ՀՀ պաշտպանության նախարարությունում հունիսի 1-ին կայացած ասուլիսի ընթացքում Հայաստանի «Հումանիտար ականազերծման և փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի և Շվեյցարիայի ականազերծման հիմնադրամի հայաստանյան գրասենյակի ներկայացուցիչներն ամփոփել են ՀՀ տարածքում ականային հիմնախնդիրների և համայնքների վրա ականների ազդեցության ուսումնասիրման նպատակով 2012թ. նոյեմբեր – 2013թ. մայիս ամիսների ընթացքում անցկացված ոչ տեխնիկական հետազոտության արդյունքները:

Ըստ ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Ռուբեն Առաքելյանի` 7 ամիս տևած հետազոտությունն իր մեջ ներառել է ականների ազդեցության ուսումնասիրությունը, վարակված տարածքների բացահայտումը և քարտեզագրումը: «Ուսումասիրվել են Հայաստանի 5 մարզերի` Սյունիքի, Վայոց Ձորի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Արարատի բոլոր սահմանամերձ համայնքները, անտառտնտեսությունները, պետական նշանակության ավտոճանապարհները. ընդհանուր առմամբ` 4255 ք.կմ մակերեսով տարածք, որտեղ բնակվում է 34 723 մարդ»,- իր խոսքում նշեց Ռուբեն Առաքելյանը:

Շվեյցարիայի ականազերծման հիմնադրամի հայաստանյան գրասենյակի ղեկավար Յոհաննես Օդենդալը, շարունակելով ՊՈԱԿ-ի տնօրենի խոսքը, ասաց, որ ուսումնասիրության արդյունքում հայտնաբերվել է 113 հաստատված և 17 կասկածելի վտանգավոր տարածք: «Կատարված աշխատանքների ընթացքում հավաքագրվել է նաև ականապայթյունային պատահարներից 264 տուժածների վերաբերյալ տեղեկատվություն, որը կհանձնվի Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտե` աշխատանքների հետագա համակարգման և տուժածներին աջակցելու համար»,- տեղեկացրեց Յոհաննես Օդենդալը:

Ասուլիսի մասնակիցները նշեցին նաև, որ առավել մանրամասն և ամփոփ հաշվետվությունը կատարված ուսումնասիրությունների վերաբերյալ մինչև հուլիսի 15-ը կներկայացվի ՀՀ կառավարություն:

Հունիսի 1-ից «Մոսկվա» և «Նաիրի» կինոթատրոններում տեղի կունենա «Փոքրիկ զորավարը» կինոկատակերգության պրեմիերան, որը նկարահանվել է Օ′ Հենրիի «Կարմրամորթ առաջնորդը» պատմվածքի մոտիվներով: Ֆիլմի ռեժիսոր Հենրի Քոչարյանն է, ով նշեց, որ ֆիլմը նախատեսված է լայն լսարանի` թե′ մեծերի, և թե′ փոքրերի համար:

Նրա խոսքով` սցենարի գաղափարն առաջացել  դեռևս նախորդ տարվա օգոստոսին:

«Այն նկարահանվել է հայտնի պատմվածքի մոտիվներով, սակայն ժամանակակակից մոտեցում է ցուցաբերվել և պատմում է մեր օրերի մասին,- ասաց ռեժիսորը:- Փորձել ենք ֆիլմն ավելի գունեղ ներկայացնել: Սյուժետային հիմքը պատմվածքն է, բայց ավելացել են նոր կերպարներ, նոր դեմքեր»:
Անդրադառնալով դերասանական կազմին Քոչարյանն ասաց, որ չի ընտրել այնպիսի դերասաններ, ում միջոցով հետագայում կարողանա տոմսեր վաճառել:  « Ընտրվել են պրոֆեսիոնալ,  երիտասարդ դեմքեր: Փորձել եմ ընտրել նրանց, ովքեր կկարողանային բարձր պրոֆեսիոնալիզմ դրսևորել»,- հավելեց ռեժիսորը նշելով, որ հատուկ ֆիլմում նկարահանվելու համար Մոսկվայից Երևան է հրավիրվել 7-ամյա  Արամ Այվազյանը:

Քոչարյանն խոսքով` սկզբում 7-ամյա Արամի հետ աշխատելը բարդ էր, բայց  հետո  կարողացել են  խոստումներով համոզել նրան նկարահանվել:

«Սկզբում մտավախություն ունեի, որ չեմ կարող հաղթահարել դժվարությունները, բայց հետո ինձ զգացի ինչպես ձուկը ջրում, չնայած նրան, որ նկարահնումների ընթացքում առաջացան որոշ դժվարություններ»- ասաց դերասան Կարապետ Հովհաննիսյանը:

Ֆիլմը նկարահանվել է Գառնիում: Այն պատմում է երկու ավազակների մասին, ովքեր որոշում են փախցնել հայ օլիգարխի որդուն և փրկագին պահանջել: Բայց դեպքերն այլ ընթացք են ստանում, երբ փոքրիկը նրանց գլխին իսկական պատուհաս է դառնում:
Ի դեպ` օլիգարխ հորը ֆիլմում մարմնավորում է նույն ինքը` Հ. Քոչարյանը:
Մարիամ հովհաննիսյան

Մինսկ կատարած աշխատանքային այցի շրջանակում մայիսի 31-ին Հայաստանի վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը և Բելառուսի վարչապետ Միխայիլ Մյասնիկովիչը մասնակցել են Բելառուսի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության շենքի բացմանը: Արարողությանը մասնակցում էին նաև ԱՊՀ գործադիր քարտուղար Սերգեյ Լեբեդևը, Բելառուսում հավատարմագրված օտարերկրյա մի շարք պետությունների դեսպաններ, հայ համայնքի ներկայացուցիչներ:
Մուտքի խորհրդանշական ժապավենը կտրելուց հետո վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը Բելառուսի վարչապետ Միխայիլ Մյասնիկովիչի և Բելառուսում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Արմեն Խաչատրյանի հետ շրջել է դեսպանատան շենքով, ծանոթացել պայմաններին:
Այնուհետև Բելառուսի վարչապետի ուղեկցությամբ Հայաստանի վարչապետը շրջայց է կատարել Մինսկում:
Երեկոյան վարչապետի գլխավորած կառավարական պատվիրակությունը վերադարձել է Երևան:

Այսօր հանրապետությունում մեկնարկել են միասնական քննությունները. այդ նպատակով Երևանում և մարզերում ձևավորվել են 36 քննական կենտրոններ: Առաջին քննությունն անցկացվել է “Ռուսաց լեզու” առարկայից: Այդ նպատակով Երևանում տեղակայված քննական կենտրոն  էր այցելել ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանը, ով շրջել է քննասենյակներում, զրուցել դիմորդների և նրանց ծնողների հետ: Նախարարը հաջողություն է մաղթել բոլոր դիմորդներին, իսկ ծնողներին հորդորել պահպանել հանգստություն: Արմեն Աշոտյանը պատասխանել է նաև լրագրողների հարցերին, որոնք հիմնականում վերաբերել են թեստերի որակին և դիմորդների քանակին: Անդրադառնալով թեստերին` նախարարն ընդգծել է, որ բոլոր հարցերը կազմվել են բացառապես հանրակրթական ծրագրին համապատասխան և հույս հայտնել, որ այս տարի ևս քննությունները կանցնեն նույնքան խաղաղ և հանգիստ մթնոլորտում, որքան նախորդ տարի: Խոսելով “Ռուսաց լեզու” առարկայի քննությունն օտար լեզուների ցանկում ներառելու մասին` Արմեն Աշոտյանը շեշտել է, որ ռուսաց լեզուն հետաքրքրություն է առաջացրել դիմորդների շրջանում` այսպիսով թույլ տալով տարբեր ֆակուլտետների դիմորդներին որպես օտար լեզու հանձնել նաև ռուսերենը: Նախարարն ընդգծել է նաև, որ “Ռուսաց լեզու” առարկայի նկատմամբ մեծ է հետաքրքրությունը նաև Ռուսաստանի Դաշնության ռազմական բուհերի դիմորդների շրջանում, քանի որ ՀՀ և Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունների միջև կնքված միջպետական համաձայնագրով Հայաստանին հատկացվել են որոշակի տեղեր: Անդրադառնալով դիմորդների թվին` նախարարն ընդգծել է, որ այս տարի նկատվել է դիմորդների թվի որոշակի նվազում, որը Արմեն Աշոտյանը բացատրել է երկու հանգամանքով` նախ, որ անցյալ տարվանից 50 տոկոսով ավելացել են նախնական և միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատություններին տրամադրվող անվճար տեղերը և վերացել ընդունելության քննությունները նշված ուսհաստատություններում: “Երկար տարիներ խոսվում է, որ աշխատաշուկայում առկա է պահանջարկ` միջին մասնագիտական կրթությամբ աշխատողների, մինչդեռ զուգահեռ կա գերհագեցած բարձրագույն կրթությամբ մասնագետների շուկա: Այսինքն, աստիճանաբար կատարվում է մարդկային հոսքերի վերաբաշխում, և պետության քաղաքականությունը` խթանել միջին մասնագիտական կրթությունը,  իր արդյունքն արդեն տալիս է: Եվ երկրորդ, այս տարի Հայաստանի Ամերիկյան համալսարանն իրականացնում է նաև բակալավրիական կրթություն, և դիմորդների մի զգալի մաս նախապատվությունը տվել է վերոնշյալ բուհին: Գովելի է, որ բուհական համակարգում մրցակցությունը նոր ձևեր է ստանում, և  պետությունն իրականում շահագրգիռ է` մրցակցության շնորհիվ կրթության որակի բարելավմանը”,-ընդգծել է նախարարը:
Նշենք, որ հաջորդ միասնական քննությունը կանցկացվի հունիսի 4-ին, “Հայոց լեզու և հայ գրականություն” առարկայից:

Աննան՝ որդու՝ Հակոբի հետ

Աննան այն երջանիկ ծնողներից է, որի երեխան` 4-ամյա Հակոբը, ներդաշնակ մանկություն է վայելում` հաշտ ու խաղաղ ինքն իր հետ, ծնողների հետ, միջավայրի հետ: Նա անկաշկանդ է, արտահայտում է իր մտածածը, մարդկանց հետ հեշտությամբ շփվում:

Համաձայնեք, որ շատ երեխաների համար այդ ամենը լուրջ խնդիր է, ինչը հաճախ ծնողներն ավելի են խորացնում` չիմանալով այն լուծելու ճիշտ եղանակները:

Աննայի երեխան ծնվել է ամուսնանալուց մի քանի տարի անց: Եվ Աննան այդ տարիները որոշել է արդյունավետ օգտագործել` նախ և առաջ տեղեկություններ հավաքելով երեխա մեծացնելու, դաստիարակելու, առօրյա խնամքի և այլ բաների մասին. «Ինքս ինձ մտածեցի`  բուհ ընդունվելիս ինչքա՜ն շատ ենք պարապում, իսկ հիմա իմ կյանքի ամենակարևոր փուլին եմ պատրաստվում ` մայր դառնալուն, բայց շատ քիչ բան գիտեմ դրա մասին»:

Այդ ընթացքում շատ գրքեր են նրա ձեռքի տակով անցել, սակայն դրանցից մեկն է լուրջ հետք թողել նրա կյանքում` ամերիկացի կին հոգեբան Նաումի Էլդրթի  «Դաստիարակենք մեր երեխաներին, դաստիարակենք ինքներս մեզ» գիրքը, որը լրիվ այլ մոտեցում է առաջարկում: «Կարդալով գիրքը` նախ մանկությունս աչքիս առջևով անցավ, զգացի, թե այն որքան է ազդել իմ աշխարհայացքի, իմ ձևավորման վրա,- ասում է Աննան,- իսկ ամենակարևոր բանը, որ այդ գրքից վերցրի, հետևյալ գաղափարն է. վայելել մայրությունը` ընդունելով երեխային հենց այնպիսին, ինչպիսին նա կա, ոչ թե փորձել նրան փոխել, հարմարեցնել քեզ կամ քո ժամանակներին ու բարքերին»:

Նաումի Էլդրթ

Ի՞նչ է ասում Նաումի Էլդրթը. «Դաստիարակիր այնպիսի երեխա, որի գիտակից արարքները պայմանավորված են ոչ թե վախով, այլ ուրախությամբ և սիրո դրսևորումներով»:

Գրքի հիմքում ընկած է  երեխաների հետ համագործակցության գաղափարը, որն ամենևին չի նշանակում, թե ծնողի վերահսկողությունը վերանում է, պարզապես դա քողարկվում է: «Հսկողությունն անարդյունավետ միջոց է, քանի որ մարդու էությունը դիմադրում է դրան:  Եթե նույնիսկ հսկողությունն արտահայտվում է մեղմ պարտադրանքի կամ թաքնված մանիպուլյացիայի միջոցով, դրա գոյությունն  արդեն իսկ առաջ է բերում մի շարք խնդիրներ, որոնք փորձում ենք հետագայում լուծել»,- ասում է Էլդրթը:

Իսկ ինքնուրույն երեխան, որի կյանքն իր իսկ հունով է ընթանում, ըստ հոգեբանի, ապրում է լիարժեք. նա գործում է` ելնելով երջանկության ու սիրո զգացումից, ոչ թե վախից կամ հավանության արժանանալու ձգտումից դրդված: Հոգեբանը նաև համոզված է, որ երեխայի կամքը կոտրելը հանգեցնում է  բազում դժվարությունների, և հաջողակ է այն երեխան, որն իր կամքի տերն է:

Գրքի կարևոր գաղափարներից մեկն էլ այն է, որ ոչ միայն ծնողն է ուսուցիչ, այլև երեխան, և ծնողը երեխայից շատ բան ունի սովորելու: «Ինքնահաստատված և ինքնուրույն մարդիկ գալիս են այնպիսի ընտանիքներից, որտեղ ծնողները հավասարապես դաստիարակվում են երեխաների հետ»,- ասում է նա:

Քանի որ գիրքն Աննայի կյանքում շատ բան է փոխել, նա նպատակադրվել է այն թարգմանել ու հրատարակել նաև հայերեն, որպեսզի մյուս հայ ծնողներին նույնպես հասանելի լինի: Թարգմանությունն ավարտված է, սակայն առայժմ ֆինանսական միջոցների պատճառով չի հրատարակվում:  Նշենք, որ գիրքը լույս է տեսել 2006-ին, թարգմանվել 13 լեզուներով, իսկ ԱՄՆ-ում ու եվրոպական մի շարք երկրներում դարձել է բեսթսելլեր:

Աննան համոզված է, որ գիրքն ամենևին էլ խորթ չէ մեր մտածելակերպին, այն համամարդկային արժեքների մասին է: «Չէ՞ որ երեխան, երբ գալիս է լույս աշխարհ, իր հիմնական անհատականությունն արդեն իր մեջ կրում է, և պետք է դա հնարավորինս պահպանել,- ասում է նա:- Ծնողները պետք է տարբերեն իրենց մտածածը, իրենց ցանկությունները երեխայինից: Ինձ համար ընդունելի չէ, երբ օրինակ` մեծերը խառնվում են երեխաների հարաբերություններին` հանդես գալով որպես դատավոր, երեխաների ճիշտն ու սխալն են որոշում և այլն: Այդ խնդիրները երեխաներն իրենց մեջ ավելի հեշտ են հարթում, քան մեծերը»:

Հոգեբան Անահիտ Արզումանյանը, որ արդեն տասը տարի է` զբաղվում է մանկական հոգեբանությամբ, երկու տարի առաջ իր հոգեբանական կենտրոնն է ստեղծել և զբաղվում է որոշակի վարքային շեղումներ ունեցող և ռիսկային խմբի (հակում ալկոհոլի, ծխախոտի, թմրանյութերի նկատմամբ, սանձարձակություն, անկառավարելիություն և այլն) երեխաների ու դեռահասների խնդիրներով: Ասում է, որ ծառայության նկատմամբ հետաքրքրությունն աճում է, այնուամենայնիվ մեր հասարակությունն առայժմ պատրաստ չէ  դրամ ծախսել հոգեբանական ծառայության վրա. «Մեզ մոտ պատրաստ են բժշկին շատ գումար տալ, բայց հոգեբանին` ոչ: Մարդիկ կարծում են, որ հոգեբանական ծառայությունը շատ արագ ազդող բան է, արագ էֆեկտ են ակնկալում: Իսկ երբ ծնողին կամ երեխային բացատրում ես, որ դա մի աշխատանք է, որ նախ և առաջ իրենք պետք է անեն, արդեն չեն ուզում»,- ասում է նա:

Հոգեբանը երեխաների վարքի շեղման միջավայր է համարում նաև այսօրվա դպրոցը և ցավով արձանագրում, որ իր հաճախորդների մեծ մասը հենց դպրոցահասակ երեխաներն են:

Հոգեբանական ծառայության առաջին փուլում մասնագետները նախ պարզում են, թե որքանով է ծնողի գանգատն ադեկվատ. միգուցե ծնողն ի՞նքն ունի խնդիրներ, բարդույթներ, որոնք էլ փոխանցվել են երեխային: «70 տոկոսի դեպքում պարզվում է, որ խնդիրը գալիս է ծնողից»,- ասում է Անահիտ Արզումանյանը:

Ընդհանրապես նա կարծում է, որ մեզ մոտ ծնողավարության մշակույթի լուրջ խնդիր կա. ծնողները չեն ճանաչում սեփական սահմանները, խառնվում են այն հարցերին, որոնք երեխայի անհատականությունն են ձևավորում, խառնվում են երեխայի ցանկություններին ու նպատակներին:

Հոգեբանը ծնողներին խորհուրդ է տալիս կարդալ համապատասխան գրականություն, հասկանալ երեխայի հոգեբանությունն ու ներաշխարհը, նրա ճգնաժամային փուլերը, ճանաչել ինքն իրեն և չխառնել իր ու երեխայի եսը, իսկ խնդիրների դեպքում դիմել մասնագետներին: Նա միաժամանակ հասկանում է, որ ժամանակակից հայ ծնողը գերզբաղված է, որովհետև օրվա հացի խնդիր է լուծում և հաճախ դիմում է դայակների ծառայություններին, իսկ երբ երեկոյան հոգնած տուն է գնում, ո՛չ նյարդերն են ներում, ո՛չ էլ ժամանակը երեխայի հետ զբաղվելու համար: «Բայց եթե խնդիրների շարքում առաջնային դիրքերում երեխան է, ապա պե՛տք է ժամանակ ծախսել»,- ասում է հոգեբանը` հիշեցնելով, որ վաղն այդ խնդիրները լուծելը շատ ավելի բարդ կամ այլևս անհնարին կարող է լինել:

«ՍՕՍ Մանկական գյուղեր» հայկական բարեգործական հիմնադրամի Կոտայքի գյուղում այս պահին կա 12 ընտանիք, որոնցում ընդհանուր առմամբ ապրում են 64 երեխա: Գյուղն ունի մոտ 80 երեխա պահելու հնարավորություն: Այս օգոստոսին ևս 10 երեխա այնտեղից կտեղափոխվի Երևան:
Խնամքն իրականացվում է երեք փուլով: Մինչև 15 տարեկան երեխաները մնում են գյուղում: 15 տարեկանից հետո տեղափոխվում են երիտասարդական կենտրոններ, որոնք գտնվում են Երևանում: Այնտեղ նրանք անց են կացնում մոտ երեք տարի, իսկ 18 տարին լրանալուց հետո հիմնադրամը շարունակում է աջակցել նրանց` կախված յուրաքանչյուրի ֆինանսական հնարավորությունից:
«ՍՕՍ Մանկական գյուղեր» հայկական բարեգործական հիմնադրամի Ազգային տնօրեն Աշոտ Քոչարյանի խոսքով` իրենք այնքան ամուր են կապվում յուրաքանչյուր երեխայի հետ, որ շատերը անգամ հետագայում գալիս են գյուղ իրենց բալիկների հետ:
Յուրաքանչյուր ՍՕՍ ընտանիքում ապրում է 5-7 երեխա: Նրանց հիմնական խնամքն իրականացնում է ՍՕՍ մայրը, որ ունի նաև հանգստյան օրեր, որոնց ընթացքում երեխաներին խնամում է ՍՕՍ մորաքույրը: Կոտայքի ՍՕՍ մանկական գյուղում ոչինչ չի հիշեցնում այն մասին, որ այդտեղ ապրում են ծնողական խնամքից զուրկ երեխաներ: Նրանց համար ստեղծված են բոլոր պայմանները` ճիշտ կազմակերպելու իրենց առօրյան:
Օրինակ` Գայանեի ընտանիքում արդեն 4 տարի է ապրում է 4 երեխա` երկու աղջիկ և երկու տղա: Ընդ որում` Նաիրան և Համլետը հարազատ քույր և եղբայր են: Գայանեի հավաստմամբ` անչափ կարևոր է, որ հարազատ քույրերն ու եղբայրները լինեն նույն ընտանիքում, դրա համար պետությունը պետք է հատուկ ջանքեր կիրառի, քանի որ այլ տեղերում քիչ չեն դեպքերը, երբ, օրինակ, երկու քույրերը ապրում են երկու տարբեր հաստատություններում: Կոտայքի ՍՕՍ Մանկական գյուղում լուծված է նաև այս խնդիրը:
Գյուղում երեխաների համար կազմակերպվում են բազմաթիվ միջոցառումներ, որոնց մասին են վկայում տների պատերը զարդարող` երեխաների ձեռքերով պատրաստված աշխատանքները: «Մեզ մոտ ամեն օր միջոցառում է: Եթե հիմա կապվենք մեր բոլոր մասնաճյուղերի հետ, անպայման կպարզվի, որ դրանցից գոնե մեկում այսօր պլանավորված է որևէ միջոցառում», – մեզ հետ զրույցում ասաց «ՍՕՍ Մանկական գյուղեր» հայկական բարեգործական հիմնադրամի Ազգային տնօրեն Աշոտ Քոչարյանը:

Լարա Առաքելյան

Այն, որ «ՍՕՍ Մանկական գյուղեր» հայկական բարեգործական հիմնադրամի գյուղերում հատուկ խնամքի կարիք ունեցող երեխաների համար ստեղծված են բարենպաստ պայմաններ ապրելու, կրթվելու և կայանալու համար ՄԻ պաշտպան Կարեն Անդրեասյանը այսօր համոզվեց ինքն` այցելելով Կոտայքի ՍՕՍ Մանկական գյուղ: Սակայն օմբուսմենը ցավով նկատեց, որ նմանատիպ կենտրոնի ջանքերը բավական չեն, քանի որ հասարակական կազմակերպությունները դրսի ներդրումների հաշվին են անում այդ գործը, մինչդեռ պետական համապատասխան կառույցները, որ պետք է զբաղվեն դրանով, կարծես թե, այնքան էլ լավ չեն աշխատում: « Խնամակալության և հոգեբարձության մարմինների վատ աշխատանքն է այսօր հատուկ խնամքի կարիք ունեցող երեխաների համար առաջնային պրոբլեմը: Այնպիսի պայմաններ, ինչպիսին տեսնում ենք ՍՕՍ Մանկական գյուղերում, չեն ստեղծվում հազարավոր երեխաների համար, և «ամենամեղավորը» խնամակալության ու հոգեբարձության մարմիններն են», – ասաց Կարեն Անդրեասյանը:

Մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանը այսօր Կոտայքի ՍՕՍ Մանկական գյուղում հանդիպեց նաև «ՍՕՍ Մանկական գյուղեր» հայկական բարեգործական հիմնադրամի երիտասարդների հետ, ովքեր իրենց մանկությունն են անցկացրել հիմնադրամի տարբեր մարզերի գյուղերում, իսկ այժմ միավորվել են` նպաստելու այլ` հատուկ պաշտպանության կարիք ունեցող երեխաների ապրելակերպի լավացմանը:
Կարեն Անդրեասյանը երիտասարդների հետ նստեց կլոր սեղանի շուրջ, ասելով, որ ցանկացած հասարակական կազմակերպությունից առավել հենց նրանք կկարողանան իրեն օգնել` հասկանալու հատուկ խնամքի կարիք ունեցող երեխաների վիճակը:
ՄԻ պաշտպանը պայմանավորվեց երիտասարդների հետ, որ այս տարվա սեպտեմբերից նոյեմբեր նրանք կարող են համագործակցել ՄԻՊ գրասենյակի հետ: «Դուք իմ մեքենաներով ու ռեսուրսներով կարող եք այցելել տարբեր կազմակերպությունների հոգածության տակ գտնվող երեխաներին հանրապետության տարբեր կետերում: Դա շատ ավելի օգտակար կլինի, քան այն, երբ ես նման մոնիթորինգի եմ գնում ինքս, քանի որ ինձ ժպտում են, ցույց տալի կառույցի ամենագեղեցիկ հատվածները, և ես մի քանի րոպեում չեմ կարողանում հասկանալ իրական վիճակը, իսկ դուք, որ անցել եք այդ երեխաների ուղին, ավելի լավ կհասկանաք նրանց` նայելով նրանց աչքերին: Ջեզնից լավ ոչ ոք չի հասկանա երեխաների վիճակը: Մոնիթորինգից հետո զեկույց կներկայացնեք ինձ, և մենք միասին կորոշենք, թե ինչպես լուծենք եղած խնդիրները», – ասաց ՄԻ պաշտպանը:

Մայիսի 31-ին արտգործնախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հանդիպեց պաշտոնական այցով Հայաստանում գտնվող Քուվեյթի խորհրդարանի նախագահ Ալի Ֆահդ Ալ-Ռաշիդի հետ։

Ողջունելով Քուվեյթի խորհրդարանի նախագահի այցը Հայաստան՝ նախարար Նալբանդյանը կարևորեց երկու պետությունների խորհրդարանական համագործակցությունը` ընդգծելով, որ այդ ձևաչափով փոխշփումները զգալիորեն նպաստում են  երկկողմ հարաբերությունների զարգացմանը:

Հայաստանի արտաքին քաղաքական գերատեսչության ղեկավարը հավելեց, որ ջերմությամբ է հիշում անցյալ տարեվերջին Քուվեյթ կատարած իր պաշտոնական այցելությունը, որի ընթացքում ձեռք բերված պայմանավորվածությունները արդեն կյանքի են կոչվում։

Քուվեյթի խորհրդարանի նախագահն իր հերթին շեշտեց, որ Հայաստանում ունեցած հանդիպումները շատ բովանդակային են և օրենսդիր մարմնի աջակցությունը հայտնեց երկու երկրների կառավարությունների կողմից երկկողմ փոխգործակցության ընդլայնմանն ուղղված գործուն քայլերին։

Զրուցակիցները գոհունակությամբ արձանագրեցին, որ Քուվեյթում և Երևանում դեսպանատների հիմնումից հետո երկու երկրների հարաբերությունները որակական նոր փուլ են թևակոխել։

Քուվեյթի խորհրդարանի ղեկավարն ու Հայաստանի արտգործնախարարը անդրադարձան քաղաքական, տնտեսական, հումանիտար ոլորտներում հարաբերությունների ամրապնդմանն ուղղված քայլերին։

Հանդիպմանը մտքեր փոխանակվեցին սիրիական ճգնաժամի հանգուցալուծման նպատակով ձեռնարկվող ջանքերի շուրջ։ Այս համատեքստում նախարար Նալբանդյանը շնորհակալություն հայտնեց Հայաստանում գտնվող սիրիահայերին Քուվեյթի իշխանությունների կողմից ցուցաբերվող աջակցության համար։

Պարզաբանում՝ մայրաքաղաքի Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման հայեցակարգային նախագծի բաց մրցույթի հայտարարության վերաբերյալ

Երևանի Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման հայեցակարգային նախագծի հանրապետական ճարտարապետական բաց մրցույթ հայտարարելուն հաջորդած տարատեսակ արձագանքներին ի պատասխան հարկ ենք համարում նշել, որ վերոնշյալ մրցույթի հայտարարումը ամենևին էլ չի նշանակում որևէ կառույցի իրականացում, ֆինանսական միջոցների հատկացում կամ այլ նմանատիպ քայլերի նախաձեռնում: Հայտարարված մրցույթի նպատակը մասնագիտական և հանրային քննարկումների արդյունքում առկա խնդիրների վերհանումն է, դրանց լուծումները գտնելն ու հրապարակի հետագա զարգացման տեսլականը ձևավորելն է: Անշուշտ ողջունելի է այս հարցի վերաբերյալ հանրային ակտիվությունը, ինչը կարող է յուրօրինակ ուղղորդիչ դեր ունենալ մրցույթին մասնակից ճարտարապետների համար:
Հարկ ենք համարում նաև նշել, որ Երևանի քաղաքապետարանը դեռևս 2011 թվականի սկզբին Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման միաժամանակ երկու մրցույթ էր հայտարարել, որոնց շրջանակում ներկայացված բոլոր առաջարկները, մրցութային հանձնաժողովի միաձայն որոշմամբ, հայեցակարգային լուծման տեսանկյունից գնահատվեց անբավարար և ոչ նպատակահարմար որևէ մրցանակի ներկայացնելու: Ի դեպ, մրցույթներին ներկայացված աշխատանքները շուրջ մեկ ամիս ցուցադրվեցին ճարտարապետության թանգարանում:
Ավելորդ չէ նաև նշել, որ անցած 10 տարիների ընթացքում Հանրապետության հրապարակի Լենինի արձանի տեղում մեկ այլ արձան տեղադրելու կամ ինչ որ կառույց իրականացնելու բազմաթիվ առաջարկություններ են եղել:
Ինչևէ, 2012 թվականի հուլիսին, կրկին անդրադառնալով Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման հարցին, Երևանի քաղաքաշինական խորհրդի ճարտարապետական հանձնաժողովը՝ հաշվի առնելով, որ քաղաքապետարանը տարբեր անհատներից ստանում է բազմաթիվ առաջարկներ և ներկայացվող առաջարկներից յուրաքանչյուրի շուրջ ակտիվ քննարկումներ են ծավալվում, արձանագրեց, որ այդ ուղղությամբ լոկալ որոշում կայացնելն անհնար է, քանի դեռ հստակ հայեցակարգ չի հաստատվել:
Ըստ այդմ, առաջարկվել է Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման հստակ առաջադրանք ձևավորելու համար անցկացնել բաց մրցույթ: Առաջարկը հանձնաժողովի անդամ ճարտարապետների կողմից ընդունվել է միաձայն:
Մեկ անգամ ևս հարկ ենք համարում ընդգծել, որ մրցույթի անցկացման նպատակը մասնագետների գաղափարներն ու նախագծային առաջարկները հավաքել- մեկտեղելն է՝ այդ համատեքստում բացառելով որևէ տեղային լուծում: Միայն այն իրողությունը, որ Հանրապետության հրապարակն այսօր վերածվել է տրանսպորտային գերբեռնված հանգույցի և որպես հանրային տարածք կիսով չափ է օգտագործվում, արդեն իսկ պահանջում է հրատապ լուծում և մրցույթ հայտարարելու լիարժեք պայման է:
Մրցույթին ներկայացուցչական մասնակցություն ապահովելու համար որոշվել է որոշ խոշոր արվեստանոցների, այդ թվում՝ “Երևաննախագիծ” ՓԲԸ-ին, Ճարտարապետաշինարարական համալսարանին և մի քանի անհատական արվեստանոցների նախագծեր պատվիրել:
Ճարտարապետական հանձնաժողովի 2012 թվականի դեկտեմբերի 27-ի նիստի հաջորդ օրը մրցույթի հայտարարության տեքստը էլեկտրոնային փոստով ուղարկվել է հանձնաժողովի բոլոր անդամներին: Հաշվի են առնվել ստացված առաջարկություններն ու խմբագրված վերջնական տեքստը և ժյուրիի կազմը համաձայնեցվել է հանձնաժողովի նիստում:
Երևան քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ
Նարեկ Սարգսյան