Թանզանիայի Արուշա քաղաքի կաթոլիկ եկեղեցում պայթյուն է եղել.առնվազն 3 մարդ է զոհվել, 20-ը մարմնական վնասվածքներ ստացել:

Լրագրողների տվյալներով, պայթյունը եղել է այն պահին, երբ ծխականները պատարագի էին գալիս: Ոստիկանությունը հետաքննում է պատճառները, որոշ տվյալներով, խոսքը ռումբի մասին է:

Այսօր  Նյու Յորքի Sotheby’s աճուրդում վաճառքի են հանվելու ականավոր իմպրեսիոնիստների  և մոդեռնիստների աշխատանքները: Աճուրդի գլխավոր լոտը կդառնա ֆրանսիացի  պոստիմպրեսիոնիստ նկարիչ Պոլ Սեզանի “Խնձորներ” կտավը: 1889-1890-ականների արված կտավը նախնական գնահատմամբ 25-35 մլն դոլար է:

“Խնձորներն” աճուրդի է հանվել ամերիկացիներ Ալեքս և Էլիզաբեթ Լևիտների  հավաքածուից, որից մեկ այլ ` Ամեդեո Մոդիլյանիի “Ամազոնուհի” (1909) կտավը  գնահատվել է 20 մլն դոլար: Լևիտների հավաքածուից ստացված գումարը կգնա իրենց անունը կրող բարեգործական հիմնադրամ:

Աճուրդի հանված  աշխատանքներից են Պաբլո Պիկասոյի “Սիլվետը” (1954), “Սիրահարները Պրովանսում”(1888):

Իսկ փոփ երգչուհի Մադոննան աճուրդի է հանել ավելի քան 20 տարի իրեն պատկանած ֆրանսիացի մոդեռնիստ, կուբիզմի հիմնադիրներից մեկի` ֆերնան Լեժեի “Երեք կին կարմիր սեղանի շուրջ” կտավը: Ենթադրվում է, որ այն կվաճառվի 5-7 մլն դոլար: Վաճառքից ստացված ամբողջ գումարը երգչուհին մտադիր է տրամադրել Աֆղանստանում ու Պակիստանում աղջիկների ուսման աջակցության նպատակով ստեղծված “Լույսի ճառագայթ” հիմնադրամին:

Չորեքշաբթի Christie’s աճուրդում վաճառք կներկայացվեն իմպրեսիոնիստների ու մոդեռնիստների աշխատանքները: Թոփ լոտն է լինելու Անդրե Դերենի  Մատիսի կնոջ “Մադամ Մատիսը կիմոնոյով” կտավը, որը գնահատվել է 15-50 մլն դոլար: Կտավում Ամելի Մատիսն է կարմիր կիմոնոյով, որը նա հաճախ էր կրում ու որով նրան հաճախ էլ պատկերել է ինքը` Անրի Մատիսը և նրա  գեղանկարիչ գործընկերները:

Օհայո նահանգի Քլիվլենդ քաղաքի ոստիկանությունը հայտնաբերել է 3 աղջկա, որոնք անհետացել էին ավելի քան  10 տարի առաջ: Ամանդա Բերրին անհետացել էր 10 տարի առաջ, երբ նա 16 տարեկան էր, Ջինա Դեհեսուսն ավելի փոքր էր` 14 տարեկան: Նրան հանցագործն առևանգել էր 2004-ին, երբ աղջիկը դպրոցից տուն էր վերադառնում; Միշել Նայթն առևանգվել էր 2001-ին, երբ 20 տարեկան էր:

Բոլորին 52-ամյա լատինաամերիկացի հանցագործը պահում էր սեփական տանը: Աղջիկների հետքը ոստիկանները գտան այն ժամանակ, երբ Ամանդային հաջողվեց փախչել: Տղամարդն այժմ ձերբակալված է: ԶԼՄ-ների տեղեկացմամբ, անազատ կանանցից մեկը երեխա ունի: Այլ մանրամասներ չեն հայտնվում:

Մայիսի 6-ին, ժամը 11.29-ին ահազանգ է ստացվել, որ Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքի գերեզմանատան մոտակայքում քաղաքացին ընկել է ջրանցքը. անհրաժեշտ է փրկարարների օգնությունը:

Դեպքի վայր են մեկնել ՃԿԿ ԱԻ արձագանքման խումբը, մեկ մարտական հաշվարկ, փրկարար ջոկատը` ջրասուզակով, հրշեջ-փրկարար ջոկատի օպերատիվ խումբը:

Հրշեջ-փրկարարները (ընկնելու վայրից 15-20 կմ հեռու) Կարբի գյուղի գերեզմանատան մոտակայքից` ջրանցքից, դուրս են բերել Եղվարդ քաղաքի Սպանդարյան փողոցի թիվ 18 տան բնակիչ` 1984 թ. ծնված Կ. Ալեքսանյանի դին:

Երեկ Բանգլադեշում կրոնին անարգելու համար մահապատիժ պահանջող մահմեդականների և ոստիկանության միջև տեղի ունեցած բախման արդյունքում զոհվել է 37 մարդ, կան հարյուրավոր վիրավորներ:
Ցուցարարները, վանկարկելով «Աստված ամենակարող է» արտահայտությունը, հրդեհում էին խանութներ ու մեքենաներ, ինչպես նաև փակել էին ճանապարհները, իսկ մայրաքաղաք Դակայում ու արվարձաններում տեղի են ունեցել արյունալի բախումներ ոստիկանության հետ:
Ավելի քան 70,000 ակտիվիստներ ամբողջ գիշեր քաոս էին ստեղծել մայրաքաղաքի ֆինանսական կենտրոնում, որտեղ հարյուրավոր աշխատակիցներ ստիպված էին քնել իրենց աշխատավայրերում, քանի որ փողոցներում կրակահերթ էր տեղի ունենում:
Տասնյակ ցուցարարներ ձերբակալվել են: Hefajat-e-Islam արմատական խմբավորման ակտիվիստները քայլերթ են կազմակերպել ավելի քան վեց ճանապարհների վրա՝ խաթարելով Դակայի և այլ քաղաքների միջև կապը:
Ոստիկանության տեղեկություններով՝ մոտավորապես 200,000 մարդ է հավաքվել Դակայի կենտրոնական հատվածում, որտեղ նրանք քարերով հարձակվել են ոստիկանության վրա, իսկ ոստիկանները ի պատասխան սկսել են ծեծել նրանց:
Ըստ տեղեկությունների վայրագությունները սկսվել են, երբ ոստիկանությունը փորձել է խոչընդոտել ցուցարարներին, որոնց մի մասը եկել էր հեռավոր գյուղերից և հավաքվել Դակայի կենտրոնական մզկիթի առջև:
Ցույցը բորբոքել էր Hefajat-e-Islam-ի առաջնորդ Ալլամա Շահ Ահմադ Շաֆին, որը ըստ տեղեկությունների՝ 90 տարեկան է:
Hefajat-e-Islam-ին նորաստեղծ իսլամական խմբավորում է, որը տղամարդկանց և կանանց մինջև անհավասարության խորացման և խիստ իսլամական կրթության կողմնակից է: Նրանք նաև ցանկանում են, որ Ալլահի նկատմամբ ունեցած պարտավորությունները մտցվեն սահմանադրության մեջ:
Բանգլադեշի կառավարությունը հրաժարվել է կատարել նրանց պահանջները՝ հայտնելով, որ երկիրը ղեկավարվում է աշխարհիկ լիբերալ օրենքներով:
Կրոնական խմբավորման առաջնորդները խոստացել են ցույցեր կազմակերպել, եթե իրենց պահանջները չիրականացվեն:

no images were found

Ողնաշարի առողջությունը

Ողնաշարի առողջության համար հարկավոր է ամենօրյա մարզումներ կատարել, իսկ  ձգումներ առաջարկվում է անել  20 տարեկանից հետո, բոլորին, քանի որ մոտավորապես այդ տարիքում են առաջանում միջողնային սկավառակների ձևախախտումները. դրանք  սկսում են ծերանալ, մաշվել կամ քայքայվել: Բազում գործոններ (էկոլոգիա, վատ ջուր, անորակ սնունդ, մթերք ևն) նպաստում են այդ գործընթացին: Եվ վերահսկել, կառավարել վիճակը թերևս միշտ հնարավոր չլինի, սակայն հուսահատվել չարժե, դրա փոխարեն հարկավոր է ակտիվ գործունեություն ծավալել այդ բացասական գործոնների ազդեցությունը նվազեցնելու ուղղությամբ:

Տարիքի հետ մարդու բոյը նվազում է. 60-70 տարեկանում մադու հասակը  25-30 տարեկանի համեմատ 7-12 սմ-ով պակասում է: Մենք նույնիսկ օրվա ընթացքում ենք, առավոտվա համեմատ, «կարճանում»: Բոյի փոփոխությունները կատարվում են միջողնային սկավառակների ճնշման, ճզմման հետևանքով: Սակայն ցավն այն է, որ այդ փոփոխությունները միայն հասակի կարճանալով չեն սահմանափակվում: Դրա մասին չարժե անգամ մտածել. կյանքում  կարճ բոյից շատ ավելի լուրջ խնդիրներ կան:

Ողները, մեկը մյուսին  սեղմվելով, ճնշում են ողնուղեղը, ինչը հանգեցնում է լուրջ խնդիրների, որոնցից ամենացայտունը մեջքի ցավն է:

Ավելի լուրջ ու բացահայտ արտահայտություն է  ողնաշարի նյարդարմատների ճնշումը, ինչն էլ հանգեցնում է ողնուղեղի   տվյալ հատվածին համապատասխանող  ներքին օրգանների հիվանդությունների: Ընդ որում, տվյալ օրգանների աշխատանքը վատանում է գրեթե 40-60%-ով: Օրինակ, եթե ճզմված են պարանոցի վերին հատվածի նյարդաթելիկները, ապա հավանական է, որ ուժեղ գլխացավեր առաջանան: Ընդ որում, չարժե հույսը դնել դեղի վրա, քանի դեռ չի վերականգնվել ողների ճիշտ դիրքը: Առաջին հերթին հարկավոր է ողնաշարի վիճակը բարելավելու համար «մեծացնել» միջողնային տարածությունը («ձգել» ողները): Դրա համար հարկավոր է ամեն օր վարժություններ կատարել. լավագույն ժամանակ է  համարվում երեկոն:

Յուրաքանչյուրը, բժշկի հետ խորհրդակցելով, կընտրի իրեն հարմար վարժությունը, եթե չի կարող համալիր մարզանք կատարել: Կարևորը հանգստությունն է, անշտապությունը, շարժումների մեղմությունը: Կտրուկ շարժումների դեպքում հնարավոր է` ցավ առաջանա:

Ու մի հանգամանք էլ. մեզ բնորոշ է խնդրի առաջացման ժամանակ, իսկ երբեմն էլ շատ ավելի ուշ սկսել մարզվել, երբեմն էլ խիստ ժամանակավրեպ: Ուստի չպետք է սպասել, որ  ողնաշարը սկսի խշրտալ կամ խնդիրն ինքն իրեն անցնի: Օրական մարզումները կօգնեն ոչ միայն ողնաշարին, այլև ներքին օրգանների աշխատանքին:

 Ողնաշարային խնդիրները երբեմն հանգեցնում են այնպիսի հիվանդությունների, որոնք խիստ ազդում են կյանքի որակի վրա և անընդհատ ուղեկցում հիվանդին:

Սակայն անգամ Բեխտերևի հիվանդություն ախտորոշումը դատավճիռ չէ:

Նախ` հիվանդության մասին, որքանով է այն վտանգավոր, և հնարավո՞ր է այն բուժել:

Սա ռևմատիկ հիվանդություն է, որն ախտահարում է  շարժողական համակարգը: Առաջին հերթին հարվածի տակ է հայտնվում ողնաշարը, որն ի վերջո լրիվ ոսկրանում է: Կարող են ախտահարվել նաև մյուս հոդերը (ինչպես և լինում է հիմնականում) և օրգանները: Սա հոդերի ու ողնաշարի քրոնիկական բորբոքային հիվանդություն է: Ի դեպ, այդ հիվանդությունից է մահացել Նիկոլայ Օստրովսկին («Ինչպես է կոփվում պողպատը»),  այդ հիվանդությունից են տառապել շախմատիստ Վլադիմիր Կրամնիկը, միլիարդատեր Արիստոտել Օնասիսը, չեխ գրող Կարել Չապեկը:

Բեխտերևը չի հայտնաբերել  հիվանդությունը: Բնականաբար, դրանով հիվանդացել են նաև հազարամյակներ առաջ: Հիվանդության նկարագրություններ կան փարավոնների կյանքի տարեգրություններում: Պարզապես Բեխտերևն առաջինն էր, որ կարողացավ ճշգրտորեն նկարագրել  հիվանդությունն ու դրա առաջացման պատճառները: Իսկ թե ինչու է այդ հիվանդությունը ստացել տաղանդավոր ու հայտնի գիտնականի անունը, ճշգրիտ հայտնի չէ:

Սակայն կարևորը դա չէ: Ամեն դեպքում Բեխտերևն անգնահատելի ներդրում ունի այդ հիվանդության ուսումնասիրման գործում: Նա աշխատություն է հրապարակել հիվանդության ախտանշանների նկարագրությամբ: Այս հիվանդությունը սահմանափակումներ չունի, հիվանդանում է  և՛ ահելը, և ՛ջահելը` անկախ կենսակերպից, ունեցվածքից և նույնիսկ առողջական վիճակից: Սակայն կա վիճակագրություն, որի համաձայն` Բեխտերևի հիվանդությունը տղամարդկանց մոտ ավելի հաճախ է պատահում: Գիտնականներն այդ հանգամանքը կապում են  հատուկ գենի հետ, որը միայն արական սեռն է կրում: Այս հիվանդությունը հիմնականում ախտահարում է երիտասարդ օրգանիզմը. հիվանդների գերակշռող մեծամասնությունը 20-30 տարեկան է: Եվ ամենակարևորը` գենը փոխանցվում է ժառանգաբար, այսինքն` եթե ցեղում կա այդ հիվանդությունը, ապա մնացած բոլոր սերունդների տղամարդիկ պետք է զգուշանան:

Վատն այն է, որ հիվանդությունը սկզբնական փուլում հաճախ շփոթում են սովորական օսթեխոնդրոզի կամ էլ արթրիտի հետ: Պետք է հիշել, սակայն, տարբերակիչ ախտանշանների մասին. այս հիվանդությունը զգացվում է ողնաշարի ու հոդերի ցավով անգամ պառկած վիճակում , այսինքն` հիվանդը ցավ է զգում առավոտյան, քնից հետո կամ երկար պառկած հանգստից հետո:

Սակայն, եթե հիվանդությունը հայտնաբերվել է նախնական փուլում, ապա կարելի է բուժվել, միջոցներ ձեռնարկել վիճակը կայունացնելու համար: Եթե հիվանդությունը նոր-նոր է սկսվել, ապա մագնիս-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիայով կարելի է 100%-ով ախտորոշել այն:  Բայց ցավն այն է, որ այդ միջոցը մատչելիներից չէ, բացի այդ, ամեն ցավի ժամանակ չէ, որ վազում ենք հետազոտման:

Ողնաշարի ախտահարման ախտանշանները

Ամենակարևոր ախտանշանը ցավն ու  ողնաշարի հատվածում  կաշկանդվածության զգացումն է, որը շատ հաճախ առաջանում է գիշերը և ուժգնանում լուսադեմին, ինչը տևում է  2 ժամից ավելի ու նվազում ֆիզիկական ակտիվության հետ, տաք ցնցուղից: Օրվա ընթացքում  ողնաշարի ցավն ու կաշկանդվածությունը կրկին զգացվում են հանգստի վիճակում, իսկ օրվա երկրորդ կեսին` երբեմն անհետանում: Ողնաշարի ախտահարումն այս հիվանդության դեպքում պարտադիր ախտանշան է:

Աստիճանաբար  առաջանում է կիֆոզ (կուզ), որը երբեմն  այնքան ընդգծված է լինում, որ նույնիսկ  «հեռավորության» վրա կարելի է այն հիվանդի  տեսքից ախտորոշել: Այս հիվանդությունը սովորաբար դանդաղընթաց է, բազմամյա, սրացումների ու վիճակի բարելավման հերթափուլերով:

Բեխտերևի հիվանդության կարևոր դրսևորում է  սրբոսկրի բորբոքումը, ինչը հաճախ շփոթվում է ռադիկուլիտի, միջողնային սկավառակի ճողվածքի կամ նստանյարդի բորբոքման հետ:

Հիվանդությունը սովորաբար սկսվում է  կյանքի երկրորդ տասնամյակի վերջին կամ երրորդ տասնամյակի սկզբին, սակայն մասնագետները վկայում են, որ վերջին  ժամանակներս հիվանդանում են նաև դեռահասության տարիներին : Այդ տարիքում հիվանդությունն ուղեկցվում է մարմնի ջերմության թեթևակի բարձրացմամբ:

Ի դեպ, վիճակը չծանրացնելու համար հարկավոր է հիշել, որ քաշի ավելացումը հոդերի համար գերբեռնվածություն է ստեղծում, ուրեմն հարկավոր է  ուշադրություն դարձնել քաշին:

Հիվանդության բուժմանը միտված միջոցներից են ֆիզիկական ակտիվությունը, դրա համար էլ գուցե պետք է ցավն անտեսելով  կատարել ֆիզիկական վարժություններ ամեն օր: Ի դեպ, ընդմիջված պարապմունքների ընթացքում հնարավոր է, որ անցանկալի փոփոխություններ առաջանան:

Քրոնիկական հիվանդությունների նման այս հիվանդության դեպքում էլ պետք է սնունդը հավասարակշռված լինի: Այն երբեք չպետք է նպաստի քաշի ավելացմանը, ինչը կարող է  վերջույթների  համար վերածվել լուրջ ծանրաբեռնվածության: Սպիտակուցներ պետք է լինեն բավարար քանակով, ընդ որում, նախընտրելի են ձուկը, կաթնամթերքը:

Ախտահարման հաճախակի պատճառներից են`

• քրոնիկական տոնզիլիտն ու ֆարինգիտը (նշագեղձերի ու կոկորդի լորձաթաղանթի բորբոքումը,
• հարքթային խոռոչների բորբոքումը,
• հերպեսը (պարբերաբար շուրթերին կամ սեռական օրգաններին ցանի առաջացումը),
• աղիների դիսբակտերիոզը և աղիների մակաբույծները,
• միզասեռական համակարգի ինֆեկցիաները (պրոստատիտ, ուրեթրիտ, ցիստիտ ևն),
• ատամների արմատների մոտ կիստոզային բորբոքումները:

Իդեպ, սեզոնային վարակիչ հիվանդությունները ևս կարող են նպաստել արթրիտների սրացման:

Ինչն է օգտակար և ինչը` վնասակար այս հիվանդության դեպքում.

• լողը (օգնում է աշխատեցնել ողնաշարն ու հոդերը),
• ամենօրյա  մարմնամարզությունը, սակայն` դանդաղ,
• եթե սրացում չկա, ապա օգտակար են  նաև մերսումները:

Վնասում են`

• այն մարզաձևերըը, որոնք կարող են վնասվածքների պատճառ դառնալ (վազք, թռիչք, կտրուկ շարժումներ),
• հակացուցված է սառեցումը,  ուստի մարզումները պետք է անել հարմարավետ  պայմաններում և նորմալ ջերմաստիճանում:

Ընդհանրապես ցանկացած տեսակի մերսում և պրոցեդուրա հակացուցված են սրացումների ժամանակ:

Գերմանական իշխանությունները այսօր ձեռբակալել են սպանության մեջ կասկածվող 93-ամյա Աուշվիցի պահակին:

Այսօր Հանս Լիպշիցը, ով մի ժամանակ բնակվում էր Միացյալ նահանգներում հսկողության տակ է առնվել, երբ հայցվոր կողմը եզրակացրել է, որ ակնհայտ ապացույցներ կան, որ տղամարդը Աուշվիցում եղած ժամանակ՝ 1941-1945թթ ներգրավված է եղել հացագործությունների մեջ:

Լիպշիցը ընդունում է, որ ինքը նացիստական ՍՍ-ի (պաշտպանական ջոկատ) հետ ծառայել է տխրահռչակ մահվան ճամբարում, սակայն պնդում է, որ ինքը ընդամենը խոհարար է եղել այնտեղ: Այդ ճամբարում սպանվել են մոտավորապես 1,5 միլիոն հրեաներ:

Լիպշիցը ԱՄՆ-ից վտարվել է 1983թ-ին իր նացիստական անցյալի մասին ստելու համար: Նա Չիկագո էր գաղթել 1950-ականներին՝ պատերազմից հետո:

Գերմանիայի կողմից մի քանի շաբաթ առաջ Աուշվիցի պահակախմբի նկատմամբ ձերբակալելու նպատակով հետախուզում հայտարարելուց հետո նա դատարանի առաջ կանգնած առաջին մարդն է:

Լիպշիցը ծվել է 1919թ-ին Լիտվայում և 1943թ-ին պարգևատրվել է «էթնիկ գերմանացի» կոչմամբ: Այժմ նա մեղադրվում է 1941-1945թթ Աուշվիցում աշխատելու տարիներին ՍՍ-ի անդամ լինելու մեջ:

Նա մեղադրվում է սպանությունների և ցեղասպանությանը մասնակցելու մեջ:

Լիպշիցի անունը Իսրայելում տեղակայված Սիմոն Վիզանտելայի կենտրոնի պրոֆեսոր Էֆրաիմ Զուրովը վերջերս էր ավելացվել հետախուզման մեջ գտնվող նացիստական հանցագործների ցուցակին:

Լեհաստանում տեղակայված Աուշվիցի ճամբարում ավելի քան 1,2 միլիոն հրեա էր սպանվել նացիստների կողմից շրջափակման տարիներին:

Մեծարգո  պարոն  Նախագահ

Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնում տեղի ունեցավ Սերժ Ավեդիկյանի բեմադրած «Անուշ» օպերայի պրեմիերան:  Իրականում բեմադրության վայրը պատահականորեն չէր ընտրված: Բեմադրիչը պնդում է,  որ «Անուշը» դասական օպերա չէ, ուստի պետք էլ չէ այն ներկայացնել «օձերի բնում» (նկատի ունի Օպերային թատրոնը):

Մեր նպատակը չէ անդրադառնալ այդ ներկայացմանը, կատարել դիտողություններ: Այդ ամենն արվում է քիչ թե շատ հաջողված մի բեմադրության համար, որն ունի մանր-մունր թերություններ, որոնք շտկելուց հետո այն ավելի կատարյալ կարող է լինել:

Ոչ: Այստեղ մենք գործ ունենք բացարձակապես անընդունելի մի բեմադրության հետ: Դիտելով 1ժամ 40 րոպե տևող ներկայացումը` այն տպավորությունն ես ստանում, որ բեմադրիչի համար Հովհաննես Թումանյանը լոկ սովորական  մի լիբրետոյի հեղինակ է,  իսկ Արմեն Տիգրանյանը գրել է մի պարզունակ ու անհաջող մյուզիքլ, որը ոմն Ա.Սիմոնյան գործիքավորել է և վերամշակել` խախտելով  հարմոնիայի և գործիքավորման անգամ տարրական կանոները: Իսկ ինչ-որ մեկն էլ  Թումանյանի գրածը փոխել ու ինքն է  գրել…

Օպերային արվեստում կարևոր տեղ է գրավում կերպարը: Մինչդեռ ավեդիկյանական բեմադրությունը զուրկ էր կերպարներից: Բացակայում է սյուժետային հենքը: Ներկայացումը զուրկ է դրամատիկ զարգացումից, իսկ նվագախումբն իր խղճուկ, հազիվ լսելի ձայներով ոչ միայն չի աջակցում դրամատուրգիայի զարգացմանը, այլև հակառակը` այն վերածում է մոնոտոն հնչյուններ արտաբերող կույտի: «Նորամուծություններից» է  շվիի, դուդուկի և դհոլի օգտագործումը, մինչդեռ ոչ ոք իրավունք չունի նման միջամտության: Ժամանակակից բեմադրությունն ակնկալում է ձևավորման, հագուստների, բայց ոչ  հեղինակային տեքստի, երաժշտության կտրտելն ու աղավաղելը։ Արմեն Տիգրանյանն իր մահկանացուն կնքել է 1950 թվականին` կատարելության հասցնելով  օպերան բոլոր առումներով:

Օպերայի հանճարեղ նախերգանքը կատարում են երկու-երեք գործիքներ` միևնույն մեղեդին խղճուկ ունիսոն  (ինչպես ողջ ներկայացումը) նվագելով:  Լացե՞ս, թե՞ խնդաս:

Այո, այդ երեկո Տիգրանյանին ու Թումանյանին  սպանեցին` համակարծիք էինք շատերս:

Նման մոտեցման մասին ավանդական, սակայն և ամենաթարմ կարծիքը հայտնեց օրերս Մարիինյան թատրոնի երկրորդ բեմահարթակի բացման առթիվ  նշանավոր  մաեստրո Վ.Գերգիևը: Նա մի անգամ ևս հաստատեց, որ «դասական դարձած հանրահայտ, հանճարեղ ստեղծագործությունները կրճատելը, սրբագրելը համարում է ոչ միայն արատավոր, այլև աբսուրդային»: Առավել ևս տարիների ընթացքում  մեր ժողովրդի արյան մեջ մտած երկու հանճարեղ հեղինակների փառահեղ գործն այդպես թուրքավարի, բարբարոսաբար խողխողելը հանցագործություն է  ոչ միայն նրա ստեղծողների, այլև մեր ժողովրդի հանդեպ:

Ըստ Ավեդիկյանի հայտնագործության`  օպերայի  ամենահիմնական հանգույցը անհայր Սարոյին Մոսիի կողմից աղջիկ չտալն է: Ակնհայտ է, որ բեմադրիչը ոչ միայն երբևէ «Անուշի» այլ ներկայացում չի տեսել, այլև Թումանյան չի կարդացել, զգացել և այստեղից-այնտեղից լսած բամբասանքների հիման վրա լիբրետո է սարքել: Եվ անհաջողագույն լիբրետո: Ավեդիկյանի բեմադրությունը ոչ թե գեղջկական կյանք է ներկայացնում, այլ գեղջկական մակարդակ ունեցող մի բան: Այն որևէ առնչություն չունի համաշխարհային երաժշտական մարգարիտներից մեկը հանդիսացող մեր «Անուշի» հետ:

Սա ոչ մի դեպքում չի կարելի  ներկայացնել իբրև  հայ օպերային արվեստ: Իսկ արտասահմանում այն ներկայացնելն ուղղակի հայ մշակույթը պապուասական մակարդակի իջեցնել կնշանակի: Այս  ներկայացման «ավեդիկյանական արժեքը» ֆրանսիացի պարուսույցի կողմից բեմադրված  ոտաբոբիկ, սևացած ներբաններով շապիկավոր գեղջկուհիների աերոբիկային, ռոքընռոլային  անիմաստ, գռեհկության հասնող  ցատկոտումները չեն, որոնք ոչ մի  առնչություն չունեն պարի, այն էլ` հայկական պարի հետ: Դրանով բեմադրիչը  ցանկանում է նոր սերունդների համար ներքին ազատություն ձեռք բերելու խթան հանդիսանալ: «Շատ կարևոր է, ամրապնդել ազատությունը նաև սեքսուալ հարաբերությունների հարցում, որ ծնողները չորոշեն, թե ում սիրեն, ում հետ ապրեն»,- քարոզում է նա:

Ինչո՞ւ վավերագրող Ավեդիկյանը  չփորձեց այս ներկայացումը  բեմադրել դրսում, դրսի ուժերով և կամ բեմադրել մի ուրիշ օպերա: Միայն «Անուշի» գերբնական համբավը  կհավաքեր այն ահռելի գումարները, որ պիտի  իբր կայացներ ներկայացումը: Արտասահմանում  հայ արվեստագետը նման պայմաններով  չէր մասնակցի հայ մշակույթի նկատմամբ նման մեղանչմանը: Այո, Հայաստանում մշակույթն այսօր իր լավ օրերի հուշերով է ապրում, իսկ թշվառ վիճակում գտնվող արվեստագետն իր մասնակցությունը որպես օրվա հացի հնարավորություն է նկատում: Այնուամենայնիվ, պիտի երազեինք  ավելի արժանապատվորեն մոտենալու այս խնդրին, քանզի ժողովրդական իմաստությունն ասում է, որ չպետք է ապականել կամ թքել այն ջրհորի մեջ, որտեղից ջուր ես խմում: Իսկ այս նույն մասնակիցներն իրենց կյանքում  դեռ շատ անգամ  օպերային թատրոնում «Անուշի» ներկայացումներին  պիտի մասնակցեն:

Ավեդիկյանը բացարձակապես ոչ մի քննադատություն չի ընդունում` անվանելով այն հիվանդագին, պաթոլոգիկ ձևով ասված խոսք: «Թող խոսեն էլի…»:

«Անուշի» միջոցով սեքսուալ ազատ հարաբերությունների այս քարոզիչը կարծում է, որ օպերան պետք է լսել հատուկ ականջներով: Ի՞նչ  ականջներով է այն լսել երաժշտական տարրական գիտելիքներին ոչ հասու, էլ չենք ասում օպերային մշակույթին իսպառ անծանոթ այս մարդը: Վավերագրական կինոյի ներկայացուցիչը և երաժշտական ստեղծագործության, այն էլ դասական օպերայի բեմադրիչը միանգամայն անհամատեղելի են: Ինչպե՞ս է պատահում, որ կանաչ լույս է վառվում նմանների առջև:

Ներկայացման միակ արժեքը թերևս 35 հազար եվրո արժեցած  պլաստմասայից կամուրջն է` ի պատասխան արտասահմանից և Հայաստանում շռայլորեն տրամադրված  և «մարսված» ահռելի գումարների:  Ահա հայ մշակույթը առանց զգալու  միջազգային   հանրության առաջ մահապատժի ենթարկելու ելած այս գայլի ախորժակով «բեմադրիչը»:

Այս գումարներով մի հրաշալի օպերային ներկայացում կարելի էր տանել օտարներին ի ցույց:

Հարգարժան պարոն նախագահ, այս թշվառ «Անուշը» հեռավոր կապ անգամ չունի մինչ օրս սրբությամբ պահված գոհարներից ամենաթանկագինի հետ:  Չի կարելի թույլ տալ, որ այն դառնա շուկայական  էժանագին առևտրի մանրադրամ: Ազգային մեր հպարտությունների հետ նման սրբապիղծ ձևով վարվողներին  պիտի խստագույնս պատժել:

Որպեսզի ծիծաղի առարկա չդառնա մեր մշակույթի գոհարի աղավաղված շարժը, և ծաղրի առարկա չդառնա մեր ժողովուրդը, խնդրում ենք արգելել  այս ներկայացման «արտահանումը» արտասահման:

Բեմադրության հանրային  քննարկման առարկա դարձնելը մեծապես կնպաստեր նման արատավոր խեղաթյուրումներով զբաղվող ու չափազանց մեծ ախորժակ ունեցող փորձարարներին:  Թույլ չտանք, որ  նմաններն իրենց տգիտության համար  վրեժխնդրության առակա դարձնեն մեր մշակույթի  գոհարները:

Մայիսի 6, 2013 թ. Երևան

Խորին հարգանքով՝

Վարդուհի Վարդերեսյան  ԽՍՀՄ  Ժողովրդական  արտիստուհի

Ժենյա Ավետիսյան              ՀՀ Ժողովրդական  արտիստուհի

Արսեն Արքեպիսկոպոս  Բերբերյան

Երվանդ Ղազանչյան           ՀՀ Ժողովրդական  արտիստ

Վահե Շահվերդյան             ՀՀ Ժողովրդական  արտիստ

Ռուբեն Մաթևոսյան           ՀՀ Ժողովրդական  արտիստ

Հրաչյա Աշուղյան                 ՀՀ Ժողովրդական  արտիստ

Հենրիկ Անասյան                 Կոմպոզիտոր, դիրիժոր, գրող

Արա Պետրոսյան                 Դիրիժոր

Նելլի Շահնազարյան          Արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս

Ռոբերտ Դավթյան               Պրոֆեսոր, արվեստաբան, գրաքննադատ

Սուսաննա Մարտիրոսյան Պրոֆեսոր, Կոմիտասի անվ.Կոնսերվատորիայի

վոկալ ամբիոնի վարիչ

Հասմիկ Ստեփանյան        Պատմ.գիտ.դոկտոր, ՀՀ Նախագահի մրցանակի դափնեկիր