ՀՅԴ անդամ. Ռուսաստանը պետք է կողմնորոշվի Հարավային Կովկասում ռազմավարական գործընկերոջ հարցում

Giro-Manoyan-14Ռուսաստանը պետք է կողմնորոշվի Հարավային Կովկասում ռազմավարական գործընկերոջ հարցում: Նման կարծիք NEWS.am-ի թղթակցին հայտնել է «Հայ դատի» գրասենյակի և քաղաքական հարցերով ՀՅԴ ղեկավար Կիրո Մանոյանը՝ մեկնաբանելով Ռուսաստանի արտգործնախարարության մամուլի քարտուղար Ալեքսանդր Լուկաշևիչի հայտարարությունը:

«Սա և նախկինում արված բազմաթիվ հայտարարություններ անհանգստացնում են Երևանին, քանի որ պետք է տրամաբանություն լինի Հայաստանի և Ադրբեջանի հանդեպ միևնույն մոտեցման մեջ»,- ընդգծել է Մանոյանը՝ հավելելով, որ Երևանը Մոսկվայի հետ հարցը պետք է քննարկման բարձրացնի: Մանոյանն ուշադրություն է դարձրել, որ 2008թ.-ին Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի այցի ընթացքում Բաքվում երկու երկրների միջև ստորագրվեց Բարեկամության և ռազմավարական համագործակցության մասին հռչակագիր:

Նշենք, որ Ռուսաստանի ԱԳՆ մամուլի քարտուղար Ալեքսանդր Լուկաշևիչը հայտարարել էր Ադրբեջանի՝ Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկեր լինելու մասին: Միևնույն ժամանակ պաշտոնական անձինք բազմիցս նշել են Մոսկվայի և Երևանի միջև հարաբերությունների ռազմավարական բնույթի մասին:

 

Խուճապային իրավիճակ Գորիսում, որը կարող է «պատերազմի» հանգեցնել. Լևոն Մութաֆյան

լիսկա1

Ֆեյսբուքյան ակտիվ օգտատեր, թատերագետ Լևոն Մութաֆյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

“Հունիսի 8-ին տեղի ունենալիք քաղաքապետի ընտրություններին շատ քիչ ժամանակ է մնացել, ու Գորիսում ժամ առ ժամ լարվում են կրքերը: Ինչպես գիտենք, ֆավորիտ հանդիսացող Տիգրան Կարապետյանը որոշակի ճնշումների ներքո հանել է իր թեկնածությունը, ու այսօր մնացել է երկու թեկնածու՝ Հրայր Յոլյանը և Վաչագան Ադունցը: Ընտրությունների «գլխավոր դիրիժոր» կարգված Սուրիկ Խաչատրյանը՝ Լիսկան, խուճապի ու տագնապի մեջ է: Գորիսեցիներից շատ-շատերը հայտարարել են, որ ի հեճուկս նախկին մարզպետի ու Գորիսի «տիրոջ», նրանք իրենց ձայները տալու են Հրայր Յոլյանին, իսկ մի մասն էլ պատրաստվում է «դեմ» քվեարկել երկու թեկնածուին էլ: Հենց այս հանգամանքն էլ լարել է իրավիճակը: Այսօր առավոտվանից, ինչպես տեղեկացնում են Գորիսի մեր աղբյուրները, մի շարք ընտրական տեղամասեր, ՀՀԿ գրասենյակը վերածվել են «մարտական կենտրոնների»: Առավոտվանից, գրեթե անթաքույց, Լիսկայի հանձնարարությամբ ընտրակաշառք է բաժանվում՝ 30 հազար դրամի չափով: Լիսկայի «տղաները» գնում են մարդկանց տները, համոզում, անգամ սպառնում ու բերում «կենտրոններ»՝ ընտրակաշառք ստանալու: Ողջ քաղաքում շրջում են Լիսկայի «ջոկատայինները», կոչեր հնչեցնում, որ եթե ձայն չտան Լիսկայի թեկնածուին, քաղաքի վիճակը շատ վատ կլինի, իշխանությունները երես կթեքեն Գորիսից: Առավել համառներին էլ սպառնում են, որ կզրկվեն իրենց աշխատանքից, կկորցնեն շատ բան…

Սա խոսում է Սուրիկ Խաչատրյանին պատած խուճապի մասին, որովհետև իր թեկնածուի պարտությունը համազոր կլինի իր պարտության, նա կկորցնի իր շատ հենարաններ: Իսկ նրան պետք է հաղթանակ, որպեսզի իշխանություններին համոզի, որ դեռ ուժ ունի և կարողէ գորիսեցիներին իր բռան մեջ պահել: Որոշ աղբյուրներ պնդում են, որ ընտրությունների ելքով է պայմանավորված Լիսկայի հետագա պաշտոնի ստանձնումը: Նրան խոստացել են շատ բարձր պաշտոն մաքսային կառավարման համակարգում: Եվ հիմա, հանուն իր պաշտոնի, Լիսկան կրքեր է բորբոքում Գորիսում, մարդկանց հանում իրար դեմ, դիմում ամենաանթույլատրելի մեթոդների՝ այսպես նաև հարվածի տակ դնելով իր թեկնածուին, որը, ըստ գորիսեցիների, իր որակական հատկանիշներով շատ է տարբերվում հանցագործությունների մեջ թաթախված Լիսկայից… Գորիսեցիներից շատերի զայրույթը գագաթնակետին է հասել, արդեն կրքեր են եռում, ոմանք պատրաստվում են անգամ բռունցքների դիմել, եթե շարունակվեն իրենց վրա ճնշումները”:

 

Անկախ

Մականունավոր պատգամավորներ. մեր հասարակության հայելին

մականունավորներԱզգային ժողովում մականունավոր պատգամավորների պակաս չի զգացվում, չնայած, մինչ խորհրդարանական ընտրությունները, Հանրապետական կուսակցությունը, օրինակ, հայտարարում էր, որ իր համամասնական ցուցակում գործարար-մականունավոր պատգամավորներ չեն լինի: Համամասնական ցուցակի առումով, իհարկե, խոստումը պահպանվեց, սակայն հանրապետական մականունավորները խորհրդարան ներխուժեցին մեծամասնական ընտրակարգով: Բայց միայն հանրապետականը չէ, որ պատիվ ունի մականուններով պատգամավորներ ունենալու Ազգային ժողովում: «Բարգավաճ Հայաստան»-ում նույնպես դրանց թիվը բավականին մեծ է:

Սկսենք հանրապետականներից:

загруженноеՀՀԿ խմբակցության ամենակարկառուն մականունավորներից է թիվ 7 ընտրատարածքից մեծամասնական ընտրակարգով պատգամավոր ընտրված Սամվել Ալեքսանյանը՝ Լֆիկ Սամոն: Նրա մականունը բացատրվում է ժամանակին կրծկալի վաճառքով զբաղվելու հանգամանքով: Սամվել Ալեքսանյանը, բացի մականունավոր լինելուց, նաև Հայաստանի ամենախոշոր օլիգարխներից է և որևէ առնչություն չունի երկրի օրենսդիր մարմնի գործունեության հետ: Նրա ներկայությունն Ազգային ժողովում զուտ խորհրդանշական բնույթ ունի:

Մականունավոր պատգամավորներից մեկն էլ թիվ 33 ընտրատարածքից պատգամավոր ընտրված Աշոտ Աղաբաբյանն է` նույն ինքը Բուռնաշը: Սակայն, ի տարբերություն Լֆիկի, Բուռնաշի մականունը բոլորովին այլ պատմություն ունի: Այն կապված է Արցախյան պատերազմում նրա գործունեության հետ:

12568Պատգամավորը պատմել է, որ պատերազմի տարիներին, երբ իրար հետ կապ էին պահում ռացիաների միջոցով, անունների փոխարեն կապ հաստատելուց առաջ թվեր էին ասում: Մարտական ընկերներից մեկն էլ առաջարկում է նրա անունը «Բուռնաշ» դնել, քանի որ այդ տարիներին Աշոտ Աղաբաբյանը նման է եղել «Անորսալի վրիժառուներ» ֆիլմի Բուռնաշին կերպավորող դերասանին:

Պատերազմական տարիներից ձեռք բերված մականունով Ազգային ժողով է եկել նաև հանրապետական Առաքել Մովսիսյանը՝ Շմայսը: Նրան տվել են այս մականունը, քանի որ միակն է եղել, որ ունեցել է գերմանական արտադրության «Շմայսեր» տեսակի ինքնաձիգ:

000000000000-420x279Իհարկե, չպետք է ուրանալ Արցախյան պատերազմում նրա մասնակցությունը, բայց չենք էլ կարող չնշել, որ Շմայսը խորհրդարանում հայտնի է իր, մեղմ ասած, ոչ բարեկիրթ վարքով ու պահվածքով: Ինչ վերաբերում է օրենսդիր գործունեությանը, ապա ակնհայտ է, որ նա դրանից ընդհանրապես գլուխ չի հանում:

1371012845,128Իր ագրեսիվ ու անպարկեշտ վարքով խորհրդարանում մշտապես աչքի ընկնող մականունավորներից մեկն էլ Մհեր Սեդրակյանն է՝ Թոխմախի Մհերը, որը բացի մականունավոր լինելուց` հայտնի է նաև որպես թաղային հեղինակություն և քրեաօլիգարխիկ կերպար:

Նրա ֆոնին բավականին մեղմ ու անշառ կերպարանքով է հանդես գալիս մեկ այլ մականունավոր հանրապետական՝ Համլետ Հարությունյանը, որին ուղղակի Բառադի Համո են կոչում: Ասում են՝ նա իր մականունը «վաստակել է» հենց իր «բառադի» պահվածքի համար:

Հանրապետական խմբակցության պատգամավորների մի փունջ էլ առանձնանում է բիզնեսներից ձևավորված մականուններով՝ Աշոտ Արսենյան՝ Քլոս կամ ուղղակի Ջերմուկի Աշոտ: Այս պատգամավորը «Ջերմուկ գրուպի» նախագահն է և լուրջ կարողության տեր գործարար, որը խորհրդարանում է հայտնվել, համենայն դեպս, ոչ օրենսդիր գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով:

914Արտակ Սարգսյան կամ «ՍԱՍ»-ի Արտակ. հայտնի «ՍԱՍ գրուպ» ընկերության սեփականատերն է, որը պատգամավոր է ընտրվել թիվ 4 ընտրատարածքից` մեծամասնական կարգով: Հետաքրքիր է, որ այս հաջողակ գործարարը, ինչը չի կարելի ասել նրա օրենսդրական գործունեության մասին, «ՍԱՍ գրուպ» ընկերությունը հիմնադրել է 1997 թ., երբ ընդամենը 24 տարեկան էր:

ՄԱՊ-ի Ալիկը կամ Ալեքսան Պետրոսյանը 2003-ին խորհրդարան է եկել ՕԵԿ-ով, ապա ՕԵԿ-ի վատ ժամանակներում լքել խմբակցությունը՝ անցնելով ՀՀԿ-ի շարքերը: Հիշեցնենք, որ Mapi_AlikՄԱՊ-ը կոնյակի, գինու, պահածոների արտադրությամբ զբաղվող խոշոր ընկերություն է: Ի դեպ, ՄԱՊ-ը հապավում է, որը բացելով՝ մեր առջև հառնում է պատգամավորի որդին՝ Մակար Ալեքսանի Պետրոսյանը, որն էլ հանդիսանում է այդ ընկերության տնօրենը:

Թիվ 22 ընտրատարածքից պատգամավոր ընտրված Մանվել Բադեյանը՝ Եվրոստանի Մանվելը, իր անունը ստացել է որպես «Եվրոստան-ույուտ» ընկերության հիմնադիր-տնօրեն: Ի տարբերություն մյուս գործարար-մականունավոր պատգամավորների` Բադեյանի ձայնը երբեմն-երբեմն խորհրդարանում լսվում է, չնայած ոչ օրենսդրական գործունեության շրջանակներում:

4674271400318866Վերջին շրջանում նրա անունը մեծ աղմուկ հանեց՝ կապված եզդի համայնքի ներկայացուցիչների հասցեին արված վիրավորական արտահայտությունների հետ:

Դերժավայի Արկադին՝ Արկադի Համբարձումյանը, խորհրդարանում է հայտնվել Լոռու մարզի թիվ 29 ընտրատարածքից: Նա այդ անվան համար պարտական է իր մեծահարուստ հորը՝ «Դերժավա-Ս» ՍՊԸ-ի «Լաքոստ» ֆիրմային խանութի, «Սլավգրուպի» սեփականատեր Ստանիսլավ Համբարձումյանին: Անձամբ ինքը՝ Դերժավայի Արկադին, Սպիտակ քաղաքում թռչնաբուծական խոշոր ֆաբրիկա է կառուցում՝ փորձելով հետ չմնալ հորից:

արման-Սահակյան1Արման Սահակյանը՝ Սովռանոյի Արմանը, պատգամավոր է ընտրվել Գյումրիի թիվ 35 ընտրատարածքից: Այս երիտասարդ գործարար պատգամավորը, որն արմատներով Ջավախքից է, 2010 թ. Գյումրիում ճանաչվել է «Տարվա մարդ»: Իսկ թե 2012-ից գյումրեցիների կողմից գործուղվելով խորհրդարան` ինչ է արել Հայաստանի երկրորդ քաղաքի համար, հայտնի չէ: Համենայն դեպս, խորհրդարանում երբևէ աչքի չի ընկել իր ակտիվությամբ: Միգուցե արել է, բայց որպես «Սովռանո», «Մեդիա Սթայլ», «Վիդիս Դիսթրիբյուշն», «Իդեա Լաբ» ՍՊԸ-ների հիմնադիր-նախագահ կամ որպես «Philip Morris International» ընկերության հայաստանյան պաշտոնական ներկայացուցիչ:

Պիվի-Հակոբ-Հակոբ-Հակոբյան

Հանրապետական երկու Հակոբ Հակոբյանների բախտը բերել է մականուն ունենալու համար, քանի որ երկու միանման անուն-ազգանուն ունենալը մի փոքրիկ խորհրդարանում հեշտ բան չէ: Եվ այսպես, Հակոբ Հակոբյաններից մեկին ճանաչում են որպես Պիվի Հակոբ, մյուսին՝ Թունելի Հակոբ:

Առաջինը «Կիլիկիա» գարեջրի գործարանի սեփականատերն է, իսկ երկրորդը՝ «Արփա-Սևան» ԲԲԸ-ի սեփականատերը, շուրջ 20 տարի աշխատել է «Արփա-Սևան» շինտրեստում և զբաղվել թունելագործությամբ:hakob_hakobyan

Սակայն պետք է նշել, որ վերոնշյալ բոլոր մականունավոր գործարար պատգամավորները պատգամավորական մանդատը վերցնելուն պես միանգամից «հրաժարվել» են իրենց ՍՊԸ-ներից, ՓԲԸ-ներից ու ԲԲԸ-ներից՝ միանգամայն ձեռնունայն լծվելով օրինաստեղծ աշխատանքին:

ՀՀԿ խմբակցության ներսում կան նաև պատգամավորներ, որոնք իրենց մականունները ձեռք են բերել նոր ժամանակներում: Օրինակ՝ Արտաշես Գեղամյանը՝ Դհոլը, իր մականունը ստացավ անձամբ Սերժ Սարգսյանից 2008 թ. նախագահական ընտրությունների ժամանակ, երբ վերջինս նրան դատարկ դհոլ անվանեց:

Հավերժ երիտասարդ հանրապետական Կարեն Ավագյանը ձեռք բերեց Փուչիկ մականունը՝ Հանրապետության հրապարակում ՀՀԿ սպիտակ փուչիկների պայթյունի հայտնի դեպքից հետո: Դե իսկ Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի աներձագ պատգամավորը Աներձագ էլ մնաց՝ այդպես էլ չկարողանալով հանրության կողմից ընկալվել որպես պատգամավոր Ռոբերտ Սարգսյան: Ի դեպ, նման ճակատագրի արժանացած մի պատգամավոր էլ Ռոբերտ Քոչարյանի խնամի Վոլոդյա Բադալյանն է, որին նույնպես այլ կերպ, քան Խնամի Վալոդ, շրջապատում չկարողացան ընդունել:

Հանրապետականի հարուստ ցուցակը եզրափակենք Նավոյով (Նահապետ Գևորգյան), Մխիկով (Արմեն Մխիթարյան) և Չախկալով (Արթուր Ստեփանյան):

153497Որպես անկախ ու անկուսակցական պատգամավոր հանդես է գալիս Արայիկ Գրիգորյան՝ Ավշարի Արայիկը, որը նախորդ երկու գումարումների Ազգային ժողովում պատգամավոր է եղել ՀՅԴ համամասնական ցուցակով, իսկ 2012-ի մայիսին՝ մեծամասնականով թիվ 18 ընտրատարածքից: Նա իր մականունը ստացել է՝ որպես «Ավշարի գինու գործարան» ընկերության սեփականատեր:
Մականունավորների պակաս չի զգացվում նաև այլընտրանքային «Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցությունում, որը գլխավորում է ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանը՝ իր հայտնի Դոդի Գագո մականվամբ:

Բավականին ռոմանտիկ ձևով է իր մականունը ներկայացրել ԲՀԿ-ական Ռուբեն Գևորգյանը՝ Ծաղիկ Ռուբոն, որը լրատվամիջոցներից մեկին տված հարցազրույցում ասել է. «Խորը ներս ունեցող, հոգում թախիծ և արցունք պարունակող, կյանքի դաժան և դառը փորձերով անցած, 1-ej-mejtexi-lur5-e1290001523226-400x249ուժեղ և հզոր մարդու մականուն, որը իմն է, և որից երբեք չեմ հրաժարվի: Իմ բոլոր բանաստեղծությունների մեջ մտքերս ու խոհերս արտահայտել եմ ծաղկի միջոցով, այդտեղից էլ առաջացել է իմ մականունը»: Սակայն իրականում Ծաղիկ Ոուբոյի անունը կապված է ծաղկի վաճառքով զբաղվելու հետ:

ԲՀԿ-ական պատգամավոր Կարո Կարապետյանը՝ Յուվեցի Կարոն, որը վերջին ժամանակներս աչքի ընկավ իր փեսայի «քաջագործություններով» (իհարկե, նմանատիպ

1207

քաջագործությունների հեղինակ է նաև ինքը), իր մականունը ստացել է ծննդավայրից՝ Արարատի մարզի Շահումյան համայնքից, որը նախկինում կոչվել է Յուվա: Ի դեպ, Յուվեցի Կարոյի հայրը նույնպես եղել է պատգամավոր, սակայն ՀՀԿ-ի կողմից:

Հարություն Ղարագյոզյան՝ Կարամելի Հարութ: Այս պատգամավորը տարիներ առաջ ղեկավարել է հրուշակեղենի գործարանը, որը կարամել էր արտադրում: Չնայած այն հանգամանքին, որ Կարամելի Հարութը երբևէ խորհրդարանում աչքի չի ընկել իր ակտիվությամբ, նրան հաջողվել է շուրջ 24 տարի մանդատ զբաղեցնել Ազգային ժողովում՝ սկսած հին և բարի Գերագույն խորհրդի ժամանակներից:

Նա հաջողությամբ «Հանրապետություն» խմբակցությունից թռիչք է կատարել դեպի «Երկրապահ» պատգամավորական խումբ, ապա «Միասնություն» խմբակցություն, որտեղից էլ՝ ՀՀԿ և ի վերջո հանգրվանել ԲՀԿ-ում:

загруженное (1)ԲՀԿ-ական մեկ այլ պատգամավոր էլ՝ Գրիգորի Մարգարյանը, Բելաջիոյի Գրիշ մականունը ստացել է հայտնի «Բելաջիո» ռեստորանային համալիրից, սակայն այս պատգամավորի ունեցվածքն ամենևին էլ այդ ռեստորանով չի սահմանափակվում:

Արշակ Մխիթարյանը՝ Բրիլիանտի Արշակը, իր անունը վաստակել է ոսկու և ադամանդի բավական հաջոզ բիզնեսից: Նա «Դայմոնդ Հաուզ» ընկերության սեփականատերն է: Նշենք, որ այս պատգամավորը նույնպես խորհրդարանի հնաբնակներից է, 2003 թվականից: Սկզբում` որպես ՕԵԿ-ական, ապա ԲՀԿ-ական: Սակայն իր 11-ամյա պատգամավորական գործունեության ընթացքում նա, բացի կոճակ սեղմելուց, գրեթե ոչինչ չի արել:

Մելիք-600x406Մելիք Մանուկյանը՝ Շշի Մելոն, «Սարանիստ» ընկերության հիմնադիր սեփականատերն է, որը զբաղվում է շշերի արտադրությամբ: Նա նույնպես ՕԵԿ-ական կադրերից է, սակայն անցել է ԲՀԿ-ի շարքերը:

ԲՀԿ-ական Աբրահամ Մանուկյանն էլ Հայկոպի Աբոն է: Այս խոշոր գործարարն իր կարիերան սկսել է կոշկակարությունից, իսկ 1991-2003 թթ. եղել է Հայկոոպի Երևանի միջշրջանային ունիվերսալ մանրամեծածախ բազայի փոխտնօրենը, հետո տնօրենը, ապա` գլխավոր տնօրենը: Մականունն էլ գալիս է այդտեղից:

Իսկապես, այս պատգամավորներից յուրաքանչյուրն իր մականվամբ և կենսագրությամբ մի իսկական պատմություն է, որը դետեկտիվ ժանրի գրողների համար սցենարի հիանալի նյութ կարող է դառնալ:

Այս մարդիկ նաև մեր մի մասնիկն են, մեր իրականության արտացոլանքն ու մեր հասարակության հայելին, որտեղ երևում է 5000 դրամով իր խիղճն ու ձայնը վաճառող քաղաքացու իրական կերպարը:

 

Անկախ

 

ԱԳՆ մամլո խոսնակ Տիգրան Բալայանի մեկնաբանությունը Հալեպում իրավիճակի վերաբերյալ

տիգրան բալայանԽստորեն դատապարտում ենք վերջին օրերին Հալեպ քաղաքի, հայաբնակ Նոր Գյուղ թաղամասի ռմբակոծությունները, որոնք մարդկային զոհերի և ավերածությունների պատճառ են դարձել։

Համոզված ենք, որ սիրիական ճգնաժամի հանգուցալուծման առաջընթացի գլխավոր նախապայմանը բռնությունների անհապաղ դադարեցումն է:

21 Ինքնաբացարկ ԲՀԿ-ի ցուցակից. Տիգրան Ներսիսյանը ԱԺ պատգամավոր , իսկ ՀՀԿ-ից` Վազգեն Կարախանյանը

ԱԺ,հանրապետականներԱյսօր գումարած հերթական նիստում ՀՀ կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովն ուժը կորցրած է ճանաչել «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համամասնական ընտրակարգով ընտրական ցուցակում ընդգրկված պատգամավորի թեկնածուներ Սայեն Հայրապետյանի, Գայանե Հարությունյանի, Էդիկ  Կարախանյանի, Վահան Ղոչիկյանի, Հակոբ Նազարյանի, Գրիգորի Գրիգորյանի, Արփինե Հայրապետյանի, Հարություն Կարապողոսյանի, Էդուարդ Սահակյանի, Սմբաթ Սիմոնյանի, Նազիկ Ավդալյանի, Գեղամ Նազարյանի, Նապոլեոն Ազիզյանի, Ժորա Սահաբալյանի, Մարինա Մարգարյանի, Ռուստամ Մախմուդյանի, Օվչի Ամոյանի, Սմբատ Եղիազարյանի, Գրիգոր Առաքելյանի, Զարինե Ղազինյանի և Աշոտ Ոսկանյանի գրանցումները`  հիմք ընդունելով նրանց կողմից ներկայացված ինքնաբացարկի մասին դիմումները:

Հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի` «Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավոր Գրիգոր Գրիգորանի պատգամավորական լիազորությունները դադարած համարելու մասին» արձանագրությունը` ՀՀ կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը կազմել է արձանագրություն` պատգամավորի մանդատը «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության ընտրական ցուցակի հերթական հաջորդ թեկնածու Տիգրան Ներսիսյանին տալու վերաբերյալ:

ՀՀ կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը կազմել է մեկ այլ արձանագրություն` Ազգային ժողովի համամասնական ընտրակարգով Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ընտրական ցուցակից ընտրված և լիազորությունները վաղաժամկետ դադարած պատգամավոր Մարտին Սարգսյանի մանդատը կուսակցության ընտրական ցուցակի հերթական հաջորդ թեկնածու Վազգեն Կարախանյանին տալու վերաբերյալ:

 

ՀՅԴ Եվրոպայի հայ դատի հանձնախումբը դատապարտում է

ՀՅԴՍուրիոյ քաղաքացիական պատերազմի սկիզբէն իսկ, Հալէպի հայկական համայնքը, գտնուելով կառավարական եւ ընդիմմութեան ուժերուն ընդհարումի գօտիին միջեւ, մինչեւ այսօր կ’ապրի ծանր օրեր, տալով տասնեակներով զոհեր, հարիւրաւոր վիրաւորներ, ինչպէս նաեւ կրելով հսկայական վնասներ համայնքային եւ սեփական կառոյցներու: Վերջին շրջանին կացութիւնը վատթարացած է, քանի շրջանին մէջ, կառավարութեան դէմ հակադրուող ուժերը, Ալ Քայիտայի հետ կապակցութիւն ունեցող ուժերն են:

Կասկածէ վեր է թէ ծայրայեղական ընդիմադիր այս ուժերը, զինուած Թուրքիոյ  կողմէ եւ մուտք գործած Թուրքիայէն, իբրեւ իրենց հիմնական թիրախը ընտրած են յարձակումները անզէն ժողովուրդին վրայ, քաղաքներու եւ գիւղերու մէջ: Կարճ ժամանակ առաջ, մուտք գործելով Թուրքիայէն, յարձակեցան հայաբնակ Քեսապին վրայ, պատճառ դառնալով որ ամբողջ բնակչութիւնը տեղահանուի եւ ապաստան գտնէ Լաթաքիիոյ մէջ: Վերջին օրերուն նոյն ուժերը, մուտք գործելով նորէն Թուրքիայէն, սկսած են անդադար հրթիռակոծումը Հալէպի հայկական թաղամասերուն եւ յատկապէս Նոր Գիւղի շրջանը:

Ինչպէս կը տեղեկացնեն մամլոյ սպասարկութիւններ եւս, Նոր Գիւղի անդադար այս հրթիռակոծումը, ծայրայեղական ուժերուն կողմէ, վտանգի ենթարկած է բնակչութեան կեանքը իսկ մեծ վնասներ հասցուցած՝ հայկական եկեղեցիներու, դպրոցներու, ակումբներու, բնակարաններու եւ գործատուներու, որոնք ամբողջութեամբ կամ մասամբ քանդուած են, պատճառելով անզէն եւ խաղաղ բնակչութեան տեղահանումը եւ ապաստան գտնելը Լաթաքիա, ուր արդէն խճողուած են Քեսապի փախստականները:

Նկատի ունենալով ստեղծուած կացութիւնը, Սուրիահայութեան Շտապ Օգնութեան եւ Վերականգման Մարմինը, յայտարարած է Հալէպի հայկական թաղամաս Նոր Գիւղը իբրեւ ԱՂԷՏԵԱԼ ԳՕՏԻ:

Հ.Յ.Դ. Եւրոպայի Հայ Դատի Յանձնախումբը, կը դատապարտէ շարունակական այս յարձակումները Սուրիոյ հայ ազգաբնակչութեան դէմ: Անկասկած՝ ծայրայեղական այս ուժերը կը նկատեն այժմ, իբրեւ իրենց հիմնական թիրախը կը նկատեն հայաբնակ շրջանները եւ որոնք անտարակոյս կը քաջալերուին երրորդ երկիրներու կողմէ եւ յատկապէս Թուրքիայէն, ուր եւ կը զինուին այս ուժերը եւ ունին արտօնութիւնը մուտք գործելու Սուրիոյ սահմաններէն ներս, հակառակ Թուրքիոյ անհիմն պնդումներուն որ ինք ոեւէ մեղսակցութիւնը չունի:

Կոչ կ’ուղղենք Եւրոպական Միութեան, որ այլեւս ժամանակն է փոխելու իր որդեգրած կեցուածքը մինչեւ այսօր եւ դատապարտելու բուռն կերպով այս յարձակումները եւ ճնշելու Թուրքիան որ դադարեցնէ ոճրագործ այս ուժերու զինումը եւ ուղարկումը Սուրիա, յարձակումներ կատարելու համար հայաբնակ շրջաններու վրայ: Կոչ կ’ուղղենք բոլոր պետութիւններուն եւ յատկապէս անոնց որոնք կը սատարեն ընդիմութեան ուժերուն, որ միջամտեն եւ պահանջեն ծայրայեղական այդ ուժերէն, դադարեցնելու իրենց յարձակումները հայաբնակ շրջաններուն վրայ: Այն պետութիւնները, որոնք պիտի չառնեն նման նախաձեռնութիւններ պիտի կրեն բարոյական պատասխանատուութիւնը հակահայ այս գործողութիւններուն եւ բոլոր ոճիռներուն որ կը կատարուին ծայրայեղական այս ուժերուն կողմէ:

Կոչ կ’ուղղենք Սուրիոյ իշխանութիւններուն, որ դիմեն անմիջական միջոցառումներու, ապահովելու անզէն ժողովուրդին ֆիզիքական ապահովութիւնը, որուն տենչանքն է իր գիւղերուն եւ թաղամասերուն մէջ ապրելու խաղաղութեամբ եւ կեանքի ու ինչքի ապահովութեամբ:

Հայ ժողովուրդը որ ենթարկուած է ցեղասպանութեան թուրքիոյ կողմէ, դիմագրաւած է մեծ աղէտներ, սակայն այսօր ոտքի է եւ կենդանի, պիտի չ’արտօնէ ոեւէ նոր զանգուածային յարձակումներու ծրագրի իրագործումը Սուրիոյ մեր հայրենակիցներուն դէմ, եւ պիտի հակազդէ համապատասխանօրէն ամբողջ աշխարհի մէջ, ապահովելու համար Սուրիոյ հայութեան անվտանգութիւնը:

Հ.Յ.Դ. Եւրոպայի Հայ Դատի Յանձնախումբի գրասենեակ    

Էլի մեր «ոխերիմ բարեկամը»

ալիև-պուտինԱյս էլ որերորդ անգամ ականատես ենք լինում, թե ինչպես է մեր ռազմավարական դաշնակիցը զինում մեր ոխերիմ թշնամուն (չխուսափենք այդ որակավորումից):

Ռուսաստանի ռազմատեխնիկական համագործակցության դաշնային ծառայության ղեկավար Կոնստանտին Բիրյուլինը մայիսի 24-ին հայտարարեց, որ ՌԴ-ն ավարտել է 100 հատ T-90C տանկերի մատակարարումը Ադրբեջանին, և հնարավոր է` նույն քանակով նոր խմբաքանակի մատակարարումը նույն երկրին:
Նշված տանկերը համարվում են հարձակողական բնույթի սպառազինություն: Եթե հաշվի առնենք, թե վերջին 20 տարում որ երկրին է Ադրբեջանն անընդհատ սպառնում պատերազմով, պարզ կդառնա, թե ում դեմ է ուղղվելու այդ զենքը…

Այո, առաջին անգամ չէ, որ ռուս-ադրբեջանական ռազմատեխնիկական «քիրվայության» ականատեսն ենք դառնում:

2012 թ. փետրվարի 10-ին տեղեկություն տարածվեց, թե 2011-ին Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության և «Ռոսօբորոնէքսպորտ» ընկերության միջև ստորագրվել է պայմանագիր` T90C մարտական տանկեր գնելու մասին: Դրանից հետո` 2013 թ. ամռանը, հայտնի դարձավ, որ մեր ռազմավարական դաշնակիցը 1 մլրդ դոլարի այլ հարձակողական սպառազինություն էլ էր վաճառել Ադրբեջանին. հիշում ենք 94 հատ նույն T90C տանկերի, մոտ 100 ՀՄՄ-3-ների, 18 «Սմերչ»-ների և այլ սարսափելի ու հզոր զենքերի մասին:
Ու հանկարծ, անցյալ տարվա օգոստոսին, երբ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը մեկօրյա այցով գտնվում էր Բաքվում, ռուսական «Ведомости»-ն գրեց, թե «Բաքվում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ Իլհամ Ալիևն առաջին անգամ բարձրաձայնեց Ադրբեջանին ռուսական զենքի վաճառքի ծավալները: Նրա խոսքով` գործարքների ընդհանուր ծավալը կազմում է շուրջ 4 մլրդ դոլար և աճի միտում ունի»:

Թվերը, մեղմ ասած, տպավորիչ են: Իսկ մայիսի 28-ին Սարդարապատի հուշահամալիրում ՀՀ-ում ՌԴ արտակարգ և լիազոր դեսպան Իվան Վոլինկինը ռուսական տանկերի նոր խմբաքանակը Ադրբեջանին մատակարարվելու վերաբերյալ ասում է, թե Ադրբեջանին զենք վաճառելը Ռուսաստանի համար զուտ կոմերցիոն գործարք է. «Դա կոմերցիոն հարց է, այստեղ քաղաքականություն չկա, և պետք չէ այս հարցերի վրա կանգ առնել, ես այստեղ որևէ կրիմինալ չեմ տեսնում, սարսափելի ոչինչ չկա: Հայաստանի հետ նույնպես մենք ունենք ռազմատեխնիկական հարաբերություններ, առևտուր, այստեղ առանձնահատուկ ոչինչ չկա»: Եվ հայկական կողմը հաճույքով մոռանում է, որ Ռուսաստանը, բացի կոմերցիոն շահերից, նաև Հայաստանի ռազմավարական դաշնակիցն է, ու անվտանգության հարցերում որոշակի պարտավորություններ ունի Հայաստանի նկատմամբ:
Եվ իզուր էին բոլոր նախադեպերի ժամանակ ռուս վերլուծաբանները, դիվանագետները կամ այլ տրամաչափի գործիչները փորձում համոզել ու «փաստարկել», թե դա կոմերցիոն հարց է, թե զենքի մատակարարումներն Ադրբեջանին հնարավորություն են տալիս Ռուսաստանին` պահել Ադրբեջանն իր ազդեցության ներքո և նվազեցնում են Բաքվի ռազմական գնումները միջազգային շուկաներում: Իզուր են համեմատում այն ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների վարած քաղաքականության հետ, որոնք մեծաքանակ ռազմական մատակարարումներ են կատարում հակառակորդներին` Եգիպտոսին ու Իսրայելին, Հունաստանին ու Թուրքիային և այլն: Իզուր, նման ջանքերի կարիք չկա, որովհետև հայ գործիչներն ու պաշտոնյաները Ռուսաստանի նման կեցվածքն ու գործելաոճն արդարացնում են ավելի ջերմեռանդորեն:
Թերևս ամենաանկեղծն այս հարցում պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանն է, որ ոչ թե շտապեց արդարացնել դաշնակցի արարքները, այլ պարզապես նշեց. «Որպես ռազմական գերատեսչության ղեկավար, իհարկե, ես չեմ կարող դրան նայել բարի աչքով, բայց ես նաև դա քննարկելու իրավունք չունեմ»:
ՀՀ պաշտպանության նախարարը նշում է, որ յուրաքանչյուր պետություն իր ռազմատեխնիկական համագործակցությունը կառուցում է իր պլանների ու քաղաքականության շրջանակներում, և «Ռուսաստանի Դաշնությունը, լինելով մեր ռազմավարական գործընկերը, անկասկած, առաջին հերթին, ուշադրություն է դարձնում մեր ռազմատեխնիկական հարցերին»: Բայց նա հավելում է, որ հայկական կողմը վերահսկում է իրավիճակը, իսկ Ռուսաստանի հետ Հայաստանը ռազմական և ռազմատեխնիկական համագործակցության ավելի քան բարձր մակարդակ ունի: Ուրիշ ի՞նչ կարող էր ասել նախարարը. հո չէ՞ր ասի, փախչենք` Ադրբեջանը, շնորհիվ մեր դաշնակցի, օրեցօր հզորանում է:

«Մանրուքներ», որոնք անչափ կարևոր են

Կարևոր է շեշտել մի քանի հանգամանք: Հայաստանն ու Ռուսաստանը ռազմավարական դաշինքի մասին պայմանագիր ունեն, և ռուսական կողմը Հայաստանին սպառնացող վտանգի դեպքում պարտավոր է ռազմական աջակցություն ցուցաբերել հայկական կողմին: Բացի այդ, Հայաստանը ՀԱՊԿ-ի անդամ է, և ՀԱՊԿ-ն էլ նույնպիսի պարտավորություններ ունի, բայց եթե ռազմական գործողություններ սկսվեն Արցախի դեմ, արդյոք ՀԱՊԿ երկրները և Ռուսաստանը մեզ օգնություն կտրամադրե՞ն…
Բացի այդ, ենթադրենք, որ Ռուսաստանը հույսը դրել է այն հանգամանքի վրա, որ եթե Ադրբեջանը ուզի էլ, չի հարձակվի ո՛չ Հայաստանի, ո՛չ էլ Արցախի վրա` վախենալով իրենից: Հնարավոր չէ՞, որ մի գեղեցիկ օր Ռուսաստանն ուղղակի ֆիզիկապես հնարավորություն չունենա Հայաստանին օգնելու, չէ՞ որ մենք ընդհանուր սահման չունենք:
Այս համատեքստում արժե դիտարկել մեկ այլ հանգամանք ևս. աշխարհի քաղաքական քարտեզին առաջին անգամ հայտնվելու` Ադրբեջանի անկախության օրվա առթիվ այդ երկրի նախագահ Ալիևն իր ելույթի գերակշիռ մասը «նվիրեց» Հայաստանին, արեց հայտարարություններ` նախազգուշացնելով «մութ ճակատագրի» մասին:

Եվ եթե ռուսական երկգլխանի արծիվը, որը նաև որոշակի ստորագրված պարտավորություներ ունի Հայաստանի նկատմամբ, հայացքը թաքցնում էր իր կողմից իր դաշնակցի թշնամուն վաճառված նորագույն տանկերի հետևում, որքան էլ որ տարօրինակ թվա, մեզ «օգնության» հասավ ԱՄՆ պետդեպարտամենտի պաշտոնական ներկայացուցիչ Ջեն Փսակին, որ մայսի 30-ին իր ամենօրյա բրիֆինգի ժամանակ Ալիևի հայտարարության կապակցությամբ նշեց. «Թույլ տվեք նախ ասել, որ սադրիչ հռետորությունն ու հայտարարությունները, որոնք հակասում են մեր սկզբունքներին, լարում են իրավիճակը տարածաշրջանում և վնասում խաղաղ գործընթացը»:
Մինչդեռ Հայաստանի հետ Ռուսաստանի, ոչ թե ԱՄՆ-ի ռազմավարական դաշնակցությունն է հուշում, որ Ռուսաստանն անհրաժեշտության դեպքում պարտավոր է հրաժարվել նաև իր ֆինանսատնտեսական շահերից, եթե դրանք ուղղակիորեն սպառնում են իր դաշնակցի անվտանգությանը: Իսկ այս վերջին գործարքները հաստատ սպառնում են. ապացույցը այդ գործարքներից հետո հայ-ադրբեջանական զորքերի շփման գծում հակառակորդի սադրանքներն ու արկածախնդրությունները:

Ուշադրություն հրավիրենք մի հետաքրքրաշարժ փաստի վրա էլ: 2009 թ. հետո, երբ մամուլում լուրեր տարածվեցին, որ ՌԴ-ն Հայաստանին փոխանցել է 800 մլն դոլարի զենք, Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն հանդես եկավ շատ կտրուկ հայտարարություններով: Նույնիսկ Ռուսաստանի դեսպանին կանչեցին բացատրություններ տալու:
Բայց այս էլ երրորդ անգամն է, որ Ադրբեջանին ռուսական կողմից զենքերի վաճառքի մասին է նշվում, այն էլ մեր երկրի ամբողջ պետբյուջեի չափ արժեք ունեցող գործարքների մասին, բայց ՀՀ-ից ոչ մի արձագանք չի լսվում:

Հանուն արդարության, սակայն, նշենք, որ մայիսի 29-ին ԱԺ-ում, երբ ՀՀ փոխարտգործնախարար Սերգեյ Մանասարյանին լրագրողները հարց տվեցին, թե ինչ է անում Հայաստանը, որպեսզի թույլ չտա այլևս նման մասշտաբով զենքի վաճառք, նա պատասխանեց, որ քայլեր արվում են, կան միջազգային պայմանագրեր, որոնց համաձայն` ֆիքսված է սպառազինության քանակությունը, և այդ ուղղությամբ բավական մեծ քայլեր իրականացվում և իրականացվելու են, որպեսզի բոլորը մնան պայմանագրերի շրջանակներում:

«Եթե Ռուսաստանը զենք է վաճառել երկրորդ, երրորդ երկրի, այդ թվում` ձեզ քաջ հայտնի երկրին, որի հետ մենք բարեկամ հարաբերությունների մեջ չենք, դրանից չպետք է եզրակացնել, որ մեր հարաբերությունները նվազել են, մեր ստրատեգիական գործընկերությունը չի գործում և այլն: Զուգահեռ պրոցեսներ են տեղի ունենում: Պետք չի շատ հասարակ ձևով նայել էս ամենին»: Իսկ այն հարցին, թե այդ դեպքում ինչ պետք է եզրակացնել այդ ամենից, փոխարտգործնախարարը պատասխանեց. «Ոչ մի բան: Եզրակացրեք, որ կյանքը շարունակվում է»:

Նախագահական ընտրությունները անցկացվեցին Ասադի և Ասադի միջև. արաբագետ

Սարգիս Գրիգորյան«Սիրիայում, կարելի է ասել, որ նախագահական ընտրությունները անցկացվեցին  Ասադի և Ասադի միջև, քանի որ  մյուս երկու թեկնածուները սիրիական հասարակության շրջանում չունեին այն վստահությունը և ճանաչվածությունը, որն ունի  Բաշար ալ-Ասադը», – այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ամփոփելով Սիրիայի նախագահական ընտրություններն` ասաց արաբագետ Սարգիս Գրիգորյանը, ընդգծելով, որ Սիրիայի նախագահական ընտրություններում  հաղթանակը ակնհայտ Բաշար ալ Ասադինն է. «Ասադը երրորդ անգամ կվերընտրվի, քանի որ հավաքել է  ձայների մեծամասնությունը»:

 

Ըստ արաբագետի` ընտրությունների հիմնական նպատակը գործող իշխանություններին լեգիտիմություն ապահովելն է, սակայն գլոբալ առումով դրանք դժվար թե որևէ բան փոխեն Սիրիայի հակամարտության պայմաններում:

Միջազգային հանրությունը ևս այս ընտրությունները միանշանակ չընդունեց.  «Ընտրությունների գնահատականները տարբեր եղան՝ Ռուսաստանը հայտարարել է, որ Սիրիայում նախագահական ընտրություններն օրինական են, իսկ ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտը  որակել է դրանք որպես խայտառակություն և կեղծ:  Պարսից ծոցի երկրները հայտնել են, որ գործող նախագահի հաղթանակն իրենց համար վստահելի արդյունք չէ: Թուրքիան, բնականաբար, հանդես կգա Ասադի դեմ և անօրինական կհամարի ընտրությունների արդյունքները»:

Գրիգորյանը ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքին, որ ընտրությունների ընթացքում ակտիվացան ռազմական գործողությունները. Ընդդիմադիրները ցանկանում էին կատարել իրենց խոստումը և թույլ չտալ ընտրությունների անցկացումը.   «Հայաբնակ թաղամասերում հրթիռակոծություն տեղի ունեցավ,  ցավոք եղան  զոհեր: Հալեպում տեղի ունեցած ակտիվությունը վկայում է, որ Սիրիայում չկա հակամարտող կողմերին բաժանող գիծ:  Հատկանշական է, որ Հալեպում նախագահական ընտրություններին նախորդած մի քանի օրվա ընթացքում տեղի ունեցող ռմբակոծությունները դատապարտեցին  անգամ  ընդդիմադիրները ,և նրանք  հայտարարեցին, որ   հրթիռակոծությունները ուղղված  չպետք է լինեն խաղաղ բնակչության դեմ»,-նշեց նա:

 

Անկախի այն հարցին, թե հնարավոր է արդյոք Ուկրաինայում տեղի ունեցող իրադարձությունները ազդեն Սիրիայում առկա իրավիճակի վրա, Սարգիս Գրիգորյանը պատասխանեց. «Այո՛, հնարավոր է, քանի որ գերտերությունների միջամտությունը և նրանց դիրքորոշումը շատ կարևոր է Ուկրաինայի և Սիրիայի հարցերում: Հնարավոր է, որ  Սիրիայի որոշ տարածքներ նույնպես ցանկանան անկախանալ, ինչպես  եղավ Ուկրաինայում: Խոսքը վերաբերում է Թուրքիային սահմանակից տարածքներին,  սակայն սա հեռահար ծրագիր է: Ճակատագրական հարցերը լուծվում են հենց Սիրիայի տարածքում: Սիրիայից դուրս որևէ ֆորմատով բանակցություններն արդյունք չտվեցին»:

Անկախ

Հայաստանը աջակցում է Ցեղասպանության 100-ամյակի միջոցառումների համակարգմանը համայն աշխարհում

 Ցեղասպանության 100-ամյակԱնցյալ շաբաթ երկու կարևոր համաժողովներ տեղի ունեցան Երևանում հաջորդ տարվա Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի միջոցառումների նախապատրաստության շրջանակում:

 

Մայիսի 26-ին կայացած առաջին հանդիպմանը ներկա էին Ցեղասպանության հարյուրամյակի հանձնախմբերի ներկայացուցիչներ աշխարհի 40 երկրներից, որոնք տեղեկացրեցին 2015 թվականի ապրիլի 24-ի իրենց առաջիկա ծրագրերի մասին: Այս առիթով ներկայացվեցին Հարյուրամյակի խորհրդանշանը և կարգախոսը` «Ես հիշում եմ և պահանջում»: Մասնակիցների համար համաժողովը եզակի հնարավորություն էր տեղեկատվության փոխանակման և միասնական ջանքերի համախմբման քննարկման առումով:

 

Մայիսի 27-ին տեղի ունեցած երկրորդ հանդիպումը համախմբեց Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումները համակարգող պետական հանձնաժողովի անդամներին, տարածաշրջանային հանձնախմբերի ներկայացուցիչներին և տասնյակ հայ դիվանագետների ու հոգևոր դասի բարձրաստիճան ներկայացուցիչների համայն աշխարհից: Պետական հանձնաժողովի կազմում են Հայաստանի և Արցախի ղեկավարությունը և սփյուռքի խոշորագույն հայկական կազմակերպությունների նախագահները:

 

Նախագահ Սարգսյանը հանդուգն քայլ կատարելով հայտարարեց, որ հրավիրել է Թուրքիայի նախագահին այցելելու Հայաստան 2015 թվականի ապրիլի 24-ին` Հայոց ցեղասպանության ճշմարտությանն առերեսվելու նպատակով: Անակնկալի գալով, թուրքական իշխանությունները դեռևս չեն պատասխանել այս մարտահրավերին: Հայաստանի նախագահը նաև տեղեկացրեց համաժողովի մասնակիցներին, որ հրավերներ է ուղարկել մի շարք պետությունների ղեկավարներին այդ օրն այցելելու Երևան: Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդն արդեն հաստատել է, որ մտադիր է մասնակցել Հայաստանում Ցեղասպանության հարյուրամյակի միջոցառումներին:

 

Պետական հանձնաժողովի անդամների ելույթներից հետո, Արգենտինայի, Ֆրանսիայի, Լիբանանի, Ռուսաստանի և Միացյալ Նահանգների ներկայացուցիչները հնարավորություն ունեցան հանդես գալու համաժողովում: Ինձ ևս խնդրեցին ելույթ ունենալ որպես Արևմտյան ԱՄՆ-ի Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի հանձնախմբի համանախագահ:

 

Ելույթս սկսեցի բացատրելով, որ աշխարհասփյուռ հայությունը չպետք է համակված լինի այն ակնկալիքով, թե արդյոք նախագահ Օբաման կներառի ցեղասպանություն բառը 2015 թվականի ապրիլի 24-ի իր «հիշատակման» ուղերձում: Հակառակ տարածված թյուրըմբռնման` Միացյալ Նահանգների կառավարությունը բազմիցս ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը, սկսած 1951 թվականից պաշտոնական փաստաթուղթ ներկայացնելով  Միջազգային դատարան, Ներկայացուցիչների պալատի 1975 և 1984 թվականների բանաձևերով և 1981 թվականի ապրիլի 22-ին նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի նախագահական հռչակագրով: Հետևաբար, խիստ անհրաժեշտություն չկա պնդելու, որ նախագահ Օբաման ևս ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը` բացի իր տված խոստումը հարգելու և սեփական պատիվը փրկելու համար:

 

Ես իմ ելույթում նաև առաջարկեցի, որ քանի Հայոց ցեղասպանությունը տևել է 1915-ից մինչև 1923 թվականը, ապա Հարյուրամյակի առթիվ նախատեսված միջոցառումները պետք է երկարաձգել 2015-ից մինչև 2023 թվականը: Սա իսկական մղձավանջ կլինի թուրքական կառավարության համար, որն ստիպված է լինելու դիմակայել Հարյուրամյակի ոչ թե մեկ, այլ ութ տարվա միջոցառումներին:

 

Քանի որ Հարյուրամյակը պատմական կարևոր իրադարձություն է, ուստի ես կոչ արեցի հայկական համայնքներին` կազմակերպել յուրահատուկ միջոցառումներ, որոնք զանգվածային բնույթ կկրեն և հնարավորություն կունենան ապահովել համազգային կամ համաշխարհային հրապարակայնություն Թուրքիայից հայ ժողովրդի արդար պահանջների համար: Հարյուրամյակի առթիվ չպետք է կրկնել նախկին ամենամյա միջոցառումները: Սակայն, նախքան որևէ ծրագիր նախաձեռնելը, պետք է սկզբում հստակեցնել այն նպատակները, որոնք իրականացվելու են, այնուհետև որոշել, թե արդյոք նախատեսված միջոցառումները իրագործում են այդ նպատակները:

 

Այնուհետև ես ընթերցեցի համաժողովի մասնակիցների համար Արևմտյան ԱՄՆ-ի Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի հանձնախմբի որդեգրած առաքելությունը.

 

«Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակը շեշտադրում է աշխարհասփյուռ հայության և բարի կամքի տեր բոլոր մարդկանց պահանջատիրական պայքարը հանուն արդարության: 2015 թվականին հիշատակվելու է 20-րդ դարի մարդկության դեմ գործած մեծագույն հանցագործություններից մեկը` Հայոց Ցեղասպանությունը: 1915-ին թուրքական կառավարությունը սկսեց իր կանխամտածված և համակարգված արշավը՝ արմատախիլ անելու հայ բնակչությանը իր հայրենիքից և կոտորելու 1,5 միլիոն անպաշտպան տղամարդկանց, կանանց և երեխաների: Թուրքիան պետք է վերջապես ընդունի իր պատասխանատվությունը Հայոց Ցեղասպանության համար և համապատասխան բարոյական, ֆինանսական և տարածքային փոխհատուցումներ տա` ըստ հիմնարար միջազգային նորմերի ու քաղաքակիրթ հասարակության օրենքների»:

 

Ելույթս ավարտեցի առաջարկելով աշխարհասփյուռ հայությանը Հարյուրամյակի իրենց գործողություններն այնպես համակարգել, որ միևնույն ուղերձը հասանելի լինի ինչպես բարեկամին, այնպես էլ թշնամուն: Ես նաև առաջարկեցի, որ պետական հանձնաժողովի կողմից ընտրված կարգախոսը՝ «Ես հիշում եմ և պահանջում», փոփոխվի հետևյալ կերպ՝ «Մենք հիշում ենք և արդարություն պահանջում»…

 

Թեև այս հանրահավաքը պետք է ավելի վաղ տեղի ունենար, սակայն այն առավել կարևոր էր Հարյուրամյակի նախատեսված միջոցառումների համակարգման առումով: Զարմանալի չէ, որ Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեդ Դավութօղլուն անցյալ շաբաթ հայտարարեց, որ իր կառավարությունը ուշի ուշով հետևում է Հարյուրամյակի հանձնախմբերի երևանյան հանդիպմանը: Բարեբախտաբար, Հայաստանում կազմակերպիչները զգույշ էին Հարյուրամյակի ծրագրերը հրապարակավ չներկայացնելու և դրանք թուրքական իշխանություններից գաղտնի պահելու հարցում` հնարավորինս քիչ ժամանակ տալով նրանց հայկական նախաձեռնություններին հակազդելու համար…

 

 

Հարութ Սասունյան

www.TheCaliforniaCourier.com

Թարգմանությունը` Ռուզաննա Ավագյանի

 

Ռազմական առումով այսօր Սիրիայում ամենալարված օրն է. արաբագետ

Արմեն ՊետրոսյանԱյսօր` հունիսի 3-ին, Սիրիայում տեղի են ունենում նախագահական ընտրություններ: Այս առիթով լրագրողների հետ հանդիպեց արաբագետ Արմեն Պետրոսյանը:

Ըստ նրա` Սիրիայում տիրող իրավիճակի պայմաններում ընտրությունների անցկացումը հետապնդում է երկու նպատակ. այս շրջանում, երբ փակուղի է մտել Սիրիայի ճգնաժամի խաղաղ լուծման համար պայքարող ժնևյան գործընթացը( Ուկրաինայում տեղի ուենցող իրադարձությունների պատճառով իրար են բախվել Ռուսաստանը և ԱՄՆ-ը), գործող իշխանությունը փորձում է պահպանել ստատուս քվոն: Ըստ Բաշար ալ-Ասադի` դա անելու միակ ճանապարհը ցույց տալն է, որ իր իշխանությունը լեգիտիմ է:

 

«Երկրորդ. Ասադը ցանկանում է ցույց տալ միջազգային հանրությանը, որ հակառակ նրանց պնդումներին սիրիացի ընտրողների զգալի մասի աջակցությունը իր կողմն է. նրանք ողջունում են իշխանությունների գործողությունները և հավատացած են, որ իրենց ուժերով ի վիճակի են վերջ դնել երեք տարի շարունակվող հակամարտությանը»,- նշեց արաբագետը: «Ռազմական գործողությունները վերջին շրջանում որակական նոր փուլ են մտել. դա կապված է Հոմս քաղաքի ազատագրմամբ Սիրիական կառավարական բանակի կողմից: Այժմ ռազմական գործողությունները տեղափոխվել են երկրի հյուսիս` թուրք-սիրիական սահմանին գտնվող բնակավայրեր»,-հավելեց նա:

Ընտրություններին առաջադրված է երեք թեկնածու: Բաշար Ասադից բացի, մյուս թեկնածուներին սիրիական  հասարակությունը ճանաչեց միայն նրանց առաջադրվելուց հետո, ինչը միջազգային փորձագետներին հիմք է տալիս պնդելու, որ Ասադը միանշանակ հաղթելու է:

Հակամարտության մյուս կողմը` ապստամբները, չեն ճանաչում ընտրությունների օրինականությունը, և նրանց հովանավորող պետությունները բոյկոտում են ընտրությունները` անվանելով դրանք խեղկատակություն: «Ապստամբները հայտարարել են, որ թույլ չեն տա ընտրությունների անցկացումը. ռազմական առումով այսօր Սիրիայի ամբողջ տարածքում ամենալարված օրն է»,- ասաց Արմեն Պետրոսյանը:

 

Ըստ նրա` միանշանակ հնարավոր չէ ասել, թե երկրի քանի տոկոսն է մասնակցելու ընտրություններին: Պաշտոնական տվյալների համաձայն ընտրությունների կմասնակցեն 13 նահանգներ. չի մասնակցի միայն Ռակա նահանգը, որը ամբողջովին գտնվում է զինյալների վերահսկողության ներքո:

Մայիսի 28-ին Սիրիայի քաղաքացիների մի մասը արդեն քվեարկել է. խոսքը վերաբերում է այն ընտրազանգվածին, որը հայտնվել էր երկրից դուրս ճգնաժամի պատճառով:

 

Արաբագետի կարծիքով` որքան էլ վտանգավոր լինի, Սիրիայի հայ համայնքը կմասնակցի ընտրություններին և իր նախապատվությունը կտա գործող նախագահին

«ՄԱԿ անդամ երկրները հիմնականում չեզոք կմնան ընտրությունները մեկնաբանելու հարցում: 20-30 պետություն բացասական գնահատական կտա»,-ասաց Արմեն Պետրոսյանը:

Պատասխանելով այն հարցին, թե առաջիկայում հնարավոր է արդյոք հակամարտության լուծում, Պետրոսյանն ասաց. «Մինչև ուկրաինական ճգնաժամը գուցե ինչ-որ առումով գոնե քաղաքական դաշտում հնարավոր էր մոտ ապագայում Սիրիայում տիրող իրավիճակը հարթել, սակայն այժմ դա բացառվում է»:

Անկախ

Նախագահ Սերժ Սարգսյանը հանդիպում է ունեցել դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմի հետ

6623ՀՀ նախագահի աշխատակազմի հասարակայնության և տեղեկատվության միջոցների հետ կապերի վարչությունից տեղեկցնում են՝

Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում հանդիպում է ունեցել ՀՀ արտգործնախարարության կենտրոնական ապարատի ղեկավար կազմի և արտերկրում ՀՀ դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ղեկավարների հետ, խոսել մեր երկրի արտաքին քաղաքականության օրակարգի կարևորագույն հարցերի մասին:

«Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմի հետ մեր նախկին հանդիպումից բավական ժամանակ է անցել՝ չնայած դուք պարբերաբար տարածաշրջանային հանդիպումներ եք ունեցել, իսկ երկու ամիս առաջ ես եմ այցելել ԱԳՆ կենտրոնական ապարատ։ Բացի այդ, քանի որ վերջին ժամանակներս բավականաչափ հաճախ են դարձել այցելությունները, որոնց ընթացքում ես հնարավորություն են ունեցել ձեզնից շատերի հետ հանդիպելու և խոսելու: Այս հավաքը շատ լավ առիթ է անդրադառնալու մեր արտաքին քաղաքականության օրակարգային հարցերին, միջազգային և տարածաշրջանային ավանդաբար գոյություն ունեցող և նոր առաջացող մարտահրավերներին ու դրանց դիմակայման ուղիներին:

 Սերժ Սարգսյանը հանդիպում է ունեցել դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմի հետՑավով պետք է արձանագրենք, որ աշխարհում անկայունության լուրջ միտումներ են նկատվում: Աճում են լարվածությունն ու անորոշությունը: Դա թելադրում է մեր դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, արտգործնախարարության և շահագրգիռ այլ գերատեսչությունների գործունեության շարունակական կատարելագործում, միջգերատեսչական փոխգործակցության ամրապնդում: Դիվանագետը պետք է կարողանա ճիշտ ուսումնասիրել, վերլուծել և գնահատել իրավիճակը, տալ զարգացման կանխատեսումներ և առաջարկել ազգային շահերից բխող լուծումներ: Մենք հաճախ ենք նշում, որ կարևորագույն ներուժը մարդկային կապիտալն է: Ուստի սպասողական դիրքորոշում որդեգրած, դեպքերին լոկ արձագանքող, գործից խուսափող դիվանագետն անթույլատրելի ճոխություն է մեզ նման պետության համար: Ձեզնից ակնկալում ենք ակտիվ ներգրավում այն բոլոր տեղերում, որտեղ ուղղակիորեն կամ միջնորդավորված շոշափվում են Հայաստանի և հայության շահերը»,- ՀՀ դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմի հետ հանդիպման ժամանակ ասել է Հանրապետության Նախագահը:

Սերժ Սարգսյանն իր խոսքում անդրադարձել է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության օրակարգի արդիական հարցերին, մի շարք ուղղություններով արտաքին գործերի նախարարության կողմից իրականացված և առաջիկա աշխատանքներին, մեր երկրի համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող ծրագրերի իրականացման ընթացքին, առկա մարտահրավերներին, դրանց դիմակայելու գործում արտաքին քաղաքական գերատեսչության անելիքներին: Սերժ Սարգսյանը ներկայացրել է նաև գործընկեր երկրների հետ Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունների զարգացման ներկայիս մակարդակն ու խոսել հեռանկարների մասին: Նա անդրադարձել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ձևաչափով ԼՂ հակամարտության կարգավորման գործընթացին, հրադադարի հաստատումից քսան տարի հետո առկա վիճակին: Նախագահը բանակցային գործընթացում ընդգծել է հատկապես դիվանագիտության դերը և կարևորել հանդիպմանը ներկա դիվանագետներից յուրաքանչյուրի ամենօրյա հետևողական աշխատանքը:

Սերժ Սարգսյանը խոսել է նաև Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի նախաշեմին համայն հայության ջանքերի համադրման և համակարգված աշխատելու, այդ խնդրին համապարփակ ու խորքային մոտեցում ցուցաբերելու և Մեծ եղեռնի հարյուրամյակին նվիրված բազմաբնույթ միջոցառումները հավուր պատշաճի կազմակերպելու անհրաժեշտության մասին:

Իր խոսքում Նախագահն անդրադարձել է տարածաշրջանային խնդիրներին, Հայաստան-Թուրքիա հարաբերություններին, Հայաստանի Հանրապետության՝ Մաքսային միությանն անդամակցելու գործընթացին և այդ պարագայում տնտեսական հարաբերություններին:

Սերժ Սարգսյանը կարևորել է նաև սիրիական ճգնաժամի բոլոր ռիսկերն ու հետևանքներն իրենց վրա զգացող Սիրիայի ստվար հայկական համայնքին Հայաստանի կողմից ցուցաբերվող աջակցությունը: Նախագահն առանձնակի արժևորել է Սիրիայում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության և Գլխավոր հյուպատոսության գործունեությունը, որոնք այս ողջ ընթացքում գործուն աջակցություն են ցուցաբերում սիրիահայությանը և շնորհակալություն է հայտնել այդ երկրում աշխատող մեր դիվանագետներին՝ խիզախ ու անձնվեր ծառայության համար:

Նախագահը խոսել է տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգության ապահովման գործում մեր երկրի կողմից իրականացվող գործուն աջակցության քայլերի մասին՝ ընդգծելով, որ Հայաստանը մշտապես և ամբողջ ծավալով իրականացնում է իր պարտականությունները` առաջնահերթ համարելով դաշնակցային հարաբերությունները:

Սերժ Սարգսյանը կարևորել է Եվրոպական միության հետ Հայաստանի փոխգործակցությունն ու եվրոպական պետությունների հետ երկկողմ հարաբերությունների շարունակական խորացման և ամրապնդման ուղղությամբ աշխատանքները:

Հանրապետության Նախագահը ՀՀ դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմի ուշադրությունը հրավիրել է նաև դիվանագիտության տնտեսական բաղադրիչի ակտիվացման անհրաժեշտության վրա: Նախագահն ընդգծել է, որ մեր հանրապետությունում օտարերկրյա ներդրումներ ապահովելու համար անհրաժեշտ է առավել ճանաչելի դարձնել հայաստանյան տնտեսությունը և ճիշտ ներկայացնել Հայաստանում ներդրումներ կատարելու առավելությունները: Դրանց թվում, Նախագահի համոզմամբ, կարևոր նշանակություն ունի Եվրասիական տնտեսական միությանը Հայաստանի անդամակցության որոշումը:

Սերժ Սարգսյանն անդրադարձել է հյուպատոսական ծառայությունների որակին ևս՝ ընդգծելով, որ չնայած հյուպատոսական ոլորտում վերջին տարիներին իրականացվել են կարևոր բարեփոխումներ՝ միտված քաղաքացիներին մատուցվող հյուպատոսական ծառայությունների ընթացակարգերի դյուրացմանը, այնուամենայնիվ դեռևս շատ անելիքներ կան: Նախագահի համոզմամբ, յուրաքանչյուր բարեփոխման կամ նորարարության ներդրման առաջին գնահատողը Հայաստանի քաղաքացիներն են, և միայն նրանց դրական գնահատականն ու գոհունակությունն է հյուպատոսական ծառայության գործի առաջնային ցուցիչը: Ցանկացած որակյալ ծառայություն իրականացնելու համար, ըստ Նախագահի, հարկավոր են որակյալ կադրեր, որի ուղղությամբ ևս աշխատանքներ է իրականացվում: Դիվանագիտական ծառայությունը որակյալ կադրերով համալրելու գործում Սերժ Սարգսյանը մեծապես կարևորել է Դիվանագիտական դպրոցի դերը:

Ելույթի ավարտին Նախագահը հաջողություններ է մաղթել դիվանագիտական ծառայության ղեկավար անձնակազմին և պատասխանել նրանց հետաքրքրող հարցերին:

Բաց նամակ Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանին

Այս «առաջադեմ» աշխարհը կայանում է բացառապես մարդկության թերմացքի հաշվին

 Արմեն Ավետիսյան

Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի բաց նամակը Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանին
Իսկ թյուրք-ղազախական լամուկը Զանգեզուրն էր պահանջում Ադրբեջանի համար…

Աշխարհում իշխում է բիրտ ուժը, որն իր բնույթի համաձայն ավերիչ է ու կործանարար, սարսափազդու նրանց համար, ովքեր խորքային չեն հասկանում իրողությունը: Դեռ այսպես է, քանզի այդ ուժն ինքնին անդեմ լինելով՝ ծածկում է բազմադեմ երանգներով: Եվ տրամաբանական է, որ մեկ կենտրոնից ղեկավարվող այդ ուժը մարդկության տարաստեղծ հատվածներում մշտապես փնտրում է խառնածին ու անուղեղ զանգվածների, որոնց կարող է առանց լրացուցիչ խնդիրների ծառայեցնել իր համապարփակեցնող քաղաքականությանը, մարդկային ուղեղների ընդհանրական համահարթեցմանը: Եվ այդ զանգվածներին էլ է կոչել ազգեր, իբր կարեւորելով նրանց, նաեւ տրամադրել է (այդ ուժի վերահսկողության տակ գտնվող) հսկայական կենսատարածքներ, ինչն էլ զանգվածներին կարծել է տալիս, թե դա իրենց շնորհն ու ձեռքբերումն է…

Վստահ եմ, որ Հայաստանի նախագահը նույնպես ծանոթ է այդ մեկաշխարհական ուժին, եւ զգացել է մեկ կենտրոնի բազմաբեւեռային խաղերի խաբուսիկ լինելն ու մամլիչ ծանրությունը: Ուստի՝ ոմանց նման չեմ բացի պարսավանքի ու զազրախոսության տոպրակի բերանը հենց նամակիս նախաբանից, քանզի գիտակցում եմ, թե որքան դժվար է լինել դեռ կայացող պետության ղեկավար եւ պայքարել այդ կենտրոնի բազմախաղ ու ճնշող քաղաքականության դեմ:

Առավել եւս, հայ արիականներն ու համախմբված ազգայնականները միշտ, եւ մեր բոլոր նախագահների օրոք, անկախ քաղաքական հայացքների տարբերությունից, արտաքին քաղաքական հարցերում հայկական շահերը պաշտպանելու գործում սատարել են երկրի իշխանություններին:

Ներքին քաղաքական հարցերում մենք եւս շատերի պես ընդդիմադիր ուժ ենք, ավելի ընդդիմադիր, քան բոլոր ընդդիմությունները: Եթե ներկա ընդդիմադիրների բացարձակ մեծամասնությունը ընդդիմադիր է բացառապես իշխանության հասնելու մղումով, քանի որ դավանում է նույն արժեհամակարգը, գրեթե նույն ծրագրերով է առաջնորդվում՝ ինչ ներկայիս իշխանությունները, ապա մենք ընդդիմադիր ենք ինչպես ազգային(ազգայնական)-քաղաքական, բարոյա–իրավական, լեզվա–մշակութային ու այլ ծրագրերով, այնպես էլ արիադավան–հեթանոսական մեր դավանանքով ու աստվածների արժեհամակարգով: Մենք առհասարակ դեմ ենք հանրա(յին)պետության համակարգին ու օրենքներին:

Տիար Սերժ Սարգսյան, այս ամենն ասվեց, որպեսզի Ձեզ, եւ առհասարակ բոլորին պարզ լինի, որ ներքոշարադրյալ վրդդովմունքը եւ կարծիքը տեսական ու իրատեսական հիմքեր ունի ու զուրկ է որեւէ ցուցադրականությունից: Մենք դիմում ենք միայն Ձեզ, քանզի տարիներ առաջ Հայ Արիական Միաբանությունը, որպես համահայկական հոգեւոր-քաղաքական կառույց, ճանաչել է Արցախի ու Հայաստանի Հանրապետությունների վերամիավորման պետական ու իրավական որոշումները եւ դեռ Արցախի նախագահ ճանաչվող հարգարժան Բակո Սահակյանը հայ արիականներիս համար տարիներ ի վեր Հայաստանի Հանրապետության 12-րդ մարզի նույնքան հարգարժան մարզպետն է:

Տիար նախագահ.

Վերոշարադրյալը հավաստում է, որ արտաքին ոլորտում հնչած որեւէ այպանող խոսք, վարկաբեկող կեցվածք կամ մտադրված սադրանք՝ ուղղված մեր երկրի նախագահին, հայ արիականներս համարում ենք ուղղված հայությանն ու հայկական շահերին: Ուստի, մտահոգ ենք, որ գերտերությունների կամ գերուժերի հետ հարաբերություններում Դուք հաճախ կուլ տալով վիրավորանքներ (Հայաստանի նկատմամբ իրավիճակներ չսրելու համար), նրանց դրդում եք նորերն իրականացնել: Լավ գիտակցում եմ, հեշտ չէ անձնական պատվախնդրությունը մի կողմ դնել ու թեկուզ հանուն երկրի… Բայց կան դեպքեր, որ առիթ են տալիս փոխհատուցելու նախկին զիջումները՝ մի պատասխանով զրոյացնել դրանք, միաժամանակ ոմանց էլ իրենց չեղած տեղը դնել: Այդ դեպքերից մեկը հենց օրերս Աստանայում եղավ, որտեղ աշխատանքային այցով մասնակցում էիք Եվրասիական տնտեսական բարձրագույն խորհրդի ընդլայնված կազմով նիստին:

Համաթուրքական դաշինքի 6 պետություններից մեկի՝ Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաեւի սադրանքը չէր կարելի կուլ տալ: Իմիջայլոց, դա չպետք է կուլ տային նաեւ Ռուսաստանի ու Բելառուսի նախագահները, որոնց մոտ կարելի էր մի լավ դաս տալ ինչպես ղազախին, այնպես էլ՝ այլերին:

– Վլադիմիր Պուտինը «մոռանում» է, որ համաթուրքական դաշինքը «Մեծ Թուրանի» տարածքները «հասցրել» է մինչեւ ռուսական Սիբիր, Ալթայ ու Հեռավորարեւելյան շրջաններ, իսկ Անկարան պատրաստվում է խաղարկել թուրք-թաթարական խաղաքարտը՝ ռուսական նոր ձեռքբերման՝ Ղրիմի հարցում հակակշիռ դառնալով:

– Ալեքսանդր Լուկաշենկոն էլ «մոռացել» է, որ իր հայտարարած ռուս-բելառուսա-ուկրաինական սլավոնական դաշինքը քանդելու ծրագրի առաջին գծում է նաեւ համաթուրքական դաշինքը: Անկարան այստեղ եւս ծրագրեր ունի՝ թուրք-հունգարների եւ թյուրքական մնացյալ խառնամբոխի հետ Ղրիմին ու հունգարա-ռումինական որոշ տարածքների հասնելու առումով: Հիշեցնենք, որ Հունգարիայի կառավարությունը (որը Ադրբեջանի ղեկավարության հետ ռամիլսաֆարովյան դոլարափոխանակության նախաձեռնողն էր) դիմել է Կիեւին՝ ուկրաինական հունգարներին ինքնավարություն տալու հարցով…

– Վերոնշյալ համաշխարհային բիրտ ուժը գուցեեւ սատարի խառնածին ու անուղեղ թյուրքական զանգվածների այս հարցում էլ, քանի որ միեւնույնն է՝ ինքն է որոշելու այդ երկրների ճակատագիրն ու քայլերը: Չէ՞ որ Կոսովոն Սերբիայից խլեցին հենց դրա համար, այսօր թյուրքական տարրը Բալկաններում ամրացել է ոչ միայն տարածաշրջանի երկրներ թուրքեր առաքելով, այլեւ Բոսնիա-Հերցոգովինայի ու Կոսովոյի հետզհետե թուրքացմամբ: Ինչպես դա արվեց Կիպրոսի մի մասում եւ փորձում են իրականացնել Սիրիայում (միաժամանակ հայերի արտաքսման կազմակերպմամբ), Վրաստանում՝ թուրք-մեսխեթների ներդրմամբ եւ այլն:

Տիար Սերժ Սարգսյան.

Այս համաթուրքական ծրագրերը շարունակվում են նաեւ մեր առաջնային թշնամի Ադրբեջանի կողմից:

– Հայաստանի տարածքների նոր բռնազավթումները եղել ու մնում են ադրբեջանական ծրագրերի առանցք: Թերեւս Արցախի եւ հայկական մյուս տարածքների ազատագրումը կանգնեցրեց այդ ծրագրի արագությունը, բայց այն մնում է եւ՛ համաադրբեջանական եւ՛ համաթուրքական ծրագրերում:

– Նաեւ Իրանի տարածքներին տիրելու՝ «Մեծ Ադրբեջան» հորինելու քաղաքականություն է կիրառվում այսօր, ինչը նույնպես որոշակի աջակցություն է ստանում վերոնշյալ մեկաշխարհական ուժերի կողմից, որոնց ծառայում է նաեւ ռուսական համարվող, բայց ծպտյալ այլազգիներից կազմված քաղաքական էլիտայի մի ստար մասը:

Եվ մասոնա-բոլշեւիկյան կոհորտայի միջոցով ոչնչից հսկայատարածք (մեծ տարածքներ ստացան նաեւ Միջինասիական թյուրքական մյուս երկրներն ու Ադրբեջանը) «Ղազախստան» դարձած պետության ընդամենը թյուրքական մի լամուկ, ով իրեն այդ «պետության» «նախագահ» է հորջորջում, որ վերը նշված համաթուրքական ծրագրերի հետեւորդ է, փորձեց «դաս տալ» Ձեզ, ինչը ցավոք, անպատասխան մնաց:

Հավատացեք, այսքան մանրամասն խոսել պետք չէր Աստանայում, պարզապես պետք է նշվեր, որ Նազարբաեւ–Ալիեւ արյունակցական կապը կարիք չկար ցուցադրելու՝ դա ակնհայտ է: Իսկ եթե ցուցադրվել է, ապա թյուրքսուլթան–նուրսուլթանը պետք է ինքը պատասխան տա, թե ինչու՞ է մյուսների հետ ստորագրել համաթուրքական դաշինքի ադրբեջանամետ այն որոշման տակ, որտեղ Հայաստանի Հանրապետության ներկայիս տարածք Զանգեզուրը համարվել է ադրբեջանական տարածք ու «պետք է վերադարձվի Ադրբեջանին»: Դե, Արցախի ու ազատագրված տարածքների հարցը վաղուց են «որոշել» թյուրքերով…

– Եվ հայկական կողմից պետք է հստակ հնչեր հարց, թե ինչպե՞ս է, որ Արցախի դեպքում սահմանների հարցում Հայաստանի նկատմամբ այդքան նախանձախնդիր է թուրքի լամուկը, իսկ, ասենք, Զանգեզուրի հարցում՝ ոչ: Իմիջիայլոց, թուրքական այդ խառնաժողովը՝ Զանգեզուրն ուզող, կայացել է բռնազավթված մեկ այլ հայապատկան տարածքում՝ Նախիջեւանում:

– Ռուսաստանի եւ Բելառուսի նախագահներն էլ պետք է պատասխանեին այն հարցին, թե ԱՊՀ ՀԱՊԿ–ն ի՞նչ է անելու, եթե համաթուրքական դաշինքը (որի կազմում են նաեւ Ղազախստանը, Ուզբեկստանը, Թուրքմենստանն ու Ղրղզստանը) պահանջի Զանգեզուրը՝ հակաա–ԱՊՀ–ական Ադրբեջանին տալ: Եվ սա առաջին դեպքը չէ, որ ԱՊՀ-ական այս երկրները դավադիր որոշումներ են կայացնում Հայաստանի նկատմամբ՝ հօգուտ Ադրբեջանի կամ Թուրքիայի:

– Եվ ահա, մի նման որոշում էլ պարտադրվում է այն կառույցում, որտեղ ի սկզբանե չի եղել ու չի էլ լինելու Ադրբեջանը:

 

Տիար նախագահ.

Այսօրինակ հոխորտանքներ եղան նաեւ ուկրաինական վերջին զարգացումների ժամանակ, երբ Կիեւը եւ արեւմտամետ ուժերը որոշակի լուտանքներ տեղացին Հայաստանի ուղղությամբ՝ Ռուսաստանի որոշակի որոշումներին սատարելու առումով: Ցավոք, հայկական դիվանագիտական ոլորտը ի ցույց չդրեց ուկրաինական ադրբեջանամետ այն քայլերը, որոնք կատարվել են ԱՊՀ-ին հակառակ ստեղծված ՎՈւԱՄ կոչվածի շրջանակներում՝ ՄԱԿ-ում ու եվրակառույցներում ընդդեմ Հայաստանի բազմաթիվ որոշումներն իրականացնելիս:

Ես՝ որպես հայ, ազգայնական արիադավան արորդի, պարզապես խնդրում եմ Ձեզ, հաշվի առնել այն հանգամանքը, որ Ձեր նկատմամբ արտաքին հոխորտանքները նաեւ հայությանն են վերաբերում, գոնե հայության այն ստվար մասին, ում համար Հայաստանը անօտարելի ու անմասնատելի Հայրենիք է, ու երբեք պետության կամ իշխանության սխալները չեն վերագրվում Հայության Օրրանին: Ինձ համար Ազգը իմ գերագույն ծնողն է, եւ ոչ մի պետական կամ իշխանական թե ընդդիմադիր կողմի որոշումներ չեն կարող նսեմացնել ազգային պատկանելության ու արժանապատվության զգացումը, քանզի տարբերակում եմ եսակենտրոն որոշումներն ազգակենտրոն ձեւակերպումներից:

Այսինքն, օտարի՝ Ձեզ հասցված վիրավորանքը կամ Ձեր նկատմամբ նախաձեռնած սադրանքը, իմ եւ հայ արիականների դեպքում անձնավորվում է: Կարծում եմ՝ նաեւ շատ հայորդիների մոտ, որ մտահոգ են ազգային շահերով եւ գործում են արտաքին ճնշումներին դիմակայելով:

Հայաստանը մինչեւ հուլիսի 1-ը ստորագրելու է Եվրասիական միությանը միանալու պայմանագիրը, եթե, իհարկե, համաձայնի Եվրասիական միության հիմնադիր անդամ Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաեւի առաջ քաշած պայմանին: Իսկ պայմանը հետեւյալն է՝ միանալ Եվրասիական միությանը ՄԱԿ-ի կողմից ճանաչված սահմաններով, այսինքն՝ առանց Արցախի: Ավելի պարզ՝ Հայաստանը սահմանները փակելու է իր մի մարզի՝ Արցախի առջեւ…

Սա կարող է ասել խելապակաս կամ համաթուրանական ստրուկ՝ մի կիսաթյուրք-ղազախ  թուրքսուլթան-նուրսուլթան, բայց չի կարող հաստատել որեւէ նորմալ հայ: Հավատում եմ, որ Դուք իմ իմացած հայն եք: Կարող եք նաեւ մեկ այլ տարբերակ առաջ քաշել, որ Ռուսաստանը Եվրասիական միություն մտնի առանց Ղրիմի… Ղազախստանն էլ՝ մինչ խորհրդային միության կազմավորումը (ինչը Արեւմուտքի կողմից մինչեւ իսկ կազմաքանդվելը համարվում էր արհեստական պետություններով ու սահմաններով ստեղծված երկիր) եղած տարածքներով միայն…

Ի դեպ, երբ Հայաստանը միջազգային պայմանագրեր է ստորագրում, ոչ ոք չի պարտադրում կետ ավելացնել, թե Արցախը Հայաստանի հետ չէ կամ՝ հակառակը… Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրասիական միության մեջ մտնում է իր սահմաններով, որ ներկա դրությամբ, ցավոք, կապ չունի Արցախի հետ: Աշխարհի կողմից Արցախը չճանաչված պետություն է եւ ի՞նչ կապ ուներ այս հարցը այդպես շահարկելը: Այսինքն՝ ոմն թյուրք-ադրբեջանցու նամակը Եվրասիական միությանը, այնքան կարեւոր էր, որ անտեսվում է դաշնակից ու ռազմավարական գործընկեր Հայաստանի շահերը: Իսկ թուրքամետ եվրասիականությունը փորձանք չի՞ դառնա Հայաստանի գլխին, եթե ի սկզբանե Եվրասիական տնտեսական միությանը Հայաստանի միանալու վերաբերյալ պայմանագրում մի կետ ավելացնի՝ կառույցին չառնչվող մի երկրի նախագահի պահանջով:

Իլհամ Ալիեւի նամակը ստացել են նաեւ Ռուսաստանի ու Բելառուսի նախագահները, սակայն բարձրաձայնել է միայն ղազախը: Արդյո՞ք այս դեպքում նա եռյակի մամուլի խոսնակն է եղել, թե՞ միտումնավոր են թողել նրա վրա՝ մի կրակոցով երկու նապաստակ խփելու համար: Եվ մի բան էլ՝ այդ մամուլի խոսնակն ինչու՞ չի հնչեցրել ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի նամակը Ռուսաստանի, Բելառուսի ու Ղազախստանի նախագահներին, ուր նա առաջարկում է զերծ մնալ Եվրասիական միություն ստեղծելուց, քանի որ դա կարող է վնասել հիմնադիր երկրների տնտեսություններին:

Այս ամենն ամփոփելով, տիար Սերժ Սարգսյան, կարելի է հանգել այն եզրակացությանը, որ Եվրասիական միությունը ստեղծվում է Եվրոպակամ միության դեմ, սակայն չի գիտակցվում, որ համաթուրքական խաղերը վերահսկվում են բացառապես Արեւմուտքի կողմից: Այս տրամաբանությամբ Եվրասիական ուղղությունը ապագա չունի: Իսկ ժամանակավոր միացումը մի թուրքահաճ կառույցի, թերեւս չի կարող օգտակար լինել հայկական նպատակների համար: Դուք Ձեր ելույթում նշել եք, որ Եվրասիական տնտեսական միության վերաբերյալ պայմանագրին Հայաստանի Հանրապետության միանալու վերաբերյալ պայմանագրի ստորագրման ժամկետը շատ սեղմ է եւ վստահ եք, որ 2-3 օրվա ընթացքում կկարողանաք միասնաբար գտնել փոխընդունելի որոշումներ, «որոնք կբավարարեն մեզ եւ մեր գործընկերներին»:

Հուսամ, որ հայության գրեթե բոլոր շրջանակներում զայրույթ առաջացրած համաթուրքական ու ռուս-բելառուսական խաղերն անպատասխան չեն մնա, իսկ այսպես կոչված բարեկամական Ռուսաստանն ու Բելառուսն էլ կստանան իրենց պատասխանները՝ համարժեք վերաբերմունքով: Հատկապես, որ բարեկամի բարդույթով հանդես եկող Վլադիմիր Պուտինը, ըստ մեր տեղեկությունների, Հանրապետության օրվա կապակցությամբ շնորհավորել է Ադրբեջանի նախագահին, իսկ Ձեզ՝ «մոռացել» է…

Ամենայն անկեղծությամբ՝

Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան

02.06.2014թ.-քաղաքամայր Երեւան

Եվրասիական տնտեսական միությանը բարդ կյանք է սպասվում. Ալեքսանդր Իսկանդարյան

Ալեքսանդր Իսկանդարյան«Մաքսային միության կազմում հիմնադիր երեք երկրների միջև կան հակասություններ։ Սակայն հակասությունները վերաբերում են նաև նոր անդամներին, այդ թվում՝ Հայաստանին»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց «Կովկաս» ինստիտուտի տնօրեն, քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը՝ հավելելով. « Հակասություններ կան բոլոր միություններում, այդ թվում՝ Եվրամիությունում։ Եթե այդ միությունը կայանա, ինչում ես վստահ չեմ, դա կլինի դժվար կյանք, ինչպես յուրաքանչյուր միության կյանքն է։ Լինելու են մշտական հակասություններ և դրանք լուծելու ուղիների որոնում։ Պետությունները, որոք միության կազմում են լինելու, ունեն օբյեկտիվորեն տարբեր շահեր. օրինակ, Ղազախստանը և Ռուսաստանը շատ նման են իրար. ունեն մեծ տարածք, համեմատաբար քիչ բնակչություն, խիստ կլիմա և հարուստ էներգապաշարներ, այդ պատճառով ունեն համանման շահեր, իսկ Բելառուսի դեպքում դա այդպես չէ։ Մենք առավել ևս. Հայաստանը ոչ միայն չունի հարուստ էներգապաշարներ, այլև չունի ընդհանուր սահման։ Մեր հանրապետությունը մնացածից կտրված է ոչ թե պարզապես ինչ-որ այլ երկրով, այլ Վրաստանով, որը չունի դիվանագիտական հարաբերություններ Ռուսաստանի հետ։ Այս հակասությունները լուծելու համար կոնֆլիկտներ են ստեղծվելու, որոնք շարունակական գործընթաց են դառնալու»։

Ալեքսանդր Իսկանդարյանը նշեց, որ չի կարող ասել, թե երբ Հայաստանը կանդամակցի Մաքսային միությանը՝ «համաձայնեցման գործընթացը սկսվել է և դեռ երկար կշարունակվի»
Անդրադառնալով Ղազախստանի նախագահ Նորսուլթան Նազարբաևի հայտարարությանը, Իսկանդարյանը նշեց, որ այն, ինչ քննարկվում էր ԶԼՄ-ում և այն, ինչ տեղի ունեցավ Աստանայում, իրականում տարբեր բաներ են. Հայաստանում դա չափազանցված խուճապով ընդունվեց. «Երբ ընթանում էին Ասոցացման պայմանագրի ստորագրման համար տարվող աշխատանքերը, ինչ-որ մեկը մտածու՞մ էր, որ ԼՂՀ-ը պետք է մտներ Եվրամիություն: Իհարկե ոչ: Ո՞րն է խնդիրը: Հայաստանը պատրաստվում է մտնել Եվրասիական միություն ՝ որպես Հայաստան, իսկ ՀՀ և ԼՂՀ միջև միասնական սահման կա, և միասնական սահման էլ կմնա»,-ասաց Իսկանդարյանը:
Ալեքսանդր Իսկանդարյանը նշեց, թե համաձայն է ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանի արած հայտարարությանը Աստանայում տեղի ունեցածի վերաբերյալ. Ղարաբաղի հարցը Մաքսային միությունում չի լուծվում:

Անկախ

Հանրապետականն ունի 47000 երիտասարդ. ՀՀԿ ԵԿ հավաքում վերլուծեցին կուսակցական վիճակագրությունը

հհկ«Հայաստանի հանրապետական կուսակցությունը ներկայացված է ՀՀ բոլոր համայնքներում։ Հայաստանում որևէ այլ կուսակցություն չունի նման ներկայացվածություն, թե՜ հորիզոնական, թե՜ ուղղահայաց կապեր ապահովող կառույցներ։ 30093 ՀՀԿ-ական 18-30 տարիքային խմբում է, կուսակցության 16818 անդամ 30-35 տարեկան է»,- մայիսի 31-ին ՀՀԿ երիտասարդական կազմակերպության (ԵԿ) հավաքի շրջանակներում տեղի ունեցած հանդիպման ընթացքում տեղեկացրեց ՀՀԿ կազմակերպչական հանձնաժողովի նախագահ, ՀՀԿ գործադիր մարմնի անդամ Ռուբեն Թադևոսյանը։ Դիմելով երիտասարդ գործընկերներին՝ նա նաև ընդգծեց, որ այդ ներուժը պետք է կարողանալ հնարավորին չափ արդյունավետ օգտագործել. «Մեզ համար շատ կարևոր է, թե ինչ գաղափարախոսությամբ, ինչ ռեսուրսով, ինչ նվիրվածությամբ դուք քաղաքական կյանքում կհերթափոխեք մեզ»։

ՀՀԿ երիտասարդական կազմակերպության ներկայացուցիչների հետ ՀՀԿ գործադիր մարմնի անդամը խոսեց կազմակերպչական խնդիրների մասին, բերեց կուսակցությանն առնչվող վիճակագրական տվյալներ, որոնց վերլուծությունը կօգնի հասկանալ առկա խնդիրները և գտնել լուծումներ։ Ռուբեն Թադևոսյանը նաև ընդգծեց, որ յուրաքանչյուր քաղաքական ուժ ոչ միայն պետք է համալրում ստանա, այլև մաքրվի։

Ներկաները կարևորեցին յուրաքանչյուր ՀՀԿ-ականի իր տարիքային խմբին, նախասիրություններին ու կարողություններին համապատասխան ծրագրերի մեջ ներգրավելու անհրաժեշտությունը։

ՀՀԿ երիտասարդական կազմակերպության ղեկավար Կարեն Ավագյանն

անդրադարձավ կուսակցական կարգապահության հարցերին, կարևորեց հանրության բոլոր շերտերի հետ երիտասարդ հանրապետականների սերտ համագործակցության հարցը։ Նա ընդգծեց, որ այսօր կուսակցությունների միջև հիմնականում գաղափարների և միջավայրերի պայքար է։ Ուստի իրենք գաղափարախոսությանը զուգահեռ պետք է կարողանան գրավիչ միջավայր ապահովել՝ սեփական շարքերը համալրելու ու ամրապնդելու համար։ Դրան զուգահեռ՝ Կարեն Ավագյանը շեշտեց կուսակցությանն անդամագրումների ճիշտ կազմակերպումը. «Արհեստական որևէ թիվ մեզ չի հետաքրքրում, մենք չենք ցանկանում, որպեսզի մեր կառույցներն ուռճացված տվյալներ ներկայացնեն»։

Մայիսի 30-ից հունիսի 1-ը Ծաղկաձորում անցկացված ՀՀԿ ԵԿ հավաքում հաշվետվություններով հանդես եկան նաև երիտասարդական կառույցի մարզային և Երևանի խորհուրդների, տարբեր ստորաբաժանումների ղեկավարները։

Նշենք, որ ՀՀԿ ԵԿ հավաքները կազմակերպվում են կուսակցության հերթական համագումարներից հետո։ Դրանց ընթացքում քննարկվում են համագումարում հնչած ելույթները, թեզերն ու դրույթները, նախանշվում են նաև առաջիկա անելիքները։

ՀՀԿ երիտասարդական կազմակերպություն

Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավար կազմի և դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ղեկավարների հավաքի մասնակիցները այցելեցին Արցախ

g_imageՄայիսի 31-ին ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը, արտգործնախարարության կենտրոնական ապարատի ղեկավար կազմն ու Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ղեկավարները ժամանեցին Ստեփանակերտ։

Նույն օրը Հայաստանցի բարձրաստիճան դիվանագետներին ընդունեց Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Նախագահ Բակո Սահակյանը:

Արցախի ղեկավարը ներկայացրեց երկրի անվտանգության ամրապնդման, սոցիալ-տնտեսական զարգացմանն ուղղված քայլերը:

Հանդիպման մասնակիցները անդրադարձան ադրբեջանա-ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացին։ Քննարկվեցին Հայաստանի և Արցախի արտգործնախարարությունների, արտերկրում Հայաստանի դեսպանությունների և ԼՂՀ մշտական ներկայացուցչությունների միջև փոխգործակցության հարցեր։
Արցախի Հանրապետության Նախագահը պատասխանեց հանդիպման մասնակիցների բազմաթիվ հարցերի։

Հանդիպումից առաջ Արցախի Նախագահ Բակո Սահակյանը առանձնազրույց ունեցավ արտգործնախարար Էդվարդ Նալբանդյանի հետ։

Անկախ

«Եթե այժմ էլ ՀՀԿ-ականները նշում են, թե խնդիր չկա, ապա սա արդեն վրիպակ չէ, այլ վտանգավոր երևույթ». Հովհաննես Իգիթյան

135755

«Ես միշտ կարծել եմ, որ անձի ու պետության ղեկավարի արժանապատվությունը երբեմն պետք է համընկնի»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ, խոսելով Հայաստան-Եվրասիական Միություն վերջին զագացումների մասին,  նշեց ԱԺ արտաքին  հարաբերությունների հանձնաժողովի  նախկին նախագահ, միջազգային փորձագետ  Հովհաննես Իգիթյանը:

Ըստ բանախոսի՝ Լեռնային Ղարաբաղի հարցը այս կամ այն կերպ դրված էր Մաքսային Միությանն անդամակցելու հիմքում:

Հայաստանի իշխանություններն, ըստ նրա, շշուկով ասում էին, որ ՄՄ-ին անդամակցելու որոշումն ընդունված է, և ամեն-ինչ արվում է Լեռնային Ղարաբաղի համար:

Բանախոսը կարծում է, որ Հայաստանը պետք է հստակ, ճկուն ու կտրուկ բանաձև ունենար: Ադրբեջանը, ըստ նրա, թեկուզ զավեշտալի, բայց այդ բանաձևն ունի և ամեն հնարավոր առիթով հիշատակում է «Հայաստանի կողմից իրենց տարածքների 20%-ը օկուպացնելու, 1 միլիոն փախստականների մասին և այլն»: Սա ծիծաղելի է, բայց, ըստ նրա՝ աշխատող բանաձև: «Այս տեսանկյունից, Հայաստանը ևս պետք է ունենար բանաձև, թե ինչ է ուզում: Այդ բանաձևը պիտի ունենար նաև արտաքին գործերի նախարարը, որը պետք է գոնե օգներ նախագահին ասելու, որ Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը Եվրասիական Միության նիստում չէ, որ պետք է քննարկվի»,-նշեց փորձագետը:

Այն պնդմանը, թե գուցե այս ամենը վտանգ չի՞ ներկայացնում իրենից, չէ՞ որ Հայաստանն առանց Ղարաբաղի է անդամակցում նաև ՄԱԿ-ին, ԵԱՀԿ-ին ու այլ կառույցներին, բանախոսը պատասխանեց, որ իրականում, որևէ կազմակերպությանն անդամակցելիս սահմանների հարց չի քննարկվում, այն կարգավորվում է պետությունների միջև: Բայց այստեղ, իրականում, մեծ խնդիր կա, ու եթե մեր իշխանություններն այն չեն տեսնում, ապա դա ավելի վտանգավոր է, քանի չիմանալ՝ ինչ անելը:

«Եթե այժմ էլ ՀՀԿ-ականները նշում են, թե խնդիր չկա, ապա սա արդեն վրիպակ չէ, այլ վտանգավոր երևույթ, նշանակում է՝ նրանցից ով էլ լիներ, նման կերպ էր արձագանքելու»,-նշեց Հովհաննես Իգիթյանը:

Բանախոսի կարծիքով՝ նիստի ժամանակ Ադրբեջանի նամակին ի պատասխան Սերժ Սարգսյանի լռությունը քաղաքական ու դիվանագիտական մեծ սխալ էր: «Մեր խնդիրը նստելն ու Սերժ Սարգսյանին քննադատելը չէ. ցանկացած պահի կարելի է գիծ քաշել եղածի վրա և որոշել այս հարցի ճակատագիրը: Ես և մյուսները պատրաստ ենք օժանդակելու Սերժ Սարգսյանին՝ թեկուզ միայն խորհուրդներով, և այս խնդրի ելքը որոշել, որը կարող է լինել, օրինակ, Հայաստանի անդամակցությունը ժամանակավորապես հետաձգելը»,-նշեց Հովհաննես Իգիթյանը:

 

Անկախ

Հակառակորդի դիվերսիան հետ մղած զինծառայողները մեդալներ են ստացել նախարարաից (լուսանկարներ)

10338829_690423660993245_907378067993540177_nՊՆ մամլո խոսնակ Արծրուն Հովհաննիսյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

10336680_690423664326578_3466892623746617176_n“Այսօր պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը այցելեց հոսպիտալ և հանդիպում ունեցավ մայիսի 28-ին տեղի ունեցած դիվերսիան հետ մղած զինծառայողների հետ: Լսեց նրանց, քաջալերեց և հանդիպման ավարտին նրանց պարգևատրեց գերատեսչական մեդալներով”:

10300643_690423667659911_7379133339600628275_n

 

Անկախ

Մայիսի 29-ը մայիսի 28-ից ավելի կարևոր դաս եղավ Հայաստանի համար. Ստեփան Գրիգորյան

«Պահը եկել է օգագործելով ժողովրդի աջակցությունը՝ ցույց տալու Ռուսաստանին Հայաստանի դժգոհությունները»,-այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ նշեց Գլոբալիզացիայի և տարածաշրջանային համագործակցության վերլուծական կենտրոնի նախագահ Ստեփան Գրիգորյանը:231499141377762513

Բանախոսի կարծիքով Հայաստանի՝ Եվրասիական  Միությանը ինտեգրվելու գործընթացում տեղի են ունեցել լուրջ փոփոխություններ: «Նախ, սեպտեմբերի 3-ից առաջ մեզ խնդրում կամ ճնշում էին ինտեգրվել Մաքսային Միություն, այդ թվում՝ խոստումներ տալիս: Հիմա արդեն մենք ենք խնդրողի դերում. սրանք լուրջ փոփոխություններ են»,-նշեց Ստեփան Գրիգորյանը:

Երկրորդ կարևոր փոփոխությունն, ըստ նրա, կապված է խոստումների հետ: Ըստ նրա, հայտարարություններ, կարծիքներ էին հնչում, որ Եվրասիական  Միությանն անդամակցելու ենք Լեռնային Ղարաբաղի հետ, Հայաստանին 5-6 միլիարդ գումար տրամադրելու մասին էր խոսվում և, ընդհանուր առմամբ, կոնկրետ հարցեր էին քննարկվում: «Այժմ տեսնում ենք, որ ո՛չ Լեռնային Ղարաբաղն է Հայաստանի հետ ինտեգրվելու ՄՄ, ո ՜չ էլ կոնկրետ գումարների մասին է խոսքը գնում»,-նշեց բանախոսը:

Ստեփան Գրիգորյանը կարծում է, որ մեծ դիսկուրս է պետք բացել և՛ խորհրդարանում, և՛ խորհրդարանից դուրս և տարատեսակ քննարկումների անհրաժեշտությունը շատ մեծ է:

«Չեմ բացառում, որ պետք է վերադառնանք թարմացնելու ԵՄ-ի հետ Հայաստանի ասոցացման պայմանագրի շուրջ քնարկումներին՝ ցույց տալով Ռուսաստանին մեր դժգոհությունները»,-նշեց Ստեփան Գրիգորյանը:

Ղրղզստանն, ըստ նրա, սրա լավագույն օրինակն էր: Հրաժարվելով ստորագրել ՄՄ-ին անդամակցելու պայմանագիրը՝ այդ երկրի ղեկավարները պատճառաբանեցին դա նրանով, որ ՄՄ-ին անդամակցությունը իրենց երկրի տնտեսությանը առաջին փուլում մեծ վնաս կհասցնի և արդյունքում կորզեցին մեծ գումար իրենց պետության համար, իսկ մայիսի 29-ին, ըստ Ստեփան Գրիգորյանի, Հայաստանի ղեկավարության համար  շատ բաներ անակնկալ էին: «Ղրղզստանի օրինակը պետականամետության դասական օրինակ էր, իսկ մայիսի 29-ը այս տեսանկյունից մայիսի 28-ից ավելի կարևոր դաս եղավ Հայաստանի համար»:

Իսկ «Անկախ»-ի այն հարցին, թե չափազանցվա՞ծ  են այն խոսակցությունները, թե այս հարցում ընդվզման դիմաց կարող ենք Լեռնային Ղարաբաղի գնով վճարել, բանախոսը պատասխանեց. «Ասում էին ՄՄ-ին անդամակցելով՝ Լեռնային Ղարաբաղի հարցը վերջնականապես կլուծվի, իսկ իրականում հակառակն է. անդամակցությունը, տեսնում ենք, հանգեցնում է նրան, որ Հայատանից պահանջվում է անդամակցել ՄՄ՝ առանց Լեռնային Ղարաբաղի»,- նշեց Ստեփան Գրիգորյանը:

Մեկ շաբաթում՝ ավելի քան 10 000 կրակոց հայ դիրքապահների ուղղությամբ

շփման գիծՊԲ օպերատիվ տվյալների համաձայն, մայիսի 25-ից 31-ն ընկած ժամանակահատվածում ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում հակառակորդի կողմից հրադադարի պահպանման ռեժիմը խախտվել է շուրջ 1000 անգամ, որի ընթացքում, տարբեր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից հայ դիրքապահների ուղղությամբ արձակվել է ավելի քան 10000 կրակոց:

Հրադադարի ռեժիմի վերոհիշյալ խախտումներից բացի հակառակորդը մայիսի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի  հարավային ուղղությամբ ձեռնարկել է դիվերսիոն հետախուզական ներթափանցման փորձ: ՊԲ դիրքապահ ստորաբաժանումների աչալրջության ու զգոնության շնորհիվ հակառակորդի հատուկ ջոկատայինների առաջխաղացումը կասեցվել է, և նրանք հետ են շպրտվել ելման դիրքեր: Ըստ նախնական տվյալների` ադրբեջանական կողմը տվել է առնվազն 2 զոհ և 1 վիրավոր:

Ադրբեջանական գրոհայիններին դիմակայելու ընթացքում պաշտպանության բանակը ունեցել է մեկ կորուստ:

 

Անկախ

«Իրականում Նազարբաևը ԼՂՀ մասին ոչինչ չի ասել». Հրանտ Բագրատյան

Hrant-BAgratyan2

ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր Հրանտ Բագրատյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

“Այսօր բոլորը վերլուծում էին Նազարբաևի խոսքերը Եվրազեսին միանալու պարագայում ԼՂՀ հարցի մասով։ Նա մասնավորապես ասել էր, որ ԱՀԿ-ին անդամակցելիս ԼՂՀ հարց էր բարձրացվել։ Հիմա էլ Եվրազեսին անդամակցելիս կրկին այդ հարցը բարձրանում է։ Եվ, ուրեմն, ՀՀ-ն Եվրազեսին պետք է միանա ՄԱԿ-ի կողմից ճանաչված սահմաններում։ Քաղաքական գործիչների ու վերլուծաբանների մեծ մասն այսօր տաքացած սույն հարցն էին քննարկում։ Իրականում, սակայն, Նազարբաևը ԼՂՀ մասին ոչինչ չի ասել։ ԼՂՀ-ն իզգոյ չէ։

Երբ ԱՀԿ-ում ՀՀ անդամակցության հարցն էր քննարկվում, միջազգային այդ կառույցն այսպիսի որոշում կայացրեց, քանի որ քաղաքական առումով աշխարհը ստեղծել է Մինսկի խումբ, որն էլ պիտի որոշի ԼՂՀ կարգավիճակը, ապա տնտեսական առումով որ երկրի միջոցով Արցախը առևտուր կանի, դա խնդիր չէ։ Նմանապես, ԼՂՀ-ն այսօր լիուլի օգտագործում է հայկական դրամը և ԱՄՀ-ն չի կարող դրան առարկել։ Ավելին, մենք ԱՄՀ-ից վարկեր ենք ստանում։ Նշեմ նաև, որ ինքս օժանդակել եմ ԼՂՀ տնտեսության մեջ ճանաչված տրանս-ազգային կորպորացիաների ներդրումներին։ Մեր հարևան պետությունը բողոքել է միջազգային ատյաններում, բայց մերժում է ստացել. ԼՂՀ տնտեսական ինքնուրույնությունը միանշանակ հարգվել է։ Այնպես որ, այս պահի դրությամբ (եթե այլ փաստաթուղթ չընդունվի) ԼՂՀ կշարունակի վարել ինքնուրույն արտաքին տնտեսական քաղաքականություն՝ ապրանքների ու ծառայությունների վրա գրելով. «Արտադրված է Հայաստանում»։

 

Անկախ