Ուկրաինական ճգնաժամը սուր հակասություններ է առաջացրել Արևելքի և Արևմուտքի միջև:

Ամերիկացի փորձագետ, Ռոն Փոլի ինստիտուտի գործադիր տնօրեն Դենիել Մակադամսի կարծիքով` Արևմուտքի համար ամենաշահավետ դիրքորոշումը ներկայիս հանգամանքներում կարող է լինել չմիջամտելու քաղաքականությունը: «Ռուսաստանի հետ հակամարտությունը չի բխում որևէ մեկի շահերից: Կարծում եմ` եվրոպացիները հասկանում են դա, ինչի մասին վկայում է, օրինակ, Գերմանիայի դիրքորոշումը», – նշել է փորձագետը:
Բայց Արևմուտքը տուրք է տալիս ուկրաինական ճգնաժամի հարցում ԱՄՆ-ի որդեգրած դիրքի թելադրանքով ստեղծվող լարվածությանը:

Ուշագրավ է ամերիկացի երկու առաջնակարգ քաղաքագետների` Կարնեգի հիմնադրամի ռուս-եվրասիական ծրագրի տնօրեն Յուջին Ռումերի և հիմնադրամի հետազոտական աշխատանքների գծով փոխնախագահ Էնդրյու Վայսի դիտարկումն ուկրաինական Ճգնաժամի վերաբերյալ Politico Magazine պարբերականում հրապարակված հոդվածում. «Ճգնաժամը հետզհետե ցածրորակ քաղաքացիական պատերազմ է հիշեցնում: Սիրողական տեսանյութերում առկա անիմաստ բռնությունները սովորական երևույթ են դառնում»:

Ֆրանսիայի ԱԳՆ ղեկավար Լորան Ֆաբիուսն էլ մայիսի 14-ին հայտարարեց, որ Ուկրաինայում սուր ներքաղաքական ճգնաժամը մոտ է վերաճելու քաղաքացիական պատերազմի, և ակնարկեց բանակցությունների անհրաժեշտության մասին:

Վերջին շրջանում արդեն հարյուրավոր զինվորականներ, ցուցարարներ ու խաղաղ քաղաքացիներ են զոհվել Օդեսայում, Սլավյանսկում, Կրամատորսկում, Լուգանսկում, հարակից գյուղերում, ամենուր: Այնպես որ, Ուկրաինային ոչ թե սպառնում է քաղաքացիական պատերազմ, այլ երկիրը, եթե կարելի է Ուկրաինային դեռ այդպես կոչել, արդեն իսկ քաղաքացիական պատերազմի մեջ է:

Մեկ այլ ուշագրավ փաստ էլ է արձանագրվում: Ճգնաժամի ալիքն օգտագործելով` ՆԱՏՕ-ն փորձում է Ռուսաստանի սահմաններին ավելի ու ավելի մոտիկ ամրապնդել իր դիրքերը: Այս առումով բազմաթիվ ուշագրավ հայտարարություններ ու կոչեր են հնչել: Վերջիններից էր մայիսի 15-ին Լեհաստանի վարչապետ Դոնալդ Տուսկի հայտարարությունը. «Եթե պատրաստակամություն չլինի ընդլայնել ՆԱՏՕ-ի ներկայությունը ԵՄ արևելյան սահմանային երկրներում, կնշանակի ՆԱՏՕ-ի երկրների համերաշխությունը սոսկ հռչակագիր է»:
Նրա խոսքով` Դաշինքի ենթակառուցվածքը և ՆԱՏՕ-ի ստորաբաժանումներն ավելի մեծ ներկայություն պետք է ունենան Բալթյան երկրներում, Լեհաստանում, Սլովակիայում, Ռումինիայում և Հունգարիայում:

Ավելի վաղ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը հայտարարել էր, որ Դաշինքը ստիպված կլինի քննարկել Արևելյան Եվրոպայի երկրներում մշտական հիմքով ՆԱՏՕ-ի ստորաբաժանումների տեղակայման հնարավորությունը: Բարձրաձայնվեց անգամ ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության հարցը: Իհարկե, Մոսկվան կտրականապես դեմ է դրան: «Ուկրաինային ՆԱՏՕ ներքաշելու փորձերը շատ բացասական են ազդելու եվրոպական անվտանգության համակարգի վրա, և մենք կտրականապես դեմ ենք»,- հայտարարեց ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը Bloomberg-ին տված հարցազրույցում:

Մինչ ռուսական կողմը սպառնում էր ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի հնարավոր անդամակցության կապակցությամբ, Վրաստանում ԱՄՆ դեսպան Ռիչարդ Նորլանդը հայտարարեց, որ ԱՄՆ-ն և ՆԱՏՕ-ի անդամ մի շարք պետություններ Վրաստանի հետ ինտենսիվ խորհրդակցություններ են անցկացնում` կապված Վրաստանի հանդեպ Մոսկվայի հնարավոր քայլերի հետ: ԱՄՆ դեսպանն ասել է նաև, որ ՆԱՏՕ-ն կարող է քննարկել Վրաստանում հակահրթիռային պաշտպանության համակարգ տեղակայելու հարցը, բայց դա պետք է որոշեն ՆԱՏՕ-ի անդամ պետությունները:

Նման հայտարարությունները կարծես միտված էին ստիպելու, որ ռուսական զորքերը ռուս-ուկրաինական սահմանից հետ քաշվեին: Բայց եթե ՆԱՏՕ-ն որոշի կայաններ տեղակայել Վրաստանում, ապա ռուսական զորքն ավեի շուտ կկապիտուլացնի Թբիլիսին, քան թույլ կտա, որ իր քթի տակ ՆԱՏՕ-ական բազա հայտնվի:

Սա, ինչ խոսք, հայտնի է արևմտյան քաղաքականության «հաշվապահներին»: Ուստի ԱՄՆ-ին մնում է դարձյալ դիմել ավելի փորձված քալերի` տնտեսական ու քաղաքական պատժամիջոցների: Այդ պատժամիջոցների դեմ արտահայտվողներին, ի դեպ, բացի Գերմանիայից, Հունաստանից և այլ երկրների բարձրաստիճան ներկայացուցիչներից, միացավ նաև Կիպրոսի նախագահ Նիկոս Անաստասիադիսը:

Արևմուտքի «պատժամիջոցները» Ռուսաստանում միայն ժպիտ են առաջացնում

Ինչ վերաբերում է պատժամիջոցներին, The Wall Street Journal-ում ԿՀՎ-ի նախկին տնօրեն Ջեյմս Վուլսը, որ այժմ ԱՄՆ-ի էներգետիկ անվտանգության խորհրդի ղեկավարն է, գրեց, թե Կրեմլի վրա ճնշում գործադրելու համար անհրաժեշտ է էժանացնել ռուսական նավթը, իսկ դրա համար պարտադիր չէ պայմանավորվել «սև ոսկի» արդյունահանող երկրների հետ:
«Հաշիվները սառեցնելուն և Պուտինի մտերիմների համար վիզաները չեղարկելուն Կրեմլը միայն հորանջելով է պատասխանում, իսկ ՆԱՏՕ-ի և ԵՄ-ի երկրները հրապարակայնորեն այդպիսի միջոցներին գրեթե չեն աջակցում: Մեկ բարելի դիմաց նախկին 117 դոլարի փոխարեն նավթի գինը 60 դոլար դարձնելը շատ շահավետ կլինի Արևմուտքի, Չինաստանի և Հնդկաստանի համար»,- ասել է նա:
Թերևս իրավացի է ԿՀՎ նախկին ղեկավարն արևմտյան պատժամիջոցների դեմ Ռուսաստանի վերաբերմունքի հարցում: Հիշենք թեկուզ «Գազպրոմի» ղեկավար Ալեքսեյ Միլլերի հետ կապված պատմությունը, որ չմտավ Եվրամիության պատժամիջոցների ցուցակ իր եվրոպացի գործընկերների շնորհիվ: Գերմանական, ֆրանսիական և իտալական էներգակոնցեռնների ղեկավարները քաղաքական գործիչներին ստիպեցին հանել նրա անունը ցուցակից` զգուշանալով բիզնեսին սպառնացող հետևանքներից: Արևմուտքը հատկապես մտքափոխվեց այն բանից հետո, երբ Միլլերն ակնարկեց, որ պատժամիջոցների շարունակության դեպքում «Գազպրոմը» կհայտնվի սնանկացման եզրին: Սա, ավեի շուտ, ակնարկ չէր, այլ սպառնալիք: Որովհետև փաստ է` Եվրոպային մատակարարվող գազի 30 տոկոսից ավելին բաժին է հասնում ռուսական գազին: Ու եթե «Գազպրոմը» որոշի, որ սնանկ է, ապա ԵՄ-ում էներգետիկ, հետևաբար նաև արդյունաբերական, տնտեսական, սոցիալական լուրջ ճգնաժամ կսկսվի: Սա, բնականաբար, Եվրոպայի երազանքը չէ:
Ենթադրենք, թե Եվրոպան էլ, իր հերթին, Ռուսաստանին պատժելու համար կարող է հրաժարվել ռուսական գազից: Սակայն այդ դեպքի համար էլ Ռուսաստանը պահեստային տարբերակ ունի: Մայիսի 20-ին ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևը Bloomberg գործակալությանը տված հարցազրույցում նշեց, որ ռուսական գազից Եվրոպայի հրաժարվելու դեպքում այն կարող է ուղարկվել Չինաստան: Այսինքն` Ռուսաստանն էլ տնտեսական հակապատժամիջոցներ կիրառելու հնարավորություն ունի, հենց միայն գազի առումով, եթե չհաշվենք, օրինակ, եվրոպական գիգանտ կորպորացիաների դուստր ձեռնարկությունների առկայությունը Ռուսաստանում: Եվ այս օրերին Ռուսաստանն իր այդ հակաքայլերի, այսպես ասած,«զորավարժություններն» է անցկացնում Ուկրաինայում` ցույց տալով Եվրոպային, թե ինչ կարող է անել` պարզապես գազի խողովակի փականի հետ «խաղալով»:

«Գազպրոմի» տվյալների համաձայն, Ուկրաինան գազի դիմաց պարտք է մոտ 3.5 մլրդ դոլար: Այժմ Ուկրաինային մատակարարվող գազի գինը մոտ 480 դոլար է: Ռուսական կողմը վերջնագիր է ներկայացրել` ըստ որի, եթե Ուկրաինան չվճարի պարտքը, ապա հունիսից գազ կստանա այնքան, որքան վճարել է: Ուկրաինան պատրաստ է Ռուսաստանին 4 մլրդ դոլար վճարել գազի գնի իջեցման դեպքում` մոտ 300 դոլար: Այդ մասին Welt պարբերականին հայտնել է Ուկրաինայի ԱԳՆ ղեկավարի պաշտոնակատար Անդրեյ Դեշչիցան: Հիշեցնենք, որ Ուկրաինայի գազի պարտքերի պատճառով Ռուսաստանը որոշել է կանխավճար սահմանել երկրի համար:
Թե ինչ նշանակություն են ստանում Ռուսաստանի գազային քմահաճությունները, թերևս ամենից դիպուկ է բնութագրել է Ուկրաինայի ժամանակավոր նախագահ Ալեքսանդր Տուրչինովը. «Գազային շանտաժը ոչ միայն Ուկրաինայի, այլև այլ երկրների վրա ճնշում գործադրելու սիրած ձևաչափն է»:

Բայց ուշագրավ է մեկ հանգամանք ևս. ուկրաինական ճգնաժամի սկզբից ի վեր միայն ռուսական կողմն է համագործակցության ու բանակցային գործընթաց սկսելու առաջարկ արել: Իսկ եթե Արևմուտքի միակ հաղթաթուղթը Ռուսաստանին «քլնգելու» հարցում ռուս-ուկրաինական սահմանին մոտեցված ռուսական զորքերն էին, ապա մայիսի 19-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, ինչպես հաղորդում է Կրեմլի մամուլի ծառայությունը, կարգադրեց Ռոստովի, Բելգորոդի և Բրյանսկի շրջաններում զորավարժություններին մասնակցող զորքերին մշտական տեղակայման վայրեր վերադառնալ: Գոնե միառժամանակ կթուլացնի՞ սա լարվածությունը, դժվար է գուշակել: Առավել ևս, որ ուկրաինական ճգնաժամում կրքերը գնալով ոչ թե հանդարտվում, այլ էլ ավելի են թեժանում. ո՛չ Արևելյան Ուկրաինայի անջատողականներն են պատրաստվում համակերպվել Կիևի մայդանական իշխանությունների հետ, ո՛չ էլ նոր իշխանություններն ու նրանց զինյալներն են պատրաստվում առանց զենքի, առանց զոհ ու արյան հրաժարվել արևելքից:

Ուկրաինան` տարածքով Եվրոպայի ամենամեծ երկիը, որը բավականին հարուստ ռեսուրսներ, բնակլիմայական պայմաններ ու հարմար աշխարհագրական դիրք ունի, բոլորի աչքի առաջ օր օրի կործանվում է: Այս տարվա փետրվարին, երբ ԵՄ անդամ երկրների արտգործնախարարները պայմանավորվեցին Ուկրաինայի նախկին իշխանությունների դեմ սանկցիաներ կիրառել երկրում չդադարող բռնությունների կապակցությամբ, ANSWER հակառազմական կոալիցիայի կոորդինատոր, փորձագետ Բրայան Բեկկերը նշեց, որ իր կարծիքով` Արևմուտքն ակնհայտորեն պաշտպանում է ցուցարարներին` հստակ շահերից ելնելով. Արևմուտքը ջանում է Ուկրաինայում նոր կառավարություն բերել իշխանության, որը երկիրը կտանի դեպի Եվրամիություն:

Իհարկե` Արևմուտքի ծրագրերն այս ուղղությամբ չիրականացան հայտնի պատճառներով: Ճիշտ է` Մայդանը իշխանության բերեց Արևմուտքի հովանավորյալներին, բայց Ուկրաինան այլևս նախկինը չէ: Համենայն դեպս Ղրիմն արդեն անվերադարձ կորած է Ուկրաինայի համար, իսկ Արևելյան Ուկրաինայի հարցն էլ օր օրի ավելի վտանգավոր դրսևորումներ է ստանում: Փաստացի, այսօր Ուկրաինան գտնվում է պասիվ քաղաքացիական պատերազմի վիճակում: Գրեթե ամեն օր Կիևի մայդանական կառավարության զինված ուժերի ու խմբավորումների և երկրի արևելյան շրջանների բնակչության միջև զինված բախումներ են լինում, հաղորդվում է հարյուրավոր զոհերի մասին: Արդեն որքան ժամանակ է` ուկրաինացի զինվորականների շրջափակման օղակում է գտնվում Սլավյանսկը: Այլ քաղաքներում ևս իրավիճակը ռազմական է:
Ուկրաինական հարցի առաջին փուլում Ռուսաստանը, կարելի է ասել, փառահեղ հաղթանակ տարավ: Հիմա Արևմուտքի ռևանշի հերթն է: Ակնհայտ է, որ Արևմուտքը չէր պատրաստվում և հիմա էլ չի պատրաստվում թուլացնել իր դիրքերը Ուկրաինայի հարցում ու որոշակի քայլերի պետք է գնա:
Արևմուտքի ու Ռուսաստանի հակադրությունը Ուկրաինայում օրըստօրե խորանում է` միջազգային ու եվրոպական անվտանգության համար նոր սպառնալիքներ ու մարտահրավերներ ստեղծելով:
Արևմուտքն ակտիվորեն սկսել է քննադատել Ռուսաստանին ուկրաինական ճգնաժամը խորացնելու և անջատողականներին աջակցություն ցույց տալու մեղադրանքներով:
Ինչպես օրերս հայտարարեց Հյուսիսատլանտյան դաշինքի ուժերի գլխավոր հրամանատար Ֆիլիպ Բրիդլավը, ՆԱՏՕ-ն կարող է Ռուսաստանի քայլերին ի պատասխան Արևելյան Եվրոպայում մշտական ռազմական կոնտինգենտ տեղակայել: Գեներալի խոսքով` զինուժի նախկին դասավորվածությունը, Ղրիմի` Ռուսաստանին միանալու պարագայում, արդեն չի համապատասխանում իրավիճակին:
Ներկայումս ՆԱՏՕ-ն էապես ավելացրել է ռազմական ներկայությունն իր արևելյան սահմաններում: Լիտվա, Լեհաստան, Լատվիա և Էստոնիա են տեղափոխվել ՆԱՏՕ-ի բավական լուրջ ռազմական ուժեր: Այդ միջոցները, ինչպես նշում է ՆԱՏՕ-ի գլխավոր հրամանատարը, ձեռնարկվել են որպես նախազգուշացում Ռուսաստանի կողմից Արևելյան Եվրոպայի երկրների հանդեպ հնարավոր ագրեսիայի դեմ:

Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Ռուսաստանի շուրջը ՆԱՏՕ-ի ռազմական կոնտինգենտը մեծանում է, ռուսական զինուժը պարապ նստած չէ: Բացի այդ, Ռազմական քաղաքագետների ասոցիացիայի անդամ Ալեքսանդր Պերենջևի հավաստմամբ, Ուկրաինայի սահմանին իր զորքերն է մոտեցրել նաև Սլովակիան: «Սլովակիայի իշխանությունները բացահայտ հայտարարել են, որ պատրաստ են Ուկրաինայի տարածքի մի մասը վերցնել` այն նույն Գալիցիան, որին ապօրինի տիրում է Ուկրաինան: Նրանք կարող են իմիտացիա անել, թե գործում են ԱՄՆ-ի կողմից, բայց հետապնդում են հենց սեփական ազգային ու պետական շահերը»,- նշել է փորձագետը:

Ռազմական առճակատման գնալ Ռուսաստանի հետ, ամենայն հավանականությամբ, ոչ ոք չի ուզում և չի փորձի, բոլորն են հասկանում ռուսական զինվորական մեքենայի ուժը: Ուստի մնում է մեկ այլ տարբերակ` քաղաքական, այսինքն` սանկցիաների միջոցով ճնշել Ռուսաստանին կամ բանակցությունների սեղանի շուրջ զիջումներ կորզել: Այս երկուսի առումով էլ մի հանգամանք կա, որ որոշիչ է. ուկրաինական դեպքերի կապակցությամբ Արևմուտքը հետզհետե տարակարծության ուղիով գնաց, իսկ Ռուսաստանում ընդհակառակը` կոնսոլիդացիա դրսևորովեց:

ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերրին էլ Ուկրաինայի արևելյան շրջաններում հանրաքվե անցկացնելու հարցի քննարկումից հետո ԵՄ արտաքին քաղաքականության գլխավոր հանձնակատար Քեթրին Էշթոնի հետ ունեցած համատեղ ասուլիսում նշեց, որ Ուկրաինայի իշխանությունները երկրի հարավային ու արևելյան շրջաններին առօրյա ինքնակառավարման հարցում ավելի մեծ լիազորություններ են տալիս, քան Ռուսաստանն իր ռեգիոններին, և Ռուսաստանին սպառնաց նոր սանկցիաներով` ուղղված ռուսական տնտեսության ամբողջական սեկտորների դեմ. «Մենք ծայրաստիճան մտահոգված ենք Դոնեցկի և Լուգանսկի պրոռուսական անջատողականների կողմից մայիսի 11-ին կեղծ հանրաքվե անցկացնելու փորձերով: Մենք լիովին մերժում ենք Ուկրաինայի մասնատման այդ փորձը: Դա Ղրիմի սցենարի կրկնությունն է, և ոչ մի քաղաքակիրթ ազգ այդ հանրաքվեն չի ճանաչի: Իսկ մայիսի 25-ին նախատեսվող նախագահական ընտրությունները ռուսական տարրերի կողմից սաբոտաժի ենթարկելը ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի կողմից նոր սանկցիաների կհանգեցնեն»,- նշել է Քերրին:

Արևմուտքն ամենևին էլ Արևմուտք չէ

Այս դեպքում, իհարկե, պետք է որոշակի վերապահումով մոտենալ ԵՄ եզրույթին: Օրինակ` Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը Սպիտակ տուն հասցրեց գերմանական բիզնես լոբբիի հստակ մեսիջը: Ինչպես նշվում է ամերիկյան հեղինակավոր The Wall Street Journal-ում, վերջին շաբաթների ընթացքում գերմանական խոշորագույն ընկերությունները, ներառյալ քիմիական BASF կոնցեռնը, Siemens ընկերությունների խումբը, Volkswagen-ը, Adidas-ը, Deutsche Bank-ը և այլն, իրենց աներկբայելի անհամաձայնությունն են հայտնել Ռուսաստանի դեմ ավելի լայն տնտեսական պատժամիջոցների կիրառման կապակցությամբ: Պարբերականը նշում է, որ ուկրաինական ճգնաժամի խորացմանը զուգընթաց` գերմանացի պաշտոնյաների գլխին սկսել է տեղալ ընկերությունների թոփ-մենեջերների հեռախոսազանգերի տարափը, որոնցով նրանք կոչ են արել քաղաքական գործիչներին չդիմել քայլերի, որոնք կարող են վնաս հասցնել Ռուսաստանում գերմանական բիզնեսի շահերին:
Կարնեգի հիմնադրամի եվրոպական կենտրոնի հետազոտող Ուլի Շպեկի կարծիքով` ուկրաինական ճգնաժամում Գերմանիան չեզոք դիրք է բռնում:
Ու թեև Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելն իր թվիթերյան էջում դեռևս ապրիլի 4-ին գրել էր, թե «ոչ ոք չպետք է կասկած ունենա ԵՄ-ի` Ռուսաստանի դեմ սանկցիաներ կիրառելու վճռականության հարցում», Շպեկը նշում է, որ Ռուսաստանը շարունակում է ապակայունացնել Ուկրաինան:
«Դիվանագիտությունը չհաջողվեց. ԵՄ-ն պետք է էական սանկցիաներ հղանա ու կիրառի հիմա կամ էլ կկորցնի իր հանդեպ ամբողջ վստահությունը»,- համոզված է փորձագետը:
Նրա կարծիքով` գերմանացիները պատրաստ չեն Ռուսաստանին դիմակայելու, ուստի «որքան ԱՄՆ-ի դերը բարձրանում է ուկրաինական ճգնաժամի հարցում, այնքան ավելի շատ Գերմանիան անցնում է իր սիրելի դիրքավորմանը` չեզոքությանը»:
Գերմանիան Եվրոպայի միակ երկիրը չէ, որ չի ցանկանում Մոսկվայի նկատմամբ ավելի կոշտ դիրքորոշում որդեգրել: Իտալիան և Հունաստանը նույնպես Ռուսաստանի նկատմամբ ավելի կոշտ դիրքորոշման դեմ են արտահայտվում: Բացի այդ, The Wall Street Journal-ը նշում է, որ ամերիկյան գործարարները ևս, որոնց համար Ռուսաստանում ավելի քիչ բան է դրված խաղաքարտերին, Օբամայի վարչակազմին իրենց մտահոգություններն են հայտնել հետագա պատժամիջոցների կապակցությամբ:
Ռուսաստանի դեմ ավելի կոպիտ պատժամիջոցների կիրառման դեմ է հանդես գալիս նաև Չինաստանը: Փաստորեն փոքրանում է պատժամիջոցներով Ռուսաստանի վրա ազդելու հավանականությունը:
Կարելի է փաստել, որ Արևմուտքը չի կարողանում կոնսոլիդացված հանդես գալ Ռուսաստանի դեմ, և օր օրի ավելի են շատանում այն մարդիկ ու պետությունները, որոնք արտահայտվում են, այսպես ասած, Արևմուտքի շահերի տիրույթից դուրս: Չփորձելով մեջբերել արևմտյան լրատվամիջոցների, տարբեր վերլուծաբանների, տեսաբանների ու գործիչների տեսակետներն այս հարցում, նշենք միայն մի հետաքրքիր մասնագիտական տեսակետ:
Եվրոպացի քաղաքական վերլուծաբան Ֆինիան Քաննինգհեմը կարծում է, որ ուկրաինական իշխանությունների գործողությունները, առաջնորդվելով Արևմուտքի ցուցումով, նպատակաուղղված են հրահրել ՌԴ-ին, որ պատասխան քայլեր անի և Արևելյան Ուկրաինայի տարածք զորք մտցնի:
Իրանական Press TV լրատվամիջոցի համար գրված հոդվածում Քաննինգհեմը նշում է, որ վերջին շաբաթների ընթացքում ԱՄՆ-ն և իր եվրոպացի դաշնակիցները ակտիվորեն Ռուսաստանին մեղադրում են Ուկրաինայի հարավում և արևելքում անցկացվող բողոքի ցույցերն ուղղորդելու մեջ` դրա համար ոչ մի հիմնավոր փաստարկ չունենալով:
Վաշինգտոնը պնդում է, թե Մոսկվան առիթ է փնտրում Ուկրաինայի տարածք ներխուժելու համար: Քաննինգհեմի կարծիքով` եթե Մոսկվան հիմա արձագանքի այս հայտարարություններին ու խառնվի ստեղծված իրավիճակին, ապա Արևմուտքը «կպայթի» հայտարարություններով, թե իբր իրականացան իրենց ամենաահավոր ենթադրությունները:
Քաննինգհեմը հավելում է, որ Ռուսաստանին պետք չէ արձագանքել արևմտյան պրոպագանդային և ուշադրություն դարձնել սպառնալիքների վրա, այլ հիմնվելով իրական փաստերի վրա` պետք է ավելի վստահ ու խիզախ գործի:
Վերլուծաբանի կարծիքով` եթե մի կողմ շպրտվեն արևմտյան քաղաքական գործիչների պահանջները, ապա փաստերը ցույց են տալիս, որ Ուկրաինայում անկարգություններն ու բռնությունը Արևմուտքի դիվերսիայի արդյունքն են:

Մեկնաբանը ենթադրում է, որ Ռուսաստանի վճռական քայլերը 2008 թ. Հարավային Օսիայի հարցում ստիպեցին Վաշինգտոնին հրաժարվել իրենց նպատակադրած պլաններից: Նրա կարծիքով` ամերիկացի քաղաքական գործիչները օրիգինալ չեն ու մեկ անգամ ևս կիրառում են նույն տակտիկան, սակայն Ռուսաստանի նախագահի վրա ճնշումներ բանեցնելը, Քաննինգհեմի կարծիքով, «վախկոտ բլեֆ» է: Ըստ նրա` ամբողջ աշխարհում, ներառյալ ԱՄՆ-ում ու Եվրոպայում, ավելի ու ավելի է շատանում այն մարդկանց թիվը, որոնք ստի ու պրոպագանդայի մշուշի միջից սկսում են տեսնել Ուկրաինայում ստեղծված վիճակի իրական պատկերը: Վերլուծաբանը ավելացնում է, որ եթե Մոսկվան ուկրաինական ճգնաժամի հարցում անցնի վճռական գործողությունների, ապա միջազգային հանրությունը նրա կողմից կլինի:
Թե ինչ ուղղություն կստանան հետագա գործընթացները, դժվար է ասել, բայց սառը պատերազմը կարծես հետզհետե վերածվում է տաքի, դրանից բխող բոլոր բացասական հետևանքներով…

     Իտալիայի պաշտպանության նախարար Ռոբերտո Պիոտին հայտարարել է, որ անհրաժեշտության դեպքում իրենք պատրաստ են Ուկրաինա ուղարկել խաղաղապահ զորքեր երկրում կայուն իրավիճակ ապահովելու նպատակով: «Իրավիճակը Ուկրաինայում գնալով ավելի է լարվում: Ես չեմ հավատում, որ Եվրոպան կանգնած է պատերազմի շեմին, բայց անհրաժեշտ է հետևել տեղի ունեցող զարգացումներին: Անկասկած, միայնակ հնարավոր չէ կարգավորել դրությունը, պետք է գործել ՄԱԿ-ի, ՆԱՏՕ-ի և ԵՄ-ի միջոցով: Եթե հարկ լինի, ապա մենք պատրաստ ենք խաղաղապահ ուժեր ուղարկել Ուկրաինա»,-նշել է նախարարը:

Անկախ

Ուկրաինայի շրջանների համար ավելի մեծ ինքնավարություն պահանջող ցուցարարները գրավել են երկրի արևելյան հատվածի ամենամեծ քաղաքներից մեկի՝ Լուգանսկի ադմինիստրատիվ շենքերը:

Երեքշաբթի օրը տեղի ունեցած այս դեպքը ավելի է մեծացրել արևելյան շրջաններում առկա լարվածությունը, որտեղ ապստամբները գրավել են առնվազն 10 քաղաքների ոստիկանական բաժանմունքները և ադմինիստրատիվ շենքերը:

Լուգանսկի ադմինիստրատիվ շենքերը գրաված ցուցարարները պահանջում են ավելի մեծ ինքնավարություն տալ Ուկրաինայի շրջաններին: Մեծաքանակ ռուսախոս բնակչությամբ արևելյան Ուկրաինան Վիկտոր Յանուկովիչին սատարողների կենտրոնն է:

Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը կոչ է արել ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին աջակցել Ուկրաինայում լարվածությունը նվազեցնելու նպատակով անցած շաբաթ կնքված համաձայնագրի իրականացմանը:

Մերկելի խոսնակ Շտեֆան Զայբերտը նշել է, որ Ռուսաստանը պետք է հանրային կերպով կոչ անի արևելյան Ուկրաինայի ռուսամետ ուժերին վայր դնել զենքերը: Նրա խոսքով`  անցած շաբաթ Ժնևում կնքված համաձայնագրից հետո Մոսկվայի գործողությունները հիասթափեցնող են եղել:

Զայբերտը նշել է, որ ուրբաթ օրը Մերկելը խոսել է Պուտինի հետ՝ հայտնելով, որ Ռուսաստանը պետք է բացահայտ աջակցի համաձայնագրի իրականացմանը:

Զայբերտը ավելացրել է, որ եթե մոտ ապագայում ոչինչ չփոխվի, ապա պետք է պատրաստ լինել նոր պատժամիջոցների, սակայն անհրաժեշտ է նաև երկխոսության եզրեր գտնել:

ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման մեղադրել է Ռուսաստանին  Ուկրաինայի ճգնաժամը լուծելու շրջանակներում Ժնևյան համաձայնագրի պայմանավորվածությունները չկատարելու մեջ  և սպառնացել է, որ նոր պատժամիջոցներ կկիրառի: Այս մասին գրում է Los Angeles Times-ը: Սպիտակ տան ղեկավարը նման հայտարարություն կատարել է Ճապոնիայի վարչապետի հետ համատեղ ասուլիսի ընթացքում:

ԱՄՆ-ի նախագահի կարծիքով ռուսական կառավարության վարքագիծը «չի համապատասխանում Ժնևյան համաձայնագրի ոգուն»:

Թե հատկապես ինչպես է Ռուսաստանը խախտել համաձայնությունը, Օբաման չի մասնավորեցրել: Միակ բանը, որ  նշել է նախագահն,  այն է, որ Ռուսաստանը հեշտությամբ կարող էր օգտագործել իր ազդեցությունը, որպեսզի կոչ աներ Ուկրաինայի հարավում հավաքված զորքերին զինաթափվել :

Նախագահը նաև նախազգուշացրել է, որ եթե Ռուսաստանը չփոխի իր դիրքորոշումը ուկրաինական հարցի նկատմամբ, ապա ԱՄՆ-ի կողմից կկիրառվեն նոր պատժամիջոցներ: Նրա խոսքով` ԱՄՆ-ը կշարունակի ջանք թափել ուկրաինական ճգնաժամի դիվանագիտական կարգավորման համար:

Մամուլի ասուլիսի ժամանակ Ճապոնիայի վարչապետը ևս հայտարարել է, որ «Տոկիոն և Վաշինգտոնն  անընդունելի են համարում զենքի կիրառումը Ուկրաինայում կարգավիճակի փոփոխության համար»: Բացի այդ, երկու երկրների առաջնորդներն  ընդգծել են Ուկրաինային օգնություն տրամադրելու նշանակությունը: