Հայաստանի ներկայացուցիչ, ԵՊՀ Աշխարհագրության եւ երկրաբանության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող Մհեր Ղալումյանը 8 մասնակիցների շարքում ճանաչվել է 2012թ.-ին Խաղաղության միջազգային օրվա կապակցությամբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հայտարարած մրցույթի հաղթող:

14-25 տարեկան երիտասարդների համար կազմակերպված մրցույթին, որը նպատակ ուներ միջազգային հանրությանը ներկայացնելու մասնակիցների տեսլականը խաղաղության կառուցման վերաբերյալ, մասնակցեցին հազարավոր երիտասարդներ: Էսսե, վիդեո, լուսանկարչություն եւ գրաֆիկական նկարչություն կատեգորիաներում անցած մրցույթին հայ մասնակիցը ներկայացել էր «My Fairy Tale» տեսահոլովակով:

Մհեր Ղալումյանի աշխատանքի ներկայացումը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին հնարավոր դարձավ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գործերով Հայաստանի ազգային հանձնաժողովի եւ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ակումբների հայկական ֆեդերացիայի նախագահ Մհեր Գաբրիելյանի համագործակցության եւ համատեղ ջանքերի շնորհիվ: ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի փորձագետներից կազմված ժյուրին գնահատել է ներկայացված աշխատանքները` հաշվի առնելով հեղինակների անհատական եւ ստեղծագործական մոտեցումները խաղաղության մշակույթի արժեքները բացահայտելու գործում:

Տեղեկանք: Խաղաղության միջազգային օրվա կապակցությամբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հայտարարած մրցույթը անցկացվեց ՛՛Հանուն խաղաղության մշակույթի եւ ընդդեմ բռնության՛՛ խորագրով գործողությունների ծրագրի շրջանակներում, որն ընդունվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գլխավոր կոնֆերանսի 36-րդ համաժողովի կողմից:

Այս տարի շուրջ 200 ֆիլմ կներկայացվի «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնում: Կազմակերպիչները դեռ ամբողջությամբ չեն պատկերացնում, թե ինչպես պետք է տեղավորվեն ժամանակի ու ցուցադրման սրահների մեջ: Կարևորը սակայն այն է, որ ստացվել է իրոք ուժեղ մրցութային ծրագիր: Այս մասին այսօր  «Գոլդեն Թուլիփ»  հյուրանոցում  լրագրողներին ասացին «Ոսկե ծիրան»  10-րդ միջազգային կինոփառատոնի կազմակերպիչները: Նրանք ներկայացրին այս տարվա մրցութային ծրագրերն ու ժյուրիի կազմը: «Ոսկե ծիրան» երեւանյան միջազգային կինոփառատոնի ծրագրերի տնօրեն Միքայել Ստամբոլցյանը նշեց, որ խաղարկային ֆիլմերի ծրագիրը 12 ֆիլմ է ընդգրկում: Խաղարկային ժյուրին գլխավորելու է անվանի ռեժիսոր Իշվան Սաբոն, անդամներն  էլ ոչ պակաս անվանի կինոդեմքեր  են: Խաղարկային մրցույթում, ի թիվս այլ ֆիլմերի, կցուցադրվեն Նիկոս  Կորնիլիուսի «11 հանդիպում հորս հետ», Սանհուն Փարկի «Սոսկ կյանք», Սրդան Գոլուբիչի «Շրջաններ», Միրա ֆորնայի «Իմ մարդասպան շունը», Մաջիդ Բարզեգարի «Փարվիզը», Պիտեր Բրոսենսի եւ Ջեսիքա Վուդոուրֆի «Հինգերորդ եղանակը»:

Վավերագրական մրցույթում  կցուցադրվեն Մահդի Ֆլեյֆելի «Աշխարհ, որ մերը չէ»,  Լորանս Պերիգոյի «Երկու հոգու միջեւ», Սթիվ Հուվերի «Արյունակից եղբայր» ֆիլմերը եւ այլն: Փառատոնի  փոխտնօրեն Արա Խանջյանը հայտնեց, որ Վավերագրական մրցույթի համար 700 ֆիլմ են ստացել 63 երկրից, մրցույթում ընդգրկված է 11-ը: Նրա ձեւակերպմամբ, ֆիլմերը բազմազան են ժանրային եւ մյուս առումներով:

«Հայկական  համայնապատկեր» ծրագրի  համակարգող Րաֆֆի Մովսիսյանն էլ հայտնեց, որ կներկայացվեն 23 խաղարկային, վավերագրական եւ կարճամետրաժ ֆիլմեր: Շուրջ հարյուր ֆիլմի հայտ է ստացվել, ընտրվել է 23-ը: «Հայկական համայնապատկերի» ժյուրիի կազմում են կինոքննադատ Դեյվիդ դ՛Արսին, սոցիոլոգ Ժան Ռադվանին, կինոքննադատ Նիք Ջեյմսը եւ ուրիշներ:

«Կորիզ» կարճամետրաժ ֆիլմերի համակարգող Արամ Շահբազյանը հայտնեց, որ այս տարի մեծ հոսք է եղել` ավելի քան 900  հայտ: Միքայել Ստամբոլցյանն էլ  հավելեց, որ ֆիլմերի այնքան առատ հոսք է եղել, որ ինքը, պատկերավոր ասած, սարսափած է:

Հայ-էստոնական մշակութային համագործակցության շրջանակներում հունիսի 15-ին, ժամը 10^00-ին Խ. Աբովյանի տուն-թանգարանում կանցկացվի աբովյանագիտական գիտաժողով` Տարտուի համալսարանի, Երևանի պետական համալսարանի և տուն-թանգարանի մասնակցությամբ:

Արամ Խաչատրյանի անվան պետական ֆիլhարմոնիայի մեծ համերգասրահում տեղի է ունեցել «Բոլորը գնում են Երևան» ծրագրի պաշտոնական բացման արարողությունը:

Երևանի քաղաքապետարանի Ժողովրդական դիվանագիտության առաքելության հետ անցկացվող միջոցառման գլխավոր նպատակը հետխորհրդային երկրների մշակութային կապերի ընդլայնումն ու երիտասարդների միջև շփման նոր հնարավորությունների ընձեռումն է:

Միջոցառման շրջանակում հնչել է էստոնական ագային երաժշտություն, ելույթ է ունեցել նաև Հայաստանի պետական կամերային նվագախումը:

«Բոլորը գնում են Երևան» ծրագրի շրջանակում Երևան են այցելելու ավելի քան 500 օտարերկրյա հյուրեր՝ գիտնականներ, արվեստի ու մշակույթի գործիչներ, լրագրողներ, նաև` զբոսաշրջիկներ Էստոնիայից, Ռուսաստանից, Ուկրաինայից և հետխորհրդային այլ երկրներից:

Մինչև հունիսի 16-ը երևանյան տարբեր մշակութային կենտրոններում նախատեսված են ցուցահանդեսներ, ֆիլմերի ցուցադրություններ, թատերական երեկոներ և տարբեր այլ միջոցառումներ:

Ծրագիրը շարունակական է, և հայաստանյան պատվիրակությունը փոխադարձաբար հյուրընակալվելու է Էստոնիայում:

Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության
և հասարակայնության հետ կապերի վարչություն

Այսօր ՀՀ մշակույթի նախարարությունում լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ Վենետիկի 55-րդ Միջազգային Բիենալեի հայաստանյան տաղավարի համադրող Արման Գրիգորյանը և Հայաստանը բիենալեին ներկայացնող նկարիչ Արարատ Սարգսյանը ներկայացրեցին Հայաստանի մասնակցությանը  վերաբերող ասպեկտներ:

Միացնել ազգայինը, հոգևորը և մոդեռնը: Սա է եղել Արարատ Սարգսյանի գաղափարը, որ նա կյանքի է կոչել «Տղա Դավթի ու աղջիկ Խանդութի հեքիաթը» նախագծում, որն էլ պատվով է ներկայացրել մեր երկիրը Վենետիկի 55-րդ Միջազգային Բիենալեին:

Արման Գրիգորյանը իր խոսքում շեշտեց, որ հայաստանյան տաղավարի ընտրության վայրը` Սուրբ Ղազար կղզու տպագրական թանգարանը, պատահական չէր. «Սուրբ Ղազար կղզուց է սկսվել հայկական մոդեռնիզմը: Դա ենք ցանկացել շեշտել տաղավարի տեղակայման վայրի ընտրությամբ», – ասաց Բիենալեի հայաստանյան տաղավարի համադրողը և փաստեց, որ այս տարի մեր երկրի մասնակցությունը ֆինանսավորվել է միայն Մշակույթի նախարարության կողմից, և իրենք կարողացել են տեղավորվել շատ փոքրիկ բյուջեի մեջ:

Արարատ Սարգսյանն էլ իր հերթին փաստեց, որ բյուջեն կարող է շատ լինել, բայց սխալ ծախսվել,  ինչպես եղավ անցյալ անգամ, երբ  բյուջեն 10 անգամ մեծ էր, իսկ արդյունքը` շատ ցածր. «Մենք կարողացանք փոքր գումարով երկու շաբաթ շատ լավ ներկայանալ, ինչպես նաև շատ լավ կատալոգ ունենալ: Հայաստանի տաղավարը հայտնվեց առաջապահ խմբում»: Ըստ նկարչի` նմանատիպ միջոցառումներին մասնակցելու գլխավոր կարևորությունը տեսնելն է քո արվեստը ընդհանուրի մեջ` սովորելու նորը: «Օրինակ, եթե նայեիք ԱՄՆ-ի տաղավարին,  ներսում բովանդակություն չկար, բայց շատ լավ էր ներկայացված:  Մատուցումը աչք էր շոյում և  կարող էր շփոթեցնել: Կթվա, թե դա վատ է, բայց` ոչ: Մենք հենց  դա պետք է սովորենք, որովհետև մեր ունեցածը ճիշտ ցույց տալ, մատուցել  չգիտենք, մինչդեռ դա ևս կարևոր է», – ասաց Արարատ Սարգսյանը:

Վաղը Երևանի «Էրեբունի» թանգարանի տարածքում  տեղի կունենա «Հացը լեռներում» տոնածիսական կերակրատեսակների 5-րդ ցուցահանդես-փառատոնը, որի ժամանակ հայ խոհարարները կներկայացնեն հայկական ծիսական ուտեստների շուրջ 60 տեսակ։ Միջոցառման նպատակը մեր ազգային խոհանոցի ցուցադրումն է հանրության լայն շերտերին։ Ներկայացվելու են եկեղեցական 13 տոներ։ Կցուցադրվի, թե այդ տոների ժամանակ ինչ կերակրատեսակներ են դրվել սեղանին, ինչ ձևավորմաբ և այդ կերակրատեսակներն ինչ նշանակություն են ունեցել: Այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ հայտնեցին «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման» ՀԿ նախագահ Սեդրակ Մամուլյանը, Արենի գինու փառատոնի ղեկավար Նունե Մանուկյանը և «Երիտասարդություն» ՀԿ նախագահ Գևորգ Մկրտչյանը։

«Հացը լեռներում» խորագիրը ցուցահանդես-փառատոնը ստացել է նկարիչ Աղասի Խանջյանի համանուն կտավի պատվին: Փառատոնի մուտքն անվճար է լինելու, բայց ուտեստները՝ վճարովի։ Մամուլյանի փոխանցմամբ՝ վաճառքից գոյացած գումարի որոշ չափն իրենք ծախսելու են բարեգործական նպատակներով։

Փառատոնին իրենց ազգային կերակրատեսակներով, երգ ու պարով կներկայանան նաև Հայաստանում ապրող հույներն ու ուկրաինացիները։ Տոնածիսական կերակրատեսակների ցուցահանդեսին կլինի նաև ազգային երգ–երաժշտություն և պար, ազգային խոհանոցի ծեսերի հետ կապված թատերական ներկայացումներ և այլն։

Արամ Խաչատրյանի անվան պատանի ստեղծագործողների ամենամյա փառատոնի 35-րդ սուգատեսն է կայացել աշխարհահռչակ կոմպոզիտորի տուն-թանգարանում։ Հիմնադրման օրից փառատոնը անցկացվում է Արամ Խաչատրյանի ծննդյան օրը՝ հունիսի 6–ին։ Այս տարի ստուգատես-փառատոնի պատվավոր հյուրն էր կոմպոզիտորի որդին՝ Կարեն Խաչատրյանը։

Երևանի քաղաքապետարանի կազմակերպած՝  Արամ Խաչատրյանի անվան պատանի ստեղծագործողների ամենամյա ստուգատես-փառատոնին այս տարի մասնակցել է Երևանի երաժշտական կրթօջախների 12 աշակերտ։ Բոլոր մասնակիցները արժանացել են խրախուսական մրցանակների ու դիպլոմների։ Կազմակերպիչների խոսքով՝ փառատոնի նպատակը ոչ այնքան մրցակցությունն է, որքան ստեղծագործող տաղանդավոր երեխաներին բացահայտելն է։

Մինչ համերգային ծրագրի սկսվելը՝ Արամ Խաչատրյանի մտերիմ ընկերների ընտանիքների անդամները տուն-թանգարանին են նվիրել առարկաներ, որոնք պատկանել են մեծանուն երաժշտին։

Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության

և հասարակայնության հետ կապերի վարչութուն

ՀԽՍՀ, ՎԽՍՀ և ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, հասարակական գործիչ, արվեստագիտության դոկտոր, կոմպոզիտոր Արամ Խաչատրյանի ծննդյան 110-ամյակի առիթով  Կոմիտասի անվան պանթեոն՝ աշխարհահռչակ կոմպոզիտորի հիշատակին հարգանքի տուրք մատուցելու են այցելել կոմպոզիտորի որդին՝ Կարեն Խաչատրյանը, ՀՀ ԱԺ փոխխոսնակ Հերմինե Նաղդալյանը, Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի պաշտոնյաներ, Արամ Խաչատրյանի անվան միջազգային մրցույթի մասնակիցները, բազմաթիվ արվեստագետներ ու երաժշտասերներ։

«Արամ Խաչատրյանը կապված էր Հայաստանի հետ. հաճախ էր գալիս համերգներով, այդ թվում և՝ հոբելյանական։ Ոչ միշտ էի ուղեկցում նրան, բայց միշտ զգում էի տեսանելի ու անտեսանելի այդ կապը, նրա կապվածությունը հայ ժողովրդի ու Հայաստանի հետ։ Նա պատասխանատվություն էր զգում, որ հայ ժողովուրդը հարազատ է իրեն»,– հիշել է Արամ Խաչատրյանի որդին՝ Կարեն Խաչատրյանը։

Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի անունից մեծանուն կոմպոզիտորի շիրիմին ծաղկեպսակ է դրել Երևանի քաղաքապետարանի մշակույթի վարչության պետ Կամո Մովսեսյանը։

 Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության

և հասարակայնության հետ կապերի վարչություն

Հայ աճպարարների միության նախագահ, միջազգային մոգերի միության անդամ Վարդան Ամիրյանը տարիներ առաջ Իսրայելից ժամանեց Հայաստան` աճպարարության արվեստը հայրենիքում զարգացնելու, սիրողականից պրոֆեսիոնալ մակարդակի հասցնելու նպատակով: Շատերս նրան հիշում ենք թե՛ հեռուստատեսությունից, թե՛ ներկայացումներից:

Նրա առաջին  ուսուցիչն ու ներշնչանքն այս արվեստում եղել է  աշխարհահռչակ Հարություն Հակոբյանը: Վարդան Ամիրյանը եղել է Երևանի էստրադային քոլեջի առաջին շրջանավարտը, ուսանել նաև Սանկտ Պետերբուրգի բարձրագույն  ստեղծագործական վարպետության էստրադային արվեստի բաժնում: Մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային մրցույթների, բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր է, արժանացել է «մոգության արքա» կոչման: Հայաստանում է 2005-ից: Մեկ տարի առաջ հիմնադրել  և ղեկավարում է Հայ աճպարարների միությունը: Այս և այլ թեմաների շուրջ է մեր զրույցը Վարդան Ամիրյանի հետ:

– Այսօր  հայտնի հայ աճպարարներից շատերն աշխատում են արտերկրում,  նրանց հաջողությունների մասին երբեմն տեղեկանում ենք: Պարոն Ամիրյան, ի՞նչը ստիպեց այդքան տարիներ Իսրայելում բնակվելուց հետո Հայաստան վերադառնալ:

– Իսրայելում անբարենպաստ իրավիճակ ստեղծվեց, երբ սկսվեցին ռմբակոծությունները: Շոուն արդեն աշխատում էր զբոսաշրջիկների համար: Ստեղծված իրավիճակի պատճառով զբոսաշրջիկների թիվը նվազեց, և դադարեց նաև մեր համատեղ աշխատանքը: Այնուհետև սկսեցի միայնակ աշխատել և Իսրայելում առաջին անգամ հիմնադրեցի աճպարարների դպրոց, որը գործեց մի քանի տարի և ունեցավ շուրջ երեք հազար սան: Կարոտը դաժան բան է: Եվ մի օր Հայաստան վերադառնալու միտքն իրականություն դարձավ: Թեպետ Իսրայելում ամեն ինչ լավ էր` վերադարձա: Ցանկություն առաջացավ նույն գործը կազմակերպել նաև հայրենիքում: Աճպարարության ճյուղը կարող էր Հայաստանում ավելի վաղ տարածվել ու զարգանալ, եթե վերացած լիներ կոռուպցիան ու մենաշնորհը: Մեր երկրում վաղուց տաղանդն ու շնորհը, մշակույթն ու արվեստը արժեզրկվել են: Կան շնորհաշատ երիտասարդներ, որոնք ստվերում են մնում: Այս տարիների ընթացքում կարողացա զարգացնել և արվեստի այս ճյուղի նկատմամբ սեր առաջացնել երիտասարդների շրջանում: Սկսեցինք բեմադրություններ իրականացնել: Այսօր շատ աղջիկներ և տղաներ տիրապետում են միկրոմագիայի ճյուղին, որն աճպարարության ժանրերից է և ցուցադրվում է  նեղ միջավայրում: Այժմ աշխատում ենք այն ուղղությամբ, որ նաև լիարժեք բեմադրություններ իրականացվեն:

– Ի՞նչնոր բացահայտումներ եղան միության գործունեության արդյունքում:

– Քանի որ ամբողջ աշխարհում կան և գործում են աճպարարության միություններ և կազմակերպություններ, նպատակ դրեցի հայրենիքում ևս հիմնադրել և զարգացնել արվեստի այս ճյուղը: Վերջապես ստեղծվեց այդ միությունը, որը համախմբում է աշխարհի բոլոր աճպարարության արվեստը սիրող հայերին: Միության բացումն արվեց անցած տարվա ապրիլի 1-ին: Պարզվում է, որ այս ժանրի շատ սիրահարներ կան մեր երկրում, որոնցից շատերին ես կտրել եմ իրենց ազատ կենսակերպից: Բացի արվեստի ճյուղ լինելուց, այն նաև դաստիարակչական մշակույթ է, քանի որ աճպարարը չի կարող խուլիգան կամ այլ վատ հատկանիշներով օժտված լինել: Աճպարարությունն ուսումնասիրելիս մարդը հարստացնում է իր գիտելիքները, ծանոթանում է գիտության տարբեր ճյուղերին՝ ֆիզիկայի, քիմիայի և այլն:

Խորհրդային տարիներին մենք ունեցել ենք հայտնի աճպարարներ Հայաստանում` Գևորգ Ղազարյան, Ռաֆայել Պետրոսյան: Իսկ այսօր Սոս Պետրոսյանի տղան՝ Կամո Պետրոսյանը, որ առաջին քայլերն ինձ մոտ է սկսել, աշխարհում, մասնավորապես Գերմանիայում բավական ճանաչված և սիրված աճպարար է, գրանցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում աճպարարության մի ժանրի գերազանց տիրապետելու շնորհիվ: Նույնսիկ մանիպուլյացիայի ժանրին, որն ամենաբարդն է, երեխաները բավական լավ են տիրապետում, և վերջերս փոքրիկ Սոսերը դարձան աշխարհի չեմպիոն: Այս արվեստն աշխարհում շատ զարգացած և ընդունված է, օգտագործվում  է շոուներում, ինչը մեզանում բացակայում է: Հայաստանում շոուները սկսվում և վերջանում են միայն երաժշտական և պարային կատարումներով: Դա հոգնեցնող է: Շոուների մակարդակը բավական ցածր է, և ժողովուրդն այսօր ստանում է այն, ինչ իրեն հրամցնում են: Սեփական ուժերով հավաքել ենք այն երիտասարդներին, պատանիներին, որոնք մեծ սիրով հմտություններ են ձեռք բերում այս արվեստում:

–  Կնշե՞ք այն նախադրյալները, որոնց առկայությունը պարտադիր է աճպարարության արվեստի ճյուղին տիրապետելու համար:

– Դիմորդը պարտադիր երեք հնարք է ցուցադրում, եթե կարողանում է ճկուն լինել, մատներն աշխատեցնել և տրամաբանությունը քարացած չէ, ուրեմն նրա մեջ կա այդ շնորհը: Առաջին կարևոր նախապայմանը երևակայությունն  է,  երկրորդը` համբերատարությունը և սերը: Հնարք կա, որի ուղղությամբ նույնիսկ տարիներով է պետք աշխատել: Այս երեք գործոնների բացակայության դեպքում երեխան երբեք աճպարար չի դառնա: Այս արվեստն ուսումնասիրելու լավագույն տարիքն 9 տարեկանն է: Միությունում ուսումը երեք տարի է, որից հետո, հաջողություններ ունենալու դեպքում, սանը կարող է  անցնել փորձառուների շարքերը և դառնալ միության անդամ: Մինչ այդ երեխան հասցնում է մի քանի հնարքների տիրապետել և զարգացնել իր որոշ ունակություններ: Միության անդամ լինելը չի պարտադրում, որ նա հետագայում դառնա պրոֆեսիոնալ աճպարար: Միությունն ունի իր ներկայացուցչությունն ԱՄՆ-ում, ՌԴ-ում, Գերմանիայում, Հունաստանում: Նախատեսվում է դրանց թիվը մեծացնել:

 – Ի՞նչ  հեռանկար ունի մեր երկրում արվեստի այս ճյուղը:

– Աճպարարությունն աշխարհում արվեստի ամենագեղեցիկ ժանրերից է,  բայց մեր երկրում այն զարգացած չէ: Ինձ համար ցավալի է, որ հովանավորներ են գտնվում անորակ ու ոչ կարևոր նախագծերի իրականացման համար, բայց այս լուրջ ու գեղեցիկ ճյուղը մնում է  ստվերում, անտեսված: Այս ճյուղը Հայաստանում զուտ սիրողական հիմքերի վրա է, այն ավելի զարգացնելու համար պետք է զարգացած երկիր ունենալ: Այժմ դժվար է խոսել այն մասին, թե ինչ ճակատագիր կունենա աճպարարության ճյուղի զարգացումը, քանի որ առաջին լուրջ քայլերը նոր-նոր են ձեռնարկվում:

 – Քանի՞ հնարքի եք տիրապետում, և ճի՞շտ է, որ աճպարարները պետք է իրենց հնարքների հեղինակը լինեն:

– Աճպարարության ճյուղերը  շատ են, սակայն ամենատարածվածն ու կիրառելին իլյուզիան է, միկրոմագիան և ընդհանուր մոգությունը: Միայն խաղաթղթերով աշխարհում մոտ  7 հազար հնարք է  գրանցված: Ինչպես երաժշտության մեջ, աճպարարության մեջ էլ կան հնարք ստեղծողներ և պարզապես կատարողներ: Պարտադիր չէ, որ աճպարարը նաև հեղինակ կատարող լինի: Իմ հնարքներից բավական հետաքրքիր է հայկական տարազներով և հայկական գործիքներով բեմադրությունը: Իսկ թե որքան ժամանակ է պահաջվում մեկ հնարքի բեմադրության համար, դա կախված է հնարքի բարդությունից: Եթե այն կապված է մատների արագաշարժության հետ, ապա ավելի ժամանակատար է: Մի հնարքի բեմադրումը նույնիսկ կարող է 1-2 տարի տևել:

 – Կարծեմ ունեիք նաև հաղորդաշար, որը հեռուստադիտողին հնարավորություն էր տալիս ծանոթանալու աճպարարության արվեստի պատմությանը և միաժամանակ հնարքներ բացահայտել: Ինչո՞ւ դադարեցվեց նախագիծը:

– Այո, նման հաղորդում կար, սակայն դադարեցվեց հովանավորի բացակայության պատճառով: Հեռուստաընկերություններն առանց եկամտաբերության, սեփական միջոցների հաշվին չեն հեռարձակում նույնիսկ նման պահանջված հաղորդումներ:

 – Սպասվո՞ւմ են նոր նախագծեր:

– Պատրաստվում ենք առաջիկայում իրականացնել առաջին համահայկական աճպարարների փառատոն մրցույթը, որը հավանաբար տեղի կունենա այս տարվա աշնանը: Հայաստանի մշակույթի և պատմության մեջ այն կլինի աննախադեպ և առանձնահատուկ: Աշխարհի տարբեր երկրներից Հայաստան կժամանեն հայ աճպարարներ, որոնցից լավագույնները  համաձայնվել են ընդգրկվել նաև ժյուրիի կազմում: Այն բոլորովին նորույթ  է լինելու հայ հանդիսատեսի համար, ներկայացվելու են իմ բոլոր նոր համարները, մեկտեղվելու են մոդեռնն ու ազգագրականը: Իսկ այժմ «32 ատամի»  անձնակազմի հետ որոշել ենք մի հետաքրքիր ներկայացում պատրաստել, որում մեկտեղվելու են կատակերգությունն ու աճպարարությունը: Հետաքրքիր մտահղացումներ կան, որոնք դեռ պետք է կյանքի կոչվեն: Իսկ միջոցառման գաղափարն արդեն հավանության է արժանացել ակումբի տղաների կողմից: Կնոջս՝ Արևիկի հետ միասին պատրաստում ենք մի մոգական ներկայացում, որը կանվանենք մեր փոքրիկի՝ Եվայի անունով: «Եվա մաջիք» շոուն կընդգրկի աճպարարության արվեստի բոլոր ճյուղերը:

 Լ.Ն

Հունիսի 4-ին «Young stars» խորագիրը կրող միջբուհական փառատոնը համախմբել էր ոչ պետական բուհերի շնորհաշատ ուսանողներին: Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի և «Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոն» ՀԿ-ի նախաձեռնությամբ անցկացվող ուսանողական այս ծրագրում ընդգրկված էին երաժշտական ու պարային համարներ, որոնք ուղեկցվում էին նաև նորաձևության ցուցադրությամբ:

Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի համակարգող Կարեն Ավագյանը նշում է, որ հիմնադրամը համագործակցության մեծ փորձ ունի Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոնի հետ։ ՙԵրբ մի քանի տարի առաջ սկսվեց ոչ պետական բուհերի հետ աշխատանքը, ընդամենը մի քանի բուհ էր ակտիվ և մասնակցում ուսանողական ծրագրերին, այսօր արդեն նրանց թիվը բավականին մեծ է, ինչը գալիս է ապացուցելու, որ նրանք կարող են մրցունակ լինել պետական բուհերի ուսանողական կառույցների հետ։ Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոնը կարողանում է բարձրացնել ուսանողների խնդիրները, գտնել դրանց լուծումները համապատասխան ծրագրերով՚,- նշեց Կարեն Ավագյանը։

«Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոն» ՀԿ նախագահ Արմինե Բարսեղյանի տեղեկացմամբ փառատոնն այդ ձևաչափով առաջին անգամ է կայանում. մասնակցում էր մոտ 200 ուսանող 14 ոչ պետական բուհերից և օտարերկրյա բուհերի մասնաճյուղերից: Նա նաև նշեց, որ միջբուհական փառատոնի նպատակն ուսանողների արտալսարանային կյանքը ակտիվացնելն ու ժամանցը ճիշտ կազմակերպելն է:

Մշակութային ոլորտում տաղանդավոր երիտասարդներին բացահայտելու նպատակով Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոնը համագործակցել է մի շարք բուհերի ուսանողական խորհուրդների հետ:

Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի

հասարակայնության հետ կապերի ծառայություն

Նրանք նույն համալսարանում էին սովորում, իրար շատ–շատ էին սիրում: Մի օր Արամը որոշում է գրել մյուզիքլ, որում Գայան հանդես է գալիս նրա կնոջ դերում… Ու այդպես, ավելի քան 90 րոպե «Ես քեզ սիրում եմ» ասելով, բեմական սերը կյանք է դառնում: Սիրավեպից շատ չանցած՝ հայկական ռոքի վերածննդի ճիշտ ժամին, ծնունդ է առնում  Vo.X ռոք խումբը:

ՌՈՔԻ ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ

Vo.X ռոք խումբը հիմնադրվել է 1999-ի վերջերին: Դրանից առաջ ամուսիններ Արամն ու Գայան առանձին էին ստեղծագործում:

 – Մենք 10 տարեկանից կիթառ նվագել էինք սովորում և «Բիթլզ» լսելով ու տպավորված` երգեր էինք սկսել գրել, ինչը նշանակում է, որ արտահայտելու բան ունեինք,- ասում է Արամն ու շարունակում:-  Ինձ մոտ, օրինակ, դա սկսվել էր նկարչությունից, հետո էլ գրում էի, բայց հասկացա, որ դա իմը չէ, երաժշտությունն Է իմը: Ուղղակի մի պահ մտածում ես, որ քո լսած երգերից ոչ ոք չի արտահայտում այն, ինչը որ դու կուզենայիր արտահայտել, ու սկսում ես ստեղծագործել:

Արամի հիշողության թելը ձգվում է տասնամյակներ առաջ.

– Հիշում եմ՝ որպես խումբ այն ժամանակ տրիո էր: Հանդես էինք գալիս նախկին «Հորոսկոպ» ակումբում: Կարող եմ ասել, որ մենք այն խմբերից ու երաժիշտներից ենք, որոնք մատուցելու բան ունեն, ասելիք ունեն: Ճիշտ է, մենք ևս խոսում ենք  սիրո, ընկերության, առօրյա կյանքի, մարդկային հարաբերությունների մասին, բայց տարբերվում ենք:

Ռոք խումբն իր գործունեությունը սկսել է Հայաստանում, բայց ինչպես նշում են ամուսինները` խմբի հիմնադիրները, խմբի կայացման ու արհեստավարժության կնիքը, ճակատագրի բերումով, դրվել է Միացյալ Թագավորությունում:

«Անկախի» այն հարցին, թե ինչպես  իրենց ընդունեցին Հայաստանում, ամուսինները միաբերան ասում են.

– Եթե ուրիշ տեղ գնահատվում ես, ուրեմն այստեղ  էլ լավ են նայում, և դա ինչ-որ չափով հարթեց մեր ճանապարհը: Տվյալ պահին կարող ենք ասել, որ նոր ուղղություն ենք ներկայացնում. ոչ թե որպես երաժշտական ժանր, այլ որպես երևույթ:

Vo.X-ի ՔԱՐՈԶԸ

Ռոք խմբի հիմնադիրներն ասում են, որ ներկայացվող երգերն իրենք են գրում: Հայերեն երգերն ամբողջությամբ ստանձնել է Արամը, իսկ անգլերեն ու իսպաներեն ստեղծագործությունները գրում են միասին:

Ի՞նչ է քարոզում այս ռոք խումբը: Արամը նշում է.

– Բոլորն էլ կարող են ասել, որ սիրո մասին են երգում, ոչ ոք վատ բանի մասին չի երգի: Մենք ուզում ենք դա առօրյա ձևով մատուցել, ու կարող է կոնկրետ չասվել` սեր, սեր, սեր, սիրում եմ քեզ, սիրում եմ, բայց երգի մեջ կարող է պատկերվել սրճարանում նստած սիրահարի զրույցը, որը ցույց է տալիս մարդկային հարաբերություններ, առօրյա արժեքներ:

Հետաքրքիր է, որ ամուսիններն իրենք էլ նկարահանում են իրենց երգերի տեսահոլովակները: Գաղափարն ու սյուժետային գիծը հիմնականում միասին են մշակում, իսկ տեսախցիկով աշխատում է Արամը:

– Որոշել եմ ինձ ռեժիսոր չանվանել, բայց այդ գործն անելու համար հաճախել եմ հենց BBC-ի դասընթացները, սովորել եմ, ասենք, թե ինչպես են նկարահանվում երիտասարդական ոճի տեսահոլովակները: Գիտեք, ինքս ինձ նկարելու պատճառը նաև այն է, որ  կարծում եմ՝ ինձնից լավ իմ երգերը ոչ ոք չի արտահայտի:

ՌՈՔԸ ՀԱԿԱՔՐԻՍՏՈՆԵԱԿԱՆ ՉԷ

Արամն ու Գայան իրենց մասին երկար խոսել չեն սիրում: Իսկ խմբի մասին պատրաստ են խոսել, քննարկել: Արամը խմբի մասին մասնավորապես ասում է.

– Սա խումբ է, որը նոր ոճ է ուզում ներմուծել: Այն մարդիկ, որոնք մեզ սիրում են, թող իմանան, որ մենք սովորական մարդիկ ենք,- մի փոքր դադար տալուց հետո շարունակում է  միտքը:- Ասենք, մարդիկ կան, որ իրենց անհասանելի աստղեր են կարծում: Մենք շատ համեստ ենք այս առումով ու պատրաստ ենք հուսախաբ անել բոլորին, որովհետև այդպիսին չենք կարող լինել:

 Ի՞նչ վիճակում է հայկական ռոքը: Արամի կարծիքով` այն զարթոնք է ապրում.

– Երևում է, որ նոր երիտասարդ տաղանդներ են հայտնվում: Ռոքը բարգավաճում է, ինչի համար մենք անկեղծ ուրախ ենք, սակայն այսօրվա ռոքի սիրահարները մի տեսակ ագրեսիվ են:  Դա շատ վատ է: Երբ ռոքը նոր էր ծնվում, դա սիրո և արդարության երաժշտություն էր, ու եթե ըմբոստություն կար, բարի ըմբոստություն էր, որ ամեն ինչ ճիշտ լինի մեր շուրջը: Լավ, թող մի քիչ լինի այդ ագրեսիվությունը:

Մեր այն դիտարկմանն էլ, թե ռոքը հակաքրիստոնեական երաժշտություն է քարոզում, Գայան նշում է.

– Համամիտ չեմ: Ցանկացած երաժշտություն էլ կարող է հակաքրիստոնեական լինել: Խնդիրը ոճը չէ, խնդիրն օգտագործումն է: Ռոքը բացի պտտվելուց, պարելուց, լսելուց, համարենք` մեծ ժայռ, իսկ  քրիստոնեական մտածելակերպով Աստված էլ է մեծ ժայռ, ու մենք այդ ժայռի վրա, կարծում եմ, կառուցում ենք ճիշտ երաժշտություն:

  ԿԱՐԳԱԽՈՍՆԵՐ ՉԿԱՆ

– Ես գտնում եմ, որ մենք սկզբունքներ ունենք, սկզբունքային ենք, բայց կարգախոսներ չունենք, եթե ունենայինք, կստացվեր մի փոքր մեքենայատիպ,- անկեղծանում է Արամը:

Ամուսիններն իրենց հանդիսատեսի մասին խոսելիս մի քիչ երազկոտ են դառնում.

– Մինչ այսօր տեսնում ենք բուռն ռեակցիա: Կոնկրետ չգիտենք՝ տվյալ  պահին մտքներին ինչ է, բայց հանդիսատեսն ուրախ է, և դա մեզ ուրախացնում է:

Արամն ու Գայան լավ ընկերներ ունեն և՛ Հայաստանում, և՛ Անգլիայում: Ասում են՝ ընկերներին վարակել են «հայկական հիվանդությամբ»:

– Շատ ընկերներ ունենք Անգլիայում: Նրանք ցանկանում են գալ Հայաստան ու տեսնել: Պատկերացրեք` այնքան վարակիչ ենք պատմում Հայաստանի մասին, որ շատերն ուզում են անձամբ տեսնել,- ասում է Արամը:- Մի անգամ Դիլիջանում էինք, ու նկար էինք տեղադրել սոցիալական ցանցերից մեկում: Մեր ընկերը տեսել էր ու երազում էր լինել Դիլիջանում: Մենք նրա երազանքն իրականացրինք:   

Մեր այն հարցին էլ, թե հնարավո՞ր է` ռոք խումբը մի օր լքի Հայաստանն ու հաստատվի Անգլիայում, Գայան պատասխանում է.

-Դեռ հնարավոր չէ, իսկ եթե լքենք էլ, ապա միայն ժամանակավոր: Ամեն մարդ ուզում է երջանիկ լինել, իսկ մարդ երջանիկ է այն ժամանակ, երբ գտնվում է այնտեղ, որտեղ իր կարիքը կա, որտեղ ինքը պետք է:  Առայժմ մեզ թվում է, որ մեր կարիքն այստեղ կա: Հետաքրքիրն այն է, որ մեզ սկսել են սիրել ոչ միայն ռոքի սիրահարները:

Հարցազրույցը` Միքայել ԱՀԱՐՈՆՅԱՆԻ

Հանրապետության հրապարակի վերակառուցմանն ու հայտարարված բաց մրցույթին այսօր անդրադարձան ճարտարապետ Սաշուր Քալաշյանը և քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանը:
Քաղտեխնոլոգը հենց սկզբից էլ ցույց տվեց իր բացասական վերաբերմունքը նշված վերակառուցման մասին` նշելով, որ քաղաքապետարանն այս դեպքում պասիվ դիրք է զբաղեցրել:
Ճարտարապտ Սաշուր Քալաշյանն էլ կարծում է, որ նմանատիպ մրցույթները մեկ հոգու ցանկությամբ չեն հայտարարվում և, ցանկացած շենք ունի ժամկետ,և, եթե ինչ-որ շինություն վնասվել է,պետք է լուծում գտնել.”Հարցը շոշափվել է ճարտարապետական խորհրդում:Ամեն խորհրդի ժամանակ երկու նախադասությունով հարցը բարձրացվել է, այնուհետև անցել ենք օրակարգային խնդրին:Վերջին անգամ հարցը քննարկվել է մարտի վերջին, և ոչ թե քննարկվեց , այլ պատրաստի տեքստը տրվեց մասնակիցներին, որից հետո քար լռություն և հայտարարվեց մրցույթ: Տեքստը փոփոխության չի ենթարկվել, այնինչ ասում են, որ հարցը 10 անգամ քննարկվել է”:
Բալասանյան Մերի