Նախախորհրդարանի անդամ, ռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

“Վերջերս հաճախ եմ մտածում ու գրում Ուկրաինայում կատարվող իրադարձությունների մասին, որովհետեւ խորապես համոզված եմ, որ դրանք ուղիղ կապ եւ ազդեցություն ունեն Հայաստանում ստեղծված ու ստեղծվող իրավիճակի վրա: Կարծում եմ, որ այնտեղ այսօր ընթանում է ոչ միայն եւ ոչ այնքան ռուս-ուկրաինական պատերազմը, կամ Պուտինի պայքարը Պորոշենկոյի դեմ, կամ անգամ Կրեմլի` ընդդեմ Մայդանի: Ուկրաինայի շուրջ աշխարհի պատմության մեջ առաջին անգամ տեղի է ունենում հեռուստատեսության պատերազմը համացանցի դեմ: Այլ կերպ ասած` 20-րդ դարի պատերազմն ընդդեմ 21-րդ դարի: Հետեւաբար, այս առճակատման արդյունքը կանխորոշված է:

Ամերիկացիները ասում են, որ պարտվել են Վիետնամում լուսանկարիչների պատճառով, քանզի Սոնգմի գյուղի ոչնչացման եւ Նապալմով այրված երեխաների պատկերները հեղեղել էին աշխարհի մամուլն ու այնքան էին ցնցել ԱՄՆ-ի հասարակությանը, որ հակապատերազմական հսկա շարժումը ստիպեց ի վերջո Նիքսոնին կանգնեցնել ռազմական գործողությունները եւ դուրս բերել իր զորքը Վիետնամից: Սովետական արկածախնդրությունն Աֆղանստանում խստորեն գրաքննվում էր տեղական մամուլում եւ զրկված էր հասարակական բողոքի վերահսկող գործոնից, որի պատճառով էլ դարձավ ԽՍՀՄ փլուզման պատճառներից մեկը:

Սակայն ամերիկացիները, կարծես, որոշ դասեր առան խորհրդային փորձից, եւ նրանց մյուս խոշոր ռազմական գործողությունները Իրաքում եւ նույն Աֆղանստանում արդեն լուսաբանվում էին հստակ վերահսկողության ներքո: Անել դա օգնեց այն հանգամանքը, որ պատերազմները այսուհետ դարձան միանգամայն «հեռուստատեսային», քանզի ընթանում ու լուսաբանվում էին հեռուստախցիկների ներքո եւ դրանց հսկայական ազդեցությամբ: Դա «ուղիղ եթերի» գաղափարը մարմնավորող CNN հեռուստաընկերության աստղային ժամն էր, այդ տարիներին ծնվեց թեւավոր արտահայտությունը` «գոյություն ունի միայն այն, ինչ ցուցադրվել է CNN-ով»:

Վերահսկելով հեռուստատեսային պատկերը՝ աշխարհի հզորները առավել արդյունավետ կարողանում էին վերահսկել աշխարհը: Սակայն գեներալները միշտ պատրաստվում են նախորդ պատերազմին, եւ մինչեւ որ հեռուստատեսային գերիշխանությունը հաղթական շքերթով գրավում էր ողջ աշխարհը, ծնվեց զանգվածային տեղեկատվության առավել հզոր ու, գլխավորը, շատ ավելի դժվար վերահսկվող մի զենք` համացանց, այսինքն՝ Internet-ը: Երիտասարդների այդ զբաղմունքն ու սեքսով մտահոգված պատանիների զվարճանքը դարձավ գերհզոր զենք, երբ դրան գումարվեցին տեսախցիկով օժտված հեռախոսները: Դա կատարվեց անչափ արագ, մեկ կարճատեւ պատերազմի ընթացքում, ու եթե, ասենք, Սադդամ Հուսեյնի արձանի գլխատումն ու տապալումը Բաղդադոմ հանդիսանում էր իրաքյան պատերազմի հեռուստատեսային խորհրդանիշը, ապա հաշված ամիսներ անց իրական Սադդամ Հուսեյնի կախահան հանելու տեսարանն արդեն խորհրդանշեց նոր, համացանցային իրականության սկիզբը, քանզի չեր կարող ցուցադրվել հեռուստատեսությամբ եւ փոխարենը կայծակնային արագությամբ տարածվում էր համաշխարհային «սարդոստայնով»:

Այսուհետ, մարդկության մասնավոր կյանքը գրեթե վերացավ՝ դառնալով հանրային, իսկ հանրային կյանքը` քաղաքականությունից մինչեւ պատերազմ, դարձավ մասնավոր: Հեռախոսով ցանկացած մարդ եւ համակարգիչ ունեցող յուրաքանչյուր մեկը, այսինքն` մարդկության մեկ երրորդը հետայսու կարող են նկարահանել, մեկնաբանել, եւ տարածել ցանկացած տեղեկություն ողջ աշխարհով մեկ: Այսպես քանդվեց ցանկացած իշխանության ամենահին ու ամենակարեւոր մենաշնորհը` լրատվականը: Իհարկե, այս ամենը չի կատարվում անմիջապես եւ պետք չէ մոռանալ բնակչության մնացած երկուերրորդի մասին, որոնք դեռեւս ապավինում են հեռուՍՏԱտեսությանը, իբրեւ իրենց տեղեկատվության հիմնական ու հաճախ միակ միջոցի:

Պուտինյան Ռուսաստանը վերջերս ապացուցեց, որ հին զենքը նույնպես կարող է լինել շատ արդյունավետ, ինչպես 1947 թվականից գրեթե անփոփոխ մնացած Կալաշնիկովի գնդացիրը: Ռուսական հեռուՍՏԱտեսությունը այս ամիսներին գերազանցեց ապատեղեկատվության, անամոթ կեղծիքների ու ատելության քարոզի բոլոր չափանիշները, որոնք մնացել էին որպես նմուշ ֆաշիստական Գերմանիայի տարիներից: Սակայն որքան էլ հաջող չկատարեր «կիսելյովյան» քարոզամեքենան ռուս ժողովրդի զոմբիացման ու վայրենացման չար աշխատանքը, այն շուտով դեմ-հանդիման եկավ սկզբից թույլ, բայց օրեցօր ուժեղացող ուկրաինական համացանցային դիմադրությանը: Այս առումով, պատմության մեջ իր տեղն ապահովեց Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարար հայազգի Արսեն Ավագովը, որը կարծես թե առաջին քաղաքական գործիչն է, ով ֆեյսբուքի ու թվիթերի էջերում պարբերաբար կիսվում է կատարվող զինվորական գործողությունների մասին ու ամենօրյա հաշվետվություն է տալիս ընթացող պատերազմի վերաբերյալ:

Այսինքն, «հեռուստատեսային» պատերազմը արդեն փոխարինվել է «համացանցային» պատերազմով: Ահա թե ինչ նկատի չառան իրենց հաշվարկներում կրեմլյան քաղտեխնոլոգները, ահա ինչու են նրանք պարտվում քարոզչական ճակատում, եւ ահա ինչու պուտինյան Ռուսաստանը անխուսափելիորեն տանուլ է տալու ավագովյան, մայդանական, նոր ու երիտասարդ Ուկրաինային: Քանզի հեռուստացույց նայող մարդիկ միշտ պարտվելու են գիրք կարդացող եւ համացանցից օգտվող մարդկանց: Կեցցե ազատությունը, կեցցե համացանցը: Մենք նույնպես կհաղթենք”:

Անկախ

Հյուսիսային Կորեայի իշխանությունները Հարավային Կորեային առաջարկել են միավորվել դաշնության կամ էլ կոնֆեդերացիայի սկզբունքի վրա, հաղորդում է  РБК-ն:

Կորեայի Կենտրոնական հեռագրական գործակալության տարածած   հաղորդագրության մեջ ԿԺԴՀ իշխանություններն ընդունել են Կորեայի` սոցիալական տարբեր համակարգերով ու գաղափարախոսությամբ 2 հատվածների դաշնության հիման վրա  միավորման պահանջի աճը:

“Հյուսիսն ու Հարավը դաշնության կամ կոնֆեդերացիայի պայմաններում պետք է միավորեն իրենց ջանքերն ու ակտիվ նպաստեն զարգացմանն ու ընդհանուր հետաքրքրություններին”,-ճշգրտում է ԿԺԴՀ կառավարությունը:

Բացի այդ, Հյուսիսային Կորեան Հարավային Կորեային կոչ է արել հրաժարվել հյուսիսում գտնվող համերկրացիների նկատմամբ առճակատումից ու թշնամությունից, ինչպես նաև “օտարների” հետ զորավարժություններ անցկացնելուց: Հարավային Կորեայի պատասխանն այդ առաջարկությանը չի հաղորդվում:

Դիզայներ Արամ Նիկոլյանն արդեն երկար ժամանակ «Բազե» համահայկական երիտասարդական հավաքում նորաձևության մրցույթի ժյուրիի նախագահն է և իր մասնագիտական խորհուրդներով օգնում է երիտասարդներին լավագույնս ներկայանալ ժյուրիին։

Արամ Նիկոլյանը հետաքրքիր գաղափարներ է տեսնում բազեականների գործերում. «Նորաձևության մրցույթին հիմնականում մասնակցում են ոչ մասնագիտացած երիտասարդներ, և շատ անգամ զարմանալ կարելի է նրանց մոտեցումներից։ Չիմանալով օրենքներ՝ հաճախ ավելի կրեատիվ են մտածում, քան մասնագիտական կրթություն ստացած երիտասարդները։ Թեև մասնագիտական կրթություն ունեցողներն էլ ստեղծում են ավելի պրոֆեսիոնալ, մտածված ու մաքուր աշխատանքներ»։

Արամ Նիկոլյանը նկատում է նաև, որ «Բազեում» ներկայացված որոշ զգեստներ կարող են անգամ պոդիումում ցուցադրվել։ «Արդյունքը, որ ստանում են կարճ ժամանակում, շատ հետաքրքիր է։ Եթե հավաքի մասնակիցներին մի փոքր ավելի ժամանակ տրվի, ինչպես նաև՝ մշակելու համապատասխան պայմաններ («Բազեում» ամեն ինչ ձեռքով է արվում. չի օգտագործվում կարի մեքենա և այլն), ապա ստեղծված արդյունքը հաստատ արժանի կլինի պրոֆեսիոնալ բեմում ցուցադրվելու»,- ասում է դիզայները։

Նա նաև ընդգծում է, որ մրցույթի ընթացքում ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն զգեստին, այլև կերպարին, ցուցադրման ձևին. «Միայն զգեստն ինքնին չի կարող ինչ-որ բան ասել աշխատանքի մասին։ Նորաձևությունն արվեստի այն ճյուղին է դասվում, որը պետք է ամբողջական կերպարով ներկայացնել։ Փոքր դետալները, սկսած կոշիկներից, վերջացրած վարսահարդարմամբ, շատ բան կարող են փոխել հագուստի մեջ»։

«Բազեում» նորաձևության մրցույթի ժյուրիի անդամները երգիչ-երգչուհիներ, նկարիչներ, քանդակագործներ են։

Զգեստներ ստեղծելու համար պետական դրոշի գույները խորհրդանշող յուրաքանչյուր ճակատի տրամադրվում են ճակատի գույնին համապատասխանող կտոր, աքսեսուարներ, այլ պարագաներ։

Հիշեցնենք, որ «Բազե-2014» հավաքը կանցկացվի օգոստոսի 18-24-ը։ Այն կազմակերպել է Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամը։

Անկախ

Վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն այցելել է Ծաղկաձոր, որտեղ ներկա է գտնվել «Արի տուն» ծրագրի 2-րդ փուլի փակման արարողությանը: Վարչապետը զրուցել է «Արի տուն» ծրագրով հայրենիք ժամանած սփյուռքահայ պատանիների հետ, ովքեր իրենց տպավորություններով են կիսվել ճամբարի և Հայաստան կատարած այցի վերաբերյալ:
Հովիկ Աբրահամյանը ողջունել և շնորհավորել է պատանիներին հայրենաճանաչողական ծրագրի շրջանակներում Հայաստան կատարած այցի առթիվ և նշել. «Մենք ձեզ շատ ենք սիրում, ձեզնով հպարտանում և ուրախանում: Այս ծրագրին շատ լուրջ եմ վերաբերվում և ես՝ որպես վարչապետ, ամեն ինչ անելու եմ, որ այն լինի շարունակական և ամեն տարի ծրագրին մասնակից երեխաների թիվն ավելանա: Համոզված եմ, որ ձեր այցը Հայաստան ջերմորեն է կապում ձեզ մայր հայրենիքին»:

Միաժամանակ, վարչապետը շնորհակալություն է հայտնել ՀՀ սփյուռքի նախարարին և նրանց, ովքեր զբաղվում են այս հայանպաստ, ազգանվեր գործով՝ «Արի տուն» ծրագրի կազմակերպմամբ:

Այնուհետև Հովիկ Աբրահամյանը շրջել է ճամբարի տարածքով՝ ծանոթացել պատանիների համար ստեղծված պայմաններին:

«Արի տուն» ծրագրի երկրորդ փուլի շրջանակներում հայրենիք է ժամանել 140 պատանի աշխարհի 9 երկրից:

Անկախ

Հուլիսի 6-ին ՀՀ ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանի գլխավորած պաշտոնական պատվիրակությունը այցելեց Մոսկվայի հայկական եկեղեցական համալիր: Հայ խորհրդարանականները շրջայց կատարեցին 2013 թ. սեպտեմբերին բացված եկեղեցական համալիրում:

Այնուհետեւ Հայ Առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի եւ Նոր Նախիջեւանի Հայոց թեմի առաջնորդարանում տեղի ունեցավ ԱԺ նախագահի հանդիպումը ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանության դիվանագիտական անձնակազմի, ՌԴ-ում հավատարմագրված ՀՀ պետական կառույցների, ինչպես նաեւ հայ համայնքային կազմակերպությունների ներկայացուցիչների հետ:

Դիմելով ներկաներին` ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանը մասնավորապես ասաց. «Շատ ուրախ եմ գտնվել այս հրաշալի հոգեւոր կենտրոնում ու ձեր միջավայրում եւ ուզում եմ փոխանցել ջերմ ողջույններ Հայաստանից: Մենք հարգանքով ենք վերաբերվում ձեր գործունեությանը, որովհետեւ զգում ենք ձեր հոգեւոր ու մարդկային կապը հայրենիքի հետ, որովհետեւ վստահ ենք, որ անկախ գտնվելու վայրից ձեզանից յուրաքանչյուրը հետաքրքրված է Հայաստանով, նրա հաջողություններով եւ խնդիրներով, ոչ միայն հետաքրքրված է, այլեւ պատրաստ է դառնալ այդ հաջողությունների անմիջական կերտողն ու խնդիրների լուծման անմիջական մասնակիցը: Որովհետեւ հայրենիքն ինքն էլ ուրախանում է իր աշխարհասփյուռ զավակների հաջողություններով եւ մտահոգվում նրանց խնդիրներով` միաժամանակ պատրաստ լինելով նպաստել դրանց կարգավորմանը»:

Նրա խոսքով` Մոսկվայի Հայոց առաջնորդանիստ Սուրբ Պայծառակերպություն եկեղեցին եւ եկեղեցական համալիրը` որպես նյութեղեն պատմություն, թեեւ մեկ տարեկան էլ չկան, բայց իրենց մեջ ամփոփում են մեր բազմադարյա հոգեւոր պատմությունը, նաեւ վկայում են հինավուրց ու խոր արմատների մասին, որ հայերն ունեն բարեկամ երկրում: «Համոզված եմ, որ Եվրասիական միացյալ տնտեսական տարածքին Հայաստանի Հանրապետության միանալով՝ երկկողմ հարաբերությունների մակարդակը ավելի կբարձրանա, ավելի կխորանան ինտեգրացիոն գործընթացները: Նաեւ վստահ եմ, որ Ռուսաստանի Դաշնություն իմ պաշտոնական այցը իր դրական դերը կունենա փոխշահավետ համագործակցության ընդլայնման առումով՝ մի անգամ եւս փաստելով երկու երկրների միջեւ առկա ռազմավարական գործընկերային հարաբերությունները»,-նշեց ԱԺ նախագահը:

Գալուստ Սահակյանի համոզմամբ` այդ հարաբերությունների առաջընթաց զարգացումը ամրապնդում է վստահությունը հետագա ավելի ընդգրկուն ծրագրերի իրականացման եւ հնարավորությունների նկատմամբ, եւ դրանում մեծ է նաեւ հայ համայնքի դերն ու ներդրումը: «Պատահական չէ, որ դուք Ռուսաստանում համարվում եք ճանաչում եւ հեղինակություն ունեցող, հավատարիմ, խելացի եւ ստեղծարար, օրինապաշտ ու լիիրավ քաղաքացիներ: Համոզված եմ, որ ձեր ավանդապաշտությամբ ու օրինապաշտությամբ, երկու երկրների շահերի խոր գիտակցումով, այս հրաշալի հոգեւոր տան բարձր հովանու ներքո այսուհետ եւս կշարունակեք մասնակցել Հայաստանի ու Ռուսաստանի միջպետական հարաբերությունների պատմության նորովի կերտմանը»,-ասաց խորհրդարանի ղեկավարը:

«Հայրենիքի շենացումը մեր ընդհանուր գործն է, որում բոլորիս ջանքերն ու էներգիան մշտապես պահանջված են: Այդ ամենի համատեղումը կարեւոր գործոն է Հայաստանի փայլուն ապագայի ապահովման համար: Համոզված եմ, որ Հայաստանի ճակատագրի հանդեպ ընդհանուր պատասխանատվության գիտակցումը մեզ կօգնի ավելի բացահայտել մեր միասնական հայրենիքի ներուժը եւ կառուցել ավելի ապահով ու ավելի բարեկեցիկ Հայաստան, ավելի ամրապնդել Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք եռանկյունին: Մենք կարո՛ղ ենք եւ պարտավո՛ր ենք կերտել այդպիսի Հայաստան, մենք պարտավո՛ր ենք եւ կարո՛ղ ենք ամուր պահել այդ եռանկյունին՝ անկախ մեր գտնվելու վայրից»,-նշեց Գալուստ Սահակյանը:

ՌԴ-ում ՀՀ արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Օլեգ Եսայանը եւ Ռուսաստանի եւ Նոր Նախիջեւանի Հայոց թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանը, բարձր գնահատելով ԱԺ նախագահի գլխավորած պատվիրակության պաշտոնական այցը Ռուսաստան, նշեցին, որ այն ոչ միայն նոր լիցք կհաղորդի միջխորհրդարանական կապերին, այլեւ ավելի կամրապնդի եւ կխորացնի միջպետական հարաբերությունները:

Անկախ

ÐáõÉÇëÇ 6-ÇÝ ÐÐ ²Ä ݳ˳·³Ñ ¶³Éáõëï ê³Ñ³ÏÛ³ÝÇ  ·É˳íáñ³Í å³ßïáÝ³Ï³Ý å³ïíÇñ³ÏáõÃÛáõÝÁ ³Ûó»É»ó ØáëÏí³ÛÇ Ñ³ÛÏ³Ï³Ý »Ï»Õ»ó³Ï³Ý ѳٳÉÇñ:  Ð³Û ËáñÑñ¹³ñ³Ý³Ï³ÝÝ»ñÁ ßñç³Ûó ϳï³ñ»óÇÝ  2013Ã.  ë»åï»Ùµ»ñÇÝ µ³óí³Í  »Ï»Õ»ó³Ï³Ý ѳٳÉÇñáõÙ:

 ²ÛÝáõÑ»ï»õ Ð³Û ²é³ù»É³Ï³Ý »Ï»Õ»óáõ èáõë³ëï³ÝÇ »õ Üáñ ܳËÇç»õ³ÝÇ Ð³Ûáó ûÙÇ ³é³çÝáñ¹³ñ³ÝáõÙ  ï»ÕÇ áõÝ»ó³í ²Ä ݳ˳·³ÑÇ Ñ³Ý¹ÇåáõÙÁ  è¸-áõÙ ÐÐ ¹»ëå³ÝáõÃÛ³Ý ¹Çí³Ý³·Çï³Ï³Ý ³ÝÓݳϳ½ÙÇ, è¸-áõ٠ѳí³ï³ñÙ³·ñí³Í  ÐÐ å»ï³Ï³Ý ϳéáõÛóÝ»ñÇ, ÇÝãå»ë ݳ»õ Ñ³Û Ñ³Ù³ÛÝù³ÛÇÝ Ï³½Ù³Ï»ñåáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ý»ñϳ۳óáõóÇãÝ»ñÇ Ñ»ï:

¸ÇÙ»Éáí Ý»ñϳݻñÇÝ` ²Ä ݳ˳·³Ñ ¶³Éáõëï ê³Ñ³ÏÛ³ÝÁ Ù³ëݳíáñ³å»ë ³ë³ó. §Þ³ï áõñ³Ë »Ù ·ïÝí»É ³Ûë Ññ³ß³ÉÇ Ñá·»õáñ Ï»ÝïñáÝáõÙ áõ Ó»ñ ÙÇç³í³ÛñáõÙ »õ áõ½áõÙ »Ù ÷á˳Ýó»É ç»ñÙ áÕçáõÛÝÝ»ñ г۳ëï³ÝÇó: Ø»Ýù ѳñ·³Ýùáí »Ýù í»ñ³µ»ñíáõÙ Ó»ñ ·áñÍáõÝ»áõÃÛ³ÝÁ, áñáíÑ»ï»õ ½·áõÙ »Ýù Ó»ñ Ñá·»õáñ áõ Ù³ñ¹Ï³ÛÇÝ Ï³åÁ ѳÛñ»ÝÇùÇ Ñ»ï,  áñáíÑ»ï»õ íëï³Ñ »Ýù, áñ ³ÝÏ³Ë ·ïÝí»Éáõ í³ÛñÇó Ó»½³ÝÇó Ûáõñ³ù³ÝãÛáõñÁ Ñ»ï³ùñùñí³Í ¿ г۳ëï³Ýáí, Ýñ³ ѳçáÕáõÃÛáõÝÝ»ñáí »õ ËݹÇñÝ»ñáí, áã ÙdzÛÝ Ñ»ï³ùñùñí³Í ¿, ³ÛÉ»õ å³ïñ³ëï ¿ ¹³éÝ³É ³Û¹ ѳçáÕáõÃÛáõÝÝ»ñÇ ³ÝÙÇç³Ï³Ý Ï»ñïáÕÝ áõ ËݹÇñÝ»ñÇ ÉáõÍÙ³Ý ³ÝÙÇç³Ï³Ý Ù³ëݳÏÇóÁ: àñáíÑ»ï»õ ѳÛñ»ÝÇùÝ ÇÝùÝ ¿É áõñ³Ë³ÝáõÙ ¿  Çñ ³ß˳ñѳë÷Ûáõé ½³í³ÏÝ»ñÇ Ñ³çáÕáõÃÛáõÝÝ»ñáí »õ Ùï³Ñá·íáõÙ Ýñ³Ýó ËݹÇñÝ»ñáí` ÙÇ³Å³Ù³Ý³Ï å³ïñ³ëï ÉÇÝ»Éáí Ýå³ëï»É ¹ñ³Ýó ϳñ·³íáñÙ³ÝÁ¦: Üñ³ Ëáëùáí` ØáëÏí³ÛÇ Ð³Ûáó ³é³çÝáñ¹³ÝÇëï êáõñµ ä³Ûͳé³Ï»ñåáõÃÛáõÝ »Ï»Õ»óÇÝ »õ »Ï»Õ»ó³Ï³Ý ѳٳÉÇñÁ` áñå»ë ÝÛáõÃ»Õ»Ý å³ïÙáõÃÛáõÝ, û»õ Ù»Ï ï³ñ»Ï³Ý ¿É ãϳÝ, µ³Ûó Çñ»Ýó Ù»ç ³Ù÷á÷áõÙ »Ý Ù»ñ µ³½Ù³¹³ñÛ³   Ñá·»õáñ å³ïÙáõÃÛáõÝÁ, ݳ»õ íϳÛáõÙ »Ý  ÑÇݳíáõñó áõ Ëáñ ³ñÙ³ïÝ»ñÇ Ù³ëÇÝ, áñ ѳۻñÝ áõÝ»Ý µ³ñ»Ï³Ù »ñÏñáõÙ: §Ð³Ùá½í³Í »Ù, áñ ºíñ³ëÇ³Ï³Ý ÙdzóÛ³É ïÝï»ë³Ï³Ý ï³ñ³ÍùÇÝ Ð³Û³ëï³ÝÇ Ð³Ýñ³å»ïáõÃÛ³Ý ÙdzݳÉáíª »ñÏÏáÕ٠ѳñ³µ»ñáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ù³Ï³ñ¹³ÏÁ ³í»ÉÇ Ïµ³ñÓñ³Ý³,  ³í»ÉÇ ÏËáñ³Ý³Ý ÇÝï»·ñ³óÇáÝ ·áñÍÁÝóóÝ»ñÁ: ܳ»õ íëï³Ñ »Ù, áñ èáõë³ëï³ÝÇ ¸³ßÝáõÃÛáõÝ ÇÙ å³ßïáÝ³Ï³Ý ³ÛóÁ Çñ ¹ñ³Ï³Ý ¹»ñÁ Ïáõݻݳ ÷áË߳ѳí»ï ѳٳ·áñͳÏóáõÃÛ³Ý ÁݹɳÛÝÙ³Ý ³éáõÙáíª  ÙÇ ³Ý·³Ù »õë ÷³ëï»Éáí »ñÏáõ »ñÏñÝ»ñÇ ÙÇç»õ ³éϳ  é³½Ù³í³ñ³Ï³Ý ·áñÍÁÝÏ»ñ³ÛÇÝ Ñ³ñ³µ»ñáõÃÛáõÝÝ»ñÁ¦,-Ýß»ó ²Ä ݳ˳·³ÑÁ: ¶³Éáõëï ê³Ñ³ÏÛ³ÝÇ Ñ³Ùá½Ù³Ùµ` ³Û¹ ѳñ³µ»ñáõÃÛáõÝÝ»ñÇ ³é³çÁÝÃ³ó ½³ñ·³óáõÙÁ ³Ùñ³åݹáõÙ ¿ íëï³ÑáõÃÛáõÝÁ ѻﳷ³ ³í»ÉÇ Áݹ·ñÏáõÝ Íñ³·ñ»ñÇ Çñ³Ï³Ý³óÙ³Ý »õ Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ýϳïٳٵ, »õ ¹ñ³ÝáõÙ Ù»Í ¿  ݳ»õ Ñ³Û Ñ³Ù³ÛÝùÇ  ¹»ñÝ áõ Ý»ñ¹ñáõÙÁ: §ä³ï³Ñ³Ï³Ý ã¿, áñ ¹áõù èáõë³ëï³Ýáõ٠ѳٳñíáõÙ »ù ׳ݳãáõÙ »õ  Ñ»ÕÇݳÏáõÃÛáõÝ áõÝ»óáÕ, ѳí³ï³ñÇÙ, ˻ɳóÇ »õ ëï»Õͳñ³ñ, ûñÇݳå³ßï áõ ÉÇÇñ³í ù³Õ³ù³óÇÝ»ñ: гÙá½í³Í »Ù, áñ  Ó»ñ ³í³Ý¹³å³ßïáõÃÛ³Ùµ áõ ûñÇݳå³ßïáõÃÛ³Ùµ, »ñÏáõ »ñÏñÝ»ñÇ ß³Ñ»ñÇ Ëáñ ·Çï³ÏóáõÙáí, ³Ûë Ññ³ß³ÉÇ Ñá·»õáñ ï³Ý µ³ñÓñ Ñáí³Ýáõ Ý»ñùá ³ÛëáõÑ»ï »õë Ïß³ñáõݳϻù   Ù³ëݳÏó»É г۳ëï³ÝÇ áõ èáõë³ëï³ÝÇ ÙÇçå»ï³Ï³Ý ѳñ³µ»ñáõÃÛáõÝÝ»ñÇ å³ïÙáõÃÛ³Ý ÝáñáíÇ Ï»ñïÙ³ÝÁ¦,-³ë³ó ËáñÑñ¹³ñ³ÝÇ Õ»Ï³í³ñÁ:

§Ð³Ûñ»ÝÇùÇ ß»Ý³óáõÙÁ Ù»ñ ÁݹѳÝáõñ ·áñÍÝ ¿, áñáõÙ µáÉáñÇë ç³Ýù»ñÝ áõ ¿Ý»ñ·Ç³Ý Ùßï³å»ë å³Ñ³Ýçí³Í »Ý: ²Û¹ ³Ù»ÝÇ Ñ³Ù³ï»ÕáõÙÁ   ϳñ»õáñ ·áñÍáÝ ¿  г۳ëï³ÝÇ  ÷³ÛÉáõÝ ³å³·³ÛÇ ³å³ÑáíÙ³Ý Ñ³Ù³ñ: гÙá½í³Í »Ù, áñ г۳ëï³ÝÇ ×³Ï³ï³·ñÇ Ñ³Ý¹»å ÁݹѳÝáõñ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛ³Ý ·Çï³ÏóáõÙÁ Ù»½ Ïû·ÝÇ ³í»ÉÇ µ³ó³Ñ³Ûï»É Ù»ñ ÙdzëÝ³Ï³Ý Ñ³Ûñ»ÝÇùÇ Ý»ñáõÅÁ »õ ϳéáõó»É ³í»ÉÇ ³å³Ñáí áõ ³í»ÉÇ µ³ñ»Ï»óÇÏ Ð³Û³ëï³Ý, ³í»ÉÇ ³Ùñ³åݹ»É г۳ëï³Ý-²ñó³Ë-ê÷Ûáõéù »é³ÝÏÛáõÝÇÝ: Ø»Ýù ϳñá°Õ »Ýù »õ å³ñï³íá°ñ »Ýù Ï»ñï»É ³Û¹åÇëÇ Ð³Û³ëï³Ý, Ù»Ýù å³ñï³íá°ñ »Ýù »õ ϳñá°Õ »Ýù ³Ùáõñ å³Ñ»É ³Û¹ »é³ÝÏÛáõÝÇݪ ³ÝÏ³Ë Ù»ñ ·ïÝí»Éáõ í³ÛñÇó¦,-Ýß»ó ¶³Éáõëï ê³Ñ³ÏÛ³ÝÁ:

è¸-áõÙ ÐÐ ³ñï³Ï³ñ· »õ Édz½áñ ¹»ëå³Ý úÉ»· ºë³Û³ÝÁ »õ èáõë³ëï³ÝÇ »õ Üáñ ܳËÇç»õ³ÝÇ Ð³Ûáó ûÙÇ ³é³çÝáñ¹ º½ñ³ë ³ñù»åÇëÏáåáë Ü»ñëÇëÛ³ÝÁ, µ³ñÓñ ·Ý³Ñ³ï»Éáí ²Ä Ý³Ë³·³ÑÇ ·É˳íáñ³Í å³ïíÇñ³ÏáõÃÛ³Ý å³ßïáÝ³Ï³Ý ³ÛóÁ èáõë³ëï³Ý, Ýß»óÇÝ, áñ ³ÛÝ áã ÙdzÛÝ Ýáñ ÉÇóù ÏѳÕáñ¹Ç ÙÇçËáñÑñ¹³ñ³Ý³Ï³Ý ϳå»ñÇÝ, ³ÛÉ»õ ³í»ÉÇ Ï³Ùñ³åÝ¹Ç »õ ÏËáñ³óÝÇ ÙÇçå»ï³Ï³Ý ѳñ³µ»ñáõÃÛáõÝÝ»ñÁ:

Հուլիսի 7-ին, ժամը 06.32-ին և 06.34-ին դեպքի վայր են մեկնել  ՃԿԿ օպերատիվ խումբը և հատուկ նշանակության փրկարարական աշխատանքների իրականացման կենտրոնի փրկարար ջոկատը Մ. Ֆ.-ի որոնողական աշխատանքները սկսելու համար:

Կտրվի լրացուցիչ տեղեկություն:

***

Հուլիսի 6-ին, ժամը 21.12-ին ահազանգ է ստացվել, որ Երևանի Պարոնյան 21 հասցեում գտնվող «Նաիրի» բժշկական կենտրոնի մոտակայքում մոտ 30 տ. տղամարդ ընկել է Հրազդան գետը, անհրաժեշտ է փրկարարների օգնությունը:

Դեպքի վայր է մեկնել մեկ մարտական հաշվարկ, ՃԿԿ օպերատիվ խումբը և հատուկ նշանակության փրկարարական աշխատանքների իրականացման կենտրոնի փրկարար ջոկատը` ջրասուզակով:

Պարզվել է, որ անհայտ կորածը Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի` 1984 թ. ծնված Մ. Ֆ.-ն է:

Ժամը 23.55-ին որոնողափրկարարական աշխատանքներն ավարտվել են անարդյունք և կվերսկսվեն հուլիսի 7-ի առավոտյան:

Հուլիսի 7-ին, ժամը 03.39-ին ՀՀ ԱԻՆ ՍՊԾ-ից տեղեկություն է ստացվել, որ տեղական ժամանակով ժամը 03.08-ին Վանաձոր քաղաքից 13 կմ հարավ-արևմուտք տեղի է ունեցել 4 մագնիտուդով երկրաշարժ, որի ուժգնությունը էպիկենտրոնային գոտում կազմել է 5 բալ:

Իսպանացի գեղանկարիչ, քանդակագործ և գրող, սյուրռեալիստ Սալվադոր Ֆելիպ Ժասինտ Դալի ի Դոմենեկը (1904 – 1989) տարօրինակ էր: Օրինակ` ճաշից հետո քնում էր ձեռքին պղնձե բանալի բռնած, որից վար տեղադրված էր երկաթյա ափսե: Երբ բանալին ընկնում էր ափսեի մեջ, արթնանում էր: Նկարիչն ասում էր, որ այդ խլացնող ձայնից արթնանալն աշխարհի ամենաթարմացնող բանն է:
1926 թ. Դալիին վատ վարքի պատճառով ակադեմիայից հեռացնում են։ Նույն տարին նա գնում է Փարիզ, որտեղ ծանոթանում է Պիկասոյի և Բրետոնի հետ, ինչն էլ նրա սյուրռեալիստական ուղու սկիզբն է դնում։ Այդ ժամանակ ծանոթանում է իր ապագա կնոջ` Գալա Էլյուարի հետ, որը նրա հետագա կյանքի ոգեշնչման աղբյուրն է դառնում։ 1940 թ. Դալին մեկնում է ԱՄՆ, որտեղ էլ ապրում է մինչև 1948 թ.։
Հանճարը նաև նկարահանել է սյուրռեալիստական ֆիլմեր, նկարազարդել գրքեր, զբաղվել է ոսկերչությամբ, ձևավորել ներկայացումներ և հագուստներ։ Նրա բալետային սցենարներից և գրքերից են, օրինակ, «Սալվադոր Դալիի գաղտնի կյանքը» (1942) և «Հանճարի օրագիրը» (1964), իսկ նրա թատրոն-թանգարանը գտնվում է Իսպանիայի Ֆիգուերաս քաղաքում։ Նա դեմ էր արևին, սպանախին, մեխանիկային, Ռեմբրանդին, ուրվականներին և լեռներին, սակայն կողմ էր բարդությանը, խխունջներին, կրոնին և ինքն իրեն:
Ներկայացնում ենք ամերիկացի լրագրող Մայք Ուելսի բացառիկ հարցազրույցը Սալվադոր Դալիի հետ (1958):
– Դալի, Դուք հիանալի նկարիչ եք: Ինչո՞ւ եք այդպես տարօրինակ վարվում:
– Այդպես էքստցենտրիզմը համապատասխանում է իմ կյանքի ավելի կարևոր և ողբերգական, ավելի փիլիսոփայական կողմին և բացահայտում հոգևորի ուժը: Այդ կերպ Դալին ներթափանցում է սեփական ենթագիտակցություն:
– Հարցազրույցից առաջ ինձ խնդրեցիք, որ շփոթեցնող հարցեր ուղղեմ ձեզ, քաոս ստեղծեմ: Ինչո՞ւ:
– Քանի որ երբ Ֆրանսիայում ֆիլմ էինք նկարում, ես չառլստոն էի պարում: Գիտեք, Դալին ավելի լավն է, քան Չառլի Չապլինը, ինչը իմ կարծիքով հետաքրքիր է, որովհետև Դալին հիանալի նկարիչ է, միաժամանակ հիանալի ծաղրածու: Դա շատ հետաքրքիր է:
– Դուք Ձեզ անվանում եք հանճար, և դա ասում եք ամենայն լրջությամբ: Ուզում եք երկու ոլորտո՞ւմ հանճար լինել:
– Տարբեր ոլորտներում… Իմ կյանքի համար նկարչությունից և ծաղրածու լինելուց առավել կարևորը իմ անհատականությունն է: Իսկ այդ ամենը Դալիի անհատականության արտահայտման ձևերն են:
– Ո՞րն է ձեր նկարների առանցքային գաղափարը:
– Դալլիի կոսմոգոնիան: Դա միջուկային ֆիզիկա է: Իմ նկարները սկզբից շատերին ծիծաղելի են թվում, սակայն մոտավորապես 12 տարի հետո յուրաքանչյուրը ճանաչվում են որպես իրական մարգարեություն:
– Ո՞րն է նկարչի ներդրումն այս կյանքում:
– Ամեն նկարիչ նկարում է իր կոսմոգոնիան:
– Ի՞նչ ժամանակակից նկարչի եք համակրում:
– Առաջինը Դալիին, հետո Պիկասոյին, այնուհետև մնացածին: Դալին ու Պիկասոն ժամանակակից հանճարներ են:
– Մի անգամ ասացիք, որ սիրում եք երեք բան` թուլություն, շքեղություն և հին դարաշրջանը: Ինչո՞ւ:
– Շքեղությունը միապետության արտադրանք է: Ես ամեն օր դառնում եմ միապետ, ոչ թե քաղաքական, այլ փիլիսոփայական առումով: Կենսաբանությունն ապացուցել է, որ միապետությունը շքեղության ամենակատարյալ տեսակն է: Հին դարաշրջանը սիրում եմ, քանի որ երիտասարդ մարդիկ հիմար են, իսկ թուլությունը սիրում եմ, որովհետև ժամանակակից ֆիզիկայում ամեն ինչ թույլ է:
– Նշել եք նաև, որ մահը գեղեցիկ է: Ի՞նչ գեղեցկություն կա մահվան մեջ:
– Կյանքը էրոտիկ է, այնուհետև դառնում է տգեղ, իսկ մահը էրոտիկ չէ, սակայն սուբլիմացվում է և դառնում գեղեցիկ: Օրինակ` երբ մարդը գեղեցիկ է, նրան իր կյանքի օրոք ոչ ոք չի գնահատում, բայց երբ մահանում է, բոլորի համար դառնում է ֆանտաստիկ անձնավորություն, և սկսում են նրան հարգել: Ես ընդհանրապես չեմ հավատում Դալիի մահվանը: Ուղղակի սարսափահար եմ լինում մահից:
– Ինչո՞ւ:
– Քանի որ իմ պայքարը բավարար չէ կրոնում..
– Դուք չեք սիրում հրապարակայնորեն հանել ձեր կոշիկները, օրինակ` խանութում, և հաճախ ձեզ մոտ փայտի կտոր եք պահում: Դրանք ի՞նչ են…
– Ճիշտ եք: Իրականում իսպանացիները շատ սնահավատ են:
– Դուք քաղաքականությունից գլուխ հանո՞ւմ եք: Օրինակ` գիտե՞ք, թե ով է Բրիտանիայի վարչապետը:
– (Դալին շփոթվում է) Այո, բայց ինձ չի հետաքրքրում: Ինձ ավելի շատ հետաքրքրում է իրադարձությունների փիլիսոփայական մասը:
– Ինչպե՞ս եք անցկացնում Ձեր ժամանակը:
– Ինձ համար ամենահաճելի ժամանակ անցկացնելու ձևն ամեն օր քիչ-քիչ Դալի դառնալն է: Վեց տարեկանում ուզում էի խոհարար դառնալ, յոթում` Նապոլեոն, իսկ հիմա ամեն օր Դալի եմ դառնում:
– Մի անգամ նշեցիք, որ փոքր ժամանակ ագրեսիվ եք եղել և նույնիսկ վնասել եք մարդկանց:
– Այո, սակայն հիմա, երբ դարձել եմ ավելի հոգևոր, սադիստական հակումները մարել են: Իմ լիբիդոն սուբլիմացնում եմ արվեստով: Ինչ վերաբերում է Գալային` իմ կնոջը, ապա նա ստեղծել է իմ ներկա կյանքի իրական միստիցիզմն ու կլասիցիզմը: Ես օրեցօր սիրահարվում եմ նրան: Ոչ ոք չի հավատում, որ 20 տարվա ընթացքում բացի նրանից այլ կանանց հետ սիրով չեմ զբաղվել:
– Գո՞հ եք ձեր կյանքից:
– Այո, ամեն օր, քանի որ յուրաքանչյուր պահի դառնում եմ Դալի և հիանում եմ նրանով:

Սյուրռեալիստ Սալվադոր Դալին թույլ էր տալիս Գալային ունենալ այնքան սիրեկան, որքան նա էր ցանականում: Դա նույնիսկ նկարչին ոգեշնչում էր: Իր ամեն նկարում նա պատկերում էր իր կնոջ մի մասնիկ: Գալան մահացավ 1982 թ. հունիսի 10-ին, 78-ամյա Դալին չցանկացավ ներկա գտնվել կնոջ հուղարկավորությանը: Շատ ծանր էր տանում Գալայի մահը, և նրանից հետո ապրեց յոթ տարի: