Լուսանկարը` mes.am-ի

Սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 17.12-ին ԱԻՆ-ում  ահազանգ է ստացվել, որ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի թիվ 3 մանկապարտեզի մոտակայքում այրվում է կրպակ:

Դեպքի վայր է մեկնել մեկ մարտական հաշվարկ փողոց թիվ:

Պարզվել է, որ հրդեհը բռնկվել է Ռոսիյա փողոցի թիվ 14/2 տան մոտակայքում գտնվող ոչ բնակելի վագոն-տնակում:

Հրդեհը մեկուսացվել է ժամը 17.23-ին, մարվել՝ 17.49-ին:
Այրվել է վագոն-տնակի փայտե կառուցատարրերը (12քմ),  մեկ մահճակալ և 10քմ խոտածածկ տարածք:

Ալեքսանդր Արզումանյան. Հարցս վարչապետին էր ուղղված, հավանաբար պարոն Գևորգյան, Դուք երևի պատասխանեք։

Հազիվ էր հասարակությունը, ոնց-որ համակերպվել էր մոսկովյան գույժի հետ, մեկ էլ պարզվում է, որ վարչապետը Պեկինում հայտարարում է, որ Հայաստանը պատրաստվում է նաև Շանհայի համագործակցության կազմակերպությանը միանալ։ Հիմա դա նորօրյա կոմպլեմենտար դիվանագիտություն է, որ ով ուր գնում է ինչ-որ միության է միանում։

Հիմա հարցս վերաբերում է ձեր ծրագրին։ Չորս ամիս առաջ, դուք  ներկայացրել եք կառավարության ծրագիր, որտեղ ներկայացրել եք ձեր տեսլականը և առաջիկա հինգ տարիների համար ձեր անելիքները։ Անկախ նրանից, թե ես ինչպես եմ վերաբերվում Ձեր ծրագրին, Ազգային ժողովի մեծամասնությունը տվել է հավանություն այդ ծրագրին, որի մեջ սևով սպիտակի վրա գրված են այն առաջնայնությունները, որոնք Հայաստանի կառավարությունը պետք է իրականացնի։ Դրանք են Եվրամիության հետ սերտ համագործակցությունը, հատկապես նշելով՝ Եվրամիության հետ և ԱՊՀ երկրների հետ։

Այդ նույն տրամաբանության մեջ, ծիրի մեջ, մենք այստեղ վավերացրեցինք ԱՊՀ ազատ առևտրի պայմանագիրը, որի հետ որևէ խնդիր չէինք տեսնում  և մի շարք դրույթներ կային այնտեղ նշված, թե որ կազմակերպությունների հետ մենք պետք է համագործակցեինք։

Սկսած ՀԱՊԿ-ից, մյուսներից, վերջացրած Ֆրանկոֆոնիայի կազմակերպությամբ։ Որևէ խոսք ոչ ՇՈՍ-ի, ոչ Մաքսային միության մասին այդ ծրագրում գոյություն չուներ։

Այստեղ խնդիր է առաջանում. Դուք չունեք մանդատ, և ձեզ որևէ մեկը չի լիազորել իրականացնել այլ ծրագիր։ Թեև օրենքի տառով չի պահանջվում, որ Դուք նոր ծրագիր բերեք, բայց օրենքի ոգին դա է պահանջում, որ կառավարությունը ներկայացնի նոր ծրագիր՝ հաշվի առնելով այս նոր իրողությունները բազմավեկտոր մեր այս քաղաքականության և ստանա Ազգային ժողովի հավանությունը՝ այդ ծրագիրն իրականացնելու։  Պատրաստվում եք արդյո՞ք ներկայացնելու նոր ծրագիր, և եթե՝ ոչ, երբ ե՞ք ներկայացնելու կառավարության հրաժականի  ձեր խնդրանքը։

Էդվարդ Նալբանդյան.  Խոսքը գնում է Հայաստանի ոչ թե անդամակցության մասին, այլ Շանհայի համագործակցության կազմակերպությունում դիտորդի կարգավիճակի մասին։ Դա առաջինը։ Երկրորդը. Սեպտեմբերի 3-ին հայտարարվեց Մաքսային միությանը անդամակցելու մեր որոշման մասին։ Իսկ երբ կազմվում էր կառավարության ծրագիրը, այդ ժամանակ Հայաստանի և Ռուսաստանի նախագահների միջև ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն ստեղծված աշխատանքային խումբ ուսումնասիրվում էր Հայաստանի և Մաքսային միության միջև համագործակցություն հաստատելու համար ձևաչափերն ու եղանակները։ Եթե նախկինում ասվում էր, որ կան խոչընդոտներ, որոնք թույլ չեն տալիս Հայստանին անդամակցել Մաքսային միությանը, ապա հետագայում  փորձագետները եկան եզրակացության,  որ անդամակցությունը հնարավոր է։

Այդ զարգացումների արդյունքում և, ի նկատի ունենալով բոլոր հանգամանքները և գործոները, կայացվեց որոշում Մաքսային միությանը անդամակցելու մեր մտադրության մասին։ Այդ ամենի մասին շատ պարզ ձևով հայտարարվել է։

Երբ այս հարցրերի շուրջ համապատասխան փաստաթղթեր մշակվեն և կնքվեն, և եթե դրանք ունենան միջազգային պայմանագրերի բնույթ և պահանջեն վավերացում, ապա կներկայացվեն նաև Ազգային ժողով քննարկման և վավերացման։

Ալեքսանդր Արզումանյան. Մի դիտարկում ՇՀԿի մասին։ ՇՀԿ-ի հիմնադիր դեկլարացիան հռչակում է երեք չարիքների դեմ պայքար՝ տեռորիզմը, էքստրեմիզմը և սեպարատիզմը։ Եվ ՇՈՍ-ի անդամ երկրներից  Ղազախսատանը, Ղրղզստանը, Տաջիկստանը և Ուզբեկստանն Արցախի ազգային ազատագրական պայքարը ընկալում են հենց սեպարատիզմի սահմանումներով։ Դուք ուղղակի վերահաստատեցիք իմ ասածը, որ, այո, տեղի է ունեցել կառավարության ծրագրի վերանայում։ Խնդիրն է այն չէ, որ ես համաձայն եմ, թե չէ։ Խնդիրը այն է, որ օրենքի պահանջին համապատասխան բերեք նորացված, լրամշակված ծրագիրը և ստացեք Ազգային ժողովի հավանությունը այս ծրագիրն իրականացնելու համար։ Հակառակ դեպքում հանձնեք ձեր լիազորությունները, թող նոր կառավարություն նշանակվի, թող այդ նոր կառավարությունը բերի այն ծրագիրը, որ դուք ուզում եք շարունակել։

Էդվարդ Նալբանդյան. Ես կցանկանայի ուղղակի ավելացնել, որ ՇՀԿ-ի շրջանակներում որևէ որոշում կամ հայտարարություն չի ընդունվել, որն ուղղված լիներ մեր շահերի դեմ։ Ձեր հետագա վերլուծությունների համար տեղեկացնեմ նաև, որ Ադրբեջանը ևս խնդրել է դիտորդ դառնալ այդ կազմակերպությունում։

Ռուբեն Հակոբյան. Վերջին զարգացումները ցույց տվեցին, որ համազգային, համապետական հարցը լուծվում է մեկ-երկու-երեք պաշտոնյաների սենյակում, անտեսվում է թե ժողովրդական, թե պառլամենտական դիվանագիտությունը, և նույնիսկ ինֆորմացիա ունենալու ակնկալիքով երբ փորձում ենք ինչ-որ բան իմանալ, միակ վերջնական պատասխանը, որ մեծամասնության հետ քննարկվել է և որոշումը հենց այդտեղ կայացվել է: Հնարավոր է, որ ամբողջ քաղաքական ինտելեկտը հավաքված լինի միայն մեծամասնության այդ սենյակներում, շատ հնարավոր է: Բայց նաև կա փոքր ածու, երևի, ընդդիմության, որ նույնպես ասելիք ունի, բայց որովհետև ճանապարհ չկա, տեղ չկա, ստիպված հենց այս ձևաչափով եմ դիմում: Երկու հարց. առաջինը` չեք գտնում, որ եվրոպական արժեքներից, կամ նույնիսկ մաքսային արժեքներից խոսելով` այսօրվա մեր քաղաքական մշակույթը ազգային, համապետական ծրագիր լուծելու համար զրոյական է, և մենք այդ մակարդակով չենք կարող որևէ նորմալ հարց լուծել: Ես վաղը մեկնում եմ Բիշքեկ, ԱՊՀ, ՀԱՊԿ և քաղաքական և միջազգային հանձնաժողովի անդամ եմ,  բացարձակ ինֆորմացիա չունեմ, թե ղազախների, Բելառուսի հետ ինչ պետք է զրուցեմ Մաքսային միության մասին: Ստիպված պետք է շպիոնություն խաղանք, որ նրանցից իմանանք, թե ինչ է կատարվում մեր և ձեզ հետ: Եվ երկրորդ, պարոն Նալբանդյան: Վստահ եմ, որ ընդունված միջազգային պրակտիկա է, որ կողմերը պայմանավորվում են միմյանց հետ, թե երբ պետք է փաստաթուղթը հրապարակվի: Մենք մի փաստաթուղթ մերժեցինք, առանց իմանալու, թե ինչ էր գրված այդ փաստաթղթի մեջ, չնայած կային կրքոտ պաշտպաններ և ոչ պաշտպաններ: Երբ էր որոշված, որ պետք է հրապարակվեր Ասոցացման պայմանագիրը, արդյոք որևէ շանս կա, որ այն կհրապարակվի,թե ոչ, և ինչ ճակատագիր է սպասվում այս Մաքսային միության փաստաթղթի հրապարակմանը, կողմերի մեջ ինչ պայմանավորվածություն կա, թե երբ այդ փաստաթուղթը կհանձնվի հանրության դատին: Շնորհակալ եմ:

Էդվարդ Նալբանդյան. Ըստ Սահմանադրության 55րդ հոդվածի Հանրապետության նախագահը կնքում է միջազգային պայմանագրեր, և ըստ ընդունված կարգի, եթե դրա անհրաժեշտությունը կա, ներկայացնում է Ազգային ժողով` վավերացման: Եթե խոսքը գնում է միջազգային պայմանագրերի մասին, հուսով եմ Դուք պետք է տեղյակ լինեք, քանի որ դիվանագիտական աշխատանքի էլ եք եղել, որ միջազգային պայմանագրերը չեն հրապարակվում նախաստորագրումից առաջ:

Որպես կանոն, դրանք հրապարակվում են ստորագրումից հետո, բայց պատահում է նաև՝ նախաստորագրումից հետո:

Եվ երբ հայաստանյան լրատվամիջոցից հարցում ուղղվեց Բրյուսել` Եվրամիության համապատասխան պաշտոնյաներին՝ Ասոցացման պայմանագրի վերաբերյալ, այնտեղից տրվեց նմանատիպ պատասխան։ Ես Ձեզ հիշեցնեմ, որ այդպիսի կարգ կա: Այդ էր պատճառը, որ չի հրապարակվել, բայց որևէ գաղտնիք այդ փաստաթղթում չկա:

Ինչ վերաբերում է, թե ինչու՞ չի հրապարակվել Մաքսային միությանը անդամակցության մասին ինչ-որ փաստաթուղթ, բացի այն հռչակագրից, որը հրապարակվեց ՀՀ և ՌԴ նախագահների կողմից սեպտեմբերի 3-ին, որտեղ արտահայտվում էր Հայաստանի որոշման, մտադրության մասին` դառնալու Մաքսային միության անդամ, այլ փաստաթուղթ գոյություն չունի։ Այդ փաստաթղթերը կարող են մշակվել բանակցությունների արդյունքում, որոնք հնարավոր է սկսվեն, միայն երբ երեք անդամ երկներ որոշում կայացնեն Մաքսային միություն Հայաստանի անդմակցության վերաբերյալ և դրանից հետո հնարավոր կլինի սկսել բանակցությունները համապատասխան փաստաթղթերի շուրջ: Սպասվում է, որ առաջիկա Մաքսային միության այդպիսի գագաթաժողովը կլինի հոկտեմբերին, ուստի կարելի է ենթադրել, որ այդ գագաթաժողովից հետո` հոկտեմբերի երկրորդ կեսին կամ նոյեմբերի սկզբին կսկսվեն բանակցությունները։ Խոսքը գնում է մի շարք փաստաթղթերի մասին: Այն փաստաթղթերը, որոնք պահանջում են Ազգային ժողովի վավերացում, կներկայացվեն, բնականաբար, Ազգային ժողով։ Եթե խորհրդարանը գտնի, որ այդ փաստաթղթերը արժանի են կամ արժանի չեն վավերացման, համապատասխան եզրակացություններ կանի, սա է հարցը: Այնպես որ դրամատիզացնելու պատճառ չկա:

Ռուբեն Հակոբյան. Անկեղծ ասած` չէի սպասում, որ ինձ կբացատրեք, թե Սահմանադրության 55-րդ կամ 56-րդ հոդվածներն ինչ են ասում, ես էլ Սահմանադրական հանձնաժողովի մեջ էի և գիտեմ այդ հոդվածների և տրամաբանությունը և ֆորմալ ձևակերպումները, ես խոսում եմ ժողովրդական և պառլամենտական դիվանագիտությունը զրո դարձնելու մասին:

Մենակ քաղաքական կլուբն է որոշում այս ազգի ճակատագիրը, իսկ Դուք ինձ Սահմանադրության հոդված եք ասում:

Ես գիտեմ, որ միջազգային նորմ է, որ կողմերը պայմանավորվում են, թե երբ պիտի հրապարակեն, և գիտեմ նաև, որ Ուկրաինայի հետ նույնպես պայմանավորվել էին, բայց Ուկրաինան` հասկանալով հարցի նշանակությունը, խնդրեց մյուս կողմին, որ թույլ տան նախաստորագրելուց առաջ այդ պայմանագրի մասին ծանոթացնեն ժողովրդին և ճիշտ արեց:

Կան միջազգային կարևոր հարցեր, որ իմանալով միջազգային պրոտոկոլը, պետք է հասկանանք, որ ժողովրդին պետք է մատուցել դա: Եթե միայն պետք է թվարկենք Սահամադրության հոդվածները և միջազգային նորմերը, դրանով հարց չենք լուծի:

Եթե պետք է արձագանքեք, և դա հիմնված լինի Սահմանադրության 57-րդ հոդվածի վրա, դա ինձ պետք չի: Ուղղակի ուզում եմ ասել, որ մենք իրավունք չունենք այս շատ պատմական, պատասխանատու պահին, երբ պետք է ճշգրիտ ընտրություն կատարենք, փակվենք, չորս-հինգ հոգով որոշենք, հետագայում Սահմանադրության հոդվածները մեջբերենք, թե ինչպես պետք է պետություն կառավարել:

Էդվարդ Նալբանդյան. Պարոն Հակոբյան, Ուկրաինայի օրինակը բերելով` Դուք նույնպես տեղյակ չեք: Ուկրաինան նախաստորագրել է առավել քան մեկ տարի առաջ և կարող էին որոշում ընդունել հրապարակել այդ փաստաթուղթը: Հայաստանի պարագայում մենք չենք նախաստորագրել:

Կարող եմ ուրիշ բաներ էլ ուղղել, բայց դրա կարիքը չկա: Պարզապես ասեմ, որ մենք  որևէ գաղտնի բան չենք արել: Հայաստանը վարում է թափանցիկ քաղաքականություն, և Հանրապետության Նախագահը, արտգործնախարարը բազմիցս արտահայտել են մեր վերաբերմունքը թե հետխորհրդային տարածաշրջանում ինտեգրացիոն գործընթացների, թե Եվրամիության հետ մեր հարաբերությունների վերաբերյալ:

Մենք մշտապես, Արևելյան գործընկերության նախաձեռնության մեկնարկից առաջ և  ընթացքում բազմիցս հայտարարել ենք, որ մենք պատրաստ են խորացնել, զարգացնել, ընդլայնել, հնարավորինս մերձենալ Եվրամիությանը` բայց ոչ ի հաշիվ և ի վնաս մեր դաշնակցային հարաբերությունների Ռուսաստանի հետ, կամ ի վնաս մեր այլ ձգտումների՝ մասնակցել ինտեգրացիոն գործընթացներում: Սա է եղել մոտեցումը, որը ըմբռնում է ունեցել մեր գործընկերների կողմից։ Մենք այս ըմբռնումով վարել ենք բանակցությունները և բավական մեծ հաջողություններ ենք արձանագրել բանակցային գործընթացի բոլոր ուղղություններով, որի մասին խոսում են նաև ԵՄ պաշտոնյաները:

Մաքսային միությանն անդամակցելու մեր որոշման հրապարակումից հետո, կարող եմ ասել, որ այդ որոշման պատճառները, ընդհանուր առմամբ, ընկալելի են մեր եվրոպական գործընկեների կողմից։  Մեր ցանկությունն է նաև շարունակել զարգացնել և ամրապնդել մեր հարաբերությունները Եվրոպական միության հետ։

Տիգրան Ուրիխանյան. Հարցս ուղղված է արտաքին գործերի նախարարին: Ուզում եմ միանգամից ընդգծել,  որ որևէ երանգավորում դրանում չկա, հարցը չի պարունակելու: Ակնկալում եմ ստույգ տեղեկատվություն, հատկապես հաշվի առնելով, որ Ձեզ հետ տեղի ունեցած հանդիպումը ոչ ժամանակի, ոչ ձևաչափի առումով, նկատի ունեմ այն փակ լինելու հանգամանքը, չբավարարեց, մասնավորապես, ինձ և վստահ եմ բազմաթիվ այլ  գործընկերներիս որոշակի տեղեկատվություն ստանալու առումով, և բազմաթիվ լրագրողներ այսօր տալիս են հարցեր, որոնց, ես կրկնում եմ, ձևաչափի բերումով առաջին հերթին ու նաև ժամանակային անբավարարության առումով,  չեմ կարողանում պատասխաններ տալ: Կակնկալեմ հիմա ստույգ ինֆորմացիա:

Այդուհանդերձ, ինչ է ակնկալվում, չնայած ձեր բազմաթիվ ակնարկների, ինչ է ակնկալվում Վիլնյուսում, Ասոցացման համաձայանգրի հետ կապված, որևէ փաստաթուղթ նախատեսվում է ստորագրել թե ոչ, որևէ գործակցություն Եվրամիության հետ այսուհետև շարունակվելու է թե ոչ, մասնավորապես ես որպես զեկուցող Հայաստան-Եվրամիություն խմբի պատվիրակության կազմում, մուտքի արտոնագրերի դյուրացման հարցով, հետաքրքրված եմ, որևէ արդյունքի մենք հասնելու ենք դրանում թե ոչ, և Ձեր պատասխանից առաջ ուզում եմ անպայման հանրության ուշադրությունը և Ձեր ուշադրությունը բերել, այնուամենայնիվ, Եվրամիությունում նախագահող Լիտվայի արտգործնախարարի պնդումներին, թե այլևս օրակարգը սպառված է, անհամատեղելի, ես ցիտում եմ ձևակերպումները, անհմատեղելի գործընթացներ են տեղի ունենում, Սլովակիայի  փոխվարչապետի, արտաքին գործերի և եվրոպական հարցերի նախարարի ձևակերպումները, Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարարի ձևակերպումները, որոնք որ նմանատիպ են, զուգահեռ են: Այսինքն եվրոպական կողմի պնդումները այսուհետև հարաբերություններ զարգացնելու անհնարինության վերաբերյալ: Շնորհակալ եմ:

Էդվարդ Նալբանդյան. Ձեր կողմից հիշատկաված հայտարարություններից բացի, Դուք  պիտք է որ տեղյակ լինեք այն հայտարարություններին, որոնք արվել էին Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարի կողմից Բրյուսելում հանձնակատար Շտեֆան Ֆյուլեի հետ հանդիպումից հետո, և նաև Լիտվայի արտգործնախարար Լինաս Լինկյավիչուսի հետ հանդիպումից հետո: Իսկ Հայաստանի արտգործնախարարը հայտարարել էր, որ Հայաստանը շարունակելու է հնարավոր բոլոր ձևաչափերով և բոլոր ուղղություններով իր հարաբերությունները զարգացնել, խորացնել և ընդլայնել Եվրամիության հետ, ինչքան հնարավոր կհամարի Եվրամիությունը և ինչքանով դա չի հակասի մեր որոշմանը անդամակցելու Մաքսային միությանը:

Դրա համար, հարցադրումը շարունակելու ենք արդյո՞ք մեր հարաբերությունները Եվրամիության հետ թե ոչ, կարծում եմ՝ անտեղի է:

Ինչ վերաբերում է շարժունակության բնագավառում մեր համագործակցությանը, Շտեֆան Ֆյուլեի հետ հանդիպումից հետո ես հատուկ նշեցի մի շարք այլ ոլորտների թվում նաև շարժունակությունը, որը ընդգրկում է նաև վիզային ռեժիմի դյուրացումը։ Դրա շուրջ բանակցությունները ավարտվել են, ստորագրվել են համաձայնագրեր, որոնց վավերացման գործընթացը արդեն սկսվել է։

Ինչ վերաբերում է երեկվա աշխատանքային հանդիպմանը, արտաքին գործերի նախարարին առաջարկվել էր դրա նախորդ օրվա երեկոյան՝ արդյո՞ք հնարավոր է առավոտյան լինել Ազգային ժողովում։ Ես փոխեցի նախատեսված հանդիպումները,  որպեսզի հնարավոր լինի մեկ ժամ ու կես  ներկա գտնվել այդ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի ընդլայնված աշխատանքային հանդիպմանը: Կան տարբեր ձևաչափեր, օրինակ այսօրվա հարցուպատասխանը, որը հրապարակային է, ներկա է մամուլը, բաց քննարկում է գնում, որտեղ ավելի կարևոր է հարց հնչեցնել, քան թե լսել պատասխանը: Բայց պատահում է, որ այլ ձևաչափերի դեպքում էլ նույնն է պատահում։ Բոլոր այն հարցերին, որ հնչել էին աշխատանքային հանդիպմանը պատասխաններ հնչեցին։ Բայց երբ որ չեն ցանկանում լսել կամ շահագրգիռ չեն պատասխանը լսել, կամ իրենց ճաշակով չէ այդ պատասխանը, դա, իհարկե,  չի նշանակում, որ պատասխան տրված չէ:

Հստակ պատասխանը բոլոր հարցերին տրվել է։ Այո, մենք շարունակելու ենք մեր ամենասերտ համագործակցությունը Եվրամիության հետ, և Լիտվայի արտգործնախարարը հայտարարեց այն ինչ-որ հայտարարել էի ես այդ հանդիպումից հետո: Ի միջի այլոց, նա նաև արձագանքել էր այն թվիթին, որի մասին Դուք խոսում եք, որն արվել էր Կարլ Բիլդտի կողմից: Լիտվայի արտգործնախարարը ընդգծել էր, որ մենք շարունակելու ենք համագործակցությունը, և ես ևս մեկ անգամ վերահաստատեմ՝ այո, մենք շահագրգռված ենք համագործակցությամբ և ակտիվ հարաբերություններով Եվրամիության հետ:

Տիգրան Ուրիխանյան. Պարոն արտգործնախարար, այդ խրատահորդորային զրույցի համար շնորհակալ եմ, բայց ես ամենասկզբից ասացի, որ իմ հարցը երանգավորումներ չունի, հետևաբար ես ինչ պիտի իմանայի, ինչ պիտի չիմանայի, ես հիմա ստեղծում եմ հնարավորություն, որպեսզի հանրությունը իմանա, Ազգային ժողովը իմանա և այլն: Սա է խնդիրը:

Կա՞ն երաշխիքներ, որ մենք կգնանք Վիլնյուս, կգնանք Բրյուսել, որ մենք կշարունակենք գործակցությունը: Դուք ասում եք Ձեր ցանկությունը, մեր ցանկությունը, Հայաստանի ցանկությունը, Հայաստանն ասել է, որ շարունակելու է: Եվրոպացիները արդյո՞ք նույնն են ասում: Լիտվայի արտաքին գործերի նախարարության և մեր արտաքին գործերի նախարարության կայքէջերում իրարամերժ տեղեկատվություն է տարածվել, ընդ որում, նրա հայտարարությունից հետո, ես որևէ փոփոխություն չեմ տեսել: Նորից եմ կրկնում, հարցս ինֆորմացիա ստանալու նպատակ ունի, ինչ է մեզ սպասվում, կան երաշխիքներ, որ մենք կարձանագրեք որոշակի հաջողություններ: Որևէ, ոչ անձնական, ոչ այլ երանգավորում չկա հարցում, հետևաբար խնդրում եմ զուտ ինֆորմացիա տրամադրել:

Էդվարդ Նալբանդյան. Երանգավորման մասին խոսքը չի գնում, այլ նրա մասին որ Դուք մեջբերում եք ինչ-որ հայտարարություններ։ Ես էլ ասում եմ կան նաև ուրիշ հայտարարություններ: Ձեզ հիշեցնեմ նաև, որ Լիտվայի արտգործնախարարն այդ հանդիպումից հետո ասել է նույնը, ինչ ասել է Հայաստանի արտգործնախարարը, որ մենք շարունակելու ենք մեր համագործակցությունը՝ հիմնվելով այն հաջողությունների, այն ձեռքբերումների վրա, որոնք կան վերջին տարիներին Հայաստանի և Եվրամիության միջև: Հստակ է ասված:

Եթե որևէ մեկը ուրիշ ինչ-որ երանգ է դնում դրա մեջ, դա արդեն իր անձնական մոտեցումն է: Ինչ վերաբերում է ապագա համագործակցությանը, նաև Շտեֆան Ֆյուլեի հետ հանդիպումից հետո մեր հաղորդագրության մեջ նշված էր, որ հայկական կողմը շարունակելու է ինտենսիվ խորհրդատվությունները Եվրամիության միջև: Տեղեկացնեմ, որ սեպտեմբերի 13-ին Հայաստանում կայանալու է Արևելյան գործընկերության արտգործնախարարների ոչ պաշտոնական հանդիպումը, որին զուգահեռ անցնելու է նաև կրթության նախարարների հանդիպումը։ Դրանց ներկա է լինելու հանձնակատար Ֆյուլեն, նաև կրթության, մշակույթի և երիտասարդության հարցերով հանձնակատար Վասիլիուն, նաև՝ Հելգա Շմիդտը, որը Քեթրին Էշթոնի տեղեկալն է: Այսինքն դա ոչ միայն ինչ-որ ցանկություն է, այլ լուրջ գործընթաց, որը շարունակվում է:

Մարգարիտ Եսայան. Պարոն նախարար, շատ բարձր գնահատելով Ձեր դիվանագիտական համբերատարությունը և համբերությունը, նաև զսպվածությունը, ուզում եմ անպայման այս հարցը հղել Ձեզ, թեպետ Դուք երեկ պատասխանեցիք պատգամավորների հարցերին և ընդունեցիք մեր հրավերը, այսօր նույնպես շարունակաբար ամբիոնի մոտ եք և պատասխանում եք պատգամավորների հարցերին: Այնուհանդերձ համաձայնեք, որ սեպտեմբերի 3-ից հետո ստեղծվեց մի այնպիսի իրավիճակ, որ որոշ մարդիկ անկեղծորեն, որոշ մարդիկ թատերականացված, զարմանք խաղացին, թե ինչու՞ հանկարծ հանրապետության նախագահը նման հայտարարություն արեց: Ինձ համար և բոլոր սթափ մտածողների համար շատ հասկանալի է թե ինչու և որևէ արտառոց բան ինքս  անձամբ դրանում չեմ տեսել: Այդուհանդերձ համաձայնեք, որ 4 տարուց ավելի Եվրամիության հետ պայմանավորվածությունները և հանկարծ այդպիսի իրավիճակը, արդարացիորեն ինչ-որ հարցեր առաջացնում են: Ես կուզեի Դուք բավարարեիք մեր այն գործընկերների և հասարակության այն հատվածի անհանգստությունները, որոնք այդպես էլ չհասկացան թե ինչու: Հարցս շատ կոնկրետ է: Հարգելի պարոն նախարար, խնդրում եմ ասեք, արդյո՞ք սեպտեմբերի 3-ից հետո Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության ծրագրում, արտաքին քաղաքականության ուղեծրում, որևէ արտառոց  բան է փոխվել թե մենք  շարունակում ենք այն գիծը, որը ուներ մեր կառավարություն և մենք շարունակում ենք շփվել արտաքին աշխարհի  հետ այնպես ինչպես շփվում էինք մինչ այժմ: Հասկանալի է նաև մեր հասարակության մտահոգությունն ու անհանգստությունը, որովհետև մեզ միշտ ապահով և անվտանգ երկիրը ու Հայաստանը ավելի է մտահոգում, քան սոցիալ-տնտեսական խնդիրները: Խնդրում եմ, ներող եղեք, այսօր Ձեզ շատ չարչարեցինք, սիրով կլսեմ Ձեր պատասխանը:

Էդվարդ Նալբանդյան. Իրականում, ոչ մեր արտաքին քաղաքականության ծրագրի, ոչ էլ կառավարության ծրագրի մեջ փոփոխություններ տեղի չեն ունեցել: Եթե անդրադառնանք նույն ՇՀԿ-ին, ապա կառավարության ծրագրում գրված է, որ Հայաստանը ակտիվորեն մասնակցելու է տարբեր միջազգային կազմակերպություններում: Այնպես որ ՇՀԿ-ում դիտորդական կարգավիճակ ստանալու մտադրությունը հենց դրա մասին է խոսում:

ԱՊՀ տարածաշրջանում ինտեգրացիոն գործընթացներում մենք ամենաակտիվ մասնակցությունն ենք բերելու, դա կա կառավարության ծրագրի մեջ: Արտաքին քաղաքականության ծրագրի մեջ ևս փոփոխություն չկա: Հայաստանը մշտապես հայտարարել է և ամենաբարձր մակարդակով մեր ղեկավարության բազմիցս տրված հարցազրույցներում, ասվել է. Հայաստանը ունի դաշնակցային հարաբերություններ Ռուսաստանի հետ և դրանով շատ բան է ասված:

Մենք ցանկանում են ամենասերտ հարաբերությունները զարգացնել բոլոր ուղղություններով։ Եվ մենք շատ ուրախ ենք, որ այսօր մեր հարաբերությունները Եվրամիության հետ շատ ավելի սերտ են քան երբեք:

Մենք շատ ուրախ ենք, որ մեր հարաբերությունները Եվրամիության հետ, եվրոպական երկրների հետ, շատ ավելի սերտ են քան երբեք: Մենք ուրախ ենք, որ այսօր Միացյալ Նահանգների հետ մեր բարեկամական գործընկերությունն ունի շատ լուրջ հիմքեր և գիտեք, որ պետաքարտուղարի հետ միասին հայտարարել ենք, որ  մեր հարաբերությունները բարձրացել են որակական նոր մակարդակի:

Մենք շատ ուրախ ենք, որ զարգացնում ենք շատ սերտ հարաբերություններ և համագործակցություն Չինաստանի հետ:

Տարբեր ուղղություններ, հիմա ես չանդրադառնամ բոլոր ուղղություններին:

Մենք կարող ենք հատուկ արձանագրել, որ այսօր Լեռնային Ղարաբաղի խնդրի կարգավորման ուղղությամբ մենք ունենք ըմբռնում միջազգային հանրության կողմից, որովհետև այն հինգ հայտարարությունները, որ ընդունվել են եռանախագահող երկրների մակարդակով՝ Ռուսաստանի, Միացյալ Նագահների և Ֆրանսիայի նախագահների կողմից՝ համահունչ են մեր մոտեցումներին:

Էնիսկիլենում արված հայտարարությունից  կես ժամ անց Հայաստանի արտգործնախարարը մեկնաբանեց այդ հայտարարության բոլոր կետերրը՝ ընդգծելով, որ կիսում ենք եռանախագահների կարծիքը: Եվ եռանախագահների հետ միասին, մեկ ամբողջություն կազմող սկզբունքների և տարրերի հիման վրա մենք պատրաստ ենք գնալ  բացառապես խաղաղ կարգավորմանը։ Դրա մասին ընդգծվեց նաև սեպտեմբերի 3-ի Հայաստանի և Ռուսաստանի նախագահների համատապատասխան հռչակագրում։ Այդ փաստաթղթում տարածաշրջանային անվտանգության ամրապնդմանն ուղղված մեր ընդհանուր ջանքերի, Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգավորման, հայ-ռուսական համագործակցության բազմաթիվ ոլորտների մասին անդրադարձ կա:

Այն ինչ մենք հայտարարել ենք այս տարիների ընթացքում շարունակվում է նույն ձևով:

Մարգարիտ Եսայան. Ես շատ կարճ կարձանգնքեմ, որպեսիզ իմ մյուս  գործընկերը նույնպես ժամանակ ունենա հնչեցնել իր հարցը: Ես շատ հասկանում եմ և դիվանագիտական լռակացության և դիվանագիտական զսպվածության պատճառները և դա բնական է, այդուհանդերձ համաձայնեք, որոշ դրական իմաստով, մի քիչ  բացբերանություն արժե անել, որպեսզի մեր հասարակության  մեջ շատ հարցեր ավելի հասկանալի լինեն:

Էդվարդ Նալբանդյան. Գիտեք ինչ, արտաքին գործերի նախարարները պետք է ոչ թե բերանբացությամբ զբաղվեն, այլ եթե ուղերձ ունեն՝ այդ ուղերձը փոխանցեն։

Արտգործնախարարին լսում են ոչ միայն ներսում այլև դրսում։ Եվ  կարևոր է, որ այսօր փոխըմբռնում կա մեր և միջազգային հանրության միջև:

Այստեղ հարց հնչեց. ինչո՞ւ փոփոխություն չեք մտցրել արտգործնախարարության կայքում հրապարակված հաղորդագրության մեջ։ Որովհետև դրա կարիքը չկա, մենք սուտ չենք ասում։ Վերջին տարիներին չի եղել, որ արտգործնախարարը հայտարարություն անի և հետո փոխի իր հայտարարության իմաստը։

Մի երկու նորելուկ լրագրողներ այսօր հանկարծ ու վերստին վերհիշել էին տարիներ առաջվա մի միջադեպ՝ կապված ԱԺ պատգամավոր, այն ժամանակ ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Կարեն Կարապետյանի հետ: Ընդ որում, հիմնականում այն լրատվամիջոցների ներկայացուցիչները (իսկ դրանց թիվը մեծ չէ, հազիվ մի ձեռքի մատներով  կարելի է հաշվել), որոնք անցած այս տարիներին պարբերաբար ակնհայտ դիտավորությամբ ու հետևողականորեն “թարմացրել” են այդ թեման՝ գրեթե միշտ խուսափելով անդրադառնալ Կարապետյանների ու “Տաշիր” բարեգործական հիմնադրամի բազմաթիվ բարեգործական ծրագրերին: Ուշադիր ընթերցողը կարող է հանգիստ համադրել այդ մի քանի լրատվամիջոցների անունները, որոնք, բարեբախտաբար, որակ չեն կազմում, ու իրական պատկերացում կազմել դրանց անաչառության մասին: Ընդ որում, ցանկության դեպքում կարող էին նաև անդրադառնալ, թե իրականում ինչ է եղել “Նաիրիտի” աշխատակիցների հետ հանդիպման ժամանակ (որից հետո, եթե չեք մոռացել, ի պատիվ ՀՀ նախագահի,  լուծվեց նրանց մի քանի ամսվա աշխատավարձերի խնդիրը), ինչպես է վիրավորել քաղաքացին, որ այդպես զայրացրել է հանգիստ ու հավասարակշիռ բնավորություն ունեցող Կարեն Կարապետյանին: Եթե նման կարգի լրատվամիջոցների “տերերի” համար գուցե վիրավորական չի կաշառակեր բառը, ապա Կարեն Կարապետյանի համար դա անձնական շատ մեծ վիրավորանք է, շատ ավելի մեծ վիրավորանք, քան ցանկացած այլ որակում: Ստացվում է, որ ինչ-որ մեկը հանգիստ կարող է անձնական վիրավորանք հասցնել պաշտոնյային, քաղաքական գործչին, բայց վերջինս պետք է “կուլ տա” այդ վիրավորանքը, քանի որ պաշտոնյա է: Չի կարող այդպես լինել, առավել ևս, որ կոնկրետ Կարեն Կարապետյանն իր ողջ կյանքն ապրել է այնպես, որ որևէ մեկը, ով էլ նա լինի, չի կարող մեղադրել նրան կաշառակերության մեջ: Գուցե շատ մեծ ցանկության դեպքում այլ մեղադրանքներ կարող են հասցեագրել Կարեն Կարապետյանին, միայն երբեք ոչ կաշառակերություն: Ընդ որում, վստահաբար այդ մասին գիտեն բոլորը, նաև նրանք, ովքեր անիմաստ փորձեր են անում գցել նրա բարձր վարկանիշը: Ավելին, հենց Կարապետյանի համար է կաշառակերությունն ամենաանընդունելի ու պարսավելի երևույթներից մեկը: Հենց այդ նկատառումներից ելնելով էլ այսօր պարոն Կարապետյանը շատ պարզ բացատրել է լրագրողներին (որոնց գերակշիռ մեծամասնության հետ մենք ունենք բնականոն, ընկերական, ջերմ հարաբերություններ),  որ իրեն անձնական վիրավորանք հասցնողները անպատասխան չեն մնալու:  Միևնույն ժամանակ զգուշացնում ենք, որ մանրամասն ուսումնասիրում ենք վերոնշյալ մի քանի լրատվամիջոցների ու հատկապես ԱԺ-ում հավատարմագրված մի քանի լրագրողների պահվածքի իրական պատճառները՝ հասկանալու՝ որքանով են դրանք ուղղորդված որոշակի ուժի կամ պաշտոնյայի կողմից, կամ որքանով են դրանք ինքնագործունեության արդյունք՝ Կարեն Կարապետյանից ինչ-որ բան <պոկելու> մտադրությամբ: Շատ պիտի ցանկանայինք, որ մի քանի լրագրողներ, որոնք ուղղակի իրենց կենսապահովման խնդիրն են լուծում, չվարկաբեկեն լրագրության հանրույթը, և չփորձեն երկրում առկա իրական խնդիրներից շեղել հասարակության ուշադրությունը: Մենք, իհարկե, այս անգամ էլ կարող էինք անտեսել ցանկացած մանր-մունր երևույթների կողմից ուղղորդվող նմանատիպ “ակցիաները”, սակայն հաշվի առնելով, որ ժամանակ առ ժամանակ սա ստանում է համակարգված բնույթ, հարկ ենք համարում մեկ անգամ ու ընդմիշտ փակել այս թեման: Ակնհայտ դիտավորության նոր դեպքերի պարագայում մենք մեզ իրավունք կվերապահենք հասարակությանն իրազեկել իրականության մասին՝ ընդ որում, արդեն անվանապես: Ավարտելով՝ ընդամենը խորհուրդ ենք տալիս՝ ձեռքերը չմտցնել մեղվի փեթակի մեջ….

ԱԺ  պատգամավոր Կարեն Կարապետյանի գրասենյակ

Հ.Գ.-Ի դեպ,  հարկ ենք համարում ընդգծել, որ Կարեն Կարապետյանը հարգում է իր իրավունքների կամ օրինականության հաղթանակի համար պայքարող ցանկացած քաղաքացու կամ քաղաքացիների կամքն ու վճռականությունը՝ միևնույն ժամանակ ակնկալելով փոխադարձ հարգանք: Ընդ որում, խոսքը միայն “Նաիրիտի” աշխատակիցների մասին չէ, այլ նաև հասարակության տարբեր շերտերի, որոնք ընդվզում են իրենց իրավունքների ոտնահարման կամ անօրինականության դեմ:

Աշխատանքային այցով Չինաստանի Դալիան քաղաքում գտնվող վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը հանդիպել է Բելգիայի վարչապետ Էլիո դի Ռուպոյի հետ։
Երկու երկրների վարչապետերը ներկայացրել են իրենց երկրների տնտեսական իրավիճակը` նախանշելով նաև ապագայի ակնկալիքները: Բելգիայի վարչապետը ՀՀ կառավարության ղեկավարին տեղեկացրել է, որ Եվրոպայի ընդհանուր տնտեսական իրավիճակի կայունացման համար առկա են զգալի դրական ազդակներ:
Այնուհետև Բելգիայի վարչապետ Էլիո Դի Ռուպոն հետաքրքրվել է Հայաստան-Եվրոպական միություն, ինչպես նաև Հայաստան-Մաքսային միություն հարաբերություններով: ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը տեղեկացրել է, որ Հայաստանը շարունակելու է ինտեգրացիոն գործընթացները նաև եվրոպական ուղղությամբ և շարունակելու է բարեփոխումներ իրականացնելու իր վճռականությունը, հույս հայտնելով, որ այս հարցում Բելգիան նույնպես իր աջակցությունը կցուցաբերի Հայաստանին։
Երկու երկրների վարչապետերն անդրադարձել են նաև երկկողմ համագործակցությանը, մասնավորապես բելգիական կողմի օժանդակությամբ ստեղծվող արագացուցչին, որը նախատեսված է Երևանում կառուցվող օնկոլոգիական ախտորոշիչ կենտրոնի համար:

Ս.թ. սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ ՊՆ վարչական համալիրում տեղի է ունեցել ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով ձևավորված ազատամարտիկների բարձրացրած հարցերով զբաղվող գերատեսչական աշխատանքային խմբի հերթական նիստը: Նիստին մասնակցել են նաև Ազատամարտիկների խորհրդի ներկայացուցիչներ:

Քննարկվել են գերատեսչական աշխատանքային խմբի՝ ս.թ. օգոստոսի 20-ին կայացած նիստի հանձնարարականների կատարման ընթացքը, ինչպես նաև հրավիրված ազատամարտիկների կողմից բարձրացված հարցեր, որոնց  շուրջ հաղորդումներով են հանդես եկել և պարզաբանումներ  տվել Խմբի անդամները՝ ըստ իրենց ներկայացրած ոլորտների: Նիստի ընթացքում, մասնավորապես, անդրադարձ է եղել «ազատամարտիկ» և «երկրապահ կամավորական» հասկացություններին, դրանց նույնականացմանը՝ իրավական և սոցիալական երաշխիքներ նախատեսելու տեսանկյունից: Խնդիրը, ըստ ազատամարտիկների,  ծագել է  «Երկրապահ կամավորականի կարգավիճակի մասին» ՀՀ օրենքի ընդունումից հետո՝ տարընթերցման և հանրային ընկալումների համատեքստում: Քննարկումներ ծավալվեցին նաև հայրենիքի պաշտպանությանը մասնակցած կամավորականների վաստակը պետության կողմից հավուր պատշաճի գնահատելու, այդ թվում, մարտական գործողություններին մասնակցելու բնույթով պայմանավորված` տարբերակված մոտեցում ցուցաբերելու ազատամարտիկների պահանջի շուրջ:

Հիշյալ և այլ հարցերի վերաբերյալ ազատամարտիկների բարձրացրած հարցերով զբաղվող գերատեսչական աշխատանքային խմբի ղեկավար, ՀՀ պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ Դավիթ Տոնոյանը խմբի անդամներին տվել է հստակ հանձնարարականներ՝ ՀՀ պաշտպանության նախարարի համաձայնեցմանը սեղմ ժամկետներում ներկայացնելու առաջարկ-հիմնավորումներ՝  օրենսդրական դաշտում փոփոխություններ անելու նախաձեռնությամբ հանդես գալու նպատակով: Ամփոփելով նիստի աշխատանքները՝ Դ.Տոնոյանը մեկ անգամ ևս հավաստիացրել է, որ ազատամարտիկներին հուզող հարցերը եղել և գտնվում են պաշտպանության նախարարության ղեկավարության ուշադրության կենտրոնում և նրանց բարձրացրած խնդիրներին ականջալուր լինելու, դրանց արագ արձագանքելու և լուծում տալու նպատակով գերատեսչական խումբը շարունակելու է պլանավորված աշխատանքները՝ հարկ եղած դեպքում նիստեր գումարելով  նաև ազատամարտիկների առաջարկով՝ օրախնդիր հարցերը համատեղ քննարկելու համար:

Ս.թ. սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան  Օհանյանն ընդունեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ԱՄՆ նորանշանակ համանախագահ, դեսպան Ջեյմս Վորլիքին:

Հանդիպմանը ներկա էր նաև Հայաստանի Հանրապետությունում ԱՄՆ արտակարգ և լիազոր դեսպան Ջոն Հեֆերնը:

Կողմերը քննարկեցին Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության բանակցային գործընթացի ընթացքին և հակամարտող կողմերի ուժերի շփման գծում տիրող իրավիճակին առնչվող հարցեր: Զրուցակիցները երկուստեք կարևորեցին հրադադարի ռեժիմի պահպանման, շփման գծում լարվածության թուլացման, հակամարտող կողմերի միջև փոխվստահության ամրապնդման միջոցառումների կյանքի կոչման անհրաժեշտությունը: Սեյրան Օհանյանը ներկայացրեց իր նկատառումները շփման գծում վստահության ամրապնդման միջոցառումների վերաբերյալ:

ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալությունը ս.թ.-ի սեպտեմբերի 11-ին պաշտոնապես հայտարարեց Հայաստանում Կենսաթոշակային բարեփոխումների իրականացման ծրագրի (PRIP) մեկնարկը։ Քառամյա ծրագրի նպատակն է աջակցել ՀՀ կառավարությանը ձևավորելու և հզորացնելու համապատասխան մարդկային և կառուցվածքային կարողությունները կենսաթոշակային նոր համակարգի արդյունավետ ներդմանը նպաստելու համար: Ծրագրի հեռահար նպատակն է նպաստել ծերության ընթացում մարդկանց եկամուտների ապահովմանը` միջազգային ստանդարտներին համահունչ և ֆինանսական տեսանկյունից կայուն և կենսունակ համակարգերի միջոցով: Ծրագիրը նպատակ ունի նաև աջակցել երկրի ռազմավարական քաղաքականությանը՝ ուղղված աղքատության նվազեցմանը, սոցիալական ծառայություններ մատուցող կազմակերպությունների հզորացմանը, ինչպես նաև Հայաստանի քաղաքացիների՝ իրենց իրավունքները պաշտպանելու և պարտականությունները իրականացնելու հնարավությունների ստեղծմանը:

Միջոցառմանը բացման խոսքով հանդես եկան ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Արտեմ Ասատրյանը, ԱՄՆ ՄԶԳ հայաստանյան առաքելության ղեկավար Քարեն Հիլիարդը, ծրագիրն իրականացնող Քեմոնիքս ընկերության փոխնախագահ Թերի Կրիստալսկին: Միջոցառմանը ներկա էին ներկայացուցիչներ գործընկեր կազմակերպություններից՝ Համաշխարհային Բանկից, ՄԱԿ-ի Մանկական հիմնադրամից, ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից, ՀՀ Կենտրոնական Բանկից, ֆինանսական հաստատություններից և սոցիալական ծառայություններ մատուցող կազմակերպություններից: Միջոցառման ժամանակ գործընկերներին ներկայացվեցին ծրագրի գլխավոր նպատակները, ինչպես նաև Հայաստանում 2014թ.-ի հունվարի 1-ից ուժի մեջ մտնող նոր բազմաստիճան կենսաթոշակային համակարգի հնարավորություններն ու մարտահրավերները։

Առաջիկա տարիներին ծրագիրը տեխնիկական աջակցություն կտրամադրի ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությանը և կենսաթոշակային բարեփոխումներում ներգրավված այլ կառույցներին` ապահովելով կենսաթոշակային համակարգում, որպես ինտեգրացված սոցիալական ծառայությունների համակարգի բաղկացուցիչ մաս, միջազգային ստանդարտներին և լավագույն փորձին համահունչ կառավարման համակարգերի ներդրումը։ Ծրագիրը կխթանի քաղաքացիական հասարակության մասնակցության ընդլայնումը՝ շահառուներին սոցիալական ծառայությունների ժամանակին և որակյալ մատուցման ապահովման նպատակով։

PRIP ծրագիրը կշարունակի ԱՄՆ ՄԶԳ ֆինանսավորմամբ իրականացված Կենսաթոշակային համակարգի և աշխատաշուկայի զարգացման ծրագրի (PALM 2009-2012թթ.) ձեռքբերումները: Վերջինս նշանակալի աջակցություն էր տրամադրել ՀՀ կառավարությանը բազմաստիճան կենսաթոշակային համակարգի հիմքերը ձևավորելու հարցում, ներառյալ օրենսդրական ակտերի նախագծում, տեղեկատվական համակարգերի ստեղծում և հանրային իրազեկման միջոցառումների նախաձեռնում։

Նոր կենսաթոշակային համակարգը Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացու համար հնարավորություն կընձեռի բարելավել իր ֆինանսական ապահովությունը ծերության ժամանակ՝ դիվերսիֆիկացնելով անձի սեփական եկամտի աղբյուրները, ներառյալ կենսաթոշակային խնայողություններ մասնավոր կենսաթոշակային ֆոնդերում. մշակույթ, որը նոր է Հայաստանի համար։

Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր Նախագահի նստավայրում աշխատանքային ճաշ է ունեցել Հայաստանում հավատարմագրված Եվրամիության անդամ երկրների դեսպանների հետ:

Ավանդական ձևաչափով այդ հանդիպման ժամանակ Հանրապետության ղեկավարը դեսպանների հետ խոսել է Հայաստան-ԵՄ փոխգործակցության օրակարգային հարցերի, Հայաստանում շարունակվող բարեփոխումների ընթացքի, մեր երկրի կողմից իրականացվող քաղաքականության ուղղությունների մասին: Վերոնշյալ թեմաների շուրջ անկեղծ և անկաշկանդ մթնոլորտում տեղի է ունեցել մտքերի փոխանակում: Նախագահ Սերժ Սարգսյանը պատասխանել է նաև հանդիպման մասնակիցներին հետաքրքրող հարցերին: