Ամերիկահայ գրող Քրիս Բոհջալյանը նոր վեպ է գրել, որը պատմում է 1915 թվականի դեպքերի մասին: «Midwives» հանրահայտ վեպի հեղինակը իր նոր՝ «The Sandcastle Girls» («Ավազե ամրոցի աղջիկները») վեպում պատմում է 1915 թվականից հետո ողջ մնացած տատի՝ Հայկուհու և պապի՝ Լևոնի պատմությունը և հայկական գաղթի ժամանակ Սիրիայում իրար հանդիպած մի զույգի սիրո պատմությունը: Բոհջայանի համար ներշնչանքի աղբյուր է հանդիսացել հոր՝ Արամի հետ անցկացրած զրույցները:

«Ակօս»-ը գրում է, որ Բոհջալյանի վերջին աշխատանքը ԱՄՆ-ի ամենահայտնի հեռուստաշոուներից մեկի հաղորավար հանրահայտ Օփրա Ուինֆրին ընտրել է «շաբաթվա գիրք»:

Էքստրեմալ Ալեքսանդր Պոլին, որը հայտնի է մոլորակի տարբեր անկյուններում իր անհավանական թռիչքներով, կատարել է իր հերթական անհավանական  հնարքը: Նա  լեռների նեղ ճեղքով թռել է ժամում 250 կմ.ժամ արագությամբ:

Սուր զգացողությունների սիրահարը ուղղաթիռից թռել է, որը կախվել էր Իսպանիայի հյուսիսում Մոնսերատի վրա: Պոլին հագել էր թևերով համազգեստ, որը թռչնի թևերի տպավորություն էր թողնում: Նրա օգնությամբ ղեկավարվող թռիչքները դարձել են էքստրեմալ սպորտի տարատեսակներից:

Ալեքսանդրին հաջողվել է անհնարինը կատարել, հատկապես. թռիչքի հետագիծը հաշվել այնպես,որպեսզի թռչի նեղ ճեղքով, որը տեղի բնակիչները անվանում են “Բետմանի Անձավ”: Տեսանյութը գրավիչ հնարքով արագ տարածվել է համացանցում:

Պոլին հույս է հայտնել, որ իր նվաճումները կոգևորի ուրիշների նմանատիպ արարքները: Նկարահանող խումբը հայտարարել է, որ այժմ մարդիկ կարող են  թռչել ոչ միայն լեռների միջով, այլև նրանց արանքով:

  Երեկ իրանա-պակիստանյան սահմանին տեղի ունեցած երկրաշարժը Իրանի սեյսմոլոգիական հետազոտությունների ինստիտուտի կողմից ճանաչվել է ամենաուժեղը վերջին 40 տարվա ընթացքում:

Ինչպես հաղորդում է «Anadolu» գործակալությունը՝ 7,5 մագնիտուդ ուժգնությամբ երկրաշարժի հետևանքով 46 մարդ է զոհվել: Իրանի տարածքի 90 տոկոսը գտնվում է սեյսմիկ անկայուն գոտում: Վերջին 13 տարիների ընթացքում Իրանում տեղի ունեցած 13 երկրաշարժի հետևանքով 31 հազար մարդ է մահացել:

Իսկ Պակիստանում 7,8 մագնիտուդ երկրաշարժը 34 մարդու կյանք է խլել: Փորձագետները նշում են, որ ստորգետնյա ցնցումները տեղի են ունեցել տափաստանային գոտում, ինչի շնորհիվ զոհերի թիվը քիչ է եղել: Իրանի հետ սահմանային շրջանում 1200 բնակելի տուն ու շենք է փլվել, հավանականություն կա, որ փլատակների տակ զոհվածներ ու վիրավորներ են գտնվում:

Թուրքական Կարմիր մահիկի միությունը հայտնել է, որ պատրաստ է օգնություն ուղարկել Իրան:

 Այսօր Թուրքիայում հիշում են երկրի 8-րդ նախագահ Թուրգութ Օզալին: 20 տարի առաջ՝ 1993 թվականի ապրիլի 17-ին Օզալը անսպասելիորեն մահացավ: Այսօր երկրում բազմաթիվ միջոցառումներ և արարողություններ են տեղի ունեցել՝ ի հիշատակ Թուրգութ Օզալի: «Anadolu» գործակալությունը հաղորդում է, որ Թուրքիայի ներկայիս նախագահ Աբդուլլահ Գյուլը իր հայտարարության մեջ ընդգծել է. «Թուրգութ Օզալը քաղաքական և պետական այն գործիչներից էր, որը անձնուրաց աշխատում էր երկրի և ժողովրդի բարօրության համար: Նա Թուրքիան տանում էր դեպի ժողովրդավարության և տնտեսության զարգացում: Թուրք ժողովուրդը միշտ վառ է պահելու Թուրգութ Օզալի հիշատակը»:

Իր հերթին վարչապետ Թայիփ Էրդողանը հայտարարել է, որ Օզալը հատուկ տեղ է զբաղեցնում համաքաղաքացիների սրտերում:

Նշենք, որ Օզալի մահվան առեղծվածը դեռևս վերջնականապես բացահայտված չէ: Վերջերս իրականացված արտաշիրիմման և դատաբժշկական փորձաքննություննից հետո տարածվեց այն վարկածը, թե Թուրքիայի 8-րդ նախագահին թունավորել են:

Ճապոնիան խնդրել է վերադարձնել 2011թ-ի ցունամիից հետո Ամերիկայում ափ նետված նավակը:

Ճապոնիայի քաղաքներից մեկի բարձրաստիճան պաշտոնյաները հայտնել են, որ կցանկանային հետ ստանալ Կալիֆորնիայի ափին հայտնաբերված նավակը:

6 մետր երկարություն ունեցող նավակը հայտնաբերվել է Կրեսենտ սիթիում:

Նավակը մինչ Կալիֆորնիա հասնելը անցել է 8,851 կիլոմետր ճանապարհ:

Ճապոնացիները նավակի գտնվելու վայրի վերաբերյալ տեղեկացել էին, երբ ԱՄՆ պաշտոնյաները դրա նկարները տեղադրել էին Կրեսենտ սիթիի Facebook-յան էջում:

Նկարը տեղադրելու մի քանի ժամ անց Ճապոնիայի դպրոցներից մեկի ուսուցիչը հայտնել էր, որ դա իրենցն է:

Ճապոնիայի կառավարության հաշվարկներով 2011թ-ի ցունամիից հետո մոտավորապես հինգ տոնա առարկաներ են լցվել Խաղաղ օվկիանոս:

Այդ լողացող առարկաների մեծ մասը հետագայում անցել է օվկիանոսի հատակը, սակայն դրանց 1,5 տոնան դեռևս շարունակում են լողալ օվկիանոսի մակերևույթին:

Ցունամիի որոշ մնացորդնել հասել են Ամերիկայի ափեր՝ ներառյալ երկու հարթակներ, որոնք հայտնաբերվել են Վաշինգտոնում և Օրեգոնում, սակայն նրանց վրա հայտնաբերված միակ կենդանի օրգանիզմները տարբեր բույսեր էին և անողնաշարավորներ:

Երկու բրիտանացի ուսուցիչներ փոքրիկ մեքենայով ճանապարհորդություն են սկսել աշխարհի շուրջ՝ կրթության գործընթացին խթանելու նպատակով:

Նրանք, անցած տարի օգոստոսին դուրս գալով Լոնդոնից, արդեն անցել են Աֆրիկա մայրցամաքով:

Նրանք իրենց երեք անիվ ունեցող, առավելագույնը  54 կմ/ժ արագություն ունեցող մեքենայով անցել են ողջ Մեծ Բրիտանիայի տարածքով՝ նախքան Եվրոպայով ճամփորդելը և Աֆրիկա ժամանելը:

Նրանք իրենց մեքենան հարավային Աֆրիկայից կուղարկեն Հնդկաստաի Մումբայ քաղաք, որտեղից էլ կշարունակեն իրենց ճամփորդությունը՝ անցնելով Ասիայի և Ամերիկաների տարածքով:

Այս զույգը ցանկանում է ճամփորդության միջոցով բարձրացնել կրթության ցածր մակարդակ ունեցող շրջանների բնակչության տեղեկացվածության մակարդակը հիմնական համարվող առարկանների վերաբերյալ:

Ուսուցիչներից մեկը՝ Րիչ Սիրսը, հայտնում է, որ աշխարհի առաջնորդները խոստացել են, որ մինչև 2015թ-ը համաշխարհային մակարդակով բոլորը կունենան տարրական կրթություն՝ չնայած որ ներկայումս աշխարհում 61 միլիոն երեխա չունի որևէ տեսակի կրթություն ունենալու հնարավորություն:

Զույգը այցելում է տվյալ բնակավայրերի դպրոցները՝ գրավելով տարբեր հովանավորների ուշադրությունը:

Ապրիլի սկզբին  Reddit  կոլեկտիվ բլոգի օգտատերերից մեկը կայքում հրապարակել է մի շատ տհաճ լուսանկար:   humanimalcracker անունով օգտատերը տեղադրել է բոքոնի լուսանկար և թողել գրություն.”Իմ մորաքույրը հացի մեջ գտել է ամբողջական օձ”:

Պատկերում իսկապես թխվածքի մի կտոր է, որի մեջ երևում է այլ մարմին: Կնոջ զարմիկը իր մեկնաբանությունների մեջ բացատրում է , որ կինը բոքոնը գնել է   Mrs. Baird’s հացաբուլկեղենի խանութում, որը հայտնի է Տեխասում և հարակից նահանգներում: Տուն վերադառնալով , նա պատրաստվել է սենդվիչ պատրաստել և հանկարծ խմորի մեջ հայտնաբերել է ոչ ախորժաբեր  միջուկ:

Դեվիդ Մարգուլիսը  (հացի խանութների ցանցի  մամուլի քարտուղարը)  The Huffington Post-ի հետ խոսակցության ժամանակ ենթադրել է, որ լուսանկարը սովորական կեղծիք է:

Նա նշել է, որ ընկերության հետ համագործակցում է 25 տարի և այդ ամբողջ ընթացքում նման բան չի եղել: Մարգուլիսը ավելացրել է, որ Mrs. Baird’s -т 105տարվա պատմություն ունի և առանձնացել է  բարձր որակի ապրանքից պատրաստված արտադրանքով:  Պաշտոնական հայտարարության ժամանակ քարտուղարը ենթադրել է, որ հավանաբար խմորի մեջ վառված խմորի կտոր է ընկել:

Փուռը տուժածներին առաջարկել է չարաբաստիկ բոքոնը ուղարկել փորձաքննության, որպեսզի անկախ փորձագետները որոշեն, թե ի՞նչ էնրա մեջ թխվել:

Ապրիլի 17-ը Հեմոֆիլիայի միջազգային օրն է: Հեմոֆիլիան արյան մակարդելիության ժառանգական հիվանդություն է, որի ժամանակ նկատվում է արյան մակարդելիության 8-րդ կամ 9-րդ գործոնների պակասություն: Հիվանդությունը դրսևորվում է զանազան բնույթի խոռոչային արյունահոսություններով` հոդային, մկանային, լորձաթաղանթային, ներքին և երիկամային արյունահոսություններով, հետվնասվածքային և հետվիրահատական արտաքին արյունահոսություններով: Հիվանդության ախտանշաններն են կապտուկների առկայությունը, ինքնակամ կամ հետնասվածքային արյունազեղումները, լնդային և քթային արյունահոսությունները, արյունամիզությունը, հոդացավերը, մկանային ցավերը: Տևական արյունահոսություններից զարգանում է արյան պակասություն և այլ բարդություններ:

Ինչպես այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ նշեց ՀՀ գլխավոր արյունաբան Սմբատ Դաղբաշյանը Հեմոֆիլիայի կենտրոնում ներկայումս հսկվում է հեմոֆիլիայով տառապող 238 հիվանդ, որոնցից 45-ը մինչև 18 տարեկան են: Այս հիվանդներին լիարժեք ապրելու համար ամեն 10 կգ քաշին անհրաժեշտ է 200 Միջազգային միավոր հակահեմոֆիլային պատրաստուկ: Մինչ հակահեմոֆիլային պատրաստուկների ապահովումը այս հիվանդների կյանքի միջին տևողությունը 26 տարի էր, ներկայումս այս թիվն աճել է մինչև 40:

Արյունաբանական կետրոնի 238 հիվանդներից 30-ը ունեն վիրահատական միջամտության կարիք` ծալման և տարածման կոնստրուկցիաներ, հոդերի անկիլոզներ: Շուրջ 43 հիվանդների մոտ առկա է դեստրուկտիվ հեմոֆիլային արթրոպիաներ, որոնք զարգացել են հոդերի տևական արյունահոսությունների հետևանքով: Այս հիվանդությունների բուժման միակ միջոցը անբավավար հակահեմոֆիլային գործոնի փոխներարկումն է: Վաղ տարիքից գործոնի ներարկումները թույլ են տալիս կանխարգելել արյունահոսությունները, մասնավորապես, ներհոդային և մկանային` ամբողջովին բացառելով հաշմանդամությունը:

Քրդական աշխատավորական կուսակցության ղեկավար Աբդուլլահ Օջալանի հետ թուրքական գաղտնի ծառայության պատասխանատուների տարած բանակցությունների արդյունքում կարելի է դիտարկել ՆԱՏՕ-ի հովանավորությամբ Թուրքիայում գործող «Հակաահաբեկչական պայքարի կենտրոնի» հրապարակած զեկույցի անգլերեն տեքստում Քրդստանի աշխատավորական կուսակցության (PKK) անվան ներառված չլինելը ահաբեկչական կազմակերպությունների ցուցակում:
Երեւույթը խոսում է նաեւ այս բոլոր գործընթացներին Արեւմուտքի կամ աւելի մասնակի ԱՄՆ-ի ներգրավվածության կամ հովանավորչության մասին. գուցե նաեւ՝ գործընթացի ուղղակի նախաձեռնողականության։ Շատ բան է գրվել ու գրվում քրդական գարնան, Քրդստանի ստեղծման հավանականության տեսանելիության մասին՝ տարածաշրջանում իրականցվող նոր բաժանարար ծրագրերի եւ նոր քարտեզագծման մի ընդհանուր պարունակում։
Բնական ու պարզ է, որ հայկական կողմը այս բոլոր գործընթացները պիտի դիտարկի իր ոսպնյակից եւ փորձ կատարի հաշվարկելու դիպաշարի զարգացումների հավանական ազդեցությունները հայկական կողմի վրա։
Անմիջական թեժ կետը Սիրիայի քրդերն են։ Իրոք, քրդական գործոնի ակտիվացումը, Անկարա-Օջալան բանակցությունների թափը, զինադադարի եւ հրադադարի հաստատման անվերջ կրկնվող կոչերը առհասարակ աշխուժացան, Սիրիայում բռնկված պատերազմին համընթաց։ Սիրիայի քրդերը անմիջական հարևան են Թուրքիայի քրդերին. նրանց համախմբված, կազմակերպված եւ զինված ներկայությունը լրջագույն սպառնալիք է Անկարայի համար։ Սիրիայի քրդերը Սիրիայի պատերազմի ընթացքում պահեցին դիրքորոշման ինքնուրույնություն։ Դամասկոսը պատերազմի առաջին օրերից կիրառեց իր երկրում տեղակայված քուրդ ազգաբնակչությունը սիրաշահելու քաղաքականություն։ Թվում է, թե այս քաղաքակունությունը, եթե մի կողմից տվեց իր արդյունքը առ այն, որ քրդերը հակաիշխանության պայքարին չմիացան, մյուս կողմից գուցե նաեւ չտվեց առաջադրված մի այլ արդյունք. քրդերը չընդդիմացան նաեւ տեղի հակակառավարական այն ուժերին, որոնք վայելում են Անկարայի զինուժի եւ ֆինանսավորման հոգատարությունը։
Քրդերին հաջողվեց պահել ինքնուրույնությունը, չներքաշվել պատերազմական հակամարտության մեջ եւ ստեղծել իրողապես ինքնավար շրջան։ Սա հասկացան հակամարտող կողմերը, որոնցից ոչ մեկը հետեւողական ոտնձգության չդիմեց, նախընտրելով չշահել քրդերի հակադրությունը։ Ճիշտ է, Սիրիայի քրդերը իրենց հերթին ունեն որոշ ճյուղաւորումներ։ Տարբեր շրջաններում տեղի են ունեցել բախումներ, կամ հակակառավարական ուժերի կողքին շրջափակման գործողությունների մասնակցություններ։ Փաստը մնում է փաստ, որ զանգվածային ներքաշում չի եղել եւ ոչ էլ ուղղակի մասնակցություն իբրեւ հստակ կողմ այս պատերազմին։
Փորձենք կենտրոնանալ Անկարա-քրդեր հարաբերությունների ունենալիք հաւանական ազդեցությունների վրա, որովհետեւ թեժ օրակարգը այս պահին վերաբերվում է Անկարա-Օջալան բանակցությունների ուղղակի թե անուղղակի արդյունքներին։
Հրադադարը թվում է, թէ դյուրաբեկ է։ Արյունալի բախումները շարունակվում են հակառակ Օջալանի անունից կատարվող հայատարարություններին։ Հրադադարը երկկողմանիորեն հարգվող իրավիճակ է։ Եթե մի կողմն այն չի հարգում, հատկապես նման դեպքում, երբ խնդիրը չի ունեցել իր հանգուցալուծումը, դժվար թե իրականանա խաղաղությունը։ Թեկուզ այս իրավիճակում, ո՜չ Սիրիայի քրդերը, ո՜չ էլ Թուրքիայի, Տրոյական ձիու դեր չեն ուզում ստանձնել փաստորեն։
Ուրեմն, երբ հանգուցալուծումը չի կայացել, երբ հրադադարը լիարժեք չի պահպանվում, ապա ի՞նչն է մղել ՆԱՏՕ-ի հովանավորությամբ Թուրքիայում գործող «Հակաահաբեկչական պայքարի կենտրոնի» հրապարակած զեկույցի անգլերեն տեքստի խմբագիրներին Քրդստանի աշխատավորական կուսակցության անունը չներառել ահաբեկչական կազմակերպությունների ցուցակում:
ՆԱՏՕ-ի այս քայլն էլ փորձենք դիտարկել մի ընդհանուր պարունակի մէջ, հիշելով ԱՄՆ պետքարտուղարության վերլուծության բաժանմունքի հրապարակած կանխատեսումերը առաջիկա տասնամյակների վերաբերյալ։ Այնտեղ սեւով սպիտակի վրա խոսվում էր Քրդստանի կայացման մասին։
Իսկ Քրդստանը ինքնին խոսում է տարածաշրջանին վերաբերող նոր քարտեզագծումների մասին, որը միեւնույն վերլուծությունում մեկնաբանվում է իբրեւ Թուրքիայի մասնատում։

Շահան Գանտահարյան
«Ազդակ»-ի գլխավոր խմբագիր

Վերջերս միջազգային մամուլը պարբերաբար անդրադառնում է Ադրբեջանի խնդիրներին` կապված իր հարևանների հետ. այդ երկիրը կոնֆլիկտային հարցեր ունի բոլոր հարևանների հետ:

Քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի կարծիքով` Ադրբեջանի նկատմամբ ճնշման որոշակի քաղաքականություն է վարվում, «դա անգամ կարող է կապված լինել նավթի գների հետ»: Քաղաքագետը նշում է, որ Արևմուտքը նաև լավ տեսնում ու հասկանում է, որ Ադրբեջանը վերածվում է ռազմականացված հետամնաց ասիական երկրի, որը ցեղասպանության դարավոր ավանդույթներ ունի. «Արևմուտք ասածը, որ ձայն չի հանում, չի նշանակում, թե չգիտի: Կան բաներ, որոնք դրան զսպելու քաղաքականության  մեջ են  մտնում»:

Ռազմական փորձագետ Արծրուն Հովհաննիսյանն էլ նշում է, որ հայերը պետք է ստեղծված իրավիճակն օգտագործեն աշխարհին ցույց տալու համար, թե ով է իրական խնդիրներ ստեղծողը:

«Անքննելի է, որ Ադրբեջանը բոլոր հարևանների հետ հակամարտություններ ունի, ուղղակի այդ հակամարտությունները շատ դեպքերում աշխարհի ուժեղագույն երկրների ճնշման տակ դեռ զարգացման  տարբեր փուլերում են: Որ այդ բոլոր հակամարտությունները պոտենցիալ պատերազմի սպառնալիք են, անկասկած է»,- ասում է  ռազմական փորձագետը ` հավելելով, որ  Վրաստանի, Թուրքմենստանի և Իրանի հետ հակամարտությունը փոքր զարգացման դեպքում անգամ կարող է վերածվել պատերազմի:  Ադրբեջանն է  ստեղծել  նման լարված իրավիճակ:

«Չկայացած, ներքին և արտաքին խնդիրներ ունեցող արհեստական պետություն է: Միշտ էլ այդպես է եղել,  արհեստական պետությունները միշտ էլ մաքսիմալիստ, չկշռադատված ձգտումներ ունեն, որոնք պիտի խնդիրներ առաջացնեն հարևանների համար»,- ասում է Հովհաննիսյանը:

Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև առկա խնդիրների մասին խոսելն ավելորդ է. բոլորին են  հայտնի Ադրբեջանի նկրտումները Արցախի նկատմամբ:

Իրականում Հայաստանը բացառություն չէ. տարածքային պահանջներ Ադրբեջանն ունի գրեթե բոլոր հարևաններից:

Ադրբեջան–Իրան

Այս տարվա փետրվարին Բաքուն Իրանին տարածքային պահանջներ ներկայացնելու պաշտոնական փորձ արեց. իշխող «Ենի Ազերբայջան» կուսակցության  մի խումբ պատգամավորներ  հանդես եկան երկիրը Հյուսիսային Ադրբեջան վերանվանելու նախաձեռնությամբ ` պնդելով,  որ իրենց երկիրը մասնատված է, և տարածքի 2/3-ը Իրանին է պատկանում:

Փորձագետներն Ադրբեջանի այս քայլը դիտարկեցին որպես Իրանին փորձելու միջոց. Ադրբեջանը տարածաշրջանում ստեղծված լարված իրավիճակում հարևանի ամրությունն ու արձագանքն էր ստուգում: Ոմանք էլ նշեցին, թե այդպիսով ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը Իրանին հիշեցնում են, որ հարևանների առումով էլ խոցելի տեղեր ունի:

Ավելի ուշ երկու երկրները դիվանագիտական նոտաներ փոխանակեցին. Իրանը Ադրբեջանին մեղադրեց իրանցի գիտնականների սպանության հարցում իսրայելցիներին աջակցելու մեջ:  Ադրբեջանն իր հերթին թմրանյութեր պահելու մեղադրանքով ձերբակալեց իրանական լրատվամիջոցների ներկայացուցիչների: Մարտին էլ Ադրբեջանում ձերբակալվեց 22 մարդ, որոնց մեղադրում էին Իրանի օգտին լրտեսություն անելու մեջ:

Մայիսին երկու երկրների հարաբերություններն ավելի սրվեցին, երբ Իրանը հետ կանչեց իր դեսպանին Ադրբեջանից Բաքվում տեղի ունեցած հակաիրանական ցույցերից հետո, որոնք էլ պատասխան էին Իրանի քննադատությանը Ադրբեջանի հասցեին «Եվրատեսիլն» անցկացնելու համար:

Որոշ փորձագետներ նշեցին, որ տարաձայնությունների իրական պատճառը Ադրբեջանի զարգացող հարաբերություններն են Իսրայելի ու արևմտյան երկրների հետ, որոնց Իրանը թշնամի է համարում:

Ադրբեջան-Իրան հարաբերությունները, թե՛ ըստ Հովհաննիսյանի, թե՛ ըստ Շիրինյանի, առաջիկայում լուրջ հակամարտության չեն վերածվի:

Ադրբեջան–Թուրքմենստան

Այս երկու երկրները  ցամաքային սահման չունեն, սակայն տարածքային  վեճ ունեն. համաձայնության չեն գալիս, թե ում են պատկանում Կասպից ծովի չեզոք գոտու  նավթի ու գազի մի քանի հանքավայրերը: Ադրբեջանը պնդում է, որ իրեն են պատկանում, Թուրքմենստանն էլ` իրեն: Անգամ 2009-ին Թուրքմենստանը հայտարարեց, որ դիմելու է միջազգային արբիտրաժային դատարան` հարցին վերջնական իրավական լուծում տալու համար: Մինչ Թուրքմենստանը փորձում է ապացուցել, որ հանքերն իրենն են, Ադրբեջանը սկսել է շահագործելդրանք:

Երկու երկրների կոնֆլիկտը Արծրուն Հովհաննիսյանը լուրջ է համարում, քանի որ դա պայքար է սնուցման աղբյուրների համար: Ադրբեջանը գոյատևում է նավթից ու գազից ստացվող եկամուտների հաշվին: «Քանի  որ սնուցման աղբյուրի հետ  կապված խնդիր կա, մեխանիկորեն այն դառնում է առաջնահերթ: Ինչքան ուզում է քողարկի, մի օր պիտի  խոստովանի, որ այդ խնդրի լուծումն է առաջնահերթ, հետագա սնուցման հարցը պիտի լուծվի, և հետո նոր մտածեն մյուս կոնֆլիկտների մասին: Թուրքմենստանի հետ խնդիրը կարող է շատ լուրջ զարգացումներ ստանալ»,- ասում է Հովհաննիսյանը և նշում, որ Ադրբեջանի ռազմական սպառազինությունը նաև Կասպյան թատերաբեմի համար է:

Ադրբեջան–Վրաստան

Ադրբեջանը տարածքային վեճ ունի նաև Վրաստանի հետ. 15 տարի շարունակ երկու երկրները համաձայնության չեն գալիս սահմանային Դավիդ Գարեջի վանքի պատկանելության շուրջ:

Վերջերս խնդիրը նորից թեժացավ, երբ ադրբեջանցիները չթողեցին վրացի հավատացյալներին վանք մտնել, ի պատասխան Թբիլիսիում բողոքի ցույցեր եղան:

Երկու երկրների նախագահների հանդիպումից հետո զբոսաշրջիկների  մուտքը վանք նորից թույլատրվեց մինչև երկու երկրների միջև հստակ սահմանագծումը: Բայց փորձագետները  տարաձայնության սառեցումը ժամանակավոր են համարում: Երկու երկրները սահմանների հստակեցման շուրջ բանակցություններ են վարում ավելի քան 15 տարի, այդ ընթացքում համաձայնեցրել են ընդհանուր սահմանի 66 տոկոսը, տարաձայնություններ կան 10 գոտիների շուրջ, որոնցից մեկն էլ վանքի տարածքն է:

Չնայած ներկայումս վիճելի սահմանը գծվել է խորհրդային տարիներին, ադրբեջանցի պատմաբանները պնդում են, որ վանական համալիրն իրենցն է, մինչդեռ վրացի մասնագետներն էլ փաստում են, որ հուշարձանը վրացական ծագում ունի և նախկինում եղել է Վրաստանինը:

Ադրբեջան–Ռուսաստան

Վերջին ամիսներին սառել են նաև ռուս-ադրբեջանական հարաբերությունները: Դրա դրսևորումը դարձավ Գաբալինսկի ռադիոլոկացիոն կայանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը. Ադրբեջանը 2011-ին կայանի համար որպես վարձակալության վճար պահանջեց 15 մլն դոլար նախկին 7-ի փոխարեն: 2012-ին արդեն Ադրբեջանը 300 մլն դոլար էր պահանջում կայանի համար: Մարտի սկզբին ռուսական կողմը հայտարարեց, թե գնի շուրջ բանակցություններն ընթացքի մեջ են, մինչդեռ, ըստ  ադրբեջանական կողմի, բանակցությունները փակուղի են մտել: Սկսեցին լուրեր շրջանառվել, թե ՌԴ-ն կհրաժարվի կայանից, ինչը փորձագետները քիչ հավանական են համարում, քանի որ ՌԴ-ին կարող է փոխարինելու գալ ՆԱՏՕ-ն:

Երկու երկրների բարդ հարաբերությունների վկայություն է նաև այն, որ Ադրբեջանը վերջերս արգելեց երկրում ցուցադրել Հարավային Օսիայում  2008-ի օգոստոսյան իրադարձությունների մասին պատմող ռուսական ֆիլմը:  Ադրբեջանը դժգոհ է նաև, որ ՌԴ-ն ձգձգում է Կասպից ծովի բաժանման մասին համաձայնագրի ստորագրումը, ինչի պատճառով Բաքուն մեծ գումարներ է կորցնում:

Ադրբեջանցիները դժգոհ են նաև ՌԴ-ի դիրքորոշումից Ղարաբաղի հարցում:

Ադրբեջան–Թուրքիա

Հարթ չեն նաև Ադրբեջանի հարաբերությունները մեծ եղբայր Թուրքիայի հետ. երկու երկրների շահերը երբեմն հակասում են միմյանց` լարվածություն ստեղծելով հարաբերություններում: Այսպես, Ադրբեջանի և Իսրայելի հարաբերությունները հետզհետե խորանում են, միմյանց են կապվում առևտրային բազմաթիվ պայմանագրերով, մինչդեռ թուրք-իսրայելական հարաբերությունները հակառակ ուղղությամբ են ընթանում:

Հարկ է նշել, որ բոլոր դեպքերում վեճերի նախաձեռնողը Ադրբեջանն է: