ԿԸՀ-ն այսօր աշխատելու է արտակարգ ռեժիմով: Այս մասին քիչ առաջ հայտարարեց ՀՀ կենտրոնականընտրական հանձնաժողովի անդամ Տաթև Օհանյանը: Այնուհետև Տաթև Օհանյանը խոսքը փոխանցեց ՀՀ կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահ Տիգրան Մուկուչյանին, որը ներկայացրեց տեղեկություններ ընտրությունների ընթացքի մասին: ԿԸՀ նախագահը մասնավորապես նշեց, որ  առավոտյան ժամը 8-ից մեկնարկել է Երևանի  ավագանու ընտրությունը: Նորմալ կատարվել են բոլոր նախապատրաստական աշխատանքները: Հանձնաժողովների 3712 անդամներից 12-ը չեն ներկայացել ընտրության: Քվեարկությունը նորմալ է սկսվել: Ընտրատեղամասեր են այցելել դիտորդներ, վստահված անձինք:

Տիգրան Մուկուչյանը անդրադարձավ նաև դրոշմակնիքների խնդրահարույց թեմային. «Դրոշմակնիքների թանաքանյութն անցել է հատուկ փորձարկում, հանձնաժողովի անդամների 80 տոկոսը անցել է պատրաստման կուրս: Եթե արհեստական միջամտությամբ որևէ մեկը փորձի մաքրել կնիքը անձնագրից, կփչանա անձնագիրը, ուստի հայտնում եմ, որ կնիքների հետ կապված որևէ խնդիր որևէ հանձնաժողովում չկա», – ասաց Տիգրան Մուկուչյանը:

«Այս ընտրություններն ունեն բացսռիկ քաղաքական նշանակություն, որովհետև սա նշանակում է ինչ որ մի օղակում կոտրել իշխանական մենաշնորհը, որը պետության զարգացման հիմնական խոչընդոտն է»,-այսօր խորհրդարանում լրագրողների հետ ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարեց «Ժսռանգություն» խմբակցության ղեկավար Ռուբեն Հակոբյանը:

Նա համոզված է, որ այսօր ընդդիմությունը կարող է կասեցնել իշխանության քաղաքական մենաշնորհը, եթե չկրկնի այն, ինչ արեց փետրվարի տասնութին:

«Դա բացառիկ քաղաքական էգոիզմ էր»,-ասաց նա:

Ռուբեն Հակոբյանը հիշեցնում է, որ սկզբում ընդդիմադիր ուժերն ասում էին, թե կողմ են ժողովրդական շարժմանը, որն առաջնորդվում է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կողմից, բայց գործնականում ամեն ինչ արեցին, որպեսզի տապալվի այդ ժողովրդական շարժումը:

«Քաղաքական երեսպաշտությունից քաղաքական դաշտը ճողվածք է ստացել,-ասաց Հակոբյանը,-ոնց որ ձեռքերդ դնես սեղանի վրա և բարևես, բայց սեղանի տակից ոտքով ուժեղ խփես: Ընդդիմադիր ուժերը հայտարարում են, որ գնում են մենաշնորհը կասեցնելու, բայց մտքում մտածում են, որ եթե իմ մարդը չլինի նախագահ, ապա ամեն ինչ պետք է անել, որ գործող նախագահը վերարտադրվի»:

Նա անդրադարձավ նաև ՀԱԿ համագումարի ժամանակ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի` Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հասցեին հնչեցրած կարծիքներին. «ՀԱԿ առաջնորդն իր հրճվանքը չթաքցրեց և քաղաքական մահախոսական կարդաց Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հասցեին: Իսկ եթե ոչ իշխանական ուժերը չառաջնորդվեին այդ բացառիկ էգոիզմի սկզբունքով, ապա կարող էին հաջողության հասնել»:

Բայց, ըստ Ռուբեն Հակոբյանի, իրենք քինախնդիր չեն, հասկանում են, որ պետության համար այսօր շատ կարևոր է քաղաքական մեծամասնության մենիշխանության կասեցումը, ուստի պատրաստ են ոչ իշխանական ուժերի հետ միասին համապատասխան գործառույթներ իրականացնել:

Ինչ վերաբերում է տարբեր ուժերի հանրահավաքներին մարդկանց քանակին, ապա Ռուբեն Հակոբյանն ասաց, որ իրենք երբեք խնդիր չեն ունեցել ավտոբուսներով հանրահավաքին մարդ տանելու:

«Մենք ունեցել ենք լուրջ հանրահավաքներ, մեզ համար շատ կարևոր է, թե հրապարակ եկածն իր հետ ինչ է տանում: Եվ ընդհանրապես, երբեք քանակը չեմ համարում չափանիշ, քանի որ  հաճախ քանակի դեպքում որակը կաղում է»,-ասաց Ռուբեն Հակոբյանը:

Չպատասխանելով այն հարցին, թե քանի տոկոս են ակնկալում առաջիկա ընտրությանը, Ռուբեն Հակոբյանն այնուամենայնիվ կարծում է, որ “Բարև Հայաստանը” ծանրակշիռ տոկոս է հավաքելու:

ՀԱԿ–իհամագումարիժամանակՀԱԿառաջնորդնիրհրճվանքըչթաքցրեցևքաղաքականմահախոսականկարդացՐաֆֆիՀովհաննիսյանիհասցեին: իսկեթեոչիշխանականուժերըչառաջնորդվեինայդբացառիկէգոիզմիսկզբունքով, ապակարողէինհաջողությանհասնել:

Մայիսի 2-ին, ժամը 09.32-ին Եղվարդի ոստիկանության պետ ոստ. գ-տ Կ. Հարությունյանի վարորդից տեղեկատվություն է ստացվել, որ իր ղեկավարը ս.թ մայիսի 1-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում “Նիսսան” մակնիշի 050ՈU03 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով (ծառայողական) դուրս է եկել Եղվարդի ոստիկանության վարչական շենքից և նրա գտնվելու վայրի վերաբերյալ ոչ մի տեղեկություն չկա. որոնողական աշխատանքների համար անհրաժեշտ է փրկարարների օգնությունը:

Դեպքի վայր է մեկնել հրշեջ-փրկարարական ջոկատի օպերատիվ խումբը:

Ոստիկանները Հրազդան քաղաքի գերեզմանատանը կայանած իր ծառայողական ավտոմեքենայում հայտնաբերել են Կ .Հարությունյանի դին` գլխի շրջանում հրազենային վնասվածքով:

Շախմատի աշխարհի նախկին չեմպիոն Ալեքսանդր Ալյոխինի հուշամրցաշարում լարվածությունը պահպանվեց մինչև վերջին պարտիայի ավարտը: Ստուգատեսը, որի առաջին կեսը կայացավ Ֆրանսիայի մայրաքաղաք  Փարիզում, իսկ երկրորդ կեսը` Ռուսաստանի հյուսիսային մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում, ստացվեց: Առավել ուրախալի է, որ այն ավարտվեց Լևոն Արոնյանի փայլուն հաղթանակով:

Ուշագրավ է, որ շախմատի աշխարհի չեմպիոնի կոչման հավակնորդների մրցաշարում կրած անհաջողությունից հետո, Լևոն Արոնյանը կարողացավ դրսևորել իրեն: Ընդ որում, մրցաշարում խաղում էին ուժեղ շախմատիստներ, այդ թվում նաև աշխարհի ներկայիս չենպիոն, Հնդկաստանի ներկայացուցիչ Վիշվանաթհան Անանդը և նախկին չեմպիոն, ռուսաստանցի Վլադիմիր Կրամնիկը:

Վճռորոշը վերջին տուրն էր, որից առաջ դժվար էր ասել, թե ով կդառնա հաղթող: Այդ պատվին հավակնում էին մի քանի գրոսմայստեր:

Այդպիսի հնարավորություն ուներ նաև  Արոնյանը: Նա  սպիտակ խաղաքարերով վստահորեն 42-րդ քայլին  պարտության մատնեց ֆրանսիացի Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավին և 9 հնարավորից վաստակեց 5,5 միավոր: Նույնքան միավոր հավաքեց նաև մինչև վերջին տուրը աղյուսակը միանձնյա գլխավորող Իսրայելի ներկայացուցիչ Բորիս Գելֆանդը, որը ոչ-ոքի ավարտեց պարտիան Անանդի հետ: Խաղաղ ելք էին ունեցել նաև Եվգենի Վիտյուգով (Ռուսաստան)-Դին Լիժեն (Չինաստան), Պյոտր Սվիդլեր (Ռուսաստան)-Լորան Ֆրեսինե (Ֆրանսիա) պարտիաները:

Փաստորեն, մեր երկրի ներկայացուցիչը, որը մրցաշարում 3 հաղթանակ էր տարել, 5 պարտիա ավարտել խաղաղ արդյունքով և 1 պարտություն կրել, լրացուցիչ ցուցանիշներով շրջանցում էր Գելֆանդին: Սակայն Մայքլ Ադամս-Վլադիմիր Կրամնիկ  պարտիան շարունակվում էր: Ադամսն ուներ 4,5, Կրամնիկը` 3,5 միավոր: Ադամսը հաղթանակի դեպքում առաջ կանցներ Լևոնից: Բայց նավակային վերջնախաղում առավելություն ուներ Կրամնիկը և նա էլ տևական պայքարից հետո` 75-րդ քայլին ստիպեց մրցակցին անձնատուր լինել: Այսպիսով, Արոնյանը ճանաչվեց հաղթող:

«Պետք է մարզել նյարդային համակարգը, պարտությունից հետո լավատեսորեն տրամադրվել, դա միակ միջոցն է ծանր դրությունից դուրսգալու համար: Վճռական պարտիայում հաղթելու համար դեղատոմս չկա: Տարիների աշխատանք է պետք կարևոր պահին հաղթելու համար: Ամեն օր մեզ չեն հրավիրում խաղալ այսպիսի հրաշալի մրցաշարերում: Հասկանում էի, որ լոնդոնյան մրցաշարից հետո հոգնած եմ լինելու, բայց այսպիսի մրցաշարից հրաժարվելը դժվար է: Շատ եմ սիրում խաղալ Փարիզի և Սանկտ Պետերբուրգի նման գեղեցիկ քաղաքներում: Շնորհակալ եմ բոլոր հայ երկրպագուներին, որոնք Փարիզում և Սանկտ Պետերբուրգում գալիս էին` աջակցելու ինձ: Մեզ համար շատ կարևոր է զգալ կապը հայրենիքի հետ: Շատ հաճելի է, որ հայերը գալիս են, աջակցում են, փորձում են օգնել: Դա ինձ համար մեծ աջակցություն է: Հույս ունեմ, որ իմ հաջողությունները, մեր հավաքականի հաջողությունները կօգնեն հայրենիքից հեռու գտնվող մեր հայրենակիցներին մերձենալ հայրենիքին, իրար և հաջողություններ ունենալ իրենց ասպարեզում»,- լրագրողների հետ հանդիպման  ժամանակ ասել է  Արոնյանը

Շախմատի աշխարհի նախկին չեմպիոն Ալեքսանդր Ալյոխինի հուշամրցաշարում լարվածությունը պահպանվեց մինչև վերջին պարտիայի ավարտը:

Ստուգատեսը, որի առաջին կեսը կայացավ Ֆրանսիայի մայրաքաղաք  Փարիզում, իսկ երկրորդ կեսը` Ռուսաստանի հյուսիսային մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում, ստացվեց:

Ուրախալի է, որ շախմատի աշխարհի չեմպիոնի կոչման հավակնորդների մրցաշարում կրած անհաջողությունից հետո, Լևոն Արոնյանը կարողացավ դրսևորել իրեն: Ընդ որում, մրցաշարում խաղում էին ուժեղ շախմատիստներ, այդ թվում նաև աշխարհի ներկայիս չենպիոն, Հնդկաստանի ներկայացուցիչ  Վիշվանաթհան Անանդը և նախկին չեմպիոն, ռուսաստանցի Վլադիմիր Կրամնիկը:

Վճռորոշը վերջին տուրն էր, որից հառաջ դժվար էր ասել, թե ով կդառնա հաղթողը: Այդ պատվին հավակնում էին մի քանի գրոսմայստեր:

Այդպիսի հնարավորություն ուներ նաև  Արոնյանը: Նա սպիտակ խաղաքարերով վստահորեն 42-րդ քայլին  պարտության մատնեց ֆրանսիացի Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավին և 9 հնարավորից վաստակեց 5,5 միավոր: Նույքան միավոր հավաքեց նաև մինչև վերջին տուրը աղյուսակը միանձնյա գլխավորող Իսրայելի ներկայացուցիչ Բորիս Գելֆանդը, որը ոչ-ոքի ավարտեց պարտան Անանդի հետ: Խաղաղ ելք էին ունեցել նաև Եվգենի Վիտյուգով (Ռուսաստան)-Դին Լիժեն (Չինաստան), Պյոտր Սվիդլեր (Ռուսաստան)-Լորան Ֆրեսինե (Ֆրանսիա) պարտիաները:

Փաստորեն, մեր երկրի ներկայացուցիչը, որը մրցաշարում 3 հաղթանակ էր տարել, 5 պարտիա ավարտել խաղաղ արդյունքով և 1 պարտություն կրել, լրացուցիչ ցուցանիշներով շրջանցում է Գելֆանդին: Սակայն Մայքլ Ադամս-Վլադիմիր Կրամնիկ  պարտիան շարունակվում է: Ադամսն ուներ 4,5, Կրամնիկը` 3,5 միավոր: Ադամսը հաղթանակի դեպքում առաջ կանցնի Լևոնից:

Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր ընդունել է Եվրոպական խորհրդարանի պահպանողականների և ռեֆորմիստների խմբակցության պատգամավորական պատվիրակությանը` Մարտին Քալանանի գլխավորությամբ:

Նախագահը ողջունել է Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավորներին մեր երկրում և գոհունակությամբ փաստել, որ Հայաստան-Եվրոպական միություն երկխոսությունը սահուն ու վերընթաց զարգացում է ապրում, և այդ հարաբերությունների զարգացման գործում, Հանրապետության Նախագահի համոզմամբ, մեծ է խորհրդարանականների դերը: Սերժ Սարգսյանը վերահաստատել է տարբեր առիթներով մինչև այժմ արված հայտարարությունը, որ եվրամերձեցումը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր բաղկացուցիչներից մեկն է և դա, Նախագահ Սերժ Սարգսյանի խոսքով, պատահական չէ, քանի որ հայկական քաղաքակրթությունն էլ եվրոպական քաղաքակրթության բաղկացուցիչ մասն է:

Հանդիպմանը զրուցակիցները եվրոպական ինտեգրացիայի զարգացման տեսանկյունից երկուստեք կարևորել են նաև քաղաքական ուժերի միջև համագործակցության զարգացումը և ակտիվ փոխշփումները: ՀՀ Նախագահը և Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավորներն անդրադարձել են Հայաստան-ԵՄ համագործակցության օրակարգի հարցերին, այդ թվում՝ հաջողությամբ ընթացող Ասոցացման համաձայնագրի բանակցություններին, ինչպես նաև Արևելյան գործընկերության շրջանակներում փոխգործակցությանը:

Հանդիպման մասնակիցները մտքեր են փոխանակել նաև տարածաշրջանային խնդիրների ու մարտահրավերների, ԼՂ հիմնախնդրի կարգավորման ներկա փուլի շուրջ: Հյուրերի խնդրանքով, Հանրապետության Նախագահը ներկայացրել է այդ հարցում Հայաստանի դիրքորոշումները: Եվրոպական խորհրդարանի պատվիրակության ղեկավար Մարտին Քալանանը բարձր է գնահատել հակամարտության կարգավորմանն ուղղված Հայաստանի ջանքերը:

Հանդիպման ավարտին պատվիրակության անդամները շնորհակալություն են հայտնել բարձր մակարդակի, ջերմ ընդունելության համար և հաջողություններ մաղթել Նախագահ Սերժ Սարգսյանին պաշտոնավարման երկրորդ ժամանակաշրջանում:

Այսօր խորհրդարանում երկրորդ ընթերցմամբ և ամբողջությամբ ընդունված օրինագծերից մեկը վերաբերում էր աշխատանքային օրենսգրքի փոփոխություններին: Նոր օրենքով պաշտպանվում է աշխատողի` արձակուրդից վերադառնալուց հետո կրկին իր աշխատատեղը զբաղեցնելու աշխատանքային իրավունքը` զերծ մնալով գործատուի կամայականություններից:

Օրինագծի մանրամասների վերաբերյալ «Անկախ»-ը պարզաբանումներ ստացավ նախագծի համահեղինակ, ՀՀԿ-ական պատգամավոր Կարինե Աճեմյանից:

«Այս օրենքով  աշխատողի աշխատատեղի պահպանման դրույթը տարածվում է նպատակային արձակուրդի բոլոր տեսակների վրա, սա նոր երաշխիք է, որպեսզի աշխատողին կամայականորեն աշխատանքից չզրկեն»,-ասաց նա:

Նպատակային արձակուրդի տեսակները ոչ միայն հղիության և ծննդաբերության արձակուրդներն են, այլ նաև մինչև 3 տարեկան երեխայի համար տրվող, ուսումնական նպատակով, չվճարվող, ինչպես նաև ծառայությունների ժամանակ տրվող կարճաժամկետ արձակուրդները: «Այս բոլոր դեպքերի ժամանակ աշխատողը պահպանում է իր աշխատատեղը` բացառությամբ մի դեպքի, երբ կազմակերպությունը լուծարվում է»,-նշեց Կարինե Աճեմյանը:

Նկատենք, որ նախկինում` հատկապես հղիության ու երեխայի խնամքի համար արձակուրդ մեկնած աշխատողներին արձակուրդից վերադառնալուց հետո հաճախ կազմակերպության տնօրինությունն աշխատանքի չէր վերցնում` ինչ-ինչ պատճառաբանություններ անելով: Նոր օրենքով գործատուն այլևս չի կարող աշխատողին զրկել իր աշխատանքից:

Նշենք, որ սա քվերակության դրված այն քիչ  օրինագծերից էր, որն ընդունվեց գրեթե միաձայն:

Խորհրդարանում Կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանը պատգամավորներին ներկայացրեց «Լեզվի մասին» և հարակից մի շարք օրենքներում փոփոխություններ և լրացում կատարելու մասին հարցը:

Ըստ Աշոտյանի՝ նախագիծը նպատակ ունի ճանաչել հայերեն ժեստերի լեզուն՝ որպես կրթության, դաստիարակության, տեղեկատվություն ստանալու և փոխանակելու լեզու՝ ընդլայնելով լսողական խանգարումներ ունեցող մարդկանց կրթական, քաղաքական, քաղաքացիական իրավունքների իրականացման հնարավորությունները. «Այն հսկայական քաղաքական և քաղաքացիական նշանակություն ունեցող նախագիծ է»,-համոզված է նախարարը:

ԱԺ պատգամավոր Լևոն Մարտիրոսյանին, սակայն, պարզ չէր. «Ժեստերի լեզուն այս պահի դրությամբ չի՞ օգտագործվում, նո՞ր է սկսվելու օգտագործվել, թե՞ որևէ այլ լեզու է օգտագործվում»:

Աշոտյանը պարզաբանեց, որ այդ լեզուն գոյություն ունի, բայց այն օրենսդրորեն որևէ տեղ ամրագրված չի եղել. «Օրինակ, նման լեզվով վկայություն տալը, նոտարիական հաստատումներ անելը կամ նման լեզվով կրթություն ստանալու հնարավորությունը հիմնավորված չի,-ասաց նա,-մենք լեզու չենք հորինում, այլ ամրագրում ենք, որ եղած լեզուն ստանա կարգավիճակ և դրանից ելնելով՝  առավել լայն և հիմնավոր կիրառում ունենա»:

«Ժառանգություն խմբակցության ղեկավար Ռուբեն Հակոբյանին այլ՝ սկզբունքային հարց էր հետաքրքրում. «Սուրդո միջազգային բառը փոխարինվել է ժեստերի լեզու բառակապակցությամբ: Բառն ավելի է հայկականացվել՝ մնալով հանդերձ միջազգային ձևակերպման դաշտում: Ուրիշ բառ չկա՞ր էստեղ գրելու: Իհարկե, լուսահոգի Իշխանյանը լիներ, ավելի լավ բառ կգտներ»:

Աշոտյանը պատասխանեց, որ պատրաստ են միասին ժեստ բառի փոխարեն առավել ականջահաճո բառ գտնել:

Խորհրդարանը շարունակեց քառօրյա աշխատանքը: Քվեարկության դրվեցին նախորդ օրը քննարկված հարցերը:

Ընդունվեցին բոլոր օրինագծերն՝ այդ թվում նաև «Արդարադատության ակադեմիայի մասին»  օրինագիծը, որով նախատեսվում է միավորել դատական եւ դատախազական դպրոցները` ստեղծելով մեկ ընդհանուր դպրոց` Արդարադատության ակադեմիա:

Օրինագիծն ընդունվեց երկրորդ ընթերցմամբ՝ 74 կողմ, 2 դեմ և 30 ձեռնպահ ձայների հարաբերակցությամբ:

Օրինագիծը երրորդ ընթերցմամբ և ամբողջությամբ ընդունվելու դեպքում  Արդարադատության ակադեմիան կսկսի գործել 2014 թվականի հունվարի 1-ից, իսկ մինչ այդ կլուծարվեն ՀՀ դատական և դատախազական դպրոցները:

«Արդարադատության ակադեմիայի մասին» և մի շարք օրենքներում փոփոխություններ ու լրացումներ առաջարկող օրինագծերի փաթեթը, որով նախատեսվում է միավորել դատական եւ դատախազական դպրոցները` ստեղծելով մեկ ընդհանուր դպրոց` Արդարադատության ակադեմիա:

Այս պահին Կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանը պատգամավորներին է ներկայացնում «Լեզվի մասին» և հարակից մի շարք օրենքներում փոփոխություններ և լրացում կատարելու մասին հարցը:

Խորհրդարանը սկսեց հերթական քառօրյա աշխատանքը: Մարտի 1-ի գործով ԱԺ ժամանակավոր հանձնաժողով ստեղծելու մասին օրինագծի քվեարկությունը տեղափովեց հաջորդ քառօրյա` քննարկումները շարունակելու և օրինագիծը վերջնական տեսքի բերելու նպատակով:

ԲՀԿ խմբակցության քարտուղար Նաիրա Զոհրաբյանը նշեց, որ իրենց խմբակցությունը կողմ է օրինագծի այս տեսքով ընդունմանը, և այն  առաջարկները, որոնք ընունելի կլինեն ՀԱԿ-ի կողմից, ընդունելի կլինեն նաև ԲՀԿ-ի համար:

ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Գալուստ Սահակյանը դրական գնահատեց օրինագիծը` նշելով, որ այն բավականին լուրջ քննարկումների ճանապարհ է անցել նաև նախորդ քաեռօրյայում: Սակայն նրան մի միտք է անհանգստացնում. «Շատ բարեկիրթ ձևով մեր առաջարկները ներկայացրեց Տաճատ Վարդապետյանը, բայց չգիտես ինչի` միշտ էլ չարախնդացողներ ենք ունենում, և հասարակությանը ներկայացվում է, թե իբր ՀՀԿ-ն դեմ է օրինագծի ընդունմանը: Մարդիկ կան, որ իրենց թվում է, թե իրավական օրենքներով բարուրված են ծնվել և կարող են ամեն ինչ ասել` էսպես արհամարհական ժեստերով: Մենք չենք ներում, բայց հանդուրժում ենք»:

Ըստ Սահակյանի` թվացյալ է այն կարծիքը, թե Հանրապետականը չի ուզում այս նախագիծն անցկացնել: «Հանրապետականը ոչինչ չունի թաքցնելու»,-հավաստիացրեց նա:

Պարզապես, ըստ նրա, որոշակի հարցեր կան, այդ թվում նաև` խմբագրական, որ պետք է քննարկվեն, մինչև օրինագիծը բոլորի համար ընդունելի տեսք ստանա:

Օրինագծի հիմնական զեկուցող Գագիգ Ջհանգիրյանն ամփոփիչ ելույթում անդրադարձավ ներկայացված առաջարկներին: Ընդհանուր առմամբ` նա այդ առաջարկներում լուրջ հակասություններ չի տեսնում, սակայն համամիտ է օրինագիծը հաջորդ քառօրյա տեղափոխելու և քննարկումները շարունակելու Հանրապետականի առաջարկին:

Ապրիլի 27-ին 86 տարկան հասակում կյանքից հեռացել է լրագրող, հրապարակախոս, արձակագիր Մարգո Ղուկասյանը:

Մ. Ղուկասյանը ծնվել է 1927թ. Գյումրիում: Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը: Նա 13 գրքի, տասնյակ ակնարկների, հուշագրությունների և շուրջ 400 հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է:

Մարգո Ղուկսյանի վերջին գիրքը կոչվում է  «Անվերնագիր…1915թ.»: Այն նվիրված է Հայոց մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին: 2011թ. գրողների միությունը «Տարվա լավագույն գիրք» մրցանակաբաշխութայն Հրապարակախոսության անվանակարգու «Անվերնագիր… 1915թ.» գրքի համար Միքայել Նալբանդյանի անվան մրցանակ է շնորհել է Մարգո Ղուկասյանին:

“Անկախն” անդրադարձել էր այս գրքին նախորդ տարվա հոկտեմբեր ամսին` ««Անվերնագիր…1915». թուրքի գենետիկ թրքության ևս մի վկայություն» վերնագրով հոդվածում: Ներկայացնում ենք հոդվածն ամբողջությամբ:

«Անվերնագիր…1915»: Կարդում եմ: Մի փաստագրություն է Տեր Զորի անապատներով անցած, «զավակաթափ եղած» (բառը հորինել է հեղինակը) աշխարհեաշխարհ ընկած, ապա վերընձյուղված բասենցի և սեբաստացի 2 հայ ընտանիքների մասին:

Կարդում եմ և կարծես գիտեմ, թե հաջորդ նախադասությունն ինչի մասին է լինելու: Պատկերներն այնքան ծանոթ են. նույն նկարագրությունները, նույն սարսափը, նույն ցավը, որ կարդացել ու զգացել եմ Եղեռնը վկայող նախորդ բոլոր գրքերում. «Շո՛ւտ արեք, պետք է ճամփա ելլեք. տներից դո՛ւրս եկեք, մի քանի օրվա ուտելիք վերցրեք…», «Հանդիպեցին գետի, որ դիակներ էր բերում, թափվեցին ջրի վրա: Շատերն անուժությունից գլորվեցին ափն ի վար, և հոսանքը քշե՜ց, տարա՜վ նրանց: Իսկ մի մասն էլ, որ երկար ծարավ էր մնացել, այնքան խմեց այդ աղտոտ ջրից, որ ընկան ու այլևս չկարողացան գետափից վեր կենալ: Ու մնացին…», «Քանի առաջ կերթայինք, այնքան դիակներու թիվը` ոմանք ուռած, ոմանք կմախքացած, կշատանար…», «40-50 մանկիկներ` նիհարած, խոշոր-խոշոր աչքերով, կը նայեին անցորդներու վրա, ոչ կուլային, ոչ ալ ձայն կը հանեին, այլևս ուժ չէր մնացած վրանին, որևէ շարժում ի վիճակի չէին ընել…», և այսպես շարունակ…

«Ալմաստ մայրիկի տունը Սեբաստիայի գավառի Կարագյոլ գյուղի փոքր տարբերակն էր Երևանում, որտեղ ես հարս եկա 1950 թվականին…»,- այսպես է սկսվում պատմությունը: Իսկ հարս եկողը գրող, հրապարակախոս, լրագրող Մարգո Ղուկասյանն է: Այս գիրքը նրա 13-րդ «զավակն» է, որի ծնունդն ամենադժվարն ու ցավալին է եղել: Լույս է տեսել անցյալ տարի: «Ոչ մի գրքի վրա 3 տարի չեմ աշխատել, սա իմ ամենաերկար ու դժվարին գիրքն է,- ասում է նա,- դժվարին, որովհետև այն, ինչի մասին գրել եմ, իմ մեջ է եղել վաղուց` ծնողներիցս փոխանցվելով, ապա հարս գնալուց հետո, երբ իմացել եմ ամուսնուս ընտանիքի ծանր կյանքի պատմությունը»:

Անգամ գրքի վերնագիրն է շատ մեծ դժվարությամբ ընտրել. «Ամբողջ գրելու ընթացքում մտածում էի՝ ես ի՞նչ վերնագիր պետք է դնեմ, որ արտահայտի այդ ողբերգությունը: Դրա համար էլ որոշեցի «Անվերնագիր… 1915»:

Պատմում է, թե ինչպես իր սկեսուրը` սեբաստացի Ալմաստը, որի ամուսնուն թուրքերը նախապես տարել էին անհայտ (ավելի ճիշտ` հայտնի) ուղղությամբ, 5 զավակների հետ, թողած տունն ու տեղը, 1915-ին բռնել է գաղթի ճամփան, անցել Տեր Զորով` այնտեղ թողնելով 5 զավակներից 4-ի դիակները,  հրաշքով հասել Իրաք, ուր վերջին որդու դին հանձնելով հողին` ի վերջո եկել է Հայաստան:

Այսպես, զավակաթափ եղած, ամուսնացել է Ղուկաս Խաչատրյանի հետ: Մի ահավոր պատմություն էլ նրանն է. Ղուկասը եղել է թուրքական բանակում, ապա հանձնվել ռուսական զորքին, որպեսզի պատերազմի թուրքի դեմ, սակայն աքսորվել է Սիբիր և երկար տարիներ անց միայն կարողացել  է Հայաստան գալ` այդպես էլ իր ընտանիքից որևէ լուր չունենալով: Իսկ ընտանիքը, գաղթի ճամփան անցնելով, հասել էր Ֆրանսիա: Տարիներ անց, երբ Ալմաստն ու Ղուկասը, վիշտը սրտներում թաղած, կրկին որդի էին ունեցել, 1927 թ. Ֆրանսիայից լուր են ստանում, որ Ղուկասի կինն ու 5  զավակներից երկուսը ողջ են մնացել: «Ալմաստն այնքան բարի էր և խելացի… Նա համարում էր, որ Ղուկասը պետք է երթա, իր ընտանիքին ու զավակներին տիրություն ընե…»:

Սակայն Սովետական Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև երկաթյա վարագույր էր, որի միջով, ինչպես Մարգո Ղուկասյանն է գրել, օձն իր պորտով, հավքն իր թևով չէր կարող անցնել: Հայր ու որդի իրար հանդիպում են 41 տարի անց` 1955 թ.:

Գրքի ուշագրավ հատվածներից է Ղուկասի որդու` Ղազարոս Խաչատրյանի հիշատակարանը, որը Եղեռնի ողջ դառնությունն ապրած ականատեսի վկայություն է:

Նկարագրելով իրական «զուլումը»` Մարգո Ղուկասյանը ժամանակ առ ժամանակ շեղվում է ու փորձում հասկանալ այդ մղձավանջային իրողության պատճառները. «Հեռատես չէի՞նք արդյոք, անմիաբա՞ն էինք, թերևս այդ ճիշտ է: Նույնիսկ այդ առթիվ սեբաստացիների մեջ պատկերավոր մի խոսք կա. «Կայենն իր կոտոշներից մեկը Հայաստան է նետել»: Մեզանում ընդունված կարծիք է, չէ՞, դիվանագետ չենք: Ինչո՞ւ: Չէ՞ որ թուրք դիվանագետը իտալացի քաղաքագետ Մաքիավելու գիրքը բարձի տակ է քնում: Մենք ինչո՞ւ այդպես չենք վարվում: Ինչո՞ւ աշխարհի նշանավոր դիվանագետների փորձերը չենք յուրացնում: Չէ՞ որ մենք սովորելու մեջ ետին տեղում չենք: Այնինչ խաբվել ենք: Քանի՜, քանի՜ անգամ ենք թուրքից խաբվել…»:

Հայտնի է` թուրքն էն գլխից է ծրագիր ունեցել: «Իսկ մենք ծրագիր չենքունեցել ու հիմա էլ չունենք: Լավ, էն ժամանակ չենք ունեցել, որովհետև մեր մտքով չի էլ անցել, որ մեզ մեր հազարամյա հողից կարող են դուրս քշել, մինչև խելքի ենք եկել, որ հողը ոտքներիս տակից գնում է, արդեն շատ ուշ է եղել: Իսկ հիմա՞, հիմա՞ ինչու չունենք»:

Քեմալի քստմնելի պլանը հայերի դեմ նա համարում է «հարյուրից հարյուր ի կատար ածված». նախապես հավաքել ու ոչնչացնել տղամարդկանց` ընտանիքի պաշտպաններին, թողնել միայն ծերերին, երեխաներին և կանանց ու դեռ անպատկառորեն նրանց դեմ հայտարարել «սրբազան» հորջորջվող պատերազմ. «Սրբազան: Պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչն է թուրքի համար «սրբազան»: Ոչ այլ ինչ, եթե ոչ մեկ այլ ազգի իր հազարամյակների բնօրրանի, իր հողի վրա բնաջնջելը…»:

Այսօր էլ, ըստ նրա, թուրքը շարունակում է իր թրքությունը, քանի որ դա նրա գեների մեջ է, օրինակն էլ` Սաֆարովի դեպքը: «Արբեջանցի ժողովուրդն իրեն իջեցրել, հողին է հավասարեցրել,- ասում է նա,- ո՞նց կարող է նման դեպքը ժողովրդի համար դառնալ ոգեշնչող, հաղթանակների, նոր սերունդ դաստիարակելու միջոց: Մի՞թե XXIդարում ադրբեջանցին չի կարողանում ըմբռնել, թե ինչքան ցածր ու ստոր էՍաֆարովի արարքը»:

85-ամյա գրող, լրագրող, հրապարակախոսն այս հարատև պայքարում հաղթելու մի պարզ բանաձ է տեսնում. «Ուժեղ պետականության ստեղծում… Այդ էփրկությունը»: Սակայն պարզվում է` դա բավականին բարդ է մեզ` հայերիս համար: «Մենք դեռ չենք գտել մեզ հզորացնելու ձևը,- ցավով արձանագրում է նա,- մենք պետք է դառնանք օրենքի երկիր, կարծում եմ՝ ձևերից մեկն էլ դա է: Պետք է միասնական լինենք, միասնական չենք, Կռիլովի առակի պես ենք: Պետք է էս մի կտոր հողի վրա դողանք, ոչ թե անապատի նման թողնենք-գնանք…»:

«Իսկ գնացողները հայ չեն մնա,- համոզված է նա:- Օրինակ` մերոնք՝ Խաչատրյանները, Փարիզում մոտ 30 հոգի են, բայց երևի 3-ն են հայերեն խոսում: Էսպես որ գնա, փոքր գաղութները շատ շուտով կհանգեն, կմնա միայն հայերիկառուցածը: Ինչպես ասում են` անունը կմնա, ամանումը չիմնա»:

Եվ, ինչպես միշտ, մեր թերությունների մասին բարձրաձայնելիս, այս անգամ էլ է հրեաների օրինակն առաջ բերվում, թե ինչպես են իրենց հողը շատացնում, պաշտպանում, ինչքան միասնական են և այլն:

Մարգո Ղուկասյանը հիշում է, որ խորհրդային տարիներին, երբ Սիրիա էր գնացել, իրեն հրավիրել էին մի ակումբ պորտապար դիտելու: Հետո իմանում է, որ ակումբի պորտապարուհիները հրեա աղջիկներ են: Պատմել են նաև, որ երբ պորտապարից հետո որևէ հարուստ ցանկանում է նրանցից մեկի հետ գիշերն անցկացնել, հրեա պորտապարուհիները փոխարենը ոչ թե փող կամ զարդեր են ուզում, այլ հող, գոնե փոքրիկ հողակտոր այն վայրում, որտեղ իրենց հայրենիքն էին կերտում: «Պատկերացնո՞ւմ եք, հրեաներն անգամ իրենց մարմինը վաճառելու գնով են հող ստեղծել,- ասում է նա,- իսկ մե՞նք, արդյոք այսօր, երբ անկախ ենք, ամեն ինչ անո՞ւմ ենք, որ ուժեղանա մեր պետականությունը, որ նրա հետ հաշվի նստեն, որ մեր էշին չոշ ասող չլինի, որ արդարությունը վերականգնված լինի: Եկեք բաց աչքով մեր շուրջը նայենք…»:

«Ֆուտբոլային դիվանագիտության» մասին…

«Թուրքիայի Բուրսա քաղաքում էի: Պարզվեց` ավտոբուսի մեր վարորդը ոչ թե թուրք է, այլ հայ, անունն էլ` Համբարձում: Մի օր Համբարձումը զգուշորեն մեզ տարավ Բուրսայի հայկական եկեղեցին ցույց տալու: Հասանք «Սելավի գլուխ» կոչված փողոցը, որտեղ մի հաստաբուն ծառ կար: Համբարձումն ասաց` վար նայեք: Ներքևում խոր կիրճ էր: Հետո համարյա փսփսալով ասաց. «Եղեռնի տարում թուրքերը բուրսահայերին հոսկե գլորեցին անդունդը…»:

Այդ պատմությունից շատ տարիներ են անցել, սակայն գրողին այն վերհիշելու առիթ է տվել մեր «ֆուտբոլային դիվանագիտությունը», որն այնքան էր առաջադիմել, որ սպասվում էր պատասխան խաղը. «Մեր ֆուտբոլիստներն ու հանրապետության նախագահը Թուրքիայում էին և թերևս «Սելավի գլուխ» փողոցով էին անցնելու Բուրսայի մարզադաշտ հասնելու համար: Ափսոս, նրանց կողքին չէր ականատեսը` Համբարձումը, որ ականջներին փսփսար. «Վար նայեք, ասոնց չհավատաք, ասոնց դիպլոմատին ասկե կուգա, խորը արմատներ ունի, արյունոտ արմատներ…»:

Ներկայացնում ենք նաև “Անկախ”-ի` նախորդ տարվա նոյեմբեր ամսին հրապարակված մեկ այլ հոդված Մարգո Ղուկասյանի գործունեության վերաբերյալ:

Լրագրող, որի հոդվածներն իսկական գիտական աշխատանքներ էին

 «Լրագրողի միտքն անընդհատ պետք է աշխատի. մի հոդվածը դեռ տպարանում, լրագրողը պետք է աշխատի հաջորդ հոդվածի վրա, իսկ մտքում ունենա ևս մեկը»,-ասում է վաստակավոր լրագրող, գրող, հրապարակախոս Մարգո Ղուկասյանը, որի լրագրողական գործունեությունն ընդգրկում է կես դարից ավելի:

1967 թվականից մինչև 2002 թվականը Մարգո Ղուկասյանի անունը կապված է ժամանակի ամենանշանավոր ամսագրերից մեկի` «Գարունի» հետ, ամսագիր, որը նոր շունչ հաղորդեց խորհրդային լրագրությանը և որի տպաքանակը 1989-ին հասավ 100 հազար օրինակի:

Մոտ իննսուն էջանոց ամսագրում լրագրողն իրեն լիարժեք էր զգում, քանի որ կարող էր երկար և լավ աշխատած նյութեր տալ: «Գարունում» Մարգո Ղուկասյանի առաջին հոդվածը 6 էջանոց էր՝ երկրաշարժերի մասին: «Համալսարանի սև շենքի բակում` 8 մետր խորության վրա, երկրաշարժերի կայան կար, որը գրանցում էին ողջ աշխարհի երկրաշարժերը: Երբ այդ մասին իմացա, շատ հետաքրքրեց: Գնացի կայան, ութ մետր աստիճաններով իջա, շատ խորհրդավոր էր…»,-հիշում է նա:

Սակայն 6 էջը «Գարունի» համար համարվում էր փոքր նյութ, ուստի հոդվածն այն տպավորությունը չթողեց, ինչ որ պետք էր՝ չնայած խմբագիրը՝ Վարդգես Պետրոսյանը, շատ գոհ էր: «Հասկացա, որ «Գարունում» ժուռնալիստի թևերը բացվում են: Եթե թեմա կար, ապա ինչքան շատ խորանայիր, այնքան լավ: Իմ ամենամեծ հոդվածը 75 էջանոց  է եղել:՝ Մատենադարանի ձեռագրերի մասին էր»:

Այո, «Գարունում» գոյություն ուներ թեմայի ընտրության ազատություն և անսահմանափակ ծավալով գրելու հնարավորություն, քանի որ թեման պետք է ամբողջությամբ բացվեր, չմնար ոչ մի հարց, ոչ մի անհասկանալի բան: «Այդ գիծը դրվեց հիմնադիր-խմբագիր Վարդգես Պետրոսյանի օրոք, և հաջորդ խմբագիրներն էլ դա շարունակեցին: Եվ մենք պրոբլեմատիկ թեմաների մասին շատ մանրամասն և վստահելի տեղեկություններ էինք հայտնում»:

Համեմատելով այսօրվա և իր ժամանակների ժուռնալիստիկան՝ Մարգո Ղուկասյանը նշում է, որ այսօր թեմայի մեջ չխորացած, չաշխատած հոդվածները գերակշռում են: Մինչդեռ ինքը, եթե գրում էր գյուղատնտեսության կամ բնապահպանության մասին, աշակերտի նման սկսում էր սովորել` կարդում էր ոլորտին վերաբերող գրքեր, նյութը յուրացնում, ապա հանդիպում ոլորտի մասնագետների հետ:

Չափազանց բարձր գնահատելով լրագրողի աշխատանքը` Մարգո Ղուկասյանն այն համեմատում է բժշկի մասնագիտության հետ. բժիշկը մարդու ֆիզիկական առողջության հետ գործ ունի, լրագրողը՝ հոգեկան:

Նշում է «Գարուն»-ում տպագրած իր ամենահիշարժան հոդվածներից մեկը. «Եվ այգեգործն ասաց՝ հողը խռովել է մեզնից…» վերնագրով հոդվածն էր, որի վրա աշխատել է շուրջ 6 ամիս, եղել է Հայաստանի բոլոր այն շրջաններում, որտեղ կային գործարաններ, և որոնք աղտոտում էր բնությունը. Արթիկում՝ քարհանքերի թափոններ, Հրազդանում՝ ցեմենտի փոշի, Ալավերդիում՝ Դեբեդի թունավորումներ և այլն և այլն: Գրել էր, որ օրինակ, Ալավերդիում օդն այնքան աղտոտված է, որ անձրևի ժամանակ կանանց կապրոնե զուգագուլպաները ծակվում են կամ Դեբեդն այնքան կեղտոտ է, որ դրանով այգիները ոռոգելու դեպքում վնասակար նյութերն անցնում էին պտղի մեջ՝ թունավորելով մարդկանց: Գրել էր փաստերով, մասնագիտական հիմնավորումներով և այնպես, որ անգամ Կենտկոմն էր ցանկացել, որ այն տպագրվի առանց գրաքննության:

«Հոդվածը գլավլիտը նախապես պետք է կարդար և տպագրելու թույլտվություն տար: Սակայն մի քանի օր էր՝ պատասխան չկար: Վարդգես Պետրոսյանը բարկացավ, զանգեց Կենտկոմ, որտեղ Սուրեն Ավետիսյան անունով մի շատ խելացի ու հայրենասեր մարդ էր աշխատում և ասաց, որ հոդվածն արդեն մի քնաի օր է չեն ուղարկում: Սուրեն Ավետիսյանն ասաց, որ հոդվածն իր սեղանին է, ինքը կարդացել է և թույլատրել, որ այն տպվի,-պատմում է Մարգո ղուկասյանը,-երբ բնագրերը վերցրեցինք, համարյա բոլոր էջերի կողքերին՝ վերևից ներքև կամ տողատակերին, կարմիր գծեր էին քաշված, ինչը նշանակում էր՝ չի կարելի տպագրել: Սակայն նշումներն արված էին գլավլիտի կողմից, իսկ Սուրեն Ավետիսյանը կարգադրել էր, որ այն տպվի այնպես, ինչպես կա»:

Հոդվածն իսկական ռումբ էր…Մարգո Ղուկասյանը մինչ օրս պահել է դրա վերաբերյալ հայտնի մարդկանց, պաշտոնյաների, քաղաքացիների հայտնած կարծիքները: Անգամ մեկն ասել էր, որ հոդվածը պատրաստի գիտական աշխատանք է, և հեղինակը կարող է պաշտպանել այն` ստանալով գիտական աստիճան:

Ահա այսպիսին էր խորհրդային ժուռնալիստիկան: Այսօրվա լրագրությունը, վաստակավոր լրագրողի կարծիքով, մեկ բառով կարելի է բնութագրել մակերեսային: «Հիմա կարծեմ գործուղումներ չկան, ես մի անգամ հետաքրքրվեցի և զարմացա, որ լրագրողները մարզեր, հեռավոր գյուղեր չեն գնում: Ինչպե՞ս կարելի է երկրի դեմքը պարզել առանց գործուղումների, հո միայն Երևա՞նը չի»,-զարմանում է նա:

Որքան էլ գովասանքով ու հպարտությամբ հիշի խորհրդային տարիները, չի կարող չարձանագրել. «Սովետի ժամանակ իրավունք չկար էդքան բացահայտ թերությունները նշել: Շատ բաների մասին բարձրաձայն չէին խոսում, իսկ եթե խոսում էին, հաճախ չնկատելու էին տալիս»,-ասում է նա:

«Հին սերնդի մարդը», ինչպես ինքն է իրեն բնորոշում, այսօր էլ, ինչպես 50 տարի առաջ, աշխատում է իրեն հարազատ թուղթ ու գրիչով, բայց դա ամենևին էլ չի նշանակում, որ անտարբեր է լրագրության նորօրյա նվաճումների հանդեպ: Ընդհակառակը` զարմացած է ու հիացած հատկապես հանրային լրագրությամբ. «Զարմացա, երբ իմացա, որ վերջերս, օրինակ, անբարեխիղճ պաշտոնյաների ազատ արձակման պատճառ են դարձել ոչ թե լրագրողական նյութերը, այլ սովորական մարդիկ՝ սոցիալական կայքերի միջոցով»,-ասում է փորձառու լրագրողն ու իր գոհունակությունը հայտնում սերնդափոխության արդյունքում ծնված նոր ժուռնալիստիկայի հանդեպ,-հիմա, փառք Աստծո, կա ինտերնետ, որից, ճիշտ է` ես չեմ օգտվում, բայց դա այնքան բան է անում, որ իմ աչքին շատ է բարձրացել…»:

Անի Գասպարյան

Երևանի “Էրեբունի” բժշկական կենտրոնի բժիշկները “Գյումրի” բժշկական կենտրոնում կատարեցին սրտի ստենդավորման և փակ վիրահատություններ:

“Գյումրի” բժշկական կենտրոնի տնօրեն Արմեն Իսահակյանը լրատվամիջոցներին փոխանցեց, որ այժմ իրենց բժիշկները վերապատրաստում են անցնում, իսկ մինչ այդ մայրաքաղաքի մասնագետները կսպասարկեն կենտրոնի հիվանդներին. “Տեղի մասնագետները վերապատրաստվում են, 2-3 տարի հետո նրանք լիարժեք պատրաստ կլինեն աշխատանքին, քանի որ կենտրոնն արդեն ունի անհրաժեշտ սարքավորումները: Իսկ մինչ այդ Գյումրիում կաշխատեն “Էրեբունի” բժշկական կենտրոնի մասնագետները, կլինի լիարժեք ու մատչելի բուժօգնություն”:
Այսուհետ, սրտաբանության հետ կապված բուժօգնության համար հիվանդն այլևս ստիպված չի լինի հասնել մայրաքաղաք՝ այն կկազմակերպվի տեղում:
“Էրեբունի” և “Գյումրի” բժշկական կենտրոնների տնօրենների կողմից այսօր նաև փոխհամագործակցության հուշագիր ստորագրվեց, որին ներկա էր նաև առողջապահության նախկին նախարար Հարություն Քուշկյանը:
Հուշագրի հիմքը նախարարի հրամանն է՝ մարզերի առողջապահության որակը բարձրացնելու և ազգաբնակչությանն ավելի նեղ մասնագիտական օգնություն ցուցաբերելու համար: Այս նպատակով հանրապետության բոլոր մարզերը համակցվելու են Երևանի խոշոր բժշկական կենտրոնների հետ: Օրինակ, Շիրակի մարզն ամրակցված է “Էրեբունի” և “Գրիգոր Լուսավորիչ” բժշկական կենտրոններին: Այսօր այդ աշխատանքների սկիզբն է: “Գյումրի” բժշկական կենտրոնը հագեցած է բոլոր սարքավորումներով և այստեղ կարելի է կատարել նույնիսկ ամենաբարդ միջամտությունները: Դժվարությունը մասնագետների հարցն է, որով մենք պետք է օգնենք բժշկական կենտրոնին և մարզի բոլոր հիվանդանոցներին: Կարող ենք նաև հեռաբժշկություն կատարել՝ ցանկացած բարդ դեպքի քննարկում, բուժման առաջարկում: Կարիքի դեպքում մեր մասնագետները կժամանեն՝ տեղում միջամտություն կկատարեն, և ոչ թե հիվանդին Երևան կտեղափոխեն: Կազմվելու է նաև մարզային այցերի ժամանակացույց, և ամեն անգամ տարբեր մասնագետներ են գալու. դա արդեն կհամաձայնեցվի տնօրինության հետ՝ ելնելով պահանջներից”, – նշեց “Էրեբունի” բժշկական կենտրոնի գործադիր տնօրեն Արթուր Ռոստոմյանը:
Իսկ ՀՀ առողջապահության նախարարի պաշտոնակատար Դերենիկ Դումանյանն էլ կարևորելով նման ծրագրերի իրականացումը` շեշտեց. “Մոտ տաս օր առաջ ես ձեզ խոստացա, որ Շիրակի մարզի այս հրաշալի կենտրոնում մենք մասնագիտական ծրագրեր ենք իրականացնելու, և այսօր այդ ծրագրերի սկիզբն է: Այս պահին “Էրեբունի” բժշկական կենտրոնի մասնագետների շնորհիվ իրականացվում է սրտի փակ վիրահատություն և ստենդավորում: Եվ այս աշխատանքն անընդհատ է լինելու: Տեղի մասնագետները կաշխատեն Երևանից եկած բժիշկների հետ և դա նրանց համար փորձի ու նոր գիտելիքների ձեռքբերում կլինի: Հաջորդ փուլում տեղի մասնագետներին կգործուղենք “Էրեբունի” կենտրոն կամ Երևանի այլ համալսարանական կլինիկաներ, որտեղ իրենց մասնագիտական ունակությունները կբարձրացնեն”:

Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի ուղեկցությամբ շրջայց է կատարել մայրաքաղաքում, ծանոթացել Երևանում խոշոր ներդրումային ծրագրերի իրականացման ընթացքին, այդ թվում՝ կանաչապատման, ճանապարհաշինության, նոր ավտոկայանատեղերի կառուցման և մի շարք այլ ուղղություններով նախատեսված քաղաքաշինական աշխատանքներին:

Տարոն Մարգարյանը Նախագահին ներկայացրել է Երևանի Գրիգոր Լուսավորչի, Զաքյան, Խորենացի և Բեյրութի փողոցների միջև ընկած հատվածում գտնվող Մանկական այգու ներկա վիճակն ու բարեկարգման ուղղությամբ նախատեսվող աշխատանքները: Նա նշել է, որ զբոսայգին կբարեկարգվի և կվերակառուցվի որպես մանկական նպատակային պարտեզ՝ պահպանելով տասնյակ տարիներով մանկական այգու` քաղաքի համար ավանդական դարձած գործառույթները և օգտագործելով նման այգիների ժամանակակից միջազգային փորձը: Մշակված նախագծով այգին պահպանելու է հանգստի գոտու իր հիմնական նպատակային նշանակությունը:

Տարածքի վերակառուցումը ենթադրում է շրջակա միջավայրի, այգու կանաչ գոտու առկա ծառատեսակների և թփերի քանակական առավելագույն պահպանություն և ավելացում: Տարածքը կապահովվի ոռոգման ցանցով: Քաղաքապետի հավաստմամբ, այգու ամբողջ միջավայրը` շենքերը, ճանապարհները, անցումները, հարմարեցված և մատչելի են լինելու հաշմանդամների և բնակչության սակավաշարժուն խմբերի համար: Այս ուղղությամբ նախատեսվում են թեքահարթակներ, հարմարեցված սանիտարական հանգույցներ: Բեյրութի փողոցին զուգահեռ հետիոտն ծառուղու մի առանձնացված շերտը նախատեսվում է հեծանվային արահետի համար:

Նախագահին ներկայացվել է, որ այգու բարեկարգման նախագիծը քննարկվել է Երևանի քաղաքապետին կից քաղաքաշինական խորհրդի բնապահպանական հանձնաժողովի նիստում և արժանացել հավանության, արված առաջարկություններն ընդունվել են և կատարվել են համապատասխան լրացումներ:

Հանրապետության Նախագահը ծանոթացել է նաև մայրաքաղաքի Արամի, Փավստոս Բուզանդի, Եզնիկ Կողբացու փողոցներով պարփակված տարածքում «Հին Երևան» պատմաճարտարապետական միջավայրի ստեղծման ծրագրին, որն իրականացվելու է Երևանի գլխավոր հատակագծի համաձայն: Ծրագրով նախատեսվում է հիշյալ տարածքում թաղամասի վերակառուցմամբ վերստեղծել քաղաքաշինական գեղագիտական միջավայր՝ նպատակ ունենալով կառուցապատված պատմական կիրառական-գեղագիտական տարածքների բարելավումը, կանոնավոր կառուցապատմամբ արգելանոցային գոտու սահմանումը և ներգրավումը քաղաքի կենսագործունեության մեջ: Ճարտարապետական նախագծի մտահղացման նպատակն է` վերստեղծել այն միջավայրը, որով կարդիականացվի տարածքը, կամրացվեն կիրառական ենթակառուցվածքները, միաժամանակ կմեծանա տարածքի առևտրային և մշակութային նշանակությունը:

Շրջայցի ընթացքում Սերժ Սարգսյանը ծանոթացել է նաև Դեղատան, Վ.Սարգսյան և Խորենացի փողոցների միջև նախատեսվող բազմաֆունկցիոնալ բիզնես համալիրի նախագծին: Ըստ նախագծի, շենքում նախատեսված է տեղակայել բանկային ընկերություններ, ֆինանսական ոլորտի այլ կազմակերպություններ և բիզնես կառույցներ: Նշվել է, որ բիզնես համալիրը կկարողանա ընդունել այստեղ տեղակայված տարբեր ընկերությունների 1000-ից ավելի աշխատողների: Այստեղ նախատեսվում է կառուցել 2 ստորգետնյա հարկ՝ ավտոմեքենաների կայանման համար: Համալիրի առանձնահատկություններից է նաև այն, որ շենքը նախատեսված է կառուցել համաձայն եվրոպական էներգախնայողության չափանիշների:

Հանրապետության Նախագահին ներկայացված նախագծերի շարքում է եղել Շահումյանի անվան հրապարակում նախատեսվող ստորգետնյա եռահարկ ավտոկայանատեղի կառուցումը:

Սերժ Սարգսյանը ծանոթացել է նաև Վ.Սարգսյան հ.3 հասցեում գտնվող հողամասում (ՀՀ արտաքին գործերի, էներգետիկայի, արդարադատության նախարարության մասնաշենքերի համար նախատեսված) նախագծվող կառույցի հետ կապված ընթացիկ աշխատանքներին, ինչպես նաև Համազգային թատրոնի («Սոս Սարգսյան») շենքի կառուցման նպատակով իրականացվող աշխատանքներին:

Շրջայցի ժամանակ Նախագահին ներկայացվել են Ծովակալ Իսակովի պողոտայի և Լենինգրադյան փողոցի միջև կառուցվող նոր ավտոմայրուղու նախագծային պարամետրերը և շինարարության ընթացքը: Նշվել է, որ Երևան քաղաքի 2005-2020թթ. գլխավոր հատակագծի համաձայն՝ նախատեսված է Երևանի օղակաձև արագընթաց մայրուղու (անընդհատ երթևեկության համաքաղաքային նշանակության մայրուղի) բաղկացուցիչ մաս կազմող Ծովակալ Իսակովի պողոտան Լենինգրադյան փողոցին կապող ավտոմայրուղու կառուցում։ Այն նպատակ ունի թեթևացնել երթևեկության հոսքերը դեպի քաղաքի կենտրոնական հատվածը։ Արդյունքում, ըստ պատասխանատուների, զգալիորեն կթեթևանա Լենինգրադյան փողոցի, Ծիծեռնակաբերդի խճուղու, Աթենքի փողոցի, Իսակովի պողոտայի երթևեկությունը։ Միաժամանակ կապահովվի Կիևյան կամրջից անմիջական երթևեկություն դեպի Իսակովի պողոտա։ Լենինգրադյան փողոցում նախատեսված է թունելային անցում: Մայրուղին հեռանկարում կունենա զարգացում, որը Իսակովի պողոտայի հատվածի տրանսպորտային հանգույցից կշարունակվի նախատեսվող «Երևան-Բերդ» նախագծային թաղամասի եզրով և Հրազդանի գետի վրայով` ապահովելով ելք դեպի Արշակունյաց պողոտա: Լենինգրադյան փողոցի հետ միացման հանգույցը հետագայում նույնպես կզարգանա` միանալով Տիչինայի և Սեբաստիա փողոցների խաչմերուկի հետ:

Շրջայցի ավարտին Նախագահ Սերժ Սարգսյանն ամփոփել և քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի հետ իր տպավորություններն է կիսել ընթացքի մեջ գտնվող և նախատեսվող խոշոր ծրագրերի հետ կապված՝ հաջողություններ մաղթելով քաղաքապետին հիշյալ մեծածավալ նախաձեռնությունները կյանքի կոչելու գործում: Նախագահը նշել է, որ ժամանակի հետ փոխվում ու ավելանում են պահանջները, և նման խոշոր ծրագրերի իրականացումը Երևանի զարգացման տեսակետից ուղղակի անհրաժեշտություն է: Սերժ Սարգսյանը միաժամանակ կարևորել է խոշոր ծրագրերին զուգահեռ քաղաքի ամենօրյա խնդիրներով ակտիվ զբաղվելը: Քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի ջանքերն այդ ուղղությամբ բարձր գնահատելով և նշելով, որ մայրաքաղաքում դրական փոփոխություններն ակնառու են, Հանրապետության նախագահն ընդգծել է, որ սկսած աշխատանքը՝ բակերի բարեկարգման, քաղաքի կանաչապատման, մաքրման ուղղությամբ պետք է մեծ եռանդով շարունակել և ավարտին հասցնել:

Այսօր լրանում է Չեռնոբիլյան աղետի 27 տարին: 2004-ից ԱՊՀ երկրներում այս օրն անց է կացվում Ռադիացիոն աղետների ու վթարների միջազգային օր:

1986-ի ապրիլի 26-ին ԱԷԿ-ի 4-րդ էներգաբլոկի պլանային կանգնեցման ու փորձարկման հետևանքով պայթյուն ու հրդեհ եղավ: Այդ վթարը ամենախոշորն էր ատոմային էներգետիկայի տեխնածին վթարների պատմության մեջ: Վթարի  այսպես կոչված, “ակտիվ փուլը” տևեց 10 օր: Փորձագետների տվյալներով, վթարի հետևանքով արտանետվել է  շուրջ 50 մլն կյուրի ռադիոակտիվ նյութ, ինչը հավասարազոր է  Հիրոսիմայի վրա 1945-ին նետված  ատոմային ռումբի 500-ապատիկի պայթյունի: Ռադիոակտիվ աղտոտման ենթարկվեց  նախկին ԽՍՀՄ-ի  155 հազար քմ տարածք` 6 945 000 բնակչությամբ: Մինչ օրս այդ տարածքներում բնակվում է 5 մլն մարդ: Վթարի օրը ճառագայթման մեծ չափաբաժիններ ստացան աշխատակազմի 600 անդամներ.մի քանի ամսում նրացից 28 մահացավ ճառագայթային հիվանդությունից:  Ճառագայթահարվեցին նաև վթարի հետևանքները մեկուսացնող  600 հազար մարդիկ:

Ռադիոակտիվ տարրերի արտանետումները դադարեցին միայն 1986-ին կառուցված “ծածկով”: Այդ օրվանից 4-րդ էներգաբլոկը գտնվում է սարկոֆագի տակ, որի ներքո դեռևս 180 տ թույլ հարստացված ուրան- 235 կա, ռադիոակտիվ մետաղ, բետոն , ապակենման զանգված, ինչպես նաև 35 տ ռադիոակտիվ փոշի` ընդհանուր` 2 մլն կյուրի ակտիվությամբ:

2009-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադան  համապետական օրենք ընդունեց Չեռնոբիլյան ԱԷԿ-ը  շահագործումից հանելու  ու “Ծածկը” էկոլոգիապես անվտանգ համակարգի վերածելու վերաբերյալ: Օրենքն ուժի մեջ մտավ 2010-ի հունվարի 1-ին: Չեռնոբիլյան ԱԷԿ-ը ամբողջովին  պետք է վերացվի 2065-ին:

Երեկ Ստամբուլում` Թաքսիմ հրապարակում  մի խումբ մարդիկ, այդ թվում և թուրքեր, հարգել են Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը: Նրանք կրել են ապրիլի 24-ին  ձերբակալված հայ մտավորականների նկարները: Ակցիան, սակայն, առանց միջադեպերի չի անցել:

Ուշադրություն

Ապրիլի 25-ին` գիշերը,  Արարատյան դաշտում և նրա նախալեռներում  սպասվում է ջերմաստիճանի անկում, օդում մինչև 0…+3 °C,  Վայոց ձորի նախալեռներում մինչև 0°C, հողի մակերևույթին՝ համապատասխանաբար 0°C, առանձին  ցածրադիր գոգավոր տարածքներում մինչև -2°C:

 ՀՀ տարածքում`    

Ապրիլի 25-ից 29-ը սպասվում է առանց տեղումների եղանակ: Քամին հյուսիս-արևելյան` 2-7մ/վրկ: Օդի ջերմաստիճանը ապրիլի 26-ից 29-ը  կբարձրանա 7-9 աստիճանով:

Երևանում`

Ապրիլի 25-ից 29-ը սպասվում է առանց տեղումների եղանակ:

Փարիզում անցկացվող շախմատի Այլոխինի հուշամրցաշարի երկրորդ տուրում Լևոն Արոնյանը սպիտակներով հաղթեց ռուսաստանցի Վլադիմիր Կրամնիկին: Մրցակիցները կատարեցին 53 քայլ: Մեր երկրի ներկայացուցիչն առաջին հաղթանակը տարավ մրցաշարում: