Թուրքիայի հարավ-արևելյան Վանի նահանգում 4,3 մագնիտուդ ուժգնությամբ երկրաշարժ է տեղի ունեցել: «Անադոլու» գործակալության հաղորդմամբ՝ ցնցումները գրանցվել են տեղական ժամանակով 03:16-ին: Նախնական տվյալներով՝ զոհեր և ավերածություններ չկան: Այնուհանդերձ բնակչության շրջանում տագնապ է առաջացել: Ցնցումները զգացվել են նաև Իրանի տարածքում:

Վերջին օրերին Թուրքիայում տեղի ունեցող պարբերական ցնցումները իսկապես մտահոգիչ են: Օրերս Մարմարա ծովում գրանցված 6,5 մագնիտուդ ուժգնությամբ երկրաշարժից հարյուրավոր մարդիկ են տուժել: Վտանգ կա, որ ցնցումները կարող են կրկնվել:

Ժամանակակից փոփ երաժշտության ամենահայտնի աստղերից Ջասթին Թիմբերլեյքը իր «The 20/20 Experience» նոր ձայնասկավառակի անունը կրող համաշխարհային շրջագայության հերթական համերգով երեկ հանդես է եկել Ստամբուլում: Մոտ երկու ժամ տևած համերգի ընթացքում Ջասթինը կատարել է երգեր ինչպես նոր ձայնասկավառաակից, այնպես էլ արդեն սիրված հիթեր՝ «Tennessee Kids», «Pusher Love», «Rock Your Body», «Cry me a River», «Love Stoned»: Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի մարզադաշտը լի էր հանրահայտ երգչի երկրպագուներով, որոնք առիթը բաց չէին թողել հիանալու իրենց սիրած աստղի կատարումներով: Համերգի ժամանակ Ջասթինը հիշել է նաև վերջերս Սոմա ածխահանքում տեղի ունեցած աղետի զոհերին՝ նրանց նվիրելով «Until The End of Time» երգը:

  Իտալացի Ֆրեդերիկո Մոտկան, որին մեկ տարի առաջ առևանգել էին Սիրիայում, ազատ է արձակվել: «Հաբերլերի» հաղորդմամբ՝ այս լուրը հայտնել է Իտալիայի վարչապետ Մատեո Ռենցին՝ գրառում կատարելով իր «Twitter»-յան էջում: «Հենց նոր ես հայտնեցի Ջովանի Մոտկային, որ իր որդին՝ Ֆրեդերիկոն, վերադառնում է և արդեն վաղը կլինի Իտալիայում»,-գրել է վարչապետը: Ազատագրման հանգամանքների մասին առայժմ ոչինչ  հայտնի չէ:

Ֆրեդերիկո Մոտկան 2013 մարտի 13-ին առևանգվել էր անհայտ զինված խմբավորման կողմից: Սիրիայում նա զբաղվում էր Տեխնիկական համագործակցության և զարգացման ֆրանսիական հասարակական  հումանիտար գործակալության աշխատանքների համակարգմամբ:

Վերջերս հանրության դատին է հանձնվել ՀՀ նախագահին առընթեր սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի կողմից մշակված սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգի նախագիծը, որում կան նաև դատական համակարգին վրաբերող դրույթներ:

Դրանց վերաբերյալ «Փաստինֆո»-ի թղթակիցը զրուցեց Ազգային ժողովի անկախ պատգամավոր, ՀՀ փաստաբանների պալատի նախկին անդամ Էդմոն Մարուքյանը հետ:

– Ինչո՞վ էր վատ եռաստիճան դատական համակարգը և ինչքանո՞վ արդարացված կլինի վերադարձը երկաստիճան համակարգին: 

-Ճիշտն ասած՝ սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգը ամբողջությամբ չի բացահայտում, թե ի՞նչ համակարգ է առաջարկվում: Ուղղակի տարբերակներ են քննարկվում: Եվ ինձ համար անհայտ է մնում, թե երկաստիճան համակարգ ասելով մենք ի՞նչ ենք հասկանում: Եթե խոսքն ուղղակի վճռաբեկ դատարանը վերացնելու մասին է, ես կարծում եմ, որ ավելի լուրջ հիմնավորումներ պետք է բերվեն:

Այս փուլում ես հասկանում եմ, որ այսօրվա եղած եռաստիճան դատական համակարգն իրեն չի արդարացնում, և մենք ունենք կրկնություններ: Հայաստանի Հանրապետությունը, լինելով ոչ հարուստ երկիր, չի կարող իրեն թույլ տալ պետության վրա շատ թանկ նստող արդարադատության համակարգում ունենալ կրկնություններ: Ի՞նչ է սա նշանակում: Օրինակ, երբ գործը քննում է վերաքննիչ դատարանը, սակայն այն քննում է վճռաբեկության կանոններով, որից հետո դու նորից իրավունք ունես վճռաբեկ բողոք բերելու, և հնարավոր է, որ նույն գործը նորից քննության առարկա դառնա հիմա էլ վճռաբեկ դատարանում՝ այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանն արդեն իսկ գործը քննել է վճռաբեկության կանոններով: Նմանատիպ օրինակները շատ են: Ըստ էության, ես առաջին հերթին ավելի շատ խնդիր տեսնում եմ վերաքննիչ դատարանում:

Հիմնական արդարադատությունն իրականացվում է, բնականաբար, առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարաններում: Դրանից հետո մենք ունենք վերաքննիչ դատարան: Եթե ես հետ գնամ իմ երկու տարի առաջվա պրակտիկային, քրեական գործերով չեմ հիշում ռեալ քննություններ: Վերաքննիչ դատարանում դրանք հիմնականում ձևական բնույթ էին կրում: Ավելին՝ չի եղել դեպք, երբ ես չբողոքարկեմ կալանքների հետ կապված որոշումները, և չունեմ մի դեպք, որ վերաքննիչ դատարանը որևէ կերպ ըստ էության դրան անդրադառնա և առաջին ատյանի որոշումը վերանայի իր որոշումով: Այսինքն՝ եղել են «copy/paste» որոշումներ, այն է՝ խափանման միջոցը կալանք կիրառելու երկամսյա այդ որոշումները միշտ թողնվել են նույնը:

Հիմա այս մակարդակում պահել մի ամբողջ դատական համակարգ ու ասել, որ մենք ունենք եռաստիճան դատական համակարգ, բնականաբար, ճիշտ չէ: Մենք չենք կարող ասել, որ մեր քաղաքացիների վճարած հարկերն այս մասով ճիշտ են ծախսվում: Այդ իսկ պատճառով կարծում եմ, որ, այո՛, պետք է վերանայվի այս համակարգը, բայց թե ի՞նչ ձևով, քննարկման ենթակա հարցեր են՝ պետք է  կրճատվեն ատյաննները եռաստիճանից երկաստիճանի, թե՞ եռաստիճանը պահպանել, բայց հստակեցնել նրանց գործառույթները, լիազորությունների շրջանակը:

Մյուս խնդիրը վերաբերում է այն երկար քննարկվող վեճին, որ վճռաբեկ դատարանը փաստերի՞ դատարան է, թե՞ իրավունքի, վերաքննիչ դատարանը փաստերի և իրավունքի՞ դատարան է, թե՞ ..: Այս հարցերը պետք է հստակեցվեն: Տարբեր մոտեցումներ կան:

Առաջին մոտեցումը հետևյալն է.  վճռաբեկ դատարանը չպետք է ընդունի շատ գործեր և նրա կայացրած որոշումները պետք է լինեն այնպիսի որոշումներ, որ երկրի ամբողջ իրավաբանական համայնքը դրանց ծանոթ լինի: Հիմա վճռաբեկ դատարանը տարեկան այնքան շատ որոշումներ է կայացնում, որ ասել, թե բոլորը կարդում են այդ որոշումները, բնականաբար, սխալ կլինի: Այսինքն՝ մենք իրավունքի դատարան  ունենալու տեսլականը, թե նա ամեն գործ չպետք է վերցնի ու քննի, այդպես էլ կյանքի չկոչեցինք:

Նաև խնդիր է, որ վճռաբեկ դատարանի հետ կապված տարբեր պատկերացումներ կան: Որոշ շրջանակներ պատկերացնում են, որ վճռաբեկ դատարանը պետք է իրականացնի Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանի ֆունկցիան: Մինչդեռ՝ Հայաստանի Հանրապետությունում մենք ունենք առանձին Սահմանադրական դատարան, իսկ ԱՄՆ-ում Գերագույն դատարանը և՛ ամենաբարձր դատական ատյանն է, և՛ սահմանադրական արդարադատություն է իրականացնում: Այստեղ բերել և փորձը կիրառել, նույնականացնել, չի ստացվի և չստացվեց:

Այս առումով մենք ունենք լուրջ խնդիրներ: Վերաքննիչ դատարանը պետք է պահպաներ այն մակարդակում իր դիրքը, որ լիներ փաստերի դատարան, այսինքն՝ առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննարկված փաստերը նորից կարող էին վերանայվել և քննարկվել վերաքննիչ  դատարանում, իսկ վճռաբեկ դատարանը իրավունքի դատարանի իր առաքելությունն իրականացներ, օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովվեր: Բայց հիմա մենք ունենք մի իրավիճակ, երբ ամեն ինչ խառնված է:

Իմ դժգոհությունն առաջին հերթին վերաքննիչ դատարանից է, որովհետև բազմաթիվ գործերով, բազմաթիվ դեպքերով  ես հասկացել եմ, որ դատական համակարգի մի հատվածը ինչ-որ անիմաստ թղթաբանություն է, որտեղ արդարադատություն չի իրականացվում: Հատուկենտ գործեր ես գիտեմ, որ վերաքննիչ դատարանում վերանայվել են: Ո՞րն է այդ դատարանի միսսիան:

Եթե նայենք սպառման առումով, հիմնականում որոշ փաստաբանների համար դա դարձել է ներպետական ատյանը սպառելու հերթական միջոց՝ սպառել ատյանները. առաջին ատյանից հետո անպայման գնալ վերաքննիչ, հետո գործը պարտադիր բերել վճռաբեկ, որ մերժվեն բոլոր որոշումներով, որովհետև որևէ մեկը որևէ բան չի էլ ակնկալում, և գործը հասցնել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան և ասել, որ ես սպառել եմ ներպետական իրավական պաշտպանության բոլոր միջոցները:

Սրանք խնդիրներ են, որոնք նաև, կարծում եմ, թե ուղղակի, թե անուղղակի տողատակերով արծարծվել են այս հայեցակարգում: Բայց, թե ինչ լուծումներ կտան, դա քննարկման առարկա է: Ամեն իրավաբան իր տեսլականն ունի, թե ինչպիսին պետք է լինի դատական համակարգը:

 – Հայեցակարգում տեղական դատարանների մասին միտք է առաջ քաշվում:  Դրանք հատուկ, մասնագիտացված գործառույթներով  պետք է օժտված լինեն մինչդատական վարույթում դատական հսկողությունն ապահովելու համար: Նպատակը առաջին ատյանի դատարանները բեռնաթափելն է:  Դուք դրան ինչպե՞ս եք վերաբերվում:

– Ըստ էության, խնդիր չեմ տեսնում: Հնարավոր է նման բան կազմակերպել՝ և բավականին արդյունավետ ձևով: Գաղափարը բավականին երկար ժամանակ քննարկվում է: Նորույթ չի ինձ համար: Խոսքը մինչդատական վարույթի հետ կապված բազմաթիվ հարցերի մասին է, երբ դատարանը հսկողություն է իրականացնում: Այս մասով գոնե կարելի է առանձնացնել և այդ գործառույթը, տալ, պայմանական ասված, տեղական դատարանին: Ասենք անձի նամակագրության, անձնական հեռախոսազրույցների գաղտնիության իրավունքի հետ կապված բազմաթիվ միջնորդություններ են լինում, և դատարանը պետք է քննարկի, որոշումներ կայացնի: Մյուսը՝ խափանման միջոցների, խուզարկությունների հետ կապված:

Այսինքն՝ մի ամբողջ ոլորտ, որ կարելի է կարգավորել տեղական դատարանների միջոցով և այս բեռը վերցնել ընդհանուր իրավասության դատարանների վրայից: Թողնել, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը զբաղվի ընդհանուր արդարադատությամբ՝ ըստ էության գործերը քննելով, իսկ մինչդատական վարույթի վերահսկողությունը հանձնել տեղական դատարաններին:

Իմ պատկերացմամբ, այդ տեղական դատարաններն առանձնացված են լինելու առաջին ատյանի դատարանների մեջ:

Շարունակությունը կարդացեք սկզբնաղբյուր կայքում

«Շիրակ կենտրոնը» նախկինում բազմիցս ահազանգել է Գյումրու կենտրոնական մասում գտնվող նախկին Լենտեքստիլի գործարանային կիսաքանդ հանրակացարանում տիրող վիճակի մասին:
Այսօր հրատապ անհրաժեշտություն է հակահիգիենիկ պայմաններով այդ շինությունից այնտեղ պատսպարված անօթևան ընտանիքներին օր առաջ դուրս բերելը, թեկուզև նրանց տրամադրելով այլ ժամանակավոր կացարաններ, իսկ այդ նախկին գործարանային հանրակացարանը պետք է հողին հավասարեցվի: Նախկին գործարանային հանրակացարան կոչվող շինությունում բնակվող անօթևան ընտանիքներն ու հատկապես երեխաները պարբերաբար տառապում են վարակիչ հիվանդություններով: Խնդիրն այն է, որ այդ շինությունը զուրկ է կոմունալ-կենցաղային բոլոր պայմաններից, այդ թվում՝ կոյուղուց, ջրից, և անգամ կտուրից: Բնակիչները որպես աղբանոց և զուգարան օգտագործում են նույն շինության և նույնիսկ նույն հարկի լքված սենյակներն ու շենքի քանդված մասը: Այդ շենքի կացարանային պայմանների մասին առավել մանրամասն ներկայացնում ենք «Շիրակ կենտրոնի» պատրաստած տեսանյութում, առանց մեկնաբանության:

Մայիսի 26-ին Արմավիրի մարզի՝ Թուրքիային սահմանամերձ Գետաշեն համայնքի միջնակարգ դպրոցի աշակերտների համար կազմակերպվել էր Հայոց ցեղասպանությանը, մեծ ողբերգության ճանաչման գործընթացին նվիրված դասընթաց։ «Ազգային թեմաների կարևորությունն ու արդիականությունը դպրոցներում» խորագրով ծրագիրն իրականացնում է «Մարզային նախաձեռնությունների և զարգացման ծրագրերի կենտրոն» ՀԿ-ն՝ Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի՝ որպես ՀՀ նախագահի գործընկեր կազմակերպության հայտարարած դրամաշնորհային մրցույթի շրջանակներում։

Դպրոցի ավագ դասարանների աշակերտների համար դասախոսություն կարդաց ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի Հայկական հարցի և Հայոց ցեղասպանության պատմության բաժնի վարիչ, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Արմեն Մարուքյանը։ Նա ներկայացրեց Հայոց ցեղասպանությունը՝ որպես Թուրքիայի կողմից ծրագրված քաղաքականություն, որն Օսմանյան կայսրությունը և նրա իրավահաջորդ Թուրքիայի Հանրապետությունն իրականացրին հայ ժողովրդի դեմ։

Պատմաբանը մոլորություն անվանեց այն տեսակետը, թե Հայոց ցեղասպանությունը սկսել է իրականացվել 1915 թվականից։ «Մենք չպետք է կտրված դիտենք աբդուլհամիդյան, Ադանայի կոտորածները և Կիլիկիայի հայության դեմ ուղղված հանցագործություններն Առաջին աշխարհամարտին սկիզբ առած գործընթացներից։ Հայոց ցեղասպանությունը՝ որպես մեր ժողովրդի դեմ ուղղված հանցավոր քաղաքականություն, սկսվել է դեռևս 1890-ական թվականներին, մասնավորապես, 1891թ., երբ Աբդուլ Համիդի որոշմամբ ստեղծվեցին չարաբաստիկ համիդյան ջոկատները, որոնք էլ դարձան գլխավոր հարվածային ուժը, և դրանով փորձեցին առաջին լուրջ հարվածը հասցնել արևմտահայությանը»։

Արմեն Մարուքյանը ներկայացրեց Ցեղասպանության 4 փուլերը՝ հայ տղամարդկանց զորակոչն օսմանյան բանակ և նրանց ոչնչացումը, արևմտահայ մտավորականության ձերբակալությունները, հայ ժողովրդի տեղահանությունը բնօրրանից, այնուհետև՝ Սիրիայի անապատներում ստեղծված համակենտրոնացման ճամբարներում հայերի կոտորածները։ Այդ ճամբարները կարելի է համարել Երկրորդ համաշխարհայինի համակենտրոնացման ճամբարների նախատիպը։

Ըստ պատմաբանի՝ այսօրվա Թուրքիայի Հանրապետությունն իրականացնում է Ցեղասպանության 5-րդ փուլը՝ մեր պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացումն ու ժխտողական քաղաքականությունը։

Արմեն Մարուքյանն ընդգծում է, որ 100-րդ տարելիցին ընդառաջ պետք է քայլեր կատարվեն հանցագործ պետությանը պատասխանատվության ենթարկելու և մեր հայրենիքի նկատմամբ մեր իրավունքները վերականգնելու ուղղությամբ։ Հարցը պետք է տեղափոխվի դատապարտման և հատուցման դաշտ։

Դասախոսության ավարտին պատմաբանը պատասխանեց նաև աշակերտների հարցերին, որոնք առնչվում էին հայ-թուրքական սահմանի բացմանը, ԱՄՆ կողմից Ցեղասպանության փաստի չճանաչմանը, թուրքական արխիվները բացելուն և այլն։

Պատասխանելով Թուրքիայի՝ Եվրամիությանն անդամկցելու հեռանկարի մասին հարցին՝ պատմաբանը նշեց, որ  ԵՄ համար ո՜չ քաղաքական, ո՜չ տնտեսական առումներով շահավետ չէ Թուրքիայի նման երկրի մուտքն իր կազմ։ Մարդու իրավունքների, մշակութային, քաղաքակրթական առումներով այն բացարձակապես չի տեղավորվում եվրոպական արժեքների մեջ։

«Մարզային նախաձեռնությունների և զարգացման ծրագրերի կենտրոն» ՀԿ նախագահ Արման Արշակյանը նշեց, որ այսպիսի ծրագրերը խիստ պահանջված են Արմավիրի մարզի՝ Թուրքիային սահմանակից բնակավայրերի համար։ Այստեղ սերունդ է մեծանում, և մատաղ սերնդի հայրենասիրական դաստիարակության կարիք կա։ «Մենք չենք ուզում, որ ազգային առանցքային հարցերի շուրջ ինֆորմացիայի պակաս լինի։ Դասախոսություններն աշակերտների համար վարում են ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի, Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի մասնագետներ, քաղաքագետներ։ Ծրագիրը դրական եզրակացություն է ստացել Կրթության ազգային ինստիտուտի կողմից, ներկայացվել է ԿԳՆ, որտեղից նույնպես հավանության է արժանացել»,- ասում է Արման Աշակյանը՝ ավելացնելով, որ հաջորդ փուլերում կկազմակերպվի Ցեղասպանության թեմայով վիկտորինա-մրցույթ, այցելություն «Եռաբլուր» պանթեոն, որից հետո աշակերտները կլինեն  Շիրակի մարզի՝ Թուրքիայի հետ սահմանամերձ գոտում, որտեղից հնարավորություն կունենան դիտելու պատմական Անի մայրաքաղաքը` իր խոնարհված եկեղեցիներով և ծանոթանալու Անիի պատմությանն ու մշակութային առանձնահատկություններին։

Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի

հասարակայնության հետ կապերի ծառայություն

Մայրաքաղաքում ընթացքում են տարեկան կանաչապատման ու սիզամարգերի մշակման աշխատանքները։ Երևանի քաղաքային ջերմատնից տարբեր վարչական շրջաններ արդեն տեղափոխվել են 600.000 հոլանդական և 250.000 տեղում աճեցրած ծաղկասածիլներ։

Այս տարի Երևանի սիզամարգերում, պուրակներում (ընդհանուր հանրագումարով 7.5 հա տարածքում) տնկվելու է 2 մլն 400 հազար ծաղիկ՝ թավշենի, պետույնա, կատարանտուս, փիփերթ, գեորգենի, սալվա և այլն։ Ամբողջ խմբաքանակը տնկված կլինի մինչև հունիսի 15-ը։

7 փողոցներում ավարտին են մոտենում ոռոգման ցանցի համալրման աշխատանքները ։

Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության

և հասարակայնության հետ կապերի վարչություն

Ադրբեջանցի հայտնի լրագրող, ադրբեջանական “Զերկալո” ռուսալեզու թերթի Անկարայի թղթակից Ռաուֆ Միրկադիրովի մայրը՝ Ռաուֆա Միրկադիրովան, դիմել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին և Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի նախագահ, առաջին տիկին Լեյլա Ալիևային:

Ինչպես հաղորդում է “Հագին” կայքը, Ռաուֆա Միրկադիրովան խնդրել է երկրի ղեկավարությանը իր որդուն ազատ արձակել: “Շատ եմ խնդրում Ձեզ, իմ որդին պարզ և մաքուր մարդ է: Խնդրում եմ՝ հաշվի առեք դա և ազատ արձակեք նրան: Ներեք նրան. նա երիտասարդ է, հայրը մահացել է, մայրն էլ շատ ծեր է”,- նշել է Ռաուֆ Միրկադիրովի մայրը:

Հիշեցնենք, որ մայիսի 24-ի առավոտյան մահացել է Ռաուֆ Միրկադիրովի 84-ամյա հայրը` Հաբիբուլա Միրկադիրովը: Մայիսի 23-ին լրագրողի հայրական տանն անցկացված խուզարկությունը, որի ընթացքում հետաքննության համար կարևորություն ներկայացնող որևէ բան չի հայտնաբերվել, լրջորեն ազդել է տարեց մարդու առողջության վրա: Հաբիբուլա Միրկադիրովի մահվան կապակցությամբ Ռաուֆ Միրկադիրովին թույլ են տվել մասնակցել հոր հուղարկավորությանը:

Ռաուֆ Միրկադիրովը վերջին տարիներին Անկարայում է բնակվել: Ապրիլի 17-ին նրան, առանց որևէ բացատրությունների, զրկել են հավատարմագրումից և արտաքսել Թուրքիայի տարածքից: Բաքու ժամանելուն պես՝ ապրիլի 19-ին, Միրկադիրովն անմիջապես օդանավակայանի տարածքում ձերբակալվել է: Նա մեղադրվում է Հայաստանի օգտին լրտեսություն իրականացնելու մեջ: Լրագրողն ինքը հերքում է ներկայացված բոլոր մեղադրանքները:

Սլավյանսկի ժողովրդական աշխարհազորայինի հրամանատար Իգոր Ստրելկովը հրաման է արձակել գնդակահարել երկու ենթականերին` «դիակապտության ու զինված թալանի, մարդկանց առևանգման, ու  մարտական դիրքերը թողնելու համար», հաղորդում է today.kz-ը:

Նրա խոսքով, ինքը հրաման է արձակել գնդակահարելու աշխարհազորային վաշտի հրամանատար Դմիտրի Սլավովին ու գումարտակի հրամանատար Նիկոլայ Լուկյանովին: Բացի այդ, համապատասխան հրամանը տպագրել են թռուցիկների վրա ու տարածել ողջ Սլավյանսկում: Ստրելկովը հայտնել է, որ հրամանն ի կատար է ածվել:

«Աշխարհազորայինի հրամանատարությունը թույլ չի տա իր թիկունքը վերածել քրեական անպատժելիության: Պատիժն անբեկանելի է` անկախ հանցագործի վաստակից ու կարգավիճակից», ասվում է հրամանում:

Անկախ

2011 թ. հունիսին Երևանում ստորագրվել է «ՀՀ մշակույթի նախարարության և Տոկիոյի մշակութային արժեքների ազգային հետազոտության ինստիտուտի միջև Հայաստանի մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ» համաձայնագիրը, որի նպատակն է 2011-2014 թթ. իրականացնել հայ մասնագետների վերապատրաստում և միջազգային, տեղական սեմինարների օգնությամբ հնարավորություն ստեղծել մասնագիտական գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման համար: Այս տարիների ընթացքում տեղի է ունեցել «Տեքստիլի վերականգնմանը և պահպանմանը» նվիրված 5, ինչպես նաև «Հնագիտական մետաղի վերականգնմանը և պահպանմանը» նվիրված 3 միջազգային և 5 տեղական սեմինար:

2014 թ. մայիսի 20-27-ը տեղի կունենա «Հնագիտական մետաղի վերականգնմանը և պահպանմանը» նվիրված տեղական 6-րդ եզրափակիչ սեմինարը, որին կմասնակցեն 4 ճապոնացի մասնագետ, 10 հայ, ինչպես նաև 2 ներկայացուցիչ Վրաստանից և Ռուսաստանից:

Ս. թ. մայիսի 27-ին, ժամը 11:00-ին Հայաստանի պատմության թանգարանում տեղի կունենա վերոնշյալ սեմինարների ընթացքում վերականգնված բրոնզե առարկաների ցուցահանդեսի բացման արարողությունը:

Ս. թ. մայիսի 26-ին, ժամը 14:30-ին, Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության և Տոկիոյի մշակութային արժեքների ազգային հետազոտության ինստիտուտի միջև ստորագրվել է Հայաստանի մշակութային ժառանգության պահպանման մասին համագործակցության նոր համաձայնագիր:

Համաձայնագիրը ստորագրել են ՀՀ մշակույթի նախարարի տեղակալ Արև Սամուելյանը և Տոկիոյի մշակութային արժեքների ազգային հետազոտության ինստիտուտի գլխավոր տնօրեն Նոբուո Կամեին:

Համաձայնագիրը կգործի մինչև 2020 թվականը և վերաբերում է մշակութային ժառանգության պահպանմանը նպատակաուղղված համատեղ ծրագրերի իրականացմանը, հայ փորձագետների մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը:

ԿԺԴՀ-ում մահապատժի են ենթարկել 4 ինժեներներին, որոնք նախագծել էին մայիսի 13-ին Փհենյանում փլուզված շենքը:

Նրանց ձերբակալել են ողբերգությունից անմիջապես հետո: ԶԼՄ-ների տեղեկացմամբ, հստակ պարզ չեն փլուզման պատճաները, սակայն ենթադրվում է, որ մեղքը շինարարներինն է ու կապալառուներինը, որոնք գողացել են պողպատը, ցեմենտը` սև շուկայում վաճառելու նպատակով:

Շենքի շինարարությունը դեռևս չէր ավարտվել, սակայն մարդիկ արդեն նոյեմբերից տեղափոխվում էին նոր բնակարան: Փլուզման պահին շենքում 92 ընտանիք էր ապրում: Որոշ տվյալներով, այնտեղ բնակվում էին հետախուզության  ու ոստիկանության բարձրաստիճան աշխատակիցներ, ինչպես նաև` Աշխատանքային կուսակցության էլիտան, ինչով էլ բացատրվում է Կիմ Չեն Ընի զայրույթն ու հաշվեհարդարը:

Անկախ

220 զինվոր է հայտնվել մաշկա-վեներոլոգիական դիսպանսերում` «գոնոռեա» ախտորոշմամբ:

Ուկրաինայի Խերսոնի մարզում  կատարվածը վաշտի հրամանատարը չի մեկնաբանում: Երկրի անվտանգության ծառայությունները որոնում են Լյուբիմովկա ավանի երկու բնակչուհիներին, որոնց մաշկա-վեներոլոգիական դիսպանսերում հայտնված զինվորները դիմել էին ինտիմ ծառայություններ ստանալու համար:

Երբ գտնեն աղջիկներին, ապա պետք է հետազոտեն` այլ հիվանդությունների առկայությունը հայտնաբերելու համար:

Ինչ միջոցներ կձեռնարկվեն վաշտի հրամանատարության նկատմամբ` չի հայտնվում, տեղեկություն չկա նաև թե արդյոք սպաների մեջ կան վարակվածներ, թե ոչ:

Անկախ

Քաղաքացի Արամ Մ.-ի հաղորդման հիման վրա ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում նախապատրաստված նյութերով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է քրեական գործ:
Ըստ քաղաքացի Արամ Մ.-ի հաղորդման` 2014թ. մայիսի 10-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, Երևանի «Եռաբլուր» պանթեոնի մերձակայքում ոստիկանության երկու ծառայողներ իրեն քաշելով նստեցրել են ոստիկանության պարեկային ծառայության ավտոմեքենան, որտեղ նրանցից մեկը բռունցքով հարվածներ է հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին:
ՀՔԾ մամուլի ծառայությունից Անկախին տեղեկացնում են, որ կատարվում է նախաքննություն:

Աշխարհի ամենածանրաքաշ մարդը` Մանուել Ուրիբեն մահացել է Մեքսիկայում: Նա 48 տարեկան էր, հաղորդում է today.kz-ը:

Ուրիբեն վախճանվել է երկուշաբթի, Մոնտերեյի հոսպիտալում, որտեղ նրան տեղափոխել էին սրտի առիթմիայի պատճառով, մայիսի սկբին, ուր տեղափոխել էին վերամբարձ կռունկով:

Ներկայում դեռևս  բժիշկները չեն պարզել նրա մահվան հիմնական պատճառը: Սակայն հայտնի է, որ Ուրիբեն տառապում էր սրտի ու լյարդի խնդիրներից:

2007-ին Ուրիբեի անունը գրանցվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում. Այն ժամանակ նա կշռում էր 570 կգ: Այդ ժամանակից հետո նա  նիհարել էր մինչև 394 կգ:

Անկախ

ՉԹՕ-ներից ու տարատեսակ ուրվականներից բացի, որոնք վերջերս հաճախ են այցելում հասարակ մահկանացուներին, աշխարհում բազում անհասկանալի երևույթներ կան: Օրինակ` ձնեմարդը կամ ետին, ինչպես նրան հաճախ են անվանում: Վերջերս ձնեմարդ են տեսել Նորվեգիայի անտառներից մեկում: «Բիգֆուտի» տեսահոլովակը մեկ օրում դիտվել է 61 հազար անգամ:

«Ես որս էի անում անտառում, երբ հանկարծ դա տեսա: Հսկայական մարմինը դուրս եկավ թփերից: Ես թաքնվեցի ու սկսեցի լուսանկարել,-հայտնել է MicroRT55 նիկով օգտատերը,- սկզբում կարծեցի, թե արջ է, հետո հասկացա, որ  երբևէ նման բան չեմ տեսել»:

Իսկապես էլ, տեսաժապավենում անտառաբնակն ավելի շատ գորիլայի հագուստով մարդու նման է: Անցած տարի նույնիսկ ամերիկացի գիտնականները ներկայացրել էին ապացույցներ, որոնք փաստում են ձնեմարդ գոյությունը:

Անկախ

1918 թ. մայիսն ամենաօրհասականն էր հայոց պատմության մեջ:  Այդ օրերին Սարդարապատում, Բաշ Ապարանում և Ղարաքիլիսայում հայությունը գոյապայքարի էր ելել թուրքական յաթաղանի դեմ: Առաջին երկու դեպքում հայերը հաղթեցին ու թշնամին նահանջեց: Ղարաքիլիսայում հերոսական ճակատամարտը ողբերգական ավարտ ունեցավ: Բայց հենց Ղարաքիլիսայի ճակատամարտի մասին  էր, որ թուրք զորահրամանատար Վեհիբ փաշան օրեր անց ասաց. «Այս պատերազմում Դարդանելից հետո Ղարաքիլիսան ամենալուրջ ճակատամարտն էր, որին ես մասնակցեցի: Ղարաքիլիսայի  մոտ հայերը ապացուցեցին, որ կարող են աշխարհի ամենալավ զինվորները լինել»: Անցյալ դարասկզբի հայ քաղաքական, մշակութային գործիչներից մեկը` Ավետիս Ահարոնյանը, Ղարաքիլիսայի ճակատամարտն անվանեց XX դարի Ավարայր:

Ներխուժելով Արևելյան Հայաստան` թուրքական բանակը երեք մասի բաժանվեց: Առաջին մասը երկաթուղու ուղղությամբ շարժվեց հարավ` Արարատյան դաշտի կողմից մոտենալով Երևանին: Զորքի մյուս մասը Երևանի վրա գրոհեց Բաշ-Ապարանի վրայով: Երրորդ մասի խնդիրն էր Լոռու վրայով շարժվել հյուսիս և գրավել Թիֆլիսը, որի նվաճումը հայությանը կհասցներ անուղղելի հետևանքներ: Թիֆլիսում և շրջակայքում էր կենտրոնացած Անդրկովկասի հայության շուրջ կեսը,  բացի այդ, Թիֆլիսում էր գտնվում հայոց քաղաքական, մշակութային միտքը:

Թուրքերը, շատ լավ հասկանալով Թիֆլիսի նշանակությունը Անդրկովկասի յուրացման գործում, մեծ ուժեր էին կենտրոնացրել Ղարաքիլիսայի ուղղությամբ: Պետք է նշել, որ Ալեքսանդրապոլի անկումից հետո իսկական շփոթ էր սկսվել Լոռու ձորում: Տեղացիների խուճապը բազմապատկվում էր գաղթականների մեծ հոսքով ու նրանց պատմություններով: Խուճապը երբեմն վեր էր ածվում իսկական քաոսի: Զգացվում էր պարենի պակաս, համաճարակն իր սև գործն էր անում: Ղարաքիլիսայի մատույցներում խմբվել էին ավելի քան կես միլիոն փախստականներ, հիմնականում` Կարսի և Ալեքսանդրապոլի գավառներից: Թվում էր` օրհասից փրկություն չկա: Թվում էր` թուրքական արշավող ենիչերին այլևս անպարտելի է, և ոչինչ չի կարող նրան կանգնեցնել: Եվ թուրքական բանակը, չհանդիպելով որևէ դիմադրության, կրնկակոխ հետապնդելով փախչող հայ գյուղացուն, արդեն մայիսի 19-ին հայտնվեց Ղարաքիլիսայի մատույցներում:

Պետք է նշել, որ համատարած այս քաոսին, փախչելու մոլուցքին չենթարկվեց Լոռու բնակչությունը, որն անդրդվելիորեն մնաց տեղում` պատրաստ դիմագրավելու արհավիրքը: Սակայն կազմակերպված դիմադրություն ցույց տալու համար չկար որևէ զինվորական կամ վարչական մարմին, չկար զորք: Բնակչությունը վատ էր զինված, և գրեթե անիմաստ էր թվում դիմադրությունը: Այս պայմաններում թշնամին արագ երթով մոտենում է Համամլուին:

Ղարաքիլիսայի բնակչությունը որոշում է  բանակցել թուրքերի հետ. անձնատուր լինել թշնամուն անձի և ինչքի ապահովության երաշխիք ստանալու դեպքում: Անգամ պատգամավորություն է ընտրվում` Վանո Արսենյանի ղեկավարությամբ: Պատգամավորությունը շարժվեց դեպի Համամլու` դիմավորելու թուրքերին: Արջուտի մոտ նրանց շրջապատեցին շրջակա թուրքական գյուղերի բնակիչները, և հայերը վտանգը զգալով` հետ գնացին:

Մի քանի օր Ղարաքիլիսայի հայերն ապրեցին սարսափի ու հուսահատության մեջ: Թվում էր` կործանումն անխուսափելի է: Բայց մայիսի 24-ին եկավ փրկությունը` Նժդեհն իր խմբով, որ Դիլիջանից փութաց Ղարաքիլիսա` փակելու թուրքի ճանապարհը: Լոռեցիները Նժդեհին դիմավորեցին որպես փրկչի:

Հասնելով Ղարաքիլիսա` Նժդեհն իզուր ժամանակ չկորցրեց: Մինչ այդ ճակատի այս գծի հրամանատարությունը ստանձնել էր գեներալ Արեշյանը, որը, սակայն, հրամանատարությունը հանձնելով գնդապետ Ա. Բեյ-Մամիկոնյանին, մեկնեց Թիֆլիս: Բեյ-Մամիկոնյանին պետք է օգներ գնդապետ Նիկոլայ Ղորղանյանը: Նժդեհն ու Բեյ-Մամիկոնյանը կազմակերպեցին հայոց ցաքուցրիվ ուժերի դիմադրությունը:  Տեղում կազմած աշխարհազորը բաժանելով իր զորքի վրա` հրամայեց դիրքեր գրավել Ղշլաղ-Դարպաս ուղղությամբ: Թուրքական բանակը Ղարաքիլիսայի ճակատում կենտրոնացրել էր 10000 զինվոր, 70 թնդանոթ և 40 գնդացիր:

Մայիսի 25-ին թուրքական բանակը թնդանոթային նախապատրաստությունից հետո հարձակման անցավ: Հայկական ուժերը չընկրկեցին թշնամու առջև և պահեցին պաշտպանական գիծը: Համընդհանուր ոգևորությունը տիրել էր բոլորին: Ընդամենը երկու օր առաջ հուսալքված լոռեցին այլևս բռունցք դարձած հաղթական կռիվ տվեց թուրքական կանոնավոր բանակի դեմ: Հայկական ուժերը ոչ միայն պահեցին գիծը, այլև որոշ վայրերում աշխարհազորը շրջապատման մեջ առավ թուրքական առանձին զորախմբեր: Ամեն դեպքում, եռօրյա մարտերից հետո թուրքական բանակը կարողացավ գրավել Աչաուրթի և Բզովդալի բարձունքները: Հայկական դիրքերն աստիճանաբար օղակվում էին թշնամու ուժերի կողմից: Օրհասական պահին փայլում է գնդապետ Սամարցևը, որ մի քանի հարյուրյակներով անակնկալ հարձակումով գրավում է Մայմեխը և հետ շպրտում թշնամուն ճակատի աջ թևից` փրկելով հայերին շրջապատումից: Այնուամենայնիվ, մեկ օր անց թշնամին կարողանում է հետ մղել հայերին և սեղմել օղակը: Ուժեղ մարտեր են ծավալվում Հաջի-Ղարայի դիրքերում: Թշնամուն հաջողվում է այստեղ ևս ընկճել հայերի դիմադրությունն ու չորս կողմից ակցանի մեջ առնել Ղարաքիլիսան:

Օրհասական պահին թվում էր` մի հույս կա. թվում էր` միայն մոտակայքում` Դսեղում գտնվող Անդրանիկը կարող էր փրկել հուսահատ պաշարյալներին: Անդրանիկը Դսեղում էր իր մարտունակ զորաբանակով: Դսեղից Ղարաքիլիսա մեկ ժամվա ճանապարհ էր, բայց Անդրանիկը չկար… Անդրանիկը հրաժարվեց կռվի բռնվել:

Մայիսի 28-ին, երբ հայությունը տոնում էր հայոց անկախության հռչակումը, երբ Սարդարապատում և Բաշ-Ապարանում թշնամին ճողոպրում էր, Ղարաքիլիսան ընկավ: Ղարաքիլիսայում սկսվեց թուրքական նախճիրը:

Թշնամին, ճիշտ է, հավաստիացրեց քաղաքի անձնատվությունը հաստատող հայ բանբերներին, որ բնակչությունը չի տուժի, սակայն թուրքի խոսքը ե՞րբ է հավաստի: Անձնատվության օրն իսկ` կեսգիշերին, թուրքական բանակը Վարդանլու գյուղի խուժանի առաջնորդությամբ Ղարաքիլիսայում սկսեց թալանը, որ ուղեկցվում էր բռնաբարություններով ու սպանություններով: Ամբողջ մեկ շաբաթ թշնամին չէր կարողանում հագուրդ տալ արյան ծարավին: Քաղաքից դուրս գնդակահարություններ էին կատարվում: Տեղական թուրքերի մատնությամբ ձերբակալվում էին երևելի հայերը, երիտասարդները և տեղում գնդակահարվում: Ավարի, բռնությունների ու կոտորածների ենթարկվեցին Ղարաքիլիսայի շրջակա բոլոր հայկական բնակավայրերը: Հատկապես գազանաբար էին գործում տեղացի թուրքերը, որոնք, մոռացած հարևանության, հայերի հետ դրացիության մասին, հագուրդ էին տալիս իրենց գազանային կրքերին: Թուրք խուժանն ուղղակի գերի էր բռնում հայերին, մատնության սպառնալիքով թալանում նրանց ու հանձնում ասկյարներին:

Թուրքերը Ղարաքիլիսայի կենտրոնում ժողովում են գերիներին և նրանց խումբ-խումբ քաղաքից դուրս հանելով` գնդակահարում: Երկու օրվա մեջ հազարավոր գերյալներ են գնդակահարվում գյուղաքաղաքի մատույցներում:

Նախճիրը շարունակվեց մինչև հունիսի 10-ը: Միայն տասն օր անց թուրքական հրամանատարությունը, հագենալով հայերի արյունով, վերջ տվեց սպանություններին ու բռնություններին, որոնց զոհ գնաց մոտ 10000 հայ:

Սակայն փրկվելով թուրքի յաթաղանից` լոռեցին հայտնվեց սովի ճիրաններում: Երկշաբաթյա կռիվն ու թալանը լրիվ քայքայեցին Ղարաքիլիսայի և շրջակա բնակավայրերի բնակչության տնտեսությունը: Թշնամին ու տեղական թուրք ամբոխը այնպես էին թալանել հայերին, որ հիմա էլ սովը սկսեց իր հունձը հայության շրջանում:

Սովին հետևեց համաճարակը: Շոգ ամառը, հազարավոր անթաղ դիակները նպաստեցին համաճարակի արագ տարածմանը: Հազարավոր մարդիկ զոհ գնացին սովին ու համաճարակին, իսկ թուրքական իշխանությունները, բնականաբար, ոչինչ չէին ձեռնարկում դրանց դեմն առնելու համար:

Այս ամենը չէր լինի, եթե Անդրանիկը ժամանակին օգնության հասներ Ղարաքիլիսայի ճակատին: Մինչդեռ նրան Ղարաքիլիսայում սպասում էին անհամբեր, որպես փրկչի: Բայց նա չկար ու չկար: Անգամ գնդապետ Ա.Բեյ-Մամիկոնյանը գրավոր լուր է ուղարկում Անդրանիկին, որում, նկարագրելով իրերի վիճակը, խնդրում է օգնության փութալ: Անդրանիկը, զանց առնելով խնդրանքը, հրաժարվում է ճակատ մտնել` պատճառաբանելով, թե հսկում է երկաթգիծը:

Իր զորաբանակով նահանջելով առաջացող թշնամու առջև` նա մայիսի վերջին մտավ Լոռու դաշտ` Ջալալօղլի: Սակայն չամրանալով այնտեղ` շարունակեց նահանջը: Հետևելով Անդրանիկի օրինակին` փախուստի դիմեց նաև Ջալալօղլիի բնակչությունը: Վարդաբլուրում պայթեցնելով զինապահեստը` զորավար Անդրանիկը իջավ Լոռու ձոր ու հաստատվեց Դսեղում:

Առհասարակ Հայկական կորպուսի հրամանատար գեներալ Նազարբեկովն Անդրանիկին չէր վստահում: Դեռևս Էրզրումի անկումից հետո Անդրանիկը Հայոց ազգային խորհրդին էր ներկայացրել իր հրաժարականը: Խորհուրդը մերժեց, և զորավարը պայման դրեց, որ պետք է ենթարկվի միայն Նազարբեկովի հրամանատարությանը:Շարունակությունը կարդացեք այստեղ:

Անկախ

Մոտ ապագայում Անտոնիո Գաուդին` Բարսելոնայի գլխավոր ճարտարապետական տեսարժան կառույցների հեղինակը կարող է վերածվել սրբի` հայտնում է եվրոպական Local ինտերնետ-տիրույթը: ԶԼՄ-ների տվյալներով, 2015-ին Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսը պլանավորել է լեգենդար ճարտարապետին երանելիների շարքը դասել, ինչը Կաթոլիկ եկեղեցու կանոնների համաձայն, սրբադասման նախնական փուլն է:

Սակայն, որպեսզի Անտոնիո Գաուդիին սուրբ հայտարարեն, անհրաժեշտ է  նրա կատարած հրաշքների ապացույցներ բերել, հայտնում է «Ռոսիա-24»-ը: Բարսելոնայի բնակիչներն ասում են, որ վարպետը իրենց քաղաքին է նվիրել իր հրաշքները,Գուելի պարկը, Բալյոյի տունը և, իհարկե, «Սագրադա ֆամիլի»-ն, որի շինարարությունը շարունակվում է մինչ օրս:

Անկախ

Մայիսի 26-ին, ժամը  23.00-ին ահազանգ է ստացվել, որ Երևանի Հալաբյան փողոցի թիվ 22/1 հասցեում` «Սպիտակ կենտրոն» լողավազանի մոտակայքում, նկատվել է արջ. անհրաժեշտ է փրկարարների օգնությունը:

Դեպքի վայր են մեկնել ՀՆՓԱԻԿ հերթապահ, ՃԿԿ օպերատիվ խմբերը և մեկ մարտական հաշվարկ:

Փրկարարները վնասազերծել են արջին, իսկ դեպքի վայր ժամանած կենդանաբանական  այգու աշխատակիցները կենդանուն տեղափոխել են անվտանգ տարածք: