նշանների դեմ, սկսում են կիրառել նույնիսկ 20-ամյա աղջիկները:

«ABC News» ռեսուրսը գրում է, որ շատ կանայք կարծում են, թե մկանային հյուսվածքների ժամանակավոր կաթվածահար վիճակը կօգնի իրենց լիարժեք ապահովագրվելու կնճիռների առաջացումից:

Շատ դեպքերում կանայք սկսում են բոտոքս կիրառել կնճիռների առաջացումից շատ  ու շատ առաջ, սակայն դեռևս ոչ ոք չի կարող ասել, թե այդ թունավոր նյութի կիրառումն ինչ հետևանքներով է հղի:

Նյու Յորքում կանանց պաշտոնապես թույլատրվել է մերկ կրծքով փողոց դուրս գալ: Թույլատրությունն ուժի մեջ էր դեռևս փետրվարից.այն ժամանակ 34 հազար ոստիկանի հրահանգ էր տրվել պարզապես, փողոցում մերկ կրծքով կին տեսնելու դեպքում չկանգնեցնել նրան, այլ պաշտպանել անցորդների հարձակումներից:  Նրանց հրահանգված էր` քշել ամբոխը, եթե հավաքվի, իսկ նա ով չի հեռանա` ձերբակալել:

Վերջերս որոշման մասին տեղեկացավ հանրությունը.ճանաչված լուսանկարիչ Վանն Վոասթը դաշնային դատարան բողոք էր ներկայացրել քաղաքի իշխանությունների դեմ մի շարք անօրինական ձերբակալությունների պատճառով: Նա հայտնի է հասարակական վայրերում մերկ կրծքով հայտնվելով: Կինը հայտնել էր, որ 2011-2012-ին իրեն ձերբակալել են ռեստորաններում, կենտրոնական կայարանում, տարրական դպրոցի մոտ ու շատ այլ վայրերում:

Վան Վոասթի փաստաբանները 1992-ին  նահանգի Գերագույն դատարանի ընդունած որոշման հիման վրա կարողացան  հասնել նրան, որ   կնոջ հասցեին բոլոր մեղադրանքները հանվեն:

Այն ժամանակ դատավորը վճիռ կայացրեց, որ հասարակական վայրում կանանց  մերկ կրծքով հայտնվելը արգելելը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ սեռական պատկանելությամբ պայմանավորված խտրականություն:

Նախորդ հրապարակման մեջ մենք անդրադարձել էինք այն առաջնորդ կանանց, որոնք այս կամ այն առումով առաջին վարչապետ կամ նախագահ են եղել աշխարհում:

Բնականաբար, ավելի մեծ թիվ են կազմում այն կանայք, որոնք առաջինն ու միակն են եղել իրենց երկրում: Նրանց մեջ, սակայն, առանձնահատուկ տեղ են գրավում Գոլդա Մեիրը (Իսրայելի չորրորդ, առաջին և միակ կին վարչապետը), Ինդիրա Գանդին (Հնդկաստանի երրորդ և վեցերորդ վարչապետը, առաջին կին վարչապետն իր երկրում և երկրորդն աշխարհում) և Մարգարետ Թետչերը` Երկաթե լեդին (Մեծ Բրիտանիայի առաջին և միակ կին վարչապետը) , որոնց կյանքին ու գործունեությանը բավական մանրամասն «Անկախն» արդեն անդրադարձել է անցած տարիներին:

Նրանք հզոր կանայք էին բառի բուն և բոլոր իմաստներով և հրաշալի դասեր են թողել աշխարհի քաղաքական գործիչ կանանց: Եվ ինչո՞ւ միայն կանանց: Նրանցից սովորելու շատ բան ունեն նաև տղամարդիկ: Եվ սովորում են:

Գոլդա Մեիրն էր, որ իր կյանքով ստիպեց արձանագրել պատմաբաններին, որ «եթե Բեն Հուրիոնը Իսրայել պետության հայրն է, ապա Գոլդա Մեիրը` մայրը»: Շատերն են համոզված արձանագրել, որ եթե չլիներ Գոլդա Մեիրը, այդ խիզախ, լավատես ու համառ կինը, գուցեև չկայանար Իսրայել պետությունը:  «Ռուսական էմիգրանտը, որ ընդամենը մեկ տարի է սովորել քոլեջում, ստորագրեց Իսրայելի անկախության հռչակագիրը,  դարձավ Իսրայելի առաջին դեսպանը Ռուսաստանում, աշխատանքի ու սոցապ առաջին նախարարը, առաջին արտգործ նախարարը, և, վերջապես,  երկրի  առաջին և միակ կին ղեկավարը: Նրա ոգին, համառությունն ու համոզմունքն օգնեցին ստեղծելու Իսրայել պետությունը և դառնալու նրա առաջնորդը: Նա օրինակ էր Մարգարեթ Թետչերի, Ինդիրա Գանդիի համար,  նա ոգեշնչման աղբյուր էր  իշխանության  համար  պայքարող յուրաքանչյուր կնոջ համար»,- իրավամբ գրում է նրա կենսագիրը:

Հնդկաստանում Ինդիրա Գանդիի անունը մինչ օրս անձնահատուկ ակնածանքով ու հուզմունքով են հիշատակում: Նա առաջին կինն էր Հնդկաստանում, որ հասել էր քաղաքական օլիմպոսին և արդարև մինչ օրս մնացել է ամուր կամքի, աննկուն ոգու և իր ժողովրդի հանդեպ անսահման սիրո օրինակ: Իր մահից կարճ ժամանակ առաջ, երբ բոլորը նրան  հորդորում էին զգույշ լինել, նա լայնորեն բացեց իր տան դռները բոլոր կարիքավորների առջև. ժողովուրդը գնում էր նրա դուռը, որպեսզի պատմի իր հոգսերի ու կարիքների մասին: Այդ փխրուն, բարեկիրթ կինը մայր դարձավ մի ամբողջ երկրի համար` զոհաբերելով իր անձնական երջանկությունն ու, ի վերջո, իր կյանքը:

Իսկ Թետչերը կառավարության գլուխ անցավ, երբ երկիրը ծանր հիվանդ էր: ԱՄՆ-ն, մայրցամաքային Եվրոպան և արագ զարգացող ասիական պետությունները հետևողականորեն դուրս էին մղում բրիտանացիներին նախկինում նվաճած առևտրատնտեսական  դիրքերից: Ավելի ու ավելի էր խորանում անվերջանալի վառելիքային ճգնաժամը: Արժեզրկումը հասել էր 20-25 տոկոսի: Երկրի խոշորագույն քաղաքներում անգամ սկսել էին աղբը չհավաքել, և  ամենուր առնետների բանակներ էին վխտում:

Այն դարմանը, որ Թետչերը նշանակեց իր ժողովրդին, չափազանց պարզ ու հասարակ էր, բայց միանգամայն անվրեպ. մի եղիր խնամառու, անհրաժեշտ կրթություն ստացիր, ազնվորեն աշխատիր և ազնվորեն վճարիր աշխատանքի դիմաց, վերմակիդ չափով մեկնիր ոտքդ, հարգիր օրենքը, վճարիր հարկերը, պարտք մի վերցրու, քանի դեռ չես մարել արդեն վերցրած պարտքդ, խնայողություն արա հիվանդության դեպքերի և ծերության համար:  Ահա և խաղի պարզ կանոնները: Բայց տնտեսության մեջ դրանք ներդնելու համար  նա ստիպված էր պայքարել այնպիսի խիստ, փաստորեն ռազմական մեթոդներով, որ լրագրողներն ու հետազոտողներն այդ տարիների իրադարձությունները որակում էին պատմական ճակատամարտ հանուն Բրիտանիայի:

Թետչերի մեթոդները բնավ կանացի չէին:  Բայց հենց նրա դաժանությունը, վերլուծական միտքը և վճռականությունը հանգեցրին նրան, որ 1984 թ. արժեզրկումն իջավ մինչև 4 տոկոս: Այդ ճանապարհին քիչ չէին զոհերը: Իրար հետևից ձեռնարկություններ էին սնանկանում, որոնք նախկինում գոյատևում էին պետական սուբսիդիաների շնորհիվ: Գործազուրկների բանակը սպառնալից չափերի հասավ:  Տնտեսական դրության մեծ անջրպետ առաջացավ երկրի տարբեր շրջանների միջև:  Գաղտնիք չէ, որ հատկապես միջին խավի առկայությունն է օբյեկտիվորեն ցույց տալիս երկրի տնտեսության առողջական վիճակը, իսկ Երկաթյա լեդիի կառավարման տարիներին այն էապես մեծացավ և հասավ բնակչության 40 տոկոսին: Հաղթահարելով հիմնական հիվանդությունը` արժեզրկումը, և ամենայն խստությամբ վերահսկելով դրա շարժընթացը`  Թետչերը կարողացավ հաղթահարել նաև կողմնակի հետևանքները: 1984-ից Մեծ Բրիտանիան սկսեց առաջընթաց ապրել և աստիճանաբար դարձավ այն երկիրը, ինչպիսին որ գիտենք նրան այսօր:

Բոլորովին վերջերս աշխարհը հրաժեշտ տվեց բարոնուհուն և արձանագրեց, որ նրա հետ մի ամբողջ դարաշրջան հեռացավ: Այսպես թե այնպես, առայժմ տիպար իդեալական կին կառավարիչ է համարվում «Երկաթե լեդին»:

Արդեն մի քանի տարի է, ինչ աշխարհի հեղինակավոր հաստատությունների վարկանիշային ցուցակներում առաջին հորիզոնականներից չի իջնում մի այլ ազդեցիկ կին` Անգելա Մերկելը` տևտոնական Մարգարետ Թետչերը, Գերմանիայի առաջին կին կանցլերը: Կարճ ժամանակում նրան հաջողվեց հազվագյուտ բարձր հեղինակության հասնել. 2006 թ. փետրվարին` փաստորեն, ընտրվելուց մի քանի ամիս անց, նրա քաղաքականությունից գոհ էր գերմանացիների 80 տոկոսը: Կոալիցիոն կառավարությունը մի շարք դրական տեղաշարժեր ունեցավ տնտեսության մեջ, մասնավորապես կրճատվեց գործազրկությունը:

Իր կանցլերության  7 տարիների ընթացքում  նա ամեն կերպ ջանում է չնմանվել Մարգարետ Թետչերին, բայց իրականում ավելի ու ավելի է նմանվում: Մերկելը, իհարկե, պատերազմ չի սկսել, բայց այն խիստ միջոցները, որ առաջարկում է նա Եվրագոտին ճգնաժամից դուրս բերելու համար,  համարյա թե պատերազմ են:

Հարվարդի համալսարանի հոգեբան Սթիվեն Կինկերն իր «Մեր դարաշրջանի լավագույն հրեշտակները» գրքում ապացուցում է, որ «երկաթե կանայք» իշխանության ղեկին նախկին «տղամարդկային» դարաշրջանի վերապրուկ են, որտեղ գնահատվում էին տղամարդկային հատկությունները: Հիերարխիկ աշխարհում  ոչ մեծ թվով կանանց հաջողվել է ինքնուրույն իշխանության գալ, բայց նրանց կառավարումը ոչնչով չի տարբերվել տղամարդկանց կառավարումից: Նրանց ամբողջ կյանքը պայքարի մեջ է անցել: Բայց ժամանակակից աշխարհը պահանջում է ղեկավարի միանգայն այլ տեսակ: Տեղեկատվական ընկերակցության ցանցերը գալիս են փոխարինելու հիերարխիային: Նման պայմաններում շատ ավելի ցանկալի է աշխատել այն կանանց հետ, որոնք բնազդաբար զգում են համոզելու և խորհուրդ լսելու անհրաժեշտությունը, ոչ թե տղամարդկանց, որոնք  միշտ էլ հակված են կառավարման կոշտ հրամայական ոճին:

ԱՄՆ Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոն ԱՄՆ 500 քաղաքներում ուսումնասիրել է քաղաքապետների գործունեությունը, և եկել այն եզրակացության, որ կին քաղաքապետների կառավարումը ոչնչով չի տարբերվում տղամարդկանցից: Բոլոր ցուցանիշները գրեթե նույնն են մնացել: Ավելին` ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ կանանց համերաշխությունը քաղաքականության մեջ բնավ չի ողջունվում. եթե անգամ որևէ տարածաշրջան կին է ղեկավարում, ապա դա բնավ չի նշանակում, որ մյուս կանայք ավելի հեշտ կբարձրանան պաշտոնեական աստիճաններով: Մի հանգամանք կա միայն. իշխանության ղեկը գեղեցիկ սեռի կանայք ավելի երկար են պահում, քան տղամարդիկ: Կանայք ավելի հաճախ են երկրորդ ժամկետով ընտրվում, քան տղամարդիկ: Եվ հետազատողների կարծիքով` դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ կանանց մեջ քաղաքական և դիվանագիտական հմտություններն ավելի զարգացած են:

Սրանք տեսակետներ են, որոնք, անշուշտ, գոյության իրավունք ունեն այնքանով, որքանով ցանկացած այլ  վարկած: Ժամանակը, ավելի ստույգ ներկայիս գործող կին ղեկավարների գործունեության վերլուծությունը կգա հաստատելու այս վարկածները կամ կառաջադրի նոր եզրահանգումներ:

Շարունակությունը հաջորդիվ

Վերջին օրերին աշխարհի բոլոր լրատվամիջոցները ողողված էին հոլիվուդյան ամենագեղեցիկ աստղերից մեկի` Անջելինա Ջոլիի վիրահատության մասին լուրերով: Բանն այն է, որ դերասանուհին հրաժարվել էր կրծքերից` կանխելու հնարավոր քաղցկեղի առաջացումը և փոխարինել դրանք իմպլանտներով:

Մայիսի 14-ին Ջոլին “Նյու Յորք թայմս”-ում հայտարարել էր, որ բոլորովին վերջերս է ավարտել կրծքագեղձերի հեռացման եռամսյա կուրսը: Բժիշկները նրան հայտնել էին, որ իր կրծքագեղձերում քաղցկեղի առաջացման մոտ 87% հավանականություն կա, իսկ ձվարաններում` 50%:

Հիշեցնենք, որ Ջոլիի մայրը 2007-ին մահացել էր ձվարանների քաղցկեղից` 56 տարեկան հասակում, և դրանից հետո Անջելինա Ջոլին մշտապես տառապում էր այդ հիվանդությունը գենետիկորեն ժառանգած լինելու մտքից: Ի վերջո նա որոշել է արյան անալիզ հանձնլ և պարզել, թե արդյոք իր կյանքը նույնպես վտանգված է և իմանալով, որ այդպես է, որոշել էր վաղօրոք կանխել չարաբաստիկ հիվանդությունը:

Ջոլին ասում է, որ իր երեխաները մինչ օրս չգիտեն, թե ինչ է կատարվել իրենց տատիկի հետ. «Մենք հաճախ ենք նրանց հետ խոսում տատիկի մասին, և ես ստիպված եմ բացատրել, որ հիվանդությունն է նրան մեզանից խլել: Երեխաները հարցնում են, թե հնարավոր է, որ ինձ հետ էլ նույնը պատահի…»,-գրել էր Ջոլին,-իսկ հիմա ես կարող եմ երեխաներիս ասել, որ այլևս չպետք է անհանգստանան ինձ քաղցկեղի պատճառով կորցնելու համար»:

Ի՞նչ է պատմել Ջոլիի բժիշկը

Դերասանուհու բժիշկը` Քրիստի Ֆանկը, կլինիկայի կայքում զետեղել է բլոգ` այն բոլոր պրոցեդուրաների մասին գրառումներով, որոնց միջոցով անցել է Ջոլին: Բժիշկը կիսվել է նաև անձնական մեկնաբանություններով: Մասնավորապես նա իր հիացմունքն է հայտնել, որ Անջելինան աշխատանքի է վերադարձել երկու կրծքերի հեռացման բարդ վիրահատությունից ընդամենը երեք օր անց: «Վիրահատությունից հետո չորրորդ օրը ես գնացի Ջոլիին տեսակցության և գտա նրան ոչ միայն  հիանալի տրամադրության մեջ, այլև բառացիորեն հորդացող էներգիայով: Նրա տան երկու պատերին կախված էին այն ֆիլմի նյութերը, որի վրա նա այս պահին պատրաստվում է աշխատել` որպես ռեժիսոր: Ես հավատում եմ, որ հիվանդի վերականգնումը մեծապես կախված է հենց տրամադրությունից»:

Չնայած բոլոր տանջանքներին, որոնց միջով անցել է Ջոլին, նրա գլխավոր խնդիրն էր փորձել երեխաների մոտ այնպիսի տպավորություն ստեղծել, որ որևէ սարսափելի բան տեղի չի ունենում: Դերասանուհին ամեն ինչ արել է, որ իր վեց երեխաներն ապրեն կյանքի սովորական ռիթմով, մինչ իրենց մայրը գտնվում էր բուժման եռամսյա փուլում և մի քանի անգամ պառկել էր վիրահատաան սեղանին: «Լավ է, որ երեխաները չեն տեսել որևէ բան, որը կարող էր վախեցնել նրանց: Նրանք տեսնում են միայն փոքրիկ սպիներ, իսկ մնացած ամեն ինչում ես առաջվա մայրին եմ: նրանք գիտեն, թե որքան եմ սիրում իրենց և քանի դեռ կարող եմ, ամեն բան կանեմ հանուն նրանց»,-գրել է դերասանուհին:

 Անջելինան` ամուսնու մասին

Դերասանուին գրել է, որ իր բախտը բերել է Բրեդ Փիթի պես ամուսին ունենալով, որն այնքան սիրում ու աջակցում է իրեն: «Բրեդն իմ կողքին է եղել ամեն վայրկյան: Մենք անգամ հաջողացրել ենք ժամանակ գտնել միասին ծիծաղելու: Մենք գիտեինք, որ կայացրել ենք մեր ընտանիքի համար ճիշտ որոշում, և որ դա մեզ ավելի կմոտեցնի իրար: Այդպես էլ եղավ»,-գրել է դերասանուին:

Իր հերթին աշխարհահռչակ դերասան Բրեդ Փիթը կնոջ որոշման համար նրան հերոսուհի է կոչել. «Հիմա ես միայն ուզում եմ, որ Անջելինան ապրի երկար ու երջանիկ իր երեխաների ու ինձ հետ»,-ասել է նա:

Նա նաև պատմել է, որ չնայած հսկայական ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը և վիրահատությանը` Անջելինան կարողացել է իրականացնել ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպանի իր բոլոր պարտականությունները, այդ թվում և գործուղումներ, ճանապարհորդություններ ու մասնակցություն բազմաթիվ միջոցոռումների:

Ինչո՞ւ Անջելինա Ջոլին աշխարհին պատմեց իր վիրահատության մասին

Ներկայացնելով իր պատմությունը` դերասանուհին հույս է փայփայում, որ այն կօգնի նաև այլ կանանց. «Հուսով եմ, որ իմ փորձն արժեքավոր կլինի մյուս կանանց համար: «Քաղցկեղ» բառն առաջվա պես ստիպում է մարդկանց վախից սահմռկել և ուժասպառ լինել: Դիմելով բոլոր կանանց` ես հույս ունեմ, որ նրանք կարող են տեսնել, որ հնարավորություն ունեն: Ուզում եմ ուրախացնել բոլորին, որոնց ընտանիքներում ձվարանների և կրծքագեղձի քաղցկեղի դեպքեր են եղել` մղելով նրանց որոնելու այս թեմայի շուրջ բոլոր կարևոր տեղեկությունները: Դիմե՛ք բժշկի, որոնք կօգնեն ձեզ ճիշտ ընտրություն կատարել: Իհարկե, նման որոշում կայացնելն ամենևին էլ հեշտ չէ, բայց ես երջանիկ եմ, որ նման որոշում եմ կայացրել»,-գրել է նա:

Բացի այդ, Անջելինան իր մեջ ուժ է գտել պատասխանելու նաև հարցին, թե արդյո՞ք կորցրել է իրենց` որպես կին, որի անունը վաղուց դարձել է սեքսուալության և կանացի հմայքի խորհրդանիշ: «Անձամբ ես չեմ դադարել առաջվա չափ ինձ կին զգալ: Ընդհակառակը, ինձ ոգեշնչել է իմ որոշումը և որևէ կերպ չի նվազեցրել իմ կանացիությունը»,-պատասխանել է նա:

 Ինչպե՞ս են արձագանքել Ջոլիի քայլին 

Դերասանուհու անկեղծությունն անտարբեր չի թողել ոչ մեկի: Նրա հայտարարությունը, զետեղվելով աշխարհի ամենատարբեր լրատվական կայքերում, հազարավոր մեկնաբանությունների առիթ է հանդիսացել: Իսկ դերասանուին երջանիկ է, որ իր քայլը ստիպել է շատ կանանց առավել լրջորեն վերաբերվել իրենց առողջությանը:

Դերասանուհու հերոսական քայլին անտարբեր չեն եղել նաև համաշխարհային աստղերը, որոնք շտապել են գովասանական խոսքեր հնչեցնել նրա հասեցին տարբեր հարցազրույցներում և անձնական բլոգերում:

Հայտնի հեռուստահաղորդավարուհի Ջուլիանա Ռանչիչը, որը նույնպես 2011-ին անցել է երկու նման վիրահատության միջով, իր հարգանքն է հայտնել Ջոլիին այդ խիզախության համար և ընդգծել, որ այդ որոշումը նրան պակաս կանացի չի դարձնի, ընդհաառակը` նա է՛լ ավելի կանացի և ուժեկ կդառնա: «Իրականում, օգնելով այլ կանանց, արդյունքում դու օգնում ես ինքդ քեզ և բուժում հոգուդ վերքերը: Դու ի վերջո հասկանում ես, որ բոլոր արցունքները, վախն ու ցավը, որոնց միջով դու անցել ես, արդարացված են: Երբ արդացի Ջոլիի պատմությունը, առաջին հանգամ սեփական ցավոտ փորձի մասին առանց արցունքի հիշեցի և կարողացա վերջապես շնչել ողջ սրտով»,-ասել է Ռանչիչը:

Հայտնի հաղորդավարուհի, գրող Շերոն Օսբորնը, որը նախորդ տարի նույնպես հեռացրել է երկու կուրծքը, մի հաղորդման ժամանակ Ջոլիի մասին ասել է.«Նա ուժ տվեց միլիոնավոր կանանց ողջ աշխարհում…»:

51-ամյա Շերիլ Քրոուն իր Թվիթթերում գրել է.«Բարձր եմ գնահատում Անջելինա Ջոլիի տղամարդկությունն ու իմաստնությունը` պատմելու իր վիրահատության մասին: Նա այնքա˜ն ուժեղ է»:

Անգամ Ջոլիի սկեսուրը` Ջեյն Փիթը, որը մինչ օրս պաշտում է իր որդու առաջին կնոջը, խոստովանել է, որ շատ է հպարտանում Ջոլիի քայլով:

Անջելինա Ջոլիի եղբայրը` Ջեյմս Հեյվենը, նույնպես հպարտանում է քրոջով. «Նա այնպիսին է, ինչպիսին մեր մայրն էր. նրա համար երեխաներն ամենաառաջնայինն են»:

Իսկ դերասանուհու հայրը` դերասան Ջոն Վոյթը, դստեր հետ կատարվածի մասին իմացել է համացանցի միջոցով: Իր մտերիմներին այդ մասին չհայտնելը, ըստ Ջոլիի, պայմանավորված է եղել նրանց ավելորդ մտածմունքների մեջ չգցելու նկատառումով:

«Ես ոչինչ չեմ իմացել: Ոչինչ չէր երևում»,ասել է 74-ամյա հայրը հարցազրույցներից մեկի ժամանակ,-ես, ինչպես և բոլորը, զարմացած ու հիացած եմ, թե ինչպես է նա այդ ամենը հաղթահարել: Կարծում եմ, նա կոգեշնչի շատերին, որոնք հայտնվել են նման իրավիճակում: Նա կփոխի շատերի կյանքը»:

Նոր փորձություններ

Ցավոք, Ջոլիի վիրահատությունը նվազեցրել է միայն կրծքագեղձի քաղցկեղի առաջացման ռիսկը: Ձվարանների քաղցկեղով հիվանդանալու ռիսկը մնում է, և դրա հավանականությունը Ջոլիի դեպքում շատ մեծ է` հաշվի առնելով նրա ժառանգականությունը: Ուստի 37-դերասանուհին մինչև 40 ամյակը պլանավորում է հեռացնել նաև ձվարանները, որից հետո, ցավոք, այլևս երեխաներ չի կարողանա ունենալ:

«Ես սկսեցի կրծքից, քանի որ կրծքագեղձի քաղցկեղի ռիսկն իմ դեպքում ավելի բարձր էր, քան ձվարաններինը և վիրահատական միջամտության տեսանկյունից` առավել բարդ»,-բացատրել է դերասանուհին:

Հիշեցնենք, որ այժմ Անջելինա Ջոլին ու Բրեդ Փիթն ունեն 6 երեխա` երեք որդեգրած (11-ամյա Մեդոքսը, 9-ամյա Պակսը և 8-ամյա Զախարան) և երեք բիոլոգիական (6-ամյա Շայլոն և 4-ամյա երկվորյակներ Նոքսն ու Վիվիենը):

Գերմանական Die Welt-ը հարցազրույց է ունեցել ամստերդամցի 70-ամյա մարմնավաճառ զույգի` Լուիզ և Մարտինա Ֆոկենսների հետ, որոնք գրեթե կես դար զբաղվել են մարմնավաճառությամբ  Ամստերդամի “կարմիր լապտերների” թաղամասում: Մարտին նրանք թոշակի անցան, սակայն ասում են, որ չեն պատրաստվում հրաժարվել իրենց սիրած գործից:

Քույրերն ասում են, որ շարունակում են հանդիպել տղամարդկանց հետ ու հայտարարել են, որ դեռևս կարող են երիտասարդներին  օրինակ ծառայել: Նրանք խոստովանում են, իհարկե, որ տարիքն իրենն անում է.Մարտինան 2009-ից հետո “աշխատանքի” է ներկայացել շաբաթական  ընդամենը երկու անգամ` արթրիտի պատճառով: Նրանք նոր սերնդին հարգանքով են վերաբերվում, սակայն կարծում  են , որ XXI դարի աղջիկներն   իրենց այնքան էլ   խելացի չեն պահում:

“Առաջ ինտիմ սպասարկման ոլորտի ներկայացուցիչները միմյանց նկատմամբ հարգալից էին, ասես հարազատներ լինեին, ինչն այսօր հազվադեպ է պատահում: Բացի այդ,  շատ  հաճախորդ գրավելու նպատակով գին են իջեցնում, ինչը լրջորեն ազդել է շուկայի վրա: Նախկինում աղջիկների վրա ավելի շատ հագուստ կար, քան հիմա: Դա յուրօրինակ խաղ էր. հաճախորդը յուրաքանչյուր  հանված կտորի համար վճարում էր,  արդյունքում մի կլորիկ գումար էր ստացվում: Իսկ այսօր աղջիկները փողոցում կիսամերկ են կանգնում, ինչը ազդում է և գրավչության , և այն գումարի վրա, որ նա ստանում է աշխատանքի ավարտին”:

Քույրերը փողոց են ելել 20 տարեկանում` ֆինանսական ծանր դրության պատճառով: Լուիզա Ֆոկենսը խոստովանել է, որ մարմնավաճառությամբ զբաղվել ստիպել է ամուսինը, հաճախ` ուժի սպառնալիքով: Սեքսով զբաղվելու արդյունքում Լուիզան ամուսնուն  Alfa Romeo ավտոմեքենա է գնել, ինչի համար բոլորովին չի զղջում: Ավտոմեքենայով ամուսինը նրան “աշխատանքի” էր տանում. դա էականորեն ազդել էր իր “գնի “ վրա:

Ֆոկենս քույրերն  Ամստերդամի լեգենդ են: Նրանք “Տիկիններն Ամստերդամից” գիրք են հրատարակել ու դոկումենտալ “Հանդիպում Ֆոկենս քույրերի հետ” ֆիլմի հերոսն են:

Սաուդյան Արաբիայի իշխանությունները մասնավոր դպրոցներում թույլատրել են աղջիկներին ֆիզկուլտուրայի դասեր տալ:

Որոշ սաուդյան վերլուծաբաններ ենթադրում են, որ երկրի կառավարությունը ցանկանում է տեսնել հասարակայնության արձագանքն այդ նորամուծության առիթով, որպեսզի հետագայում ֆիզկուլտուրան մտցնեն նաև  պետական դպրոցների  ծրագրի մեջ:

Անցած տարի պատմության մեջ առաջին անգամ, սաուդյան կանայք մասնակցեցին օլիմպիական խաղերին:

Կնոջ սեքսուալության թեմայի շուրջ սոցիոլոգիական հարցման  մասնակից գեղեցիկ սեռի ներկայացուցիչների 59%-ը խոստովանել է, որ  իրենց տղամարդկանց աչքում  ավելի գրավիչ  են զգում ամառվա  գալստյան  հետ:

Չնայած ամառային բաց հագուստներին ու լողազգեստին, որոնք ի ցույց են դնում նաև կառուցվածքի թերությունները, կանայք անսահման ուրախ են հագուստներից առավելագույնս ազատվելու հնարավորության համար, չնայած նաև նշում են, որ ամառը մարմինն ավելի շատ խնամք է պահանջում, քան տարվա մյուս եղանակներին:

Ընդ որում, կանանց 83%-ի համար հունիս-օգոստոս ժամանակահատվածը մեծ երջանկության ու բավարարվածության հետ է նույնանում, իսկ նրանց 88%-ը խոստովանել է, որ հաճախ են ժպտում  չոր ու արևոտ եղանակին:

Կանանց մեծամասնությունը կյանքի ընկեր ընտրելիս իհարկե ուշադրություն է դարձնում տղամարդու արտաքինին` սկսած բոյից, կառուցվածքից, վերջացրած` հագուկապով:

Եթե տղամարդու արտաքինը հեռու է կնոջ  երազածից, ապա դժվար թե նա ավելի հեռուն ցանկանա տեսնել: Սակայն իզուր: Անպայման պետք չէ, որ տղամարդը լինի գեղեցիկ, խնամված ու լավ հագուկապով: Տղամարդու համար շատ ավելի կարևոր է,  որ նա ճիշտ կառուցի իր բիզնեսը, հարաբերությունները, տունն ու շատ այլ բաներ:

1.Խելացի տղամարդը գիտի, թե ինչ է ասում: Իսկ նա հաճախ խոսում է խելացի ու կարևոր բաներ: Դրանք միշտ չէ, որ հասկանալի են կանանց, սակայն հնչում են լուրջ, հեղինակավոր ու համոզիչ: Այն կանայք, որոնք ավելի խելացի են, սիրահարվում են նրա խելքին, տրամաբանությանը, մտածելակերպին, իսկ նրանք, որոնք այնքան էլ ճարտար չեն, հիանում են նրանով, թե ինչպես է տղամարդը թեթև ու վստահ խոսում ինչ-որ անհասկանալի լեզվով:

2.Խելացի տղամարդը գիտի, թե ինչ է անում: Նա միանգամից մի 100 քայլ առաջ է մտածում, դրա համար էլ  կարող է ամեն ինչ անել, անգամ` ամենահամարձակ ձեռնարկները, ամենաբարդ խնդիրները, ամենաանլուծելի թվացող խնդիրները:

Երբ թվում է, թե բոլոր տարբերակները փորձած են ու դա ոչ մի արդյունք չի տվել, նա կգտնի ևս մեկ , նոր այլընտրանքային տարբերակ, որը, ինչպես հետո  կպարզվի, միակ արդյունավետ ու ճիշտ լուծումն է:

3.Խելացի տղամարդը գիտի իր բոլոր թերությունները: Իդեալական մարդիկ չեն լինում: Սակայն, ոչ բոլորը դա գիտեն, կամ էլ չեն կարողանում լրիվ օբյեկտիվորեն գնահատել իրենց հնարավորությունները, ունակությունները և արտաքին տվյալները: Խելացի տղամարդը միշտ գիտի, թե ինչպես կարող է թաքցնել իր թերությունները կամ էլ դրանք արժանիքների վերածելու ձևը:

4.Խելացի տղամարդն անտեսում է իրեն ցանկալի, հավանած  կնոջ թերությունները: Եթե տղամարդը ցանկանում է մի կնոջ, սակայն ինչ-որ կերպ, կամա թե ակամա, նրան հասկացնել է տալիս, որ կինն իր ճաշակով չէ, իդեալական չէ, ապա  դժվար թե նա արժանանա կնոջ բարեհաճությանը: Խելացի տղամարդը, տեսնելով ու հասկանալով ավելին, քան միջինվիճակագրական մարդը, ընդունում է իր ընտրած կնոջն այնպիսին, ինչպիսին նա կա: Նման վերաբերմունքից շահում են երկու կողմերը: Կինն իրեն գեղեցիկ է զգում,  ցանկալի, իսկ ամուսինը  առանց կասկածի համոզված է, որ կինն անմնացորդ, անկեղծ  իրեն է նվիրված, սիրող ու հավատարիմ է:

5.Խելացի  տղամարդը միշտ հասնում է  նրան, ինչին ձգտում է, ինչ ուզում է և որ  կնոջն ուզում է:

Ուրեմն, մտքի, խելքի ճիշտ կազմակերպման ու տարածության մեջ տվյալների համակարգման ունակության շնորհիվ խելացի տղամարդը կարող է նույն  հաջողությամբ գողանալ կամ էլ միլիոն աշխատել, սիրել, իրեն սիրահարեցել  դուր եկած կնոջը:

FHM ամսագիրը աշխարհի ամենասեքսուալ կին է ճանաչել Միլա Կունիսին: Ռիհաննան, ով նախկինում երրորդն էր այդ ցուցակում, այժմ զբաղեցնում է երկրորդ տեղը, Հելեն Ֆլենգանը՝ երրորդը, իսկ Միշել Կիգան՝ չորրորդը: Քելի Բրուկը զբաղեցնում է հինգերորդ հորիզոնականը:

FHM 100 Sexiest ամսագրի խմբագիր Դեն Ջուդը հայտնում է, որ Միլա Կունիսի համար այս տարին ֆենոմենալ էր, քանի որ նա հանդես է եկել մեծ պահանջարկ վայելած «Ted» կատակերգությունում և այժմ համարվում է Հոլիվուդում ամենամեծ պահանջարկ ունեցող դերասանուհին՝ ավելացնելով, որ նա ոչ միայն գեղեցիկ է, այլև հումորի մեծ զգացում ունի:

Միլան այժմ Չաննինգ Տատումի հետ նկարահանվում է «Ծագող Յուպիտեր» ֆիլմում:

Չորեքշաբթի Միլան և Չաննինգը ֆիլմի նկարահանումների հետ կապված այցելել էին Լոնդոնի Բնության պատմության թանգարան: Ֆիլը լույս կտեսնի 2014թ-ին:

Իտալիայում հետաքննում են  նախարարներից մեկի հասցեին արված ռասիստական վիրավորանքների փաստը: Օրեր առաջ Կոնգոյից ակնաբույժ Սեսիլ Կյենգեն դաձավ ինտեգրացիայի հարցերով նախարար: Նրա նշանակումից անմիջապես հետո  ուլտրաաջերի  և “Հյուսիսի լիգայի” կողմնակիցների կայքերում նրա հասցեին վիրավորական արտահայտությունների տարափ տեղաց:

Հետաքննությունը ձեռնարկել է Իտալիայի կառավարության կազմում  մեկ այլ  նախկին օտարերկրացի` հավասար իրավունքների, սպորտի ու երիտասարդական քաղաքականության նախարար, ազգությամբ գերմանացի  Յոզեֆա Իդեմը:

Ամերիկյան մամուլը գրում է ամենահայտնի աստղային զույգի բաժանման մասին: The New York Post տեղեկացմամբ, Նաոմի Քեմփբլի ու ռուս միլիարդատեր Վլադիսլավ Դորոնինի սիրավեպը մոտեցել է  ավարտին:

Սիրահարները հավատացնում են, թե պարզապես թայմ-աութ են վերցրել, իսկ ուրիշները պնդում են, որ դա ավելի շուտ վերջակետ է: “Россия 24” տեղեկացնում է, որ զույգին միասին չեն տեսել մարտի սկզբից: Նաոմին երեկույթներին ներկայանում է առանց Դորոնինի, իսկ վերջինիս էլ նյույորքյան հյուրանոցի բարում տեսել են անծանոթ շիկահերի հետ: