Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչությունից Անկախին տեղեկացրեցին,որ Երևան քաղաքի պատմության թանգարանի ցուցասրահում բացվել է Հայաստանի ժողովրդական վարպետ, ՌԴ արվեստի պալատի անդամ Օլգա Հակոբյանի  «Գարնանային հավաքածու» խորագրով ուլունքագործության աշխատանքների ցուցահանդեսը՝ նվիրված կանանց միջազգային օրվա և մայրության ու գեղեցկության տոներին: Ցուցահանդեսին ներկայացված շուրջ 200 աշխատանքներում ներառված են «ԱՆԿԱՌՍ»-ՖՐԻՎՈԼՏԵ կոչվող հյուսվածքաձև տեխնիկայի միջոցով թելերով և ուլունքներով հյուսված վզնոցներ, ապարանջաններ, ականջօղեր, գլխարկներ և այլ ցուցանմուշներ:

Ցուցահանդեսի բացմանը մասնակցել է Երևանի քաղաքապետի տեղակալ Արամ Սուքիասյանը: Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի անունից նախապես շնորհավորելով կանանց տոների կապակցությամբ՝ քաղաքապետի տեղակալը կարևորել է մշակութային նմանօրինակ միջոցառումների անցկացումը և պատրաստակամություն հայտնել մշտապես աջակցելու նման նախաձեռնություններին:

«Ստեղծագործող հայ կանանց ներկայանալու հնարավորության ընձեռումը շատ կարևոր է մեզանում: Այս ցուցահանդեսն իր տեսակի մեջ բացառիկ է, որի կապակցությամբ շնորհավորում եմ ինչպես հեղինակին, այնպես էլ մեզ բոլորիս: Երևանյան արվեստասեր հասարակությունն հնարավորություն ունի մեկ ամիս շարունակ այցելելու ու ծանոթանալու բարձրաճաշակ այս աշխատանքներին»,-նշել է Արամ Սուքիասյանը:

Ժողովրդական վարպետն իր շնորհակալությունն է փոխանցել քաղաքապետին՝ շնորհավորանքների, ինչպես նաև աջակցության պատրատակամության համար:

«Գարնանային հավաքածու» ցուցահանդեսում ներառվել են նաև Երևանի պատմության թանգարանի ավանդական տարազների որոշ նմուշներ:

Ցուցահանդեսը գործելու է մինչև ապրիլի 7-ը:

Անկախ

Մարտի 4-ին Ռուսաստանում ՀՀ դեսպանությունում տեղի ունեցավ Ռուբեն Գալիչյանի “Азербайджанские историко-географические фальсификации” ռուսալեզու գրքի շնորհանդեսը:

Միջոցառմանը ելույթով հանդես եկավ ՌԴ-ում Հայաստանի դեսպան Օլեգ Եսայանը, ով իր խոսքում նշեց, որ վերոնշյալ գիրքը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես գիտական, հասարակական, այնպես էլ ընթերցասեր լայն  շրջանակների համար: «Ռուբեն Գալիչյանի այս աշխատությունն արժեքավոր է առաջին հերթին այն առումով, որ այն ներկայացնում է տարածաշրջանի իրական պատմությունը, որի միտումնավոր խեղաթյուրումը ստեղծում է լուրջ խոչընդոտներ ԼՂ հակամարտության խաղաղ կարգավորման հարցում, ինչպես նաև խաթարում է տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև բարիդրացիական հարաբերությունների զարգացմանը», – ընդգծեց դեսպան Եսայանը:

Այնուհետև ելույթով հանդես եկավ գրքի հեղինակը՝ խոսելով Ադրբեջանի կողմից վարվող պատմության խեղաթյուրմանն ուղղված քաղաքականության, դրա ակունքների և նպատակների մասին: Նա նշեց, որ այս գիրքը երկարատև, մանրակրկիտ աշխատանքի արդյունք է և իրենից ներկայացնում է իրական պատմության օբյեկտիվ ներկայացման փորձ:

Շնորհանդեսին ելույթներով հանդես եկան նաև ռուսաստանյան Սևծովյան տարածաշրջանի քաղաքական և սոցիալական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Վ.Զախարովը, «Աշխարհի ժողովուրդների հոգևոր միասնության միջազգային ակադեմիայի» նախագահ Գ.Տրապեզնիկովը, «Ռուս-հայկական համագործակցության» նախագահ Յու.Նավոյանը, “Армянский принц Манук бей”, “Веапар: Воспоминания о Вазгене Первом”, “Спасенный Римом. Кардинал Григор Аганджанян” ռուսալեզու գրքերի հեղինակ Գոհար Ռշտունին, «Արարատ» մշակութային միության նախագահ Է.Դոլբակյանը, “Հայասա” տեղեկատվական պորտալի գլխավոր խմբագիր Տ. Մանասյանը:

Միջոցառման մասնակիցների թվում էին նաև անվանի քաղաքագետներ, պատմաբաններ, համայնքային և ռուսաստանյան հասարակական կազմակերպությունների ղեկավարներ, երիտասարդական կազմակերպությունների, ՌԴ Գրողների միության, մոսկովյան ԲՈՒՀ-րի հայ և այլազգի դասախոսական անձնակազմի, ինչպես նաև հայկական և ռուսաստանյան ԶԼՄ-ների ներկայացուցիչներ:

Տեղեկանք: Ռուբեն Գալիչյանի “Азербайджанские историко-географические фальсификации” ռուսալեզու գրքում մանրամասն ներկայացված են Հարավային Կովկասի պետությունների ձևավորման հիմնական փուլերը՝ տարբեր դարաշրջանների քարտեզների պատկերմամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների հղումներով: Աշխատությունը հագեցած է պատմաբանական և էթնոգրաֆիկ նյութերով, ներկայացված է մոտ 45 պատմաբանական մեծ նշանակություն ունեցող քրիստոնյա, իսլամական և հունա-հռոմեական քարտեզների վերլուծություն: 

Նախկին սիրեցյալի հետ դատական քաշքշուկներից մեկ տարի անց առասպելական կինոաստղ Ջինա Լոլոբրիջիտան կրկին դատվում է , այս անգամ սեփական որդու հետ: Նա պահանջում է մորն անգործունակ ճանաչել: Նրա կարծիքով 86-ամյա դերասանուհուն խնամակալ  է հարկավոր, քանի որ նրա երիտասարդ բարեկամները խաբեությամբ նրանից գումարներ են կորզում: Կինոաստղի օրինական ժառանգը`Անդրեա Միլկո Սկոֆիչը,  վախենում է, որ իր մայրը լիովին կսնանկանա: Սկոֆիչը Լոլոբրիջիտայի տղան է առաջին ամուսնությունից և նրա միակ ժառանգն է: Նա համոզված է, որ դերասանուհու երիտասարդ երկրպագուներն  աչք ունեն նրա խնայողությունների և Իտալիայի ու Մոնտե Կառլոյի անշարժ գույքի վրա, որոնք գնահատվում են ավելի քան 36 միլիոն եվրո: Ինչպես հաղորդում է  The Telegraph-ը, իտալական դերասանուհու որդին պահանջում է իր մոր համար խնամակալ նշանակել, որը կհետևի նրա ունեցվածքին և դրանց հետ կատարվող գործարքներին: Դերասանուհին, որն իր փառքի գագաթին ճանաչվել էր սեքս խորհրդանիշ և աշխարհի ամենագեղեցիկ կինը, վերջերս հանրությանը ներկայացավ  “շատ երիտասարդ գործընկերոջ հետ”, պնդում են իտալական ԶԼՄ-ները: Հասկանալի է, թե ինչու դերասանուհու որդին կասկածներ ունի ժառանգության հարցում:Մինչև  2007 թ. դերասանուհին ապրում էր իսպանացի գործարար Խավիեր Ռիգաու-ի-Ռաֆոլոսի հետ, որը 34 տարով փոքր էր իրենից: Ավելի ուշ Ջինան նրան մեղադրեց, որ նա ամուսնացել է իր հետ իր բացակայության պայմաններում, որպեսզի ժառանգի իր կարողությունը: Իբր պսակադրությանը մասնակցել է աշխարհահռչակ դերասանուհու  նման մեկ այլ կին: Ձեռներեցն  իր հերթին հայտարարել է, որ Լոլոբրիջիտան ինքն է ստորագրել համապատասխան փաստաթղթերը`  թույլ տալով իր ներկայացուցիչին  իր անունից  ամուսնանալ: Նա դերասանուհուն մեղադրել է բանսարկության մեջ, սակայն Լոլոբրիջիտան պնդում է, որ ոչինչ չի իմացել այդ ամուսնության մասին, որ այդ ամենը խարդախություն է, ինչի մասին ինքն  իմացել է թերթերից: Ինքը` կինոաստղը, հավատացնում է, որ ինքը լիովին սթափ է, մինչ այժմ  ճանապարհորդում է աշխարհով մեկ և սիրավեպեր է ունենում: Իր հարցազրույցներից մեկում Լոլոբրիջիտան  խոստովանել է.”Ես շատ սիրեկաններ եմ ունեցել և մինչ այժմ սիրավեպեր եմ ունենում, ես դրանցով շատ երես առած եմ: Ամբողջ կյանքումս չափազանց շատ երկրպագուներ եմ ունեցել”:

Լոլոբրիջիտայի որդին ծնվել է նրա առաջին ամուսնուց` հարավսլավական բժիշկ Միլկո Սկոֆիչից, ի պատիվ որի դրել են որդու անունը: Բժշկի հետ նա ամուսնացել  է 1949թ., նրանց ամուսնությունը տևել է մինչև 1971թ.: Հիմա դերասանուհին կապված է Անդրեա Պիացոլոյի հետ, որը նրանից փոքր է 60 տարով: Ընդ որում,  Լոլոբրիջիտան պնդում է, որ իրենց մեջ պարզ ընկերական հարաբերություններ են: Նրանց սիրավեպի մասին բոլոր ենթադրությունները դերասանուհին համարում է  “վրդովվեցնող և զզվելի “:

Անկախ

– Այս ֆիլմը նկարահանելու գաղափարն ավելի քան յոթ տարվա պատմություն ունի,-
ասում է ռեժիսոր, «Օրդֆիլմ» ֆիլմարտադրող ընկերության տնօրեն Հայկ Օրդյանը, որ հանրությանն առավել հայտնի է իր փաստավավերագրական ֆիլմերով: Մենք հենց վերջերս իմացանք, որ նա այս օրերին խաղարկային կարճամետրաժ «Հոգեվարք» ֆիլմի հետարտադրական աշխատանքներն է կատարում:

«Հոգեվարքը» կամերային դրամա է: Ռեժիսորն ասում է, որ գործողությունը տեղի է ունենում մի սենյակում: Երկխոսությունները ֆիլմում շատ քիչ են: Նրա խոսքով՝ շեշտը դրված է հերոսների դրամատիկական ապրումների վրա, որի զարգացումն էլ հանգեցնում է կուլմինացիային:

Օրդյանն ասում է, որ շատ երկար է մտածել` ովքեր են լինելու ֆիլմի հերոսները: Հատուկ դերընտրություն չի իրականացրել, համոզվել է, որ գլխավոր հերոսի դերը կարող է վստահել միայն ՀՀ ժողովրդական արտիստ, երկարամյա ու փորձառու ռեժիսոր Հրաչյա Աշուղյանին: Իսկ ֆիլմում Աշուղյանի կերտած կերպարի կնոջ դերը, նրա իսկ խորհրդով, Հ. Օրդյանը վստահել է ՀՀ վաստակավոր արտիստուհի Գրետա Մեջլումյանին:

ՀՀ ժողովրդական արտիստ Հրաչյա Աշուղյանն ասում է, որ քիչ են պատահում երիտասարդ ռեժիսորներ, որոնց գրեթե բոլոր փաստավավերագրական ֆիլմերը մրցանակ են ստանում արտասահմանյան երկրների փառատոներում:

– Ես շատ ուրախ եմ Հայկի հաջողությունների համար և որախ եմ, որ նրա առաջին գեղարվեստական ֆիլմում ես և իմ շատ մոտ ընկերուհի, մեր մայր թատրոնի դերասանուհի Գրետա Մեջլումյանը միասին հանդես եկանք այս ֆիլմում: Ուրախ եմ նաև, որ մեզ վստահվեց գլխավոր դերերը,- ասում է Հրաչյա Աշուղյանը:- Ֆիլմը, ըստ իս, շատ կարևոր հարցադրումներ ունի այսօրվա մեր կյանքի, սոցիալական վիճակի վերաբերյալ: Շատ երեխաներ, ցավոք, թողնում են մեր երկիրը, մեր հայրենիքը և աշխատանք փնտրելու հեռանկարներով գնում են արտասահման: Մեծ հույսերով են գնում՝ երբեմն լավ, երբեմն վատ: Իհարկե, ոչ ոք երաշխիքներ չունի, որ բոլոր գնացողների գործերը հաջող կլինեն, ոմանք հանդիպում են հաջողության, ոմանք` անհաջողության: Վստահ եմ, որ բոլոր ծնողներն էլ այսօր սպասում են իրենց զավակների վերադարձին:

Հրաչյա Աշուղյանի համար այս ֆիլմը դեբյուտային չենք կարող համարել. նա դեռ խորհրդային տարիներին մի քանի ֆիլմերում հանդես է եկել էպիզոդիկ դերերով:

– Գիտեք, իմ տարիքի մարդու համար դեբյուտային հասկացությունը տարօրինակ է երևի, որովհետև ես նկարվել եմ տարբեր էպիզոդիկ դերերում, ինքս արել եմ շատ բեմադրություններ թե՛ Սունդուկյան թատրոնում, թե՛ հանրապետության շատ թատրոններում, շատ մասսայական միջոցառումներ եմ կազմակերպել, ունեմ բազմաթիվ պարգևներ, կոչումներ:
«Հոգեվարք» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստուհի Գրետա Մեջլումյանի համոզմամբ՝ ֆիլմի թեմատիկան, գաղափարախոսությունը, ասելիքը մեր օրերում շատ արդիական են, որովհետև մեկ բառով ասած՝ դա մեր կյանքն է:

– Կարծում եմ՝ ոչ մի ընտանիքից պակաս չէ այս խնդիրը, սա, իրոք, մեծ խնդիր է: Փոխանակ արտագաղթողների թիվը կրճատվի, գնալով ավելանում է,- սրտնեղած ասում է դերասանուհին:

Ֆիլմի ռեժիսոր Հայկ Օրդյանն էլ փաստում է, որ ֆիլմի հերոսները հենց իր համար էին բացահայտում.

– Վստահ եմ՝ հանդիսատեսի համար կրկնակի բացահայտում է լինելու: Ես պատահական չեմ ասում, նրանք պատահական ընտրված հերոսներ չեն: Հրաչյա Աշուղյանն անձնական ցավն ունի. նրա երկու դուստրերը հազարավոր կիլոմետր հեռու են ապրում, և հենց այդ անձնական ցավը կարողացավ Աշուղյանը բերել էկրան, առաջին իսկ տեսարանի ժամանակ դա միանգամից նկատեցի:

Ֆիլմի ռեժիսոր և պրոդյուսեր Հայկ Օրդյանը մեզ հետ զրույցում ասաց նաև, որ այս տարիների ընթացքում կամաց-կամաց վերամշակել, հղկել է սցենարը, պարբերաբար անդրադարձել, պարբերաբար մոռացել.

– Այս սցենարը սրվեց այն ժամանակ, երբ հասկացա, որ մեր երկրում արտագաղթողներն ավելի են շատանում: Արտագաղթ ասված չարիքին ականատես եղա` սկսած մեր գյուղից, սկսած իմ հարազատներից, իմ բարեկամներից, իմ լավ ընկերներից, որոնք հերթով լքեցին Հայաստանը սոցիալական, տնտեսական և այլ պատճառներով: Դա էլ իմ բողոքն էր, այս ձևով ցանկացա արտահայտվել:

Ֆիլմի ռեժիսորը նշում է, որ «Հոգեվարք» վերնագիրը երկիմաստ է. մի դեպքում՝ այն անհատի հոգեվարքն է, մյուսում՝ մի ամբողջ ժողովրդինը:

– Արտագաղթն այն երևույթն է, որը երկրին իսկապես հոգեվարքի է հասցնում, մենք սկսում ենք կարծես ցայտնոտի մեջ ընկնել, հոգեբանորեն սկսում ենք չհասկանալ՝ ինչ է կատարվում մեզ հետ: Խնդիրն այս դեպքում անհատի վրա կենտրոնանալը չէր: Միջոցը դիպուկ էր. իմ աչքով եմ տեսել՝ որքան ծնողներ, չկարողանալով վերջին րոպեին բռնել իրենց զավակների ձեռքը, հրաժեշտ են տվել կյանքին,- պատմում է Հ. Օրդյանը:

Օրդյանի խոսքով՝ այս ֆիլմը նաև ուղերձ է հայրենիքը լքած մարդկանց, որոնք հեռացել են երկրից, բայց այստեղ են նրանց ամենաթանկ մարդիկ՝ ծնողները:

– Գիտեք, եթե մարդը նայի ֆիլմը, էական չէ նրա ազգությունը կամ հեռավորությունը: Այդ տարածության մեջ նա կկարողանա գտնել իր ծնողին: Միայն մարդ ծնողի մասին չէ խոսքը, նաև հայրենիքի,- ասում է Հայկ Օրդյանը,- ֆիլմը լավ հնարավորություն է ընձեռում հիշելու կամ վերհիշելու հայրենիքը՝ քո տունը, բակը, խաղահրապարակը, ծառերը, ի վերջո, հարևաններին, ընկերներին, մարդկանց, որոնց ճանաչել ես մանկությունից: Մարդը նաև հենց այդ հատկանիշները պետք է կրի, եթե նա այդ զգացողությունները չունեցավ` կկորցնի իր տեսակը: Ես շատերին եմ ճանաչում, որոնք հեռացել են, հեռացել ամեն ինչից, ու երբ հանդիպում եմ նրանց, զգում եմ, որ կորցրել են իրենց մարդկային դիմագիծը:

«Հոգեվարք» ֆիլմի օպերատորն Արման Օրդյանն է: Նրա օպերատորական արհեստավարժությունը գնահատում են թե՛ հայաստանյան, թե՛ արտասահմանյան երկրների ֆիլմարտադրության հսկաները:

– Հետաքրքիր է, որ գրեթե ամեն ինչի մասին խոսում են կադրերն ու ձայնը: Շատ թաքնված շերտեր կան դրանցում,- ասում է Արման Օրդյանը,- գրեթե բոլոր կադրերում սիմվոլիկաներ կան, ու կադրերի հաջորդականությունն իրենք իրենց հերթին ունեն նույն սիմվոլիկաներն ու ասելիքը: Օրինակ՝ հենց տուն մուտք գործելը: Ինչպե՞ս մտանք տուն ու ինչպե՞ս դուրս եկանք այնտեղից: Տեսախցիկը կարծես մուտք գործեց մարդկանց կյանքի մեջ. այդ ամբողջը սիմվոլիկայով է ստացվել, ու շատ նուրբ է ներկայացվել:

Ֆինանսական տնօրեն Մհեր Սողոմոնյանն էլ սեփական փորձով է գնահատում: Ասում է, որ նմանօրինակ ֆիլմերի ստեղծման ժամանակ ամենամեծ խնդիրը ֆինանսավորումն է.

– Գիտեք, նմանօրինակ ֆիլմերը կոմերցիոն չեն, և այս առումով պետք է ասեմ, որ քիչ են հետաքրքրում ֆինանսավորողներին: Սակայն այդ փաստն է՛լ ավելի պարտավորեցնող եղավ, որպեսզի կարողանանք նկարահանել որակյալ ֆիլմ: Թեման բոլորիս շատ հոգեհարազատ էր, և վստահեցնում եմ ՝ չի խնայվել ոչ մի միջոց: Արվել է ամեն ինչ, որ նյութը մատուցվի պատշաճ որակով:

Հայկ Օրդյանը հայտնեց նաև, որ «Հոգեվարք» ֆիլմի առաջին դիտումը հավանաբար կհամընկնի «Օրդֆիլմ» ֆիլմարտադրող ընկերության հոբելյանական` 5-րդ տարեդարձի հետ:

Ավարտվեց “Օսկար”-2014-ի մրցանակաբաշխությունը:

Լավագույն ֆիլմ է ճանաչվել Սթիվ Մաքկուինի “Ստրկության 12 տարի”կենսագրական դրաման: “2013-ի լավագույն” ֆիլմն “  “Օսկարի” (3 մրցանակ) է արժանացել  նաև “Լավագույն ադապտացված սցենար” և “Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի” անվանակարգերում, սակայն ամենաշատ արձանիկներ է ստացել Ալֆոնսո Կուարոնի “Գրավիտացիա” ֆիլմը, գլխավոր դերակատարն ` Սանդրա Բալլոքը: Ֆիլմը 7 “Օսկարի” է արժանացել  “Լավագույն ձայն”, “Ձայնի լավագույն մոնտաժ”, “Օպերատորական լավագույն աշխատանք”, “Վիզուալ լավագույն էֆեկտներ”,”Լավագույն մոնտաժ”,”Լավագույն ռեժիսոր”, “Օրիգինալ լավագույն սաունդթրեք” անվանակարգերում :

“Գնորդների դալլասյան ակումբը” ֆիլմը նույնպես արժանացել է 3 “Օսկարի”: Դերասանական խաղի համար “Օսկարի” է արժանացել Մեթյու Մաքկոնահին.սա նրա առաջին արձանիկն է:

Անկախ

Արցախի Հանրապետության Մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարար` Նարինե Աղաբալյանը Հունաստան կատարած իր եռօրյա այցի ընթացքում, ներկա գտնվեց “Հայ–հույն բարեկամության միության” կողմից կազմակերպված, “Հայաստան – Արցախ` Մեկ ազգ, մեկ պայքար” միջոցառմանը, Հունաստանի խորհրդարանում հանիպում ունեցավ “Հայաստան – Հունաստան խորհրդարանական բարեկամության խմբի” նախագահության հետ և այցելեց համայնքի տարբեր կազմակերպությունների կողմից կազմակերպված միջոցառումներին:

“Հայ–հույն բարեկամության միությունը” կյանքի է կոչվել ՀՀ Աթենքի դեսպանության հովանավորությամբ:

Հարց- Արցախը հայության, մանավանդ սփյուռքահայության համար հանդիսանում է վերկուսակցական եւ վերհատվածական երեւույթ: Թեեւ արտաքին աշխարհի հետ հաղորդակցության համար Արցախը օգտվում է, Հայաստանի Հանրապետությունը որպես պատուհան, բայց Սփյուռքի հետ հաղորդակցության համար նման հարկադրության տակ չի գտնվում: Ծրագրում եք արդյո՞ք Սփյուռքի հետ ունենալ ուղիղ կապ:

Պատասխան- Սփյուռքում, մի քանի երկրներում Արցախն ունի իր ներկայացուցչությունները` Ռուսաստան, ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Ավստրալիա, Գերմանիա, եւ այլն:  Արտասահմանում հիմնական կապերը  այդ նեկայացուցչությունների միջոցով է:

Կա նաեւ ուղղակի եւ անմիջական կապեր հայկական կազմակերպությունների եւ կառույցներ հետ. օրինակի համար Հայ բարեգործական ընդհանուր միության հետ: Նկատի ունեմ կազմակերպություններ որոնք ներկայացուցչություններ ունեն Արցախում, եւ այդ կազմակերպությունների միջոցով այս տարիների ընթացքում տասնյակ ծրագրեր են իրականացվել:

Հ.- Քաղաքական ներկայացուցչություններից բացի անհրաժեշտ նկատո՞ւմ եք մշակութային գրասենյակներ ունենալ սփյուռքի հայաշատ գաղթօջախներում:

Պ.-Ես չեմ կարծում թե դրա անհրաժեշտությունը կա, որովհետեվ հայկական գաղթօջախներում կան հայկական մշակութային կազմակերպություններ, ցանկության դեպքում միշտ էլ կարելի է համագործակցել: Կարեւորը` լինի ցանկություն եւ նախաձեռնող: Եւ այս տարիների ընթացքում, համենայն դեպս չի եղել մի դեպք, որ որեւե նախաձեռնություն անպատասխան մնա, կամ մենք չընդառաջենք: Պարզապես, որպես կանոն վերջին տարիների փորձից ելնելով դա ավելի ակտիվ է դրսեվորվում այն համայնքներում որտեղ մենք ունենք նեկայացուցչություն: Որովհետեվ այստեղ ավելի հեշտ է կապը եւ նախաձեռնությունները իրականացնել: Մասնավորապես`   Ֆրանսիաում մենք ունենք ներկայացուցչություն, որտեղ բազմաթիվ ծրագրեր են իրականացվում: Ինչպես տեղեկացաք` վերջերս բարեկամական  կապեր ստորագրեցինք Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքներ հետ, որոնք ներառում են կրթական, մշակութային  ծրագրեր եւ համագործակցություն: Օրինակ, ֆրանսիական մի թատերախումբ հանդես է եկել առաջարկով, որ պատրաստ է Արցախում ներկայացումներ տալ: Մենք այս տարի ամռանը սպասում ենք ֆրանսիական երգչախմբի, որը պիտի գա Արցախ եւ հանդես գա Շուշիում: Նաեւ միջազգային ճանաչողություն ունեցող դաշնակահարի ենք հյուրընկալելու Արցախում:

Հ.- Արցախ-Սփյուռք առկա հասարակական-մշակութային կապերը ինչպե՞ս եք գնահատում:

Պ.- Ո’չ բավարար: Իրականում ներուժը, հնարավորությունները ավելի մեծ են, քան գործնականում իրականացվում է: Նորից եմ ասում, սրանք ընդամենը կազմակերպչական խնդիրներ են: Բնականաբար Արցախը չի կարող իր միջոցներով կազմակերպել ավելի շատ ծրագրեր եւ միջոցառումներ, ձեռնարկներ իրականացնել: Բայց մենք միշտ պատրաստ ենք կազմակերպչական հարցերում մեր աջակցությունը ցույց տալու, կոնկրետ` Արցախի մշակույթի  նախարարությունը, եթե լինեն նման առաջարկություններ: Այսինքն պետք է լինի նախաձեռնություն, որը ակնկալում ենք եւ որը պետք է ակտիվանա: Պետք է ասեմ նաեւ, որ ես հանդիսանում եմ ՀՀ Սփյուռքի նախարարության կից ատյանի անդամ: Եւ մենք պարբերաբար քննարկում ենք ծրագրերը, հաշվետվություններին ենք մասնակցում: Եւ այս տարի նաեւ որոշ առաջարկություններ արեցինք Արցախը մասնակից դարձնելու այդ ծրագրերին: Հռչակագիր պետք է ստորագրենք այդ ծրագրերի մասին, որոնք իրականացվում են Սփյուռքի նախարարության կողմից եւ որ Արցախը նույպես ներգրավվի այդ ծրագրերում:

Հ.- Արցախում մշակութային փառատոններ են կազմակերպվում. արդյո՞ք արդյունավետ համարում եք, որ ներգրավեք նաև սփյուռքի եւ հայաշատ երկրների արվեստագետներին:

Պ.- Արցախը նաեւ խնդիր ունի ոչ միայն հայերին ներկայանալու եւ ոչ միայն հայերին մասնակից դարձնելու իր մշակութային եւ հասարակական ծրագրներին: Ավելի շատ կարիք կա օտարներին ծանոթացնելու Արցախին, քանի որ այսօր կա Արցախի միջազգային ճանաչման խնդիրը: Արցախը ճանաչված չլինելու պատճառով հնարավորություն չունի պաշտոնապես ներկայանա տարբեր փառատոնների եւ միջազգային մրցույթների, որոնք կազմակերպվում են արտերկրում, դրա համար մենք ունենք մեր փառատոնները, որոնց մասնակից ենք դարձնում ցանկացողներին տարբեր երկրներից: Իհարկե, եթե նրանք համապատասխանում են մեր ներկայացրած պահանջներին:

Մենք ունենք դասական երաժշտության պատանի երաժիշտ կատարողների “Տնջր” միջազգային փառատոնը: Տնջրն Արցախում 2000 ամյա սոսի ծառ է, որը Արցախում մեր ակունքների եւ մնայուն արժեքների յուրօրինակ խորհրդանիշ է: Փառատոնը 2013թ. անցկացվեց երրորդ անգամ, որին մասնակցում էին տասներեք երկրներից երաժիշտներ, որոնցից միայն երկուսն էին հայ:

Ունենք նաեւ Քանդակի միջազգային փառատոն, որը կազմակերպվում է Շուշիում եւ որին նույնպես մասնակցում են տարբեր երկրների քանդակագործներ: Փառատոնում ստեղծված աշխատանքներով նպատակ ունենք Շուշիում ստեղծել քանդակների պուրակ:

Հ.- Գիտենք, որ մանավանդ վերջին տարիներին, մշակութային կյանքը Արցախում վերելք է ապրում: Այս ընթացքում բազմաթիվ միջոցառումներ են տեղի ունեցել: Թանգարաններ են բացվել Արցախում, եւ նմանատիպ այլ գործունեություն է իրականացվել: Արցախի իրականությունը ներկայացնել աշխարհին` իհարկե ոչ միայն հայ հանրությանը, ինչ նախաձեռնություններ եւ միջոցառումներ են նախատեսվում  հրատարակությունների եւ փաստավավերագրական ֆիլմերի տեսքով: Քանի որ բազմալեզու հրատարակությունների եւ վավերագրական ֆիլմերի պակասը շատ է զգացվում:

Պ.- Շատ ճիշտ եք նկատել, իսկապես դա այսօր մեր բացերից է: Թե կինոարվեստը, թե հրատարակչական գործերի եւ աշխատությունների բացը շատ է երեւում: Բայց սա կապված է կոնկրետ հնարավորությունների հետ: Այսինքն` Արցախը իր պետական միջոցներով անում է այնքան, ինչքան որ ի վիճակի է անել: Կոնկրետ ինչ վերաբերվում է փաստավավերագրական ֆիլմերին, արվում են, այսօր էլ պատրաստվում են: Բայց մենք միեւնույն ժամանակ  շատ բծախնդիր ենք այս հարցում, որովհետեվ մեզ համար շատ կարեւոր է, որ պատմությունը ճշմարիտ ձեւով ներկայացվի աշխարհին: Եւ դրանով  պայմանավորված մերժում ենք տարբեր առաջարկներ, որոնք պարզապես լուրջ չեն եւ որոնցում հավաստի տվյալներ չենք տեսնում:

Որպես կանոն արտասահմանից լինում են առաջարկություններ, որոնք ակնկալում են օգնություն Արցախից: Այդ պատճառով էլ, շատ ժամանակ մեր հնարավորությունների շրջանակում նախընտրում ենք չֆինանսավորել մի բան որը հայտնի չե թե վերջում ինչ է դառնալու: Եթե լինեն լուրջ նախաձեռնություններ եւ առաջարկություններ, մենք իհարկե կօգնենք: Դա շատ կարեւոր է պատմությունը սերունդներին հասցնելու համար, որովհետեւ, այսօր դեռ  ողջ է այն սերունդը որը անմիջապես մասնակից են եղել Արցախի գոյապայքարին, եւ շատ կարեւոր է այս սերնդի հուշերը վավերագրել, պահպանել եւ փոխանցել սերունդներին:

Նույնը վերաբերվում է հրատարակություններին: Իհարկե, այսօր Արցախ ներկայացնելու համար, պետք է ամենատարբեր լեզուններով ունենալ քարոզչանյութեր: Մենք մեր միջոցներով չենք կարող դա անել: Այսինքն` արդեն կան պատրաստի նյութեր, եթե ցանկություն լինի դրանք թարգմանել տարբեր  լեզուներով եւ հրատարակել, մենք պատրաստ ենք միջնորդել հեղինակների հետ բանակցություններում եւ կազմակերպչական հարցերում օգնել կամ միջնորդել:

Այսօր Արցախը նաեւ մասնակցում է տարբեր միջազգային ցուցահանդեսների, սակայն շատ սահմանափակ նյութերով: Այդ առումով այն ինչ անում է Ադրբեջանը եւ այն ինչ անում ենք մենք`  անհամեմատելի է:

Հ.- վերջում կցանկանայինք լսել ձեր խոսքը ուղղված մեր ընթերցողներին եւ հայրենակիցներին:

Պ.- Այս օրերի ընթացքում մի շարք հանդիպումներ ունեցա եւ որոշակիորեն ծանօթացա հունահայ համայնքի կյանքում կազմակերպվածությանը, նաեւ խնդիրներին: Իհարկե` ինչպես որ դուք եք ակնկալում տեսնել ուժեղ Արցախ, նույպես մենք  էլ ակնկալում ենք տեսնել ուժեղ Սփյուռք: Նաեւ նման ակնկալիք ունենք հունահայ համայնքից: Եւ ես ուզում եմ պարզապես հունահայ բոլոր կազմակերպություններից, անկախ իրենց տարաձայնություններին, անկախ իրենց գաղափարական առանձնահատկություններին եւ գործելաոճի առանձնահատկություններին, ունենան միայն մեկ նպատակ` լինել հայրենիքին օգտակար, հայ մնալ եւ այն ինչ բխում է հայրենիքի շահերից,  պաշտպան կանգնելու այդ գաղափարին:

Նկարը`

Նախարար Նարինե Աղաբալյանը, “Հայաստան”-ի խմբագիր Դավիթ Այվազյանի հետ

 Անկախ

Առաջին ալիքի եթերում մարտի 2-ի լույս 3-ին՝ ժամը 04:00–ին, կցուցադրվի կինոյի ոլորտի ամենասպասված իրադարձությունը` Ամերիկյան կինոակադեմիայի 86-րդ «Օսկար» մրցանակաբաշխությունը: Այն կմեկնաբանեն սիրված հաղորդավարներ Աննա Ավանեսյանը եւ Ավետ Բարսեղյանը:

Հանրային հեռուստաընկերությունը «Օսկար» մրցանակաբաշխության պաշտոնական հեռարձակողն է եւ իր հեռուստադիտողներին կներկայացնի ինչպես բուն մրցանակաբաշխությունը, այնպես էլ կարմիր գորգի արարողությունը:

«Օսկար»-ը, որն այս տարի կվարի հաղորդավարուհի Էլեն Դեջեներեսը, ուղիղ եթերով կհեռարձակվի աշխարհի ավելի քան 225 երկրներում։

Մինչ մրցանակաբաշխության ցուցադրությունը, Առաջին ալիքը յուրաքանչյուր ուրբաթ օր՝ ժամը 23:30-ին, ցուցադրել է օսկարակիր ֆիլմեր՝ «Միլիոնատերը հետնախորշից», «Արտիստը», «Թարգմանության դժվարություններ», «Գեյշայի հուշերը»:

Առաջին ալիքը Ձեզ հաճելի դիտում է մաղթում:

Առաջին ալիք

 Հասարակայնության հետ կապերի բաժին

Փետրվարի 26-ին Լիտվայի Կինեմատոգրաֆիստների միության և Հայաստանի դեսպանության կազմակերպմամբ Վիլնյուսում ներկայացվեց ռեժիսոր Վարդան Հովհաննիսյանի «Մարդկանց պատմությունը պատերազմի և խաղաղության ժամանակ» վավերագրական ֆիլմը: Միջոցառմանը, որին ներկա էին Լիտվայի Սեյմասի, տարբեր գերատեսչությունների, հայտնի լրագրողներ, հասարակական գործիչներ, պատմաբաններ, զինվորականներ և հայ համայնքի անդամներ, բացման խոսքով ելույթ ունեցավ Լիտվայի կինեմատոգրաֆիստների միության նախագահ, հայտնի ռեժիսոր Գիտիս Լուկշասը, ով նշեց, որ ֆիլմը հոգեհարազատ է լիտվացիներին, անկեղծ է ու անհրաժեշտ և որևէ կերպ չի կարող որակվել որպես միակողմանի պաշտոնական քարոզչություն:

Իր խոսքում Լիտվայում Հայաստանի դեսպան Արա Այվազյանը, մասնավորապես, ասաց. «Յուրաքանչյուր հասարակության, ժողովրդի և պետության առջև պարբերաբար ծառանում է պատերազմի և խաղաղության միջև ցավագին ընտրության հարցը: Մեր սերունդը ստիպված եղավ անցնել պատերազմով` փխրուն խաղաղություն ձեռքբերելու համար»: Հայաստանի դեսպանը նշեց, որ ֆիլմի ցուցադրման օրը համընկնում է Սումգայիթյան ջարդերի 26-րդ տարելիցի հետ, որով Ադրբեջանը փաստորեն նախընտրեց խնդիրները լուծել հայատյացության և պատերազմի լեզվով: Դեսպան Այվազյանն ընդգծեց, որ ԽՍՀՄ-ում այն ժամանակ տեղի ունեցող ժողովրդավարական գործընթացների պայմաններում Բալթյան ժողովուրդները հստակորեն սատարել էին Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը:

Հիշեցնելով, որ մեկ տարի առաջ նույն օրը Լիտվայի Սեյմասում ստեղծվեց Արցախի Հանրապետության հետ բարեկամության խումբ և կարևորելով Սեյմասի անդամների սկզբունքայնությունը և հավատարմությունը այն արժեքներին, որոնք միասնական էին դարձրել լիտվացի և հայ ժողովուրդներին մեր պետականության վերականգման ճանապարհին՝ Հայաստանի դեսպանը խմբի նախագահ Դալիա Կուոդիտեին հանձնեց այդ կապակցությամբ ԼՂՀ ԱԺ Նախագահ Աշոտ Ղուլյանի շնորհավորական ուղերձը: Ֆիլմի ցուցադրումից հետո ելույթ ունեցավ Վիլնյուս ժամանած ռեժիսոր Վարդան Հովհաննիսյանը, որը պատասխանեց ներկաների բազմաթիվ հարցերին:

“Մշակույթի նախարարությունն իր ստամոքսային մտածելակերպով պղծում է Գառնու տաճարը։ Մշակույթի նախարարությունը մշակութասպան նախարարություն է։ Ամեն ինչ անում են փչացնելու ու պղծելու համար մեր մշակույթը”։ -Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ խոսելով Գառնու հեթանոսական տաճարի շրջակայքում սրճարան կառուցելու մշակույթի նախարարության որոշուման մասին՝ ասաց պատմաբան, գրող-հրապարակախոս Վահե Անթանեսյանը։ Արորդաց ուխտի հետնորդների խոսքով` որևէ կերպ արդարացված չէ մշակույթի նախարարության որոշումը։ Ազգի պատմության ամենամեծ անձնագիրը Գառնու տաճարն է, չի կարելի այն պղծել, ինչպես չի կարելի պղծել Էջմիածինը։”Եթե խաշանոցներ են ուզում սարքել, թող սարքեն տարածքից մի քիչ հեռու։ Վստահ եմ և հուսով, որ նման բան չեն անի։ Մենք առաջարկում ենք մշակույթի նախարարությանը, բոլոր ազգասեր ուժերին և պատրաստ ենք նաև ֆինանսավորել, որ Գառնիի տարածքի մուտքի աջ հատվածում գտնվող կիսավեր տարածքում հնագիտական թանգարան կառուցվի։ Այդպես ավելի շատ զբոսաշրջիկներ կլինեն”,- ասաց քուրմ Վարուժ Աղաջանյանը։ «Նախնյաց հետքերով» մշակութային հասարակական կազմակերպության անդամ Արման Մխիթարյանի խոսքով` սրճարանի կառուցումը անհնար կդարձնի մշակութային շերտերի նոր ուսումնասիրումը: Ըստ բանախոսների` Մշակույթի նախարարությունը պատճառաբանում է, թե տարածքի պահպանման համար գումարները չեն բավարարում, այնտեղ նստարաններ ու ծածկ է դրվելու, որտեղ սուրճ, հյութ ու ջուր են վաճառելու։ “Չեմ կարծում, թե սուրճ ու ջուր վաճառելով հնարավոր կլինի իրենց նպատակն իրագործել”,- ասաց Արման Մխիթարյանը` ավելացնելով, որ պայքարի համար կան քաղաքակիրթ միջոցներ, քարով ու փայտով չեն պատրաստվում պայքարել, բայց եթե քաղաքակիրթ տարբերակը չգործի, քար ու փայտի տարբերակը միշտ էլ կա։ Քրմերի խոսքով` Գառնիից հեռախոսազանգ են ստացել, որ այս պահին շինարարություն է ընթանում։ Շրջանցել են օրենքի այն կետը, որ շինարարություն սկսելու համար պարտադիր է նաև համայնքի ղեկավարի ստորագրությունը, ինչը, սակայն, համայնքի ղեկավարը չի անում: Անկախ

Արևմտյան ԶԼՄ-ները հայտնել են Միլա Կունիսի ու Էշթոն Կուչերի նշանվելու մասին: Տեղեկությունը հաստատել է զույգին մտերիմ աղբյուրը: Զույգը, ի դեպ, վաղուց է քննարկում ամուսնության հարցը:

Նրանք վաղուց է ինչ հանդիպում են` 2012-ից, ու մինչ օրս չեն բաժանվել ոչ միջոցառումների, ոչ էլ հանգստի ժամանակ: “Նրանք սիրում են ճամփորդել ու միասին շատ նոր վայրեր են այցելել: Նրանք նույնիսկ մտածում են որոշ ժամանակ արտասահմանում ապրելու մասին”,-պատմել է  աղբյուրը:

Առաջին անգամ այս զույգի` 36-ամյա Կուչերի ու 30-ամյա Կունիսի, նշանվելու մասին խոսակցություն եղել է անցած տարի, երբ Կուչերն ու Դեմի Մուրը պաշտոնապես ամուսնալուծվեցին: Նրանք բաժանվեցին 2 տարի առաջ, սակայն ամուսնալուծության գործընթացը ձգձգվեց ֆինանսական տարաձայնությունների պատճառով:

Անկախ

Նորարար փորձառարական արվեստի կենտրոնում (ՆՓԱԿ) բացվեց ՙԿյանք առանց սահմանների՚ ցուցահանդեսը: Ցուցահանդեսը Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան և ՆՓԱԿ-ի համագործակցության արդյունքն է:

ՙՄեր համագործակցության նպատակն է այս թիրախային խմբին արվեստի միջոցով ներգրավել հասարակության մեջ՚,- նշեց ցուցահանդեսի համադրող Արփա Հակոբյանը:

Ներկայացված էին հաշմանդամություն չունեցող և ունեցող 29 նկարիչների աշխատանքներ:

Հայաստանում ԱՄՆ դեսպան Ջոն Հեֆերը նշեց, որ բոլոր մարդիկ ունեն որևէ շնորհք, ձիրք, մնում է տրվի ինքնադրսևորելուհնարավորություն, հասնելու երազանքին, տվյալ դեպքում արվեստի մեջ, մշակույթի ոլորտում.

ՙԱյս մարդիկ մեկ անգամ ևս ցույց են տալիս, թե ինչերի կարող են հասնել, եթե նրանց համար համապատասխան պայմաններ ստեղծվեն՚:

Ցուցահանդեսի մասնակից հաշմանդամություն ունեցող անձինք հիմնականում «Ունիսոն» ՀԿ-ի նկարչության խմբի սաներն էին:

Սոցիալական աշխատող Նինա Ալիխանյանը մեզ հետ զրույցում նշեց, որ հաշմանդամություն ունեցող անձանց պետք է ընդունել որպես լիարժեք հասարակության անդամ, որպես ոչ թերի կամ կիսատ, այլ հասարակությանը պիտանի անձիք: Նա առաջարկեց հաշմանդամություն ունեցող անձանց Հայաստանում ընդունեին այնպես ինչպես այլ երկրներում, առաջին հերթին աշխատանքով ապահովեին:

Նորարար փորձառարական արվեստի կենտրոնում ցուցահանդեսը կշարունակվի մինչ մարտի 18-ը:

Անժելա ՇԱՀՈՒՄՅԱՆ

 Անկախ

«ԱրմենՏել» ընկերությունը (ապրանքանիշը` Beeline) և Բրիտանական խորհուրդը  պարգևատրեցին «Ներառական կինոյի 60 վայրկյանները» մրցույթի հաղթողներին։ Մրցույթը կազմակերպվել է Բրիտանական ֆիլմերի 12-րդ փառատոնի շրջանակում Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնի սաների համար։

 Նախքան մրցույթը Բրիտանական ֆիլմերի 12-րդ փառատոնի հատուկ հյուր և «Պարզամիտ Ջիմը» ֆիլմի ռեժիսոր Մեթ Հալսը փետրվարի 23-ից-27-ը դասընթացներ է անցկացրել մրցույթի մասնակիցների համար։ Երեք օրվա ընթացքում բրիտանացի կինոռեժիսորը սովորեցրել է պատանիներին ֆիլմերում ներառության թեմայի արտահայտման նրբությունները, ինչպես նաև սովորեցրել ֆիլմի գաղափարն ընդամենը 60 վայրկանի ընթացքում ներկայացնելու հմտությունը:

 Դասընթացից հետո պատանիները նկարահանել են մեկ րոպեանոց ֆիլմեր, որոնցից լավագույն երեքի հեղինակներն արժանացել են մրցանակների: Մարիամ Բորեցյանի և Մարիա Սարգսյանի համատեղ ֆիլմը, Մարինե Ղազարյանի,  Տիգրան Ղալեչյանի աշխատանքները ճանաչվեցին լավագույնները, իսկ հեղինակները պարգևատրվեցին Sony Xperia E C1505 սմարթֆոներով:

 «ԱրմենՏել» ընկերության անունից շնորհավորում եմ մրցույթի հաղթողներին, ովքեր իրենց ստեղծարար մտածելակերպով և հետաքրքիր լուծումներով հիացրեցին հանձնաժողովի անդամներին։ Համոզված եմ , որ այս տաղանդաշատ երիտասարդներից շատերը իրենց դերը կխաղան հայկական կինոարվեստի զարգացման գործում, իսկ մենք կշարունակենք աջակցել այնպիսի ծրագրերի, որոնք կդարձնեն մեր կյանքն ավելի լավը» ,– նշեց «ԱրմենՏել» ընկերության Գլխավոր տնօրեն Անդրեյ Պյատախինը։

 «Դասընթացի մասնակիցներին փորձել եմ սովորեցնել, որ պատմության վիզուալ ներկայացումը շատ կարևոր գործոն է: Ոչ բոլոր ֆիլմերը պետք է ծանրաբեռնված լինեն երկխոսություններով, կինոն նաև պատմությունների վիզուալ ներկայացումն է` հնչունային բաղադրիչի ստեղծագործ օգտագործմամբ: Սրանք են այն ոլորտները, որոնց վրա փորձել ենք կենտրոնանալ դասընթացների ընթացքում»,-նշում է Մեթ Հալսը:

 Մեթ Հալսի «Պարզամիտ Ջիմը» ֆիլմը ներկայացվել է Բրիտանական ֆիլմերի փառատոնին։ Ֆիլմը պատմում է խուլ հեծանվորդ Ջեյմս Դյութիի կատարած արկածախնդիր ուղևորության մասին: Ռեժիսորը պատմում է, որ մինչ ֆիլմի նկարահանումներին ձեռնամուխ լինելը սովորել է ժեստերի լեզուն, շփվել թույլ լսողություն ունեցող մարդկանց հետ: «Պարզամիտ Ջիմը» ֆիլմը ներկայացվել է նաև Թումո կենտրոնում, իսկ հանդիսատեսը հնարավորություն է ունեցել քննարկելու ֆիլմը ռեժիսորի հետ:

Բրիտանական Ֆիլմերի 12-րդ փառատոնն այս տարի կազմակերպում են Բրիտանական խորհուրդը, Երևանում Բրիտանական դեսպանատունը և ՅՈՒՆԻՍԵՖ Հայաստանը: Փառատոնի գլխավոր հովանավորն է «ԱրմենՏել» ընկերությունը։

Լեգենդար կիթառահար Պակո դե Լուսիան վախճանվել է կյանքի 67-րդ տարում: Նախնական եզրակացությամբ, կիթառահարը մահացել է սրտի նոպայից, մեքսիկական Կանկունեում հանգստի ժամանակ.նա հանկարծ վատ է զգացել ու հիվանդանոցի ճանապարհին էլ մահացել է, հաղորդում է vesti.ru-ն:

Առաջիկա օրերին դե Լուսիայի մամինը կտեղափոխվի Իսպանիա, որտեղ  էլ հողին կհանձնվի:

Պակո դե Լուսիան (իսկական անունը` Ֆրանցիսկո Սանչես Գոմես) ծնվել է 1947-ի դեկտեմբերի 21-ին, Ալխեսիրաս քաղաքում: Առաջին անգամ կիթառը ձեռքն է վերցրել 5 տարեկանում, իսկ 11 տարեկանում արդեն նրան հրավիրում էին ելույթ ունենալու տեղի ռադիոկայանում: 19 տարեկանում իր առաջին ալբոմը ներկայացրեց: Ընդ որում նոտաճանաչ է դարձել միայն 44 տարեկանում: Պակո դե Լուսիան համարվում է  ֆլամենկոյի ամենահայտնի կատարողներից մեկը:

Անկախ

Հայաստանի գրողների միությունում բացվելու է շախմատի ակումբ, որն իր դռներն է բացելու բոլոր շախմատասեր գրողների առաջ: Հայաստանի գրողների միության նախագահ Էդուարդ Միլիտոնյանի խոսքով գրողների տանը շախմատասեր գրողները սեղանի թենիսի վրա էին խաղում, ցանկացողները շատ էին, միայն թե միջոցներ չկար:

Խնդիրները կարծես թե լուծում ստացան: Շախմատի ակումբը կբացվի փետրվարի 25-ին, կլինի մրցում, որին կմասնակցեն 14 գրող: Ի դեպ, ՀԳՄ նախագահն ասաց, որ պրոֆեսիոնալ շախմատիստ է, մրցույթին չի մասնակցելու, բայց ներկա կլինի բացմանը: Հետագայում կարող են ստեղծագործական միությունների առաջնություն կազմակերպել:

archive2.ankakh.com-ի հետ զրույցում գրող, շախմատիստ Սոս Գասպարյանը նշեց, որ արդեն իսկ ժամանակն էր հնարավոր միջոցներ ստեղծելու համար: Շախմատը կարեւոր եւ պահանջված սպորտաձեւ է: Ակումբի հիմնումը շատ լուրջ քայլ է դեպի առաջ: Ժամանցը կազմակերպած է, հաղթելու ու մրցելու ցանկությունը մեծ:

Ակումբում ցանկություն կա նաեւ հյուրընկալել հայտնի ու սիրված շախմատիստների, ովքեր իրենց գիտելիքներով կկիսվեն շախմատասեր գրողների հետ:

Անժելա ՇԱՀՈՒՄՅԱՆ

Անկախ